Mary Ann Webster, nënë e katër fëmijëve, ishte në skenë midis garueseve të tjera. Shumë gra, disa të shëndosha, disa me mustaqe dhe disa me shtat të shkurtër, morën pjesë në “Konkursin e gruas më të shëmtuar në botë”, në mënyrë që të merrnin paratë e mëdha të çmimit.
Mary vështroi përreth me nervozizëm. Publiku i cili mbushi sallën, po qeshte me të madhe me gratë në skenë.
Ajo ishte në siklet të madh. Uli kokën, heshti dhe desh të zbresi nga skena. Sapo kishte bërë një hap drejt prapaskenës, iu kujtuan fëmijët e uritur që e prisnin në shtëpi. Paratë që do të merrte nga ky konkurs ishin shumë të rëndësishme për të. Ajo nuk ia dilte dot të mbante fëmijët pasi i kishte vdekur i shoqi.
Pavarësisht thirrjeve dhe të qeshurave, vazhdoi të priste në skenë.
“Gjithçka për fëmijët e mi”, tha me zë të ulët.
Gruaja me mustaqe pranë saj tha: “Nuk e kuptova, mos the diçka?”
“Asgjë”, tha Mary.
Mary mbylli sytë dhe e kujtoi të kaluarën. Para se të sëmurej kishte qenë një grua shumë e bukur. Migrena, dhimbjet e muskujve dhe të kyçeve filluan pasi u martua me Thomas Bevanin. Në moshën 29 vjeçare kishte katër fëmijë. Mjekët nuk mund ta kuptonin se çfarë po ndodhte. Atëherë u kuptua që sëmundja ishte “Akromegalia”. Kjo sëmundje ndryshoi formën e fytyrës së saj, duke e bërë atë të mos njihej më. Fatkeqësisht, kur Mary po luftonte me sëmundjen, një ditë burri i saj vdiq papritmas.
Teksa Mary po mendonte për këto, papritmas dëgjoi duartrokitjet dhe hapi sytë. Po, ajo ishte fituese e konkursit “Gruaja më e shëmtuar në Botë”.
Kur e merr çmimin, lotët ranë nga sytë e saj. Ajo ishte bërë “gruaja më e shëmtuar në botë” për fëmijët e saj. Për shkak të pamjes askush nuk e merrte në punë.
Që nga ajo ditë, nisi të punonte në cirk. Ajo me të cilën njerëzit talleshin dhe qeshnin, ishte nënë e katër fëmijëve. Askush nuk e shikonte nga ky aspekt; askush nuk donte t’ia dinte se ishte nënë. Sepse njerëzit kishin nevojë të argëtoheshin, të lavdëronin veten e tyre duke nënçmuar dhe përbuzur të tjerët.
Nëna e përkushtuar Mary vdiq në moshën 59 vjeçare. Punoi në cirk si “gruaja më e shëmtuar në botë”, derisa vdiq. Shqetësimi i saj i vetëm ishte që fëmijët e saj mos të ishin të varur nga askush.
Në një botë ku gratë me botoks, me grim, qerpikë të rremë e flokë false konsiderohen “të bukura”, natyrisht, gratë si Mary do të konsiderohen gjithmonë “të shëmtuara”.
Por, mos harroni, gruaja më e bukur në botë është nëna.
Nga gjashtë pajisje ju vjen fatura më e lartë. Të gjithë kemi pasur frikë, të paktën një herë në jetën tonë, të kontrollojmë faturën e energjisë.
Vlera mund të jetë shumë më e lartë se sa presim, e duhet të gjejmë gjithmonë një mënyrë për të kursyer sa më shumë që të jetë e mundur.
Mjafton të keni kujdes në disa pajisje, pasi harxhojnë shumë energji dhe ju sjellin faturë të lartë në fund të muajit.
Karikuesi i celularit – Shumë i lënë karikuesit në prizë, e nuk e kanë dijeninë sa mund të rritin kostot. Konsumi mesatar i energjisë i një karikuesi është 0.26 W, duke mos e përdorur arrin në 1 W deri në 5 W, edhe kur është i lidhur një pajisje celulare plotësisht të karikuar.
Mikrovala – Nëse nuk hiqet nga priza, konsumon 3 W më shumë. Gjëja më e mirë është që ta shkëpusni kur nuk është në përdorim.
Kompjuterët – Megjithëse laptopët përdoren më shumë, kompanitë e mëdha dhe njerëzit që punojnë në shtëpi përdorin kompjuterë fikse. Këto pajisje janë në funksion dhe konsumojnë shumë energji. Kompjuterët, edhe kur janë të fikur, mund të konsumojnë deri në 21 W.
Makineria e kafesë – Hiqjani prizën kur nuk e keni në përdorim pasi konsumon rreth 1W më shumë.
Telefoni pa kabllo – Edhe pse janë të rralla, këto pajisje ende përdoren gjerësisht, dhe konsumojnë rreth 3W kur ato janë në prizë.
Televizori – TV harxhon 3W më shumë kur është i fikur, por ende në prizë. E njëjta gjë funksionon edhe tek modelet me konsum A +.
Shumë njerëz e gjejnë veten të tërhequr nga udhëtimet e gjata pa praninë e personave të tjerë.
Kjo zgjedhje, e cila mund të duket e pazakontë për disa, lidhet me një sërë faktorësh që kanë të bëjnë me personalitetin, mirëqenien emocionale dhe nevojën për vetëreflektim.
Kërkimi i paqes dhe qetësisë – Udhëtimet e gjata vetëm shihen si mundësi për të shmangur zhurmën dhe kërkesat e jetës së përditshme. Për shumë ky është një moment për të rigjetur paqen e brendshme e për të përjetuar një ndjenjë qetësie që është e vështirë të arrihet në prani të të tjerëve. Shumë prej tyre e përdorin këtë kohë për t’u lidhur me veten dhe për të dëgjuar mendimet e tyre pa ndërhyrje të jashtme.
Vetëreflektim dhe zhvillim personal – Udhëtimet vetëm ofrojnë hapësirë të veçantë për vetëreflektim e zhvillim personal. Individi ka mundësi të mendojë mbi përvojat, të analizojë vendimet e marra dhe të reflektojë mbi qëllimet e ardhshme.
Ndjenja e lirisë dhe pavarësisë – Një tjetër arsye kryesore pse njerëzit preferojnë udhëtimet e gjata vetëm. Kur udhëtojnë vetëm, individët kanë kontroll mbi itinerarin, kohën dhe aktivitetet. Kjo liri për të bërë zgjedhje të pavarura e për të ndryshuar planet në çdo moment është një ndjesi që shumë njerëz e vlerësojnë dhe e kërkojnë.
Përballja me frikën dhe sfida vetjake – Udhëtimi vetëm është mënyrë për të përballuar frikën e testuar kufijtë e tyre. Duke përjetuar sfida të reja pa mbështetjen e të tjerëve, forcohet vetëbesimi dhe aftësia për të përballuar situata të paparashikuara. Kjo përvojë shpesh çon në një rritje të konsiderueshme të aftësive personale dhe në ndërtimin e një karakteri më të fortë.
Kërkimi i aventurës dhe eksplorimit të së panjohurës – Disa njerëz janë të tërhequr nga aventura e dëshira për të zbuluar vende dhe kultura të reja. Udhëtimi vetëm u ofron atyre mundësinë për të përjetuar botën në mënyrë të vërtetë. Ky lloj eksplorimi ndihmon në zhvillimin e një kuptimi më të thellë të botës dhe të vendit të tyre në të.
Udhëtimet e gjata vetëm janë më shumë sesa një zgjedhje për të kaluar kohën në vetmi; ato janë një rrugë për vetëreflektim, zhvillim personal dhe eksplorim të botës.
Këto udhëtime vetëm me raste ofrojnë paqen, lirinë dhe aventurën që ata kërkojnë duke u bërë përvojë e vlefshme dhe gjithashtu e domosdoshme për rritjen dhe mirëqenien e tyre personale.
Artistët zbrazin emocionet e tyre përmes procesit të pikturës. Zbrazja e emocioneve përmes veprave artistike është një përvojë katartike për shumë njerëz, në të gjitha moshat.
Shumë terapistë sugjerojnë pikturën ose vizatimin si një trajtim për pacientët që janë të “dobët” psikologjikisht.
Ata që pikturojnë përjetojnë një rritje të nivelit të inteligjencës së tyre emocionale, shkruan FoxHill.
Të luash me lloje të ndryshme ngjyrash në pikturë mund t’ju ndihmojë të kuptoni se çfarë shkakton disa ndjenja si lumturia, trishtimi, dashuria ose zemërimi.
Shpesh, emocionet që ndjeni gjatë krijimit të kësaj vepre mund të shfaqen te njerëzit që shohin pikturat tuaja.
Piktorët kanë aftësinë t’u sjellin të tjerëve lumturi, duke ndarë mendimin e tyre pozitiv me shikuesit.
Një grumbull monedhash, shumica e të cilave ishin groposur nëntokë për më shumë se 50 vjet, pritet të arrijnë shumën prej 100 milionë dollarësh në ankand, sipas ekspertëve.
Koleksioni “The Traveller”, që mendohet se është koleksioni më i shtrenjtë i monedhave ndonjëherë, do të shitet përgjatë tri vjetëve të ardhshme – me shitjen e parë që bëhet më 20 maj.
Cilido qoftë rezultati, është historia e origjinës së monedhave që vlerësohet e mahnitshme.
Janë monedha nga mbi 100 territore përreth globit, duke nisur nga kohët e lashta te epoka moderne. Por, gjëja më e jashtëzakonshme është se shumica e monedhave ishin të groposura për gjysmë shekulli, shkroi CNN.
Koleksionuesi ka filluar t’i blejë monedhat që në vitin 1929. Ai kishte interes për monedhat, historinë prapa tyre dhe sa të rralla ishin. Përgjatë kohës ai kishte në pronësi të veten rreth 15,000 monedha.
Ai udhëtoi nga Amerika në Evropë dhe monedhat i mori me vete kudo. Gjatë regjimit nazist të Hitlerit në Gjermani, koleksionisti duket se e ndjeu kërcënimin dhe monedhat e paketuara me kujdes i groposi në tokë – ku mbetën për pesë dekada.
Kur më në fund ato u morën nga pasardhësit e tij, monedhat u prezantuan te një shtëpi ankandesh.