Lajmet
A po bie salltanati i Erdoganit?
Megjithëse u përball me një konkurrencë të fortë, Partia për Drejtësi dhe Zhvillim (AKP) apo partia e Erdoganit mbeti në pozitën e dytë në skenën politike.
Published
2 years agoon
By
Betim GashiAnalizë
Në një festë demokratike që përshëndet votuesit në të gjithë vendin, Turqia mbajti zgjedhjet lokale të saj më të rëndësishme më 31 mars 2024. Në këto zgjedhje të zhvilluara në 1393 komuna, vendi shënoi një fazë të re në historinë politike.
Me një përqindje prej 37.77% të votave, Partia Popullore Republikane (CHP) apo ashtu e konsideruara parti e Ataturkut u ngjit sërish në krye të skenës politike, duke e ngritur flamurin e saj në pozitën e parë për herë të parë që nga zgjedhjet e vitit 1977. CHP shënoi një fitore duke marrë pushtetin në 14 qytete metropolitane, duke përfshirë kryeqytetin Ankaranë dhe Stambollin, provincën më të madhe të vendit.
Megjithëse u përball me një konkurrencë të fortë, Partia për Drejtësi dhe Zhvillim (AKP) apo partia e Erdoganit mbeti në pozitën e dytë në skenën politike, duke ruajtur një bazë të fuqishme të votuesve me një përqindje votash prej 35.49%, e cila tregon një ndryshim në historinë e saj politike. Por surpriza e vërtetë erdhi nga një forcë e re politike: Partia e Ri-Mirëqenies (YRP) e Erbakanit. Edhe pse relativisht e re, e formuar në vitin 2018-të kjo parti shënoi një debutim në arenën politike, duke u renditur si e treta në vend me një përqindje votash prej 6.19%.
Nëse shikojmë mënyrën e votimit në këto zgjedhje lokale shohim se në Turqi ka rreth 61.5 milionë votues. Shkalla e votimit në këto zgjedhje ishte rreth 78 për qind. Kjo do të thotë se rreth 48 milionë nga 61.5 milionë votues kanë votuar. Afro 16 milionë prej tyre janë votues në pension dhe po aq janë punonjës me pagesë. Nëse supozojmë se 78 për qind e këtyre votuesve kanë votuar në përputhje me trendin e përgjithshëm, mund të mendojmë se në këto zgjedhje kanë votuar rreth 25 milionë zgjedhës në pension dhe ata që kanë të ardhura nga paga. Kjo do të thotë se pak më shumë se gjysma e atyre që votuan në zgjedhje janë në pension dhe fitojnë të ardhura nga paga. Rreth 7 milionë nga 16 milionë njerëz që punojnë aktivisht punojnë për pagën minimale. Këto zgjedhje sollën në vëmendje faktin se në një vend ku demokracia është ende në një fazë zhvillimi, zgjedhjet nuk janë thjesht një përballje politike, por një reflektim i qytetarëve për realitetin e tyre të përditshëm. Nëse shohim në mënyrë më të hollësishme, mund të themi se një pjesë e madhe e atyre që zgjodhën të votojnë në këto zgjedhje ishin pensionistë dhe punonjës me pagesë. Si duket në këto zgjedhje nuk është punuar me imtësi në shqyrtimin e kandidatëve ku së bashku me mosdaljen në votime të një pjese të popullsisë si një rebelim dhe paralajmërim ndaj politikave ekonomike të Erdoganit edhe kandidatët në shumë zona politike çuan në humbjen e një pjese të qyeteteve të konsideruara bastione të AKP-së.
Por si mund të shpjegojmë faktin që një pjesë kaq e madhe e tyre vendosën të japin votën e tyre kundër AKP-së apo partisë të Erdoganit? Nëse analizojmë situatën ekonomike dhe politike, përgjigja shfaqet gradualisht para syve tanë. Inflacioni dhe kostoja e jetesës janë bërë si një dëshmi e padiskutueshme e krizës që ka kapluar vendin. Shpërndarja e papërballueshme e të ardhurave dhe mungesa e një plani të qartë për të përballuar këtë situatë e bënë të pamundur për qeverinë të sigurojë mbështetjen e qytetarëve të saj. AKP, si parti në pushtet, ka pasur detyrimin dhe mundësinë për të ndryshuar këtë skenë. Por në vend të kësaj, politikat ekonomike të gabuara dhe mungesa e përpjekjeve për të ndihmuar ata që vuajnë më shumë nga pasiguria ekonomike e tyre kanë çuar në një shkëputje të thellë midis qeverisë dhe popullit.
Në një realitet ku vota bëhet një mjet i shprehjes për zhgënjimin dhe dëshirën për ndryshim, kjo humbje e madhe e votave për AKP-në nuk është thjesht një incident i izoluar. Ajo është një reflektim i një dëshpërimi të gjerë që ka kapluar shoqërinë, një thirrje për një ndryshim rrënjësor që i duhet bërë strukturës politike dhe ekonomike të vendit. Pra, nëse do të kemi një reflektim mbi këto zgjedhje, është e rëndësishme të kuptojmë se votuesit nuk po thonë vetëm “jo” politikave të AKP-së, por po kërkojnë një vizion të ri për të ardhmen e tyre.
Rikujtojmë se pas zgjedhjeve presidenciale të vitit 2023 në Turqi, skena politike u shndërrua thellësisht brenda 10 muajve të pasuar. Edhe pse presidenti Erdogan arriti të fitonte 52% të votave, një zhvillim i jashtëzakonshëm kuptimplotë shënoi këtë periudhë: për herë të parë që nga themelimi i partisë së tij, një forcë alternative doli si e dyta në këto zgjedhje. Kjo dëshmon besimin vazhdueshëm të popullit në Erdoganin, megjithatë, kundërshtarët e tij brenda bashkive përjetuan një rezistencë të fortë, edhe nga baza e vetë AKP-së, si dhe nga popullata në përgjithësi. Kjo tregon për një qëndrueshmëri të dyfishtë: një përkrahje ende të qëndrueshme për Erdoganin, por një kritikë të rritur ndaj kandidatëve të tjerë të AKP-së. Këto zhvillime tregojnë për një ndryshim në peizazhin politik të vendit, duke shtyrë për një reflektim të thellë për arsyet dhe implikimet e këtij ndryshimi të paparashikuar.
Pse votuesit ia kthyen shpinën AKP-së në këto zgjedhje lokale?
Në analizën e fitores së CHP-së shumë arsye janë përmendur për suksesin e saj. Megjithatë, një pyetje kritike që duhet të eksplorohet është: Pse AKP, një parti që ka qenë në pushtet për 22 vjet, u përball me një humbje kaq të rëndë në këto zgjedhje lokale?
Ka disa faktorë që mund të shpjegojnë humbjen e AKP-së në këto zgjedhje. Ndër to, impakti i faktorëve ekonomikë është i domosdoshëm për të kuptuar dinamikën e votimit. Inflacioni i lartë dhe kostoja e lartë e jetesës kanë rënduar në financat e familjeve turke, duke shkaktuar një përkeqësim gradual të kushteve ekonomike dhe rënien e standardit të jetesës për shumë qytetarë. Ky faktor është i rëndësishëm, duke marrë parasysh rëndësinë e çështjeve ekonomike në vendimmarrjen e votuesve. Përveç faktorëve ekonomikë, ka edhe faktorë të tjerë që kanë ndikuar në humbjen e AKP-së. Për shembull, ndryshimet në politikën për refugjatët kanë shkaktuar rebelim tek një pjesë e qytetarëve, duke iu bërë një sfidë për qeverinë aktuale. Po ashtu, rritja e korrupsionit dhe shpërdorimit në sektorin publik ka zbehur besimin e publikut në qeverinë dhe ka nxitur një ndjenjë të moskënaqësisë ndaj autoriteteve.
Një aspekt i rëndësishëm është edhe organizimi dhe strategjia e CHP-së në këto zgjedhje. CHP punoi në përzgjedhjen e kandidatëve të duhur dhe në komunikimin e qasjes së tyre me votuesit, duke arritur të bindë një pjesë të tyre për të votuar për ta. Çdo faktor, nga ekonomia deri te politika, ka lënë një ndikim në preferencat e votuesve.

AKP pësoi humbje të mëdha në zgjedhjet lokale të 31 marsit
Zgjedhjet lokale të 31 marsit në Turqi solli humbje të rënda për AKP-në, duke shënuar një kthesë në peizazhin politik të vendit. Për herë të parë në 22-vjeçarin e saj në pushtet, AKP pësoi një humbje zgjedhore duke zbritur në vendin e dytë pas Partisë Popullore Republikane (CHP).
Nëse shikojmë normën totale të votave të AKP-së, e cila ra nga 44.33 për qind në zgjedhjet lokale të 2019-ës në 35.48 për qind në zgjedhjet e qeverisjes vendore të vitit 2024, është e qartë se ka një tendencë të dukshme të zvogëlimit të mbështetjes së saj në nivelin kombëtar. Kjo rënie e përqindjes së votave tregon një ndryshim të madh në preferencat e votuesve ndaj AKP-së dhe ndikon në stabilitetin e saj politik dhe legjitimitetin në skenën politike të Turqisë.
Analistët e BBC-së turke lidhin këtë rënie me krizën ekonomike, ndryshimet në stafin partiak dhe mungesën e mobilizimit të votuesve në nivel lokal. Megjithatë, mbështetja për Presidentin Erdogan dhe AKP-në vazhdon, me disa votues që u drejtuan te YRP dhe MHP ose që nuk u angazhuan në votime.
Pyetja që vjen në mendje është se çfarë e pret AKP-në në 4 vitet e ardhshme dhe si do të ndikojë dështimi i Erdoganit për të kandiduar sërish për president në vitin 2028? Kjo pyetje krijon një debat të vazhdueshëm rreth të ardhmes së AKP-së dhe të Erdoganit në politikën turke, duke thelluar spekulimet dhe analizat për sfidat dhe mundësitë e tyre të ardhshme.
Nëse largohesh nga AKP-ja, ku të shkojnë sytë?
Me një humbje të ndjeshme të votave në këto zgjedhje lokale, pyetja kritike për ku shkojnë votuesit që largohen nga AKP është thelbësore për të kuptuar ndryshimet në peizazhin politik të Turqisë. Ndërsa disa ekspertë shohin këtë zhvendosje si një lëvizje drejt opozitës, fakti që një pjesë e tyre janë përqafuar nga partitë si YRP dhe MHP, ndërsa disa nuk janë as të interesuar për të marrë pjesë në procesin zgjedhor, rëndon pyetjen mbi integritetin e AKP-së dhe efektivitetin e saj në përfaqësimin e interesave të votuesve.
Duke u fokusuar në ndryshimin e pamjes së brendshme të AKP-së, vërehet se partia ka pësuar një ndryshim të rëndësishëm në organizim dhe drejtim. Shpesh herë, faktorët e brendshëm si ndryshimi i stafit dhe largimi nga orientimi komunal i partisë janë injektuar si arsye për largimin e votuesve. Sidoqoftë, një pikë e rëndësishme që vlen të theksohet është roli i Erdoganit në këtë kontekst. Me një fokus të shumëfishtë në pushtetin personal dhe eliminimin e konkurrencës brenda partisë, Erdogan ka bërë të vështirë për AKP-në të prodhojë një alternativë të fortë pas tij. Ky fenomen rrezikon të fuqizojë imazhin e AKP-së si një parti e cila po varet gjithnjë e më shumë nga figura e Erdoganit, duke e bërë atë të varur nga fati i tij.
Megjithatë, ndryshimi në peizazhin politik nuk është një proces i thjeshtë, dhe një shikim më thellë në të ardhmen e AKP-së sugjeron një portret të fragmentuar dhe një lëvizje drejt një perspektive më të vështirë për partinë. Çdo humbje e vështirë në zgjedhjet e ardhshme do të rëndojë mbi autoritetin dhe legjitimitetin e saj, duke lënë hapësirë për ndryshime të mëdha në skenën politike të Turqisë.

Çfarë mendon bota për fitoren e CHP-së dhe humbjen e AKP-së në zgjedhjet turke?
Në një skenë tërthorazi politike, fitorja e Partisë Popullore Republikane dhe humbja e AK Partisë në zgjedhjet vendore të 31 marsit në Turqi, janë vërtet një kthesë e rëndësishme. Kjo kthesë ka bërë që bota e lajmeve të rrëzohet në një valë shqetësimesh dhe spekulimesh për të ardhmen politike të vendit.
Agjencia e lajmeve Associated Press (AP), si një zë i rëndësishëm në botën e lajmeve, ka bërë një vlerësim ku zgjedhjet i sheh si “humbje e madhe për Presidentin Erdogan”.
AP komentoi se “Zgjedhjet ishin gjithashtu një provë për popullaritetin e Erdoganit” dhe “Fitorja nga CHP në Ankara dhe Stamboll në 2019 shkatërruan imazhin e pathyeshmërisë së Erdoganit”. Edhe pse një vlerësim i tillë i dukshëm dhe i fortë mund të jetë i predispozuar nga një qëndrim i caktuar ndaj Erdoganit dhe politikës së tij, u la pas dore analiza e hollësishme e faktorëve të tjerë që kanë ndikuar në rezultatin e zgjedhjeve. Lajmi i botuar nga Gazeta New York Times (NYT) përfiton nga një perspektivë e përqendruar në situatën ekonomike të Turqisë për të shpjeguar suksesin e opozitës në zgjedhjet vendore të fundit. New York Times shkroi se “në një mjedis ku votuesit janë të zemëruar për situatën ekonomike, opozita ka bërë fitime kundër partisë qeverisëse të Presidentit Erdogan në të gjithë Turqinë në zgjedhjet lokale”.
Në anën tjetër, lajmi i Gazetës Wall Street Journal (WSJ) mbart një vlerësim të përgjithshëm të situatës politike në Turqi. Gazeta shkruan se “Erdogan pësoi disfatë në zgjedhjet në Turqi”, dhe kjo politikë e medias ka tërhequr vëmendjen për ndikimin negativ të ekonomisë së keqe në rezultatet zgjedhore. Gazeta britanike The Guardian shkroi në lajmin e saj të titulluar “Partia kryesore e opozitës në Turqi me fitore dërrmuese në zgjedhjet ku votuesit ia kthyen shpinën Erdoganit” se opozita kryesore i dha një “disfatë të papritur” qeverisë së Rexhep Tajip Erdogan. Gazeta raportoi se rezultatet e zgjedhjeve shiheshin si një simbol i pakënaqësisë ndaj Erdoganit, i cili u përpoq të mbledhë mbështetësit e tij në qendrat e votimit në zgjedhjet lokale menjëherë pas fitores së zgjedhjeve presidenciale të vitit të kaluar. Në një raport të Financial Times (FT), politikën e drejtojnë te Presidenti Erdogan që shkruajnë se pësoi një nga goditjet më të rënda elektorale që kur erdhi në pushtet 22 vjet më parë. Ekonomia, sipas FT-së, ishte problemi kryesorë që sfiduan më shumë Erdoganin në këto zgjedhje.
Çka e dallon fitoren e CHP-së nga humbja e AKP-së?
Pas grumbullimit të votave dhe rrokullisjes së saj nëpër kuti, historia zgjedhore e Turqisë nuk u shkrua vetëm me humbjen e AKP-së. Në sfond, në hije të turbullirave politike, një fitore e fshehur po shndërrohej në realitet. Fjala është për triumfin e CHP-së, një fitore e cilësuar si e harruar në valën e emocioneve që shoqëruan humbjen e Erdoganit.
Në vend që të kthehet dorë për të analizuar pse AKP ka humbur, le të ndalojmë momentalisht për të shtruar një pyetje më thelbësore: pse CHP fitoi? Çka ishte ajo përbërja magjike që bëri dallimin? Kush ishte artizani i këtij ndryshimi radikal?
Kryetari i CHP-së, Özgür Özel, bashkë me stafin e tij, reflektoi mbi triumfin në qytetin e Ankarsë. Ai theksoi se “arroganca humbi, dhe fitoi gjuha që nuk diskriminon askënd”. Në këtë fitore, CHP humbi vetëm disa qytete, por shndërroi shumë bastione të AKP-së në terrenin e tyre. CHP në këto zgjedhje lexoi sjelljen e votuesve si një reagim ndaj situatës ekonomike dhe arrogancës së AKP-së. Sipas Özel “CHP shkatërroi tavanin e padukshëm prej 25 për qind mbi kokën e saj dhe e copëtoi atë dhe se aspekt kyç i suksesit ishte gjuha që përdori CHP-ja, e cila ishte larg polarizimit dhe diskriminimit, duke e theksuar mes tjerash “Aleanca Turke”. Kjo e bëri atë një alternativë tërheqëse për një gamë të gjerë votuesish, përfshirë ata që ishin të lodhur nga retorika e ashpër e AKP-së dhe MHP-së. Duke analizuar këtë fitore, CHP vlerësoi se ata arritën sukses për shkak të menaxhimit të mirë të procesit zgjedhor dhe kandidatëve të tyre të zgjedhur me kujdes. Ata po asimilojnë një spektër të gjerë të votuesve, duke filluar nga kurdët dhe të djathtët konservatorë deri tek socialistët. CHP e sheh veten si avokat të lënduarve dhe të papunëve, duke premtuar të organizojë opozitën sociale dhe të përfaqësojë nevojat e tyre.

A po bie salltanati i Erdoganit?
Pas zgjedhjeve të 1 marsit, fjalimi i Erdoganit shënon një përpjekje të fuqishme për të rikthyer besimin e popullsisë pas humbjes së rëndë në zgjedhjet lokale. Erdogan ka përdorur retorikën e demokracisë për të legjitimuar rezultatin, duke theksuar se vendimi i popullit u bë pa presion apo imponim. Në këtë fjalim Erdogan, përqëndrohet thellësisht në suksesin e procesit zgjedhor, duke e ngritur fitoren e demokracisë dhe rolin e vendimmarrjes së popullit si pikë qendrore. Erdogan shprehet se “1 marsi nuk është fundi, është pika e kthesës”, duke e çuar përpara demokracinë si fituese kryesore. Fjalimi përmban edhe ftesa për bashkëpunim dhe unitet, ndërkohë që premton përmirësimin e ekonomisë dhe luftën kundër organizatave terroriste. Megjithatë, mungesa e detajeve të qarta për strategjitë specifike mund të përballen me skepticizëm në lidhje me aftësinë e qeverisë për të plotësuar këto premtime.
Çfarë do të sjellë e ardhmja për Erdoganin, çka do të ndodh me Turqinë e çka me të ashtuquajturit “Atatürkçüler” dhe se a po bie salltanati i Erdoganit? Në një kontekst ku presioni rritet dhe humbjet zgjedhore përshkallëzohen, ajo që vjen pas kësaj pike mbetet për t’u parë. Mbetet të shihet nëse përfundimi do të jetë i njëjtë “Ben bitti demeden bitmez” – Nuk ka mbaruar derisa të them se ka mbaruar.
Situata politike dhe ekonomike në Turqi ka ardhur në një pikë kritike ku e ardhmja e vendit nuk është e qartë. Kriza ekonomike dhe tensionet politike po krijojnë një atmosferë të vështirë për popullsinë turke, me shenja të dukshme të ankthit dhe pasigurisë. Hapat që do të ndërmerren për të adresuar këto sfida do të jenë vendimtare për fatin e Presidentit Erdogan dhe AKP-së. Në këtë kontekst, ka debate në lidhje me efektivitetin e masave që janë marrë dhe ata që pritet të merren për të stabilizuar ekonominë. Një pjesë e analistëve parashikojnë se përplasjet në brendinë e AKP-së mund të sjellin ndryshime të rëndësishme politike në Turqi, ndërsa të tjerë besojnë se kjo situatë mund të përshkallëzojë konfliktet dhe rreziqet për stabilitetin politik.
Opozita sheh bindjen për të përfituar nga këto trazira brenda AKP-së, duke e parë si një mundësi për të arritur fitore në zgjedhjet e ardhshme. Megjithatë, kjo është një betejë e vështirë dhe e paqartë. Ndërkohë, Presidenti Erdogan po përballet me revoltën brenda partisë së tij dhe një opozitë të fortë. Në këtë skenë të turbullt politike, të gjithë janë në kërkim të një rrugëdaljeje, ndërsa të ardhmen e vendit e vë në pikëpyetje. Në fund të fundit, vetëm koha do të tregojë se si do të zhvillohen ngjarjet në Turqi. Por për momentin, një gjë është e sigurt: trazirat politike dhe ekonomike po shpalosin një panoramë të pasigurt dhe të komplikuar për të gjithë aktorët politikë. Çdo gjë është në lojë dhe asgjë nuk është e sigurt!/UBTNews/
© Dionesa Ebibi
Lajmet
Ditari: Lajmet kryesore që shënuan datën 10 shtator 1993-1998
Published
55 minutes agoon
September 10, 2026By
UBT News
Në rubrikën Ditari, kemi përzgjedhur disa nga lajmet më të rëndësishme të kësaj dite, në periudhën 1993-1998.
10 shtator 1993
Perfekti i Nju-Jorkut kërkon angazhim të OKB-së në Kosovë
Në një letër dërguar Sekretarit të Përgjithshëm të Organizatës së Kombeve të Bashkuara Butros Gali, Prefekti i Nju-Jorkut Dejvid Dinkins shkruan se Kombet e bashkuara duhet të kërkojnë rikthimin e forcave neutrale vëzhguese në Kosovë.
“Një krizë me përmasa të papara po i kanoset Ballkanit”, thotë Dinkinsi, duke shtuar se ai dhe komuniteti shqiptar i Nju-Jorkut janë thellë të brengosur për problemin e Kosovës.
“Dy milion shqiptarët e Kosovës të cilët edhepse përbëjnë mbi 92 për qind të popullësisë së saj, janë të nënshtruar nga regjimi ushtarak i beogradit. Me përzërjën e Misionit të KSBE-se nga regjimi i Milosheviqi, shqiptarët e humben edhe mbështetjen e tyre të fundit për t’i dëshmuar shkëljet që po u behen atyre.
Prandaj, ju lus që të përdorni autoritetin tuaj moral të bëni atë që është e mundur t’a pengoni një konflikt të ri në Ballkan”, thuhet mes tjerash në lëtrën që i dërgoi Prefekti i Nju-Jorkut, Sekretarit të Përgjithsjën të OKB-së Butros Butros Galit.
10 shtator 1994
Në Bruksel shfaqen shtatë filma shqiptarë
Organizatorët e Festivalit Mesdhetar të Filmit, organizuan një konferencë shtypi, në të cilën zyrtarisht paraqitën titujt e filmave që do të merrnin pjesë në Festivalin e sivjetshëm si dhe emrat e mysafirëve të ftuar.
Brukseli është djepi i civilizimit perëndimor dhe ven dorigjine për shumë emigrues, pellgu meshdetar që nga agimi i kohëve, çerdhe e kreativiteteve të ndryshme dhe është vendkryq në mes veriut dhe jugut, një zonë osmoze mes civilizimit evropian dhe Lindjes, – janë fjalët e ministrit Didier Gosuin .
Rëndësia e kulturës mesdhetare në një qytet kosmopolit siç është Brukseli, na ka shtyrë që të organizojmë Festivalin Mesdhetar të Filmit. Filmi është mjet i shprehjeve të mendimit të lirë, tejet i rëndësishëm në epokën tonë, por nuk është i veti dhe për këtë arsye Festivalit ia kemi shtuar edhe ekspozitën e pikturave, të fotografisë, muzikën dhe kuzhinën me qëllim që të krijojmë një festë të madhe që do t’i përfshijë Deti Mesdhe” të gjithë ata fëmijë të afërt e të largët, tha në konferencën e djeshme Filip Pre (Filippe preux), organizator i Festivalit Mesdhetar.
Në këtë Festival marrin pjesë 54 filma nga 14 shtete mesdhetare, kurse kinematografia shqiptaer do të prezentohet me pesë filma nga Shqipëria dhe me dy filma nga Kosova. Prilli i Thyer i Lirie Begesjës, Qind për qind i Artan Minarollit dhe Petrit Rukës, Zemra e detit i Besnik Bishës, Nekrologji i Fatmir Koçit, Proka i Isa Qosës dhe filmi dokumentar – artistik Kosova është gjaku ynë që nuk falet i Alma Sahitajt.
Duke pasur parasysh se filmi Kosova është gjaku ynë që nuk falet është realizuar nga regjisorja më e re e këtij Festivali, Filip Pre bëri veçmas një vështrim special për regjisoren dhe filmin e saj.
Alma Sahitaj, e pasionuar për film, karrierën e saj e filloi si asistente në filmin Kosovë, shqiponjë e robëruar dhe me vullnetin e saj të hekurt ajo nënshkroi më 1994 filmin e vet “Kosova është gjaku ynë që nuk falet”, Alma është një regjisore e re përplot talent, për të cilën Festivali ynë hapi perdet. Filip Pre, gazetarëve të pranishëm, ua sqaroi në pika të shkurtra edhe sinopsisin e filmit të Almës.
Bruksel. Në një njeri vritet në timonin e veturës së tij. Një aksident i thjeshtë? Jo, është një atentat! Ky njeri është Enver Hadri. Viktimë e angazhimit politik e kulturor, Enver Hadri simbolizon luftën e popullit shqiptar të Kosovës për të fituar të drejtat dhe lirinë. Një trashëgim prej gjenerate në gjeneratë i përcjellë në gjakun e çdo shqiptari, cilido qoftë brenda në Kosovë apo i mërguar duhet të veprojë për atdheun e tij. Fragmente nga historia, nga biografia, intervfista, takime dhe dëshmitarë, Kosova është gjaku ynë që nuk falet, kalon suazat e një filmi të thjeshtë dokumentar, andaj ky është një film politiko-artistik mbi jetën dhe kushtet dhe tragjedinë e një populli. Filmi “Kosova është gjaku ynë që nuk falet” u bë në bashkëpunim me ne, me Festivalin Meshetar dhe me sa di unë, ky është filmi i parë nga Kosova në kooproduksion me një shtet evropian, njofton “Bujku”.
10 shtator 1995
Vazhduan punimet në heqjen e eksponateve nga kompleksi i Lidhjes së Prizrenit
Menjëherë pas skadimit të afatit të dhënë nga organet e instaluara serbe në Prizren, për heqjen e fotografive dhe eksponateve nga kompleksi memorial i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, filloi puna në largimin e eksponateve dhe në përgatitjen e objektit për vendosjen e kolonëve serbë.
Komisioni për Informim i Degës së LDK-së në Prizren njofton se edhe gjatë ditës së shtunë këto punime vazhduan me intensitet të shtuar, gjë që tregon qartë se organet e instaluara serbe, përkundër reagimeve të shumta, nuk e kanë ndërmend të heqin dorë nga qëllimi i tyre.
10 shtator 1997
“Frakfurter Algemajne Cajtung”: Kthimi masiv keqëson gjendjen në Kosovë
Dje në gazetën gjermane “Frakfurter Algemajne Cajtung”, u botua artikulli me titull: “A janë vërtetë të sigurtë në vendlindjen e tyre shqiptarët e Kosovës të kthyer nga Gjemania”.
Në këtë shkrim theksohet se “ndër azilkërkuesit që ndodhen në Gjemrani, gjenden shumë shqiptarë nga ish-republika federative e Jugosllavisë. Megjithëse ata përbëjnë reth 90 për qind të popullsisë që shtypen nga serbët sundues, ndërsa në gjysmën e parë të këtij viti, vetëm turqit dhe irakianët kanë kërkuar më shpesh azil se sa shqiptarët nga Kosova, ndërsa nami i shqiptarëve nga Kosova është i keq, ndërsa kanë shkaktuar incidente me armë zjarri, tregti droge, vjedhje, etj. , mirëpo, vetëm pasi Boni dhe Beogradi në fund të vitit të kaluar ranë dakord për nkë marrëveshje kthimi të rreth 120 mijë shqiptarë nga Kosova. “RFJ” u zotua se do t’i merrte në mbikëqyrje nënshtetasit e tyre me banim në Gjermani. Meqë nga Beogradi nuk mund të kërkohej kthimi i të gjihtë shqiptarëve nga Kosova, ranë dakord që kthimi të bëhej proporcionalisht brenda një afati prej 3 vjetësh dhe siç theksohet në nenet 1 dhe 2 të marrëveshjes, duke i respektuar plotësisht të drejtat e njeriut dhe dinjitetin e personave që kthehen. Deri tash ekspertët e Komisionit që do të kontrollonin mbarëvajtjen e marrëveshjes është mbledhur dy herë. Sipas të dhënave të Ministrisë së Brendshme, deri më 1 gusht janë kthyer 1. 794 shtetas jugosllavë. Veçanërisht konsekuent në kthimin e shqiptarëve janë zyrtarët e Bavarisë dhe Badenvytenbergut. Në fund të gushtit në Shtutgard me avionë për në Prishtinë u dërguan 72 shqiptarë nga Kosova, ndër ta edhe 4 keqbërës, ndërsa avioni, piloti dhe personeli shoqërues ishin serbë. Me asnjë grup tjetër azilkërkuesish nuk veprohet në mënyrë kaq konsekuente. as me grupin tjetër, atë të boshnjakëve nga ish-Jugosllavia. Në Shtutgard janë të kënaqur, pasi gjatë kësaj kohe janë kthyer 490 shqiptarë nga Kosova ndër ta edhe 45 keqbërës. Ministri i Brenshëm, Shojble deklaroi se edhe më tej do të veprojë kështu. “Ne duhet t’i kthejmë dhe do të këmbulim që kthimi të bëhet vullnetarisht. Aksionet tona të kthimit duhet ta bëjnë të qartë se Badenvurtenbergu në rast nevoje do të vërë në jetë me detyrim kthimin, ndërsa aksionet tjera janë të paevitueshme”, tha ai.
Megjithatë, Shojble tha se gjendja në Kosovë është e vështirë, mirëpo konfliktet mes autoriteteve serbe e shqiptare nuk kanë të bëjën krejtësisht me azilkërkuesit e kthyer nga Gjermania. Edhe në Ministrinë e Brendshme në Bon janë të kënaqur me kthimin. “RFJ”, përpiqet të ndjekë marrëveshjen dhe t’i respektojë të drejtat njerëzore të atyre që kthehen. Ka raste kur ka pasur shkelje të të drejtave njeërzore, ndërsa Boni nuk e quan të vlefshme kritikën, pasi autoritetet jugoslalve e shtynë kthimin për t’i mbajtur sa më gjatë jashtë vendit shqiptarët e Kosovës të urryer prej tyre. Në Minsitrinë e Brendshme, merret vesh se në Beograd do të hapen vende të tjera për të bërë përpunimin e kërkesave për kthim nga Boni. Megjigjatë është në pikëpyetje nëse një kohë e parashikuar prej tre vjetësh vërtetë do të kthehen të gjithë azilkërkuesit e refuzuar nga Kosova. Regjimi serb që sillet si pushtues në Kosovë po i shkon për shtati ikja e sa më shumë shqiptarëve. Shumë kanë ikur në vitin 1989, 1990, ku Beogradi nën udhëheqjen e Milosheviqit shpërndau faktikisht institucionet e Kosovës, i largoi nga institucionet drejtuese shqiptarët etnikë dhe zhvilloi mësimin sipas planeve mësimore serbe. Nga forcat politike udhëheqëse të Kosovës, si Lidhja Demokratike e Kosovës, dëgjohet se nuk janë dakord që refugjatët të paguajnë 5. 000 deri 6000 marka për të ardhur në Gjermani dhe pastaj këtu t’i kalojnë ditët kot dhe pa punë, meqë ata i nevojiten vendlindjes. Gjermania duhet të ushtrojë presion mbi Beogradin me qëllim që të zgjidhë shpejtë çështjen e Kosovës.
Jo vetëm përfaqësuesit e shqiptarëve të Kosovës, por edhe shumë organizata për të drejtat e njeriut, theksojnë se refugjatët e kthyer nga Gjermania merren hollësisht në pyetje nga autoritetet serbe, pastaj vidhen, fyhen dhe disa herë edhe maltretohen. Që në aeroportin e Prishtinës, një pjesë e madhe pyeten për aktivitetet politike në Gjermani, ndërsa u mbahen pasaportat dhe dokumentet e lëshuara. Të kthyerit lirohen me kusht që pas disa ditësh të paraqiten sërish në policinë lokale, ndërsa atje i presin rrahjet dhe maltretimet. Shumë të kthyer, menjëherë pas kthimit fshihen te të afërimt e tyre, ndërsa deri tash janë regjistruar dhjetëra raste torturash e maltretimesh disa ditë pas kthimit.
Për të garantuar sigurinë dhe dinjitetin e personave të kthyer, kërkohet ngritja e një zyreje me vëzhgues të pavarur ndërkombëtarë në Prishtinë. Komesariati i lartë për refugjatë UNHCR, ka konstatuar para pak kohësh se shtypja policore në Kosovë është arbitrare dhe mund të prekë parimisht çdo shqiptar. Kthimi masiv i azilkërkuesve shqiptarë të refuzuar sipas organizatave mund të çojë në keqësimin e gjendjes në Kosovë, andaj për UNHCR mekanizmat për kontrollin e të kthyerëve janë shumë të dëshirueshme, thuhet në fund të artikullit të gazetës gjermane “Frakfurter Algemajne Cajtung”.
10 shtator 1998
Në komunën e Rahovecit u gjetën trupat e pajetë të 5 burrave dhe 4 foshnjave shqiptare
Nazmi Muçaj, sekretar i KKNE, i tha KI për Informim të Degës së LDK-së në Prizren se në komunën e Rahovecit forcat serbe kanë vrarë edhe 5 burra dhe një foshnjë, ndërsa nga pasojat e katastrofës humanitare kanë vdekur edhe tri foshnja të tjera shqiptare.
Njoftohet se forcat serbe kanë vrarë Isuf Berishën (25) nga Polluzha, Mark Sopjanin (42) nga Dobidoli dhe foshnjën dymuajshe të Hysen Kabashit.
Në fshatin Postosel, forcat serbe kanë mbytur me torturë e pastaj i kanë hedhur në puse edhe trupat e pajetë të Himë Krasniqit (58), Ismet Krasniqit (41) dhe atë të Beqir Krasniqit (80).
I njëjti burim bën të ditur se gjatë qëndrimit nën qiellin e hapur, kanë vdekur edhe tri foshnje të tjera shqiptare, emrat e të cilave ende nuk dihen.
Dyshohet se numri i shqiptarëve të vrarë nga forcat serbe në komunën e Rahovecit është i madh.
Prizren: Në Kushtendil u gjetën dhe u varrosën trupat e pajetë të tre shqiptarëve të vrarë nga forcat serbe
Dje në fshatin Kushtendil të Vërrinit, u gjetën trupat e pajetë të Refki Gani Shalës (35), Milaim Xhemajli Thaçit (28) dhe Tamil Beqir Shalës (43), të cilët janë vrarë gjatë ofensivës së fundit serbe më 1 shtator të këtij viti.
KI i Degës së LDK-së në Prizren njofton se trupat pa jetë të tre shqiptarëve të vrarë janë varrosur në vendlinjen e tyre në Kushtendil.
Sulm i ri mbi refugjatët – tre të vrarë e 26 të plagosur
Zëdhënësi i Zyrës së Komesariatit të Lartë të OKB-së për Refugjatë Del Mundo i tha gazetares së “Dojçe Veles” në Prishtinë se sipas fjalëve të një mjeku, forcat serbe kishin vrarë tre refugjatë dhe kishin plagosur 26 të tjerë gjatë një sulmi mbi ta derisa po largoheshin nga fshati Prapaçan i Deçanit.
Lajmet
Hafetz: 28 orë incizime dëshmojnë se Thaçi ka udhëzuar dëshmitarët
Published
1 hour agoon
September 10, 2026By
UBT News
Prokurori Joshua Hafetz tha se Hashim Thaçi në mënyrë të vazhdueshme ka nxjerrë informacione konfidenciale dhe ka shkelur rregullat e kësaj gjykate.
Hafetz deklaroi se në këtë çështje gjyqësore janë pranuar rreth 28 orë incizime të Thaçit të shpërndara në nëntë vizita të veçanta në një periudhe prej katër muajsh.
“Bashkë të akuzuarit, shokë të vjetër të Hashim Thaçit, secili prej tyre iu bashkua z. Thaçit në këtë veprim”, tha Hafetz.
“Ajo që kishte rendësi për Thaçin dhe të bashkë të akuzuarit është që dëshmitarët që kishte zgjedhur Thaçi për ndërhyrje duhet të thonin dhe të bënin atë që donte Thaçi”.
Ai tha se të gjitha komentet e mbrojtjes të dhëna që nga fillimi lidhur me këtë çështje, e kanë shmangur këtë realitet që sipas tij është i thjeshtë.
“Të gjitha komentet e mbrojtjes që nga fillimi e kanë shmangur realitetin, këtë realitet kaq të thjeshtë. Pra, ta largonin vëmendjen e Gjykatës nga këto fakte që kishte para syve. Me fjalë të tjera ta shpërqendronin në mënyrë të vazhdueshme Gjykatën. Mbrojtja do që kjo Gjykatë ta fusë kokën në rërë dhe të mos shoh atë që është përpara syve”, tha Hafetz.
Ai tha se faktet nuk mund të fshihen pasi sipas tij, veprimtaria penale është e incizuar brenda qendrës së paraburgimit.
“Përmbajtja e incizimeve është tronditëse për Thaçin dhe bashkë të akuzuarit. Arsyeja është se vizitë pas vizite, Thaçi ka folur me një zë normal për temat e përditshme dhe më pas e ulte zërin dhe pëshpëriste për të dhënë udhëzime konkrete se çfarë duhet të iu thonin vizitorët dëshmitarëve. Këtë e ka bërë me muaj të tërë dhe udhëzimet e tij e kishin një praktikë të ngjashme; për të zbehur akuzat në çështjen 06”, tha Joshua Hafetz.
Sipas Hafetz, mbrojtja ka sugjeruar që trupi gjykues nuk mund të mbështetët në asnjë pjesë të asnjë transkripti dhe pretendon se të gjitha orët e incizimit duhet të lihen me një anë.
Ka shtuar se në këtë pikë, mbrojtja mbështetët në një dëshmitare e cila ka dëgjuar pjesë të pacaktuara të transkriptimeve dhe që ka pasur mundësi që të krijojë vetëm përshtypje.
Hafetz tha se kjo dëshmitare nuk ka qenë në gjendje që t’iu përgjigjet as pyetjeve bazë për metodologjinë që ka përdorur për hulumtimin e saj.
Ai tha se kjo dëshmitare nuk flet dhe as nuk kupton shqip si dhe nuk e din dallimin e faktit dhe ekzistencën e dialekteve toskë dhe gegë të gjuhës shqipe.
Në linjën e argumenteve për këtë dëshmitare, Hafetz tha se ajo kishte kërkuar ndihmë prej mbrojtjes për interpretimet në gjuhën shqipe, ndihmë të cilën nuk e kishte marrë.
Në rrjedhë të kësaj, sipas Hafetz, e njëjta dëshmitare kishte përdorur inteligjencën artificiale si të vetmin parametër për të dalë në përfundimet e raportit të saj.
“Një dëshmitare që nuk është fare e trajnuar për sa i takon funksionimit dhe përdorimit të sistemit të inteligjencës artificiale”, tha ai./A.K/
Lajmet
Parandalohet kontrabandimi i mallrave në brezin kufitar me Maqedoninë e Veriut
Published
2 hours agoon
September 10, 2026By
UBT News
Policia e Kosovës ka parandaluar një rast të dyshuar të kontrabandimit me mallra në brezin kufitar mes Kosovës dhe Maqedonisë së Veriut.
Sipas Policisë, më 9 shtator është ndaluar një automjet pa targa, i cili dyshohet se po transportonte mallra të kontrabanduara nga Maqedonia e Veriut. Automjeti drejtohej nga një person mashkull kosovar.
Gjatë kontrollit janë gjetur mallra të ndryshme, përfshirë susam, qumësht pluhur, boca gazi, poça elektrikë dhe çokollata. Vlera e tyre, sipas çmimeve të tregut, është rreth 20 mijë euro, pa përfshirë akcizat dhe detyrimet doganore.
I dyshuari nuk posedonte dokumentacion për prejardhjen e mallrave. Ai, së bashku me automjetin, është shoqëruar në Stacionin Policor në Kllokot për procedim të mëtejshëm.
Me konsultim të prokurorit, mallrat e sekuestruara i janë dorëzuar Doganës së Kosovës./A.K/
Lajmet
Prokuroria në Speciale: Thaçi formoi grupe për të ndikuar te dëshmitarët
Published
2 hours agoon
September 10, 2026By
UBT News
Në çështjen gjyqësore ndaj Hashim Thaçit, Bashkim Smakajt, Fadil Fazliut, Hajredin Kuçit dhe Isni Kilajt të cilët akuzohen për vepra penale kundër administrimit të drejtësisë ka filluar dhënia e deklaratave përfundimtare.
Me deklaratë përfundimtare ka nisur kryeprokurorja Kimberly West e cila tha se në rastin e Thaçit ka orë incizime dhe dokumente që dëshmojnë pengimin e drejtësisë.
Ajo tha se Thaçi formoi grupe të vogla me bashkë të akuzuarit të cilët kishin njohje me dëshmitarë të caktuar.
Sipas saj, synimi i tyre ishte që të bëheshin dëshmitë në mënyrë të atillë që të pajtoheshin me dëshirat e Thaçit se si duhej të ishin dëshmitë e tyre.
“Kjo është një çështje gjyqësore sa e thjeshtë po aq e komplikuar. Nga një anë kemi çështjen për një person që po përballët me akuza të rënda që ka mundësi për t’u dënuar për një kohë të gjatë. Bashkë me punëtorë të tij u përpoq ta pengonte këtë proces duke ndërhyrë në dëshmitë e këtyre dëshmitarëve dhe u kap. U kap me shumë orësh incizime dhe dokumente që konfirmojnë incizimet në fjalë”, tha Kimberly West. “Të përballësh me akuza që përfshijnë krime kundër njerëzimit dhe krime lufte dhe duke qenë në paraburgim pjesërisht për shkak të rrezikut të pengimit Hashim Thaçi udhëzoi bashkë të akuzuarit, shokët e devotshëm, idealistet e patundur dhe ish-vartësit që të shënjestronin dëshmitarë dëshmia e të cilëve sipas tij ishte përfundimtare për përfundimin e kësaj çështje gjyqësore për krime lufte”.
Sipas West, në një mënyrë ose tjetër, dëshmitarët duhet të kuptonin direktivën e Thaçit e cila ishte “mos shkaktoni asnjë dëm atje.
“Dëmi në thonjëza ishte dëshmia që mund të implikonte Thaçin në vepra penale dhe atje në thonjëza nënkuptonte këtë Gjykatë”. “Thaçi udhëzoi të bashkë të akuzuarit se si dëshmitarët duhet të thjeshtonin ndryshimet e nevojshme në deklaratat e mëparshme në mënyrë që të përshtateshin me narrative e pëlqyer nga z.Thaçi. Për shembull që dëshmitari të thoshte se deklarata ka pasur probleme përkthimi ose që ka qenë i lodhur dhe i ka ngatërruar gjërat, a po që kanë qenë thjeshtë thashetheme”./A.K/
Xhudistët e Kosovës rikthehen në garat e mëdha, synohet medalja në Budapest
Ditari: Lajmet kryesore që shënuan datën 10 shtator 1993-1998
Hafetz: 28 orë incizime dëshmojnë se Thaçi ka udhëzuar dëshmitarët
Parandalohet kontrabandimi i mallrave në brezin kufitar me Maqedoninë e Veriut
Prokuroria në Speciale: Thaçi formoi grupe për të ndikuar te dëshmitarët
Kuriozitetet e ditës
Topi i Artë 2026, gara mes yjeve më të mëdhenj të futbollit
Avokati i Popullit kërkon rishqyrtimin e taksave gjyqësore
Kreshnik Kaçiu emërohet kryetar i Gjykatës Administrative
Të kërkuara
-
Lajmet1 month agoInfantino kërkon falje për gabimet, por ruan mbështetjen e drejtuesve të FIFA-s
-
Sport1 month agoUellsi tërheq mbështetjen për Infantinon, kërkon ndryshim në krye të FIFA-s
-
Aktualitet1 month agoRusia sulmon Ukrainën me raketa balistike dhe dronë: Të paktën 14 të vrarë në Kjiv
-
Lajmet1 month ago“Spider-Man: Brand New Day” thyen rekorde, i afrohet miliardit në vetëm pak ditë
