Lajmet

A po e përdor Rusia gazin e vet si armë?

Çmimet rriten. Evropa shqetësohet.

Published

on

Presidenti rus, Vladimir Putin, e ka konsideruar absurd dyshimin nëse Rusia është duke përdorur burimet e energjisë si armë politike.

“Ky është absurditet i plotë, përçartje dhe shaka e motivuar politikisht”, ka thënë ai në një konferencë për energjinë, të mbajtur më 13 tetor në Moskë.

Dy javë më vonë, shefi i Bashkimit Evropian për Politikë të Jashtme dhe Siguri, Josep Borrell, ka folur rreth kërcënimit të Rusisë për të ndalur furnizimet me gaz në Moldavi, vendim që ka shtyrë këtë vend aspirant për anëtarësim në BE të shpallë gjendje të jashtëzakonshme.

Tani që çmimet e gazit natyror janë duke shënuar nivele rekorde, një dimër me pakënaqësi vetëm sa ka nisur në Evropë, i nxitur nga politikat e bllokut evropian për energji, dhe dyshimeve për furnizuesin më të madh të gazit në kontinent.

Këto dyshime janë nxitur edhe nga vetë zyrtarët rusë, duke shtuar dilemat rreth synimeve specifike të Gazpromit, i cili ka monopol shtetëror të eksporteve dhe i nënshtrohet politikës së Kremlinit.

Bashkimi Evropian me 27 vende anëtare importon 40 për qind të gazit nga Rusia.

Kompania Gazprom, e cila publikisht kap vlerën e 120 miliardë dollarëve, dhe në të cilën Qeveria ruse ka aksione nën kontroll, besohet se kërkon të maksimizojë fitimet përmes eksporteve.

Megjithatë, me rritjen e çmimeve, të paktën nga vera, kompania ka vendosur të mos plotësojë kërkesën e shtuar nga konsumatorët evropianë, gjë që disa ligjvënës evropianë e kanë parë si manipulim të tregut.

Për Gazpromin, më shumë eksport nënkupton më shumë gazsjellës.

Shembull, Fuqia e Siberisë, që kalon nga jugu i Siberisë në Kinë apo TurkStream, që kalon nga Deti i Zi në Turqi dhe më pas në jug të Evropës.

Kjo gjë nënkupton edhe gazsjellësin shtesë që shkon në zemër të Evropës: Rrjedha Veriore 2, që kalon përmes Detit të Zi.

Ky gazsjellës, pothuajse i kompletuar, është duke pritur certifikimin përfundimtar nga rregullatorët gjermanë, të cilët kanë thënë se procesi mund të kompletohet në fund të vitit.

Zyrtarët rusë, përfshirë, zëvendëskryeministrin, Aleksandr Novak dhe zëdhënësin e Kremlinit, Dmitry Peskov, e kanë lidhur miratimin e shpejtë të gazsjellësit me stabilizim të tregjeve evropiane.

Këto komente janë parë nga disa analistë dhe kritikë si përpjekje për të shtyrë rregullatorët gjermanë që të veprojnë më shpejt.

Disa ditë para fjalimit të Putinit në Moskë, i dërguari i Rusisë në BE ka sugjeruar se politikat e bllokut evropian duhet fajësuar për krahun e ftohtë të Rusisë, diçka për të cilën më vonë është deklaruar edhe vetë Putin.

“Thelbi i çështjes është vetëm mbi baza frazeologjike”, ka thënë Vladimir Chizhov për Financial Times.

“Ktheni kundërshtarin në partner dhe gjërat do të zgjidhen më lehtë… kur BE-ja të gjejë gatishmëri politike për ta bërë këtë gjë, ajo e di ku mund të na gjejë”.

“Vetëm Moska vështirë se mund të fajësohet për çmime të larta dhe mungesa”, ka thënë Stephen Sestanovich, ish-ambasador amerikan për ish-Bashkimin Sovjetik, në një analizë të shkruar javën e kaluar.

“Megjithatë, kjo situatë konfirmon gatishmërinë e Rusisë për të shfrytëzuar dobësitë e konsumatorëve – siç është parë në herët me rastin e Ukrainës dhe Estonisë”.

Çmimet rriten. Evropa shqetësohet.

Vetëm pesë ditë pas fjalimit të Putinit, më 18 tetor, analistët e tregut kanë shikuar me kujdes afatet e tregtimit, përkatësisht kompanitë që kanë bërë rezervime për furnizime për muajin e ardhshëm.

Ekspertët kanë thënë se me kapacitetin aktual të Rusisë, përmes gazsjellësve që kalojnë në Ukrainë dhe Poloni, ky shtet ka mundësi që me lehtësi të shfrytëzojë rrjetin dhe që përmes përmbushjes së kërkesave të rrisë fitimin.

Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë ka thënë se Moska mund të shpërndajë 15 për qind më shumë gaz sesa është duke ndarë tani.

Mirëpo Gazpromi nuk ka vepruar ashtu. Çmimet janë rritur. Konsumatorët evropianë janë shqetësuar edhe më shumë.

Gazpromi nuk u është përgjigjur kërkesave të Radios Evropa e Lirë për të komentuar këtë situatë.

Rezerva të pakta

Përgjatë verës, analistët kanë paralajmëruar se dimri në Evropë mund të jetë turbulent me rritje të çmimeve të energjisë elektrike dhe gazit.

Në mesin e sqarimeve për mungesën e interesimit të Gazpromit për të rritur furnizimet, ka qenë edhe ajo se Rusia ka nevojë të rrisë rezervat për muajt e dimrit.

Sapo kjo gjë të jetë kompletuar, është thënë se Gazprom mund të rrisë furnizimet në Evropë, ku rezervat e gazit kanë qenë të vogla si rrallë ndonjëherë.

Në një takim të zhvilluar më 28 tetor në mes të shefit të Gazpromit, Aleksei Miller, Putin i ka kërkuar atij që të furnizojë me gaz Austrinë dhe Gjermaninë pas 8 nëntorit – kur rezervat e Rusisë pritet të mbushen.

Në ditën pasuese, çmimet kanë rënë për gati 29 për qind në një qendër kryesore evropiane për tregti, sipas organizatës, Independent Commodity Intelligence Services.

Shtetet e Bashkuara kanë qenë kryesisht armiqësore kur janë pyetur rreth varësisë së Evropës në gazin rus dhe sidomos për rreziqet potenciale nga një gazsjellës i dytë në Detin Baltik.

Megjithatë, administrata e presidentit amerikan, Joe Biden, ka thënë më herët gjatë vitit se nuk është në favor të bllokimit të gazsjellësit pothuajse të kompletuar, pavarësisht protestave të republikanëve në Kongres.

Këto protesta dhe akuzat se Rusia është duke i përdorur “si armë” burimet e energjisë, janë rritur edhe më shumë.

Përdorimi i energjisë si armë “është një prej gjërave që e di vetëm kur e sheh”, ka thënë për gazetarët muajin e kaluar, Amos Hochstein, zyrtar i lartë për energji në Departamentin amerikan të Shtetit.

“Mendoj se jemi afër asaj situate. Nëse Rusia ka gaz për furnizime dhe nuk e bën këtë gjë dhe do të shtojë furnizimet vetëm nëse Evropa pranon kërkesa tjera që nuk kanë lidhje me këtë çështje, atëherë është e vështirë të argumentohet e kundërta”, ka thënë ai.

Ukraina, e cila fiton qindra miliona dollarë në taksa nga kalimi i gazit rus në Evropë, e ka kundërshtuar vendimin e SHBA-së.

“Ne e kemi ditur gjithmonë se vendimi i Gazpromit për të mos dërguar gaz përmes Ukrainës ka qenë gjeopolitik në thelb. Dhe tani kemi të dhëna të mjaftueshme:”, ka thënë Serhiy Makogon, udhëheqës i Operatorit për Transmetim të Gazit të Ukrainës, në një deklaratë për Radion Evropa e Lirë.

Rrjedha e kundërt

Për ata që dyshojnë në synimet e Rusisë, historia është udhëzuese.

Moska ka ndalur dy herë furnizimet për Ukrainën dhe qeverinë e saj me prirje pro-perëndimore më 2000.

Kjo ndalje e furnizimeve, që pati ndodhur në muajin janar, ka prekur edhe Evropën, duke rezultuar me apartamente pa ngrohje në disa shtete.

Një ditë pas takimit të Putinit me Millerin, një tjetër ngjarje ka fituar vëmendjen e analistëve: gazi që do të duhej të nisej për Gjermani, përmes gazsjellësit në Poloni, ka ndërruar drejtim dhe është nisur drejt lindjes.

Nuk ka pasur arsyetim zyrtar për këtë gjë, që ka vazhduar edhe më 1 nëntor.

Gazprom ka thënë përmes një deklarate se është ende duke përmbushur obligimet kontraktuale.

Tom Marzec-Manser, analist për Independent Commodity Intelligence Services, e ka konsideruar këtë ndryshim si të “pazakonshëm”, mirëpo jo edhe të padëgjuar ndonjëherë.

“Sa i përket mungesës së rrjedhjes në gazsjellës, ju mund ta gjykoni vetë, lexuesit tuaj po ashtu, nëse ka element politik në të”, ka thënë ai për Radion Evropa e Lirë.

“Gazprom ka dërguar vazhdimisht sinjale në drejtim të kundërt për të shkundur tregjet e gazit, në vend të lehtësimit të situatës”, ka thënë Leslie Palti-Guzman, presidente për energji në kompaninë, Gas Vista LLC.

Përveç shtimit të presionit te rregullatorët gjermanë për të përshpejtuar procesin e certifikimit të Rrjedhës Veriore 2, Palti-Guzman, ka thënë se Rusia mund të synojë që të minojë joshjen për dërgim të gazit natyror të lëngshëm nga SHBA-ja në Evropë, si dhe për t’iu bërë presion konsumatorëve evropianë që të nënshkruajnë kontrata afatgjata.

Çmimet e larta të gazit dhe energjisë elektrike nxisin edhe pakënaqësi populliste, ka thënë ajo.

Moldavia

Me një qeveri të re, që mbështet lidhje më të forta me Bashkimin Evropian, Moldavia është përballur me përfundim të kontratës afatgjatë me Gazpromin.

Kompania ka kërkuar tarifa shumë më të larta dhe kur Moldavia ka rezistuar, Gazprom ka zvogëluar dërgesat për një të tretën.

Kjo gjë ka shtyrë presidenten moldave, Maia Sandu, që të shpallë gjendje të jashtëzakonshme.

Më 28 tetor, pas një takimi në Bruksel me kryeministren moldave, Borrell ka akuzuar Gazpromin se po përdor “presion politik” në këmbim të çmimeve më të ulëta të gazit.

Kompania ruse, në anën tjetër, ka mohuar se politika ka rol në bisedime, duke thënë se negociatat janë zhvilluar në “kushte ekskluzivisht komerciale”.

Një ditë më vonë, Qeveria moldave është pajtuar për nënshkrim të një kontrate pesëvjeçare me çmime dukshëm më të larta.

Marzec-Manser, analist për gazin, ka thënë se ndonëse Moska ka qenë e qartë se nuk pajtohet me aspiratat perëndimore të Qeverisë së Sandus, kontrata e vjetër e Moldavisë nuk ka qenë në përputhje me standardet e BE-së.

“Nuk mundeni edhe ta keni tortën tuaj edhe ta hani atë po ashtu”, ka thënë ai./ REL.

Continue Reading

Lajmet

Dita e gjashtë, protestat vazhdojnë edhe sonte në Prishtinë

Published

on

Protestat në Prishtinë kundër aktgjykimit të Gjykatës Speciale ndaj ish-krerëve të UÇK-së vazhdojnë edhe sonte.

Qytetarët janë ftuar të mblidhen në sheshin “Skënderbeu”, duke filluar nga ora 21:00. Protesta është pjesë e tubimeve të njëpasnjëshme të mbajtura pas aktgjykimit të 16 shtatorit.

Thirrja për protestën e sotme është bërë me moton “Shihemi n’21:00 n’shesh”, ndërsa tubimet e ditëve të kaluara kanë mbledhur qytetarë në qendër të Prishtinës.

Policia e Kosovës ka njoftuar se gjatë protestave të mëparshme situata ka qenë kryesisht e qetë dhe ka bërë thirrje për respektimin e ligjit, pronës publike e private dhe rregullave të trafikut./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Pettifer: Pas Hagës, Kosova duhet ta rishikojë raportin me misionet ndërkombëtare

Published

on

By

Kosova duhet ta rishikojë raportin me misionet ndërkombëtare pas aktgjykimit të Hagës, thotë historiani britanik, James Pettifer, duke vënë në pikëpyetje nëse misione si EULEX-i kanë ende rol në vend.

Në një intervistë për Radion Evropa e Lirë, Pettifer, ligjërues i Historisë së Ballkanit në St Cross College, Universiteti i Oksfordit, thotë se Kosova nuk duhej ta refuzonte krijimin e Dhomave të Specializuara, por duhej të negocionte ndryshe kushtet mbi të cilat ato u themeluan.

Ai argumenton se aktgjykimi ndaj Hashim Thaçit dhe tre ish-udhëheqësve të tjerë të UÇK-së mund ta vështirësojë edhe më tej pajtimin mes shqiptarëve dhe serbëve, ndërsa bën thirrje që reagimi ndaj tij të jetë politik dhe institucional.

Më 16 shtator, Dhomat e Specializuara dënuan Hashim Thaçin dhe Jakup Krasniqin me nga 25 vjet burgim, Kadri Veselin me 18 dhe Rexhep Selimin me 13 vjet për krime lufte.

Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Evropian kanë bërë thirrje për respektimin e aktgjykimit.

Në Kosovë, të dielën u zhvilluan protesta kundër vendimit për të pestën natë me radhë, ndërsa, të hënën, protestuan edhe studentët.

Partia Demokratike e Kosovës, e mbështetur edhe nga Aleanca, çoi në Kuvend nismën për ndryshimin e ligjit për Dhomat e Specializuara.

Radio Evropa e Lirë: Profesor Pettifer, aktgjykimi në rastin Thaçi dhe të tjerët është tashmë është një fakt juridik, pavarësisht se si është pritur në Kosovë. Çfarë mund të bëjë Kosova në këtë pikë – politikisht dhe institucionalisht?

James Pettifer: Mendoj se ka mjaft mundësi. Natyrisht, aktgjykimi është aty dhe procesi i apelit do të nisë. Edhe pse nuk e dimë se çfarë forme do të marrë dhe as sa do të zgjasë, ai proces do të vazhdojë pavarësisht gjithçkaje.

Por, mendoj se natyra e kësaj ngjarjeje është shumë serioze për Kosovën dhe se marrëdhëniet e zakonshme diplomatike dhe politike duhet të rishikohen.

Radio Evropa e Lirë: A mund të shpjegoni më hollësisht se çfarë mendoni se duhet të bëhet?

James Pettifer: Është e qartë se marrëdhënia me NATO-n është thelbësore dhe ajo nuk duhet të përfshihet në këtë çështje. Dhe, mësa di unë, NATO-ja nuk ka qenë e përfshirë në asnjë mënyrë në procesin e Dhomave të Specializuara.

Por, situata me Evropën është krejt ndryshe. Siç ndoshta e keni parë edhe në X dhe në rrjete të tjera sociale, shumë njerëz me përgjegjësi mendojnë se organizata si EULEX-i, OSBE-ja dhe të tjera duhet të mbyllen. Ato i përkasin së kaluarës.

Personalisht, mendoj se ky është drejtimi i duhur, veçanërisht sa i përket misionit të EULEX-it.

Radio Evropa e Lirë: A mendoni se ky është një opsion i mundshëm?

James Pettifer: Po. Kosova është shtet sovran dhe i njohur. Dua të them se – mësa e kuptoj unë – këta njerëz janë në Kosovë vetëm me pëlqimin e Qeverisë.

NATO-ja është në një pozitë tjetër, por, siç e thashë, NATO-ja nuk ka qenë e përfshirë në procesin [e Dhomave të Specializuara].

Por, veçanërisht sa i përket EULEX-it, nuk shoh arsye përse duhet të vazhdojë, kur qartazi është një mjet për interesat e Serbisë.

Radio Evropa e Lirë: Ju keni thënë se Kosova ishte naive që bashkëpunoi me Dhomat e Specializuara. Çfarë duhej të kishte bërë ndryshe?

James Pettifer: Mendoj se këtë e ka vënë në dukje edhe Dr. Daniel Serwer në Uashington, i cili, prej kohësh, është njohës i rajonit dhe i Kosovës. Ai ka bërë një analizë shumë të mirë të mënyrës se si u përcaktuan kushtet fillestare të funksionimit të Dhomave të Specializuara – në një formë që nuk parashihte asnjë kontroll nga Qeveria [e Kosovës].

Kështu, në praktikë, Dhomat e Specializuara mund të manipuloheshin nga interesa të jashtme.

Radio Evropa e Lirë: Por, a mendoni se kishte ndonjë alternativë reale për një vend aq të varur nga mbështetja perëndimore? A mund të kishte thënë Kosova “jo”?

James Pettifer: Nuk ishte e nevojshme të thoshte “jo”. Duhej të negocionte në mënyrë profesionale se cilat do të ishin kushtet.

Unë isha në favor të përfshirjes së një tribunali për krimet e luftës, sepse të gjitha vendet e tjera të rajonit e kishin një të tillë dhe nuk do të ishte e përshtatshme që Kosova të mos e kishte.

Por, kjo u bë në një mënyrë që nënkuptonte se Kosova nuk kishte kontroll mbi procesin, dhe ky problem daton që nga fillimi.

Unë ua kam vënë në dukje këtë edhe diplomatëve të Kosovës në Londër, por ata nuk kanë menduar njësoj.

Nuk besoj se e kuptonin vërtet se cili mund të ishte problemi.

Radio Evropa e Lirë: Pra, shikuar nga kjo perspektivë, a e keqkuptoi Kosova atë për të cilën po pajtohej kur e themeloi Gjykatën… apo thjesht nuk kishte zgjidhje?

James Pettifer: Jo, nuk mendoj se çështja ishte nëse Kosova duhej ta refuzonte Gjykatën. Nuk ishte ky problemi. Çështja ishte nëse ajo ishte krijuar mbi baza të drejta dhe profesionale.

Radio Evropa e Lirë: Ju keni thënë, gjithashtu, se ky aktgjykim mund ta kthejë shumë prapa procesin e pajtimit mes serbëve dhe shqiptarëve. A mund të bëjë diçka Kosova tani për ta parandaluar këtë?

James Pettifer: Jo, nuk mendoj se mundet. Verdikti tashmë është marrë dhe, siç besoj se e keni parë, në Kosovë ka protesta të mëdha kundër tij.

Kjo do ta bëjë shumë të vështirë – ndoshta edhe të pamundur – arritjen e çfarëdo kompromisi me Serbinë për çështje të caktuara.

Radio Evropa e Lirë: Por, procesi i pajtimit po haste në vështirësi të mëdha edhe para këtij aktgjykimi. Pse mendoni se ky vendim do ta përkeqësojë edhe më shumë situatën?

James Pettifer: Sepse ekziston përshtypja se bashkësia ndërkombëtare nuk është neutrale. Kjo është një gjykatë ndërkombëtare dhe, sidomos për shkak të gjatësisë së dënimeve dhe cilësisë shumë të dobët juridike të disa pjesëve të aktgjykimit, njerëzit nuk do ta respektojnë atë.

Dhe kjo, mendoj, do të ndikojë shumë edhe në proceset normale diplomatike.

Radio Evropa e Lirë: Ju keni shkruar gjerësisht për origjinën dhe zhvillimin e UÇK-së. A ndryshon ky aktgjykim diçka në mënyrën se si do ta shkruanit sot historinë e saj?

James Pettifer: Ky aktgjykim është pjesë e historisë. Por, nuk mendoj se mund t’i përgjigjem kësaj pyetjeje derisa të publikohet teksti i plotë i procesit gjyqësor, dhe në veçanti ajo që ka ndodhur në seancat e mbyllura.

Gjykata, gjithashtu, duhet t’i bëjë të ditura burimet mbi të cilat i ka mbështetur pretendimet e saj, të cilat, në shumë raste, mësa kam mundur të shoh gjatë procesit gjyqësor, nuk janë dhënë.

Radio Evropa e Lirë: Por, sa peshë duhet të ketë ky aktgjykim në mënyrën se si kuptohet dhe kujtohet lufta në Kosovë?

James Pettifer: Nuk mendoj se duhet të ketë fare peshë, veçanërisht sepse nuk ka të bëjë me vetë luftën.

Natyrisht, ky është një sulm ndaj UÇK-së – gjë që serbët dhe rusët e kanë dashur gjithmonë. Fillimisht u përpoqën përmes akuzave të pabaza të Dick Martyt. Për fat të mirë, ato akuza nuk çuan askund në sistemin gjyqësor.

Por, më pas u gjetën akuza të tjera, të cilave mund t’u jepej më shumë peshë.

Radio Evropa e Lirë: Njëzet e shtatë vjet pas luftës, a ka bërë Kosova mjaftueshëm për ta dokumentuar historinë e vet?

James Pettifer: Mendoj se ka bërë një punë mjaft të mirë. Është botuar shumëçka që prej kohës kur e shkrova librin tim, i cili u botua gati 20 vjet më parë. Mendoj se ai u botua si një lloj historie e përgjithshme e UÇK-së.

Sot dihet shumë më tepër për çështje të caktuara, por nuk mendoj se ajo që kam parë, e ndryshon argumentin themelor: se, në rrethanat e asaj kohe, një lëvizje e armatosur e rezistencës ishte e pashmangshme dhe ishte pjesë e asaj që prodhoi kriza në Jugosllavi.

Radio Evropa e Lirë: Dhe, për fund, sikur ta këshillonit Kosovën sot, cilat janë dy ose tri gjërat që duhet t’i bëjë dhe cilat janë ato që duhet t’i shmangë?

James Pettifer: Mendoj se duhet shmangur dhuna, sepse dhuna në rrugë do t’i dobësonte shumë argumentet morale kundër këtij procesi gjyqësor, që unë e konsideroj të padrejtë. Por, natyrisht, protestat janë të rëndësishme dhe shpresoj të jenë të mëdha.

Megjithatë, mendoj se çështja kryesore është se çfarë do të bëjë Qeveria e Kosovës. Reagimi i [kryeministrit], zotit [Albin] Kurti, më duket disi i dobët. Do të shohim se çfarë do të bëjë konkretisht. Është ende herët, por Qeveria duhet ta trajtojë çështjen e legjitimitetit të organizatave si EULEX-i dhe nëse ato vazhdojnë të jenë të nevojshme në Kosovë.

Mendoj se shumica dërrmuese e njerëzve, ndoshta edhe disa serbë të Kosovës, do të donin t’i shihnin këto misione të përfundonin.

Kjo, mendoj unë, është çështja kryesore me të cilën duhet të përballet zoti Kurti.

Nëse OSBE-ja ka ende ndonjë rol të dobishëm, nuk e di. Nga sa di unë, duket se është një organizatë shumë e kushtueshme, e cila në shumicën e rasteve mbledh të dhëna që tashmë i dimë shumë mirë. Pra, të gjitha këto çështje mund të rishikohen.

Por, për këtë do të nevojitet një qëndrim i qartë dhe i bashkuar. Siç kam shkruar edhe në X, është e rëndësishme që elita e Kosovës të punojë së bashku dhe të zhvillojë politika të forta dhe të përbashkëta ndaj këtyre organizatave. /REL/

 

Continue Reading

Lajmet

Një cisternë goditet nga një predhë në Ngushticën e Hormuzit

Published

on

By

Një anije që po kalonte nëpër Ngushticën e Hormuzit u godit “nga një predhë e panjohur”, duke plagosur dy anëtarë të ekuipazhit, tha një agjenci britanike detare.

“Autoritetet ushtarake kanë unformuar UKMTO-in se një cisternë që po kalonte u godit nga një predhë e panjohur”, tha agjencia e Mbretërisë së Bashkuar për Operacione Tregtare (UKMTO) më 21 shtator.

Sipas kësaj agjencie, dy anëtarë të ekuipazhit kanë pësuar lëndime të lehta dhe “raportohet se anija ka vazhduar lundrimin drejt portit më të afërt”.

“Anijet këshillohen të kalojnë me kujdes dhe të raportojnë çdo aktivitet të dyshimtë te UKMTO-ja”, paralajmëroi agjencia.

Njoftimi vjen një ditë pasi kryenegociatori iranian, njëherësh kreu i Parlamentit, Mohammad Baqer Qalibaf, tha se Teherani ia ka përcjellë, përmes ndërmjetësve, Uashingtonit kushtet për përfundimin e bllokadës në Ngushticën e Hormuzit.

“Mesazhi ynë dhe shpjegimi qartësisht i është dërguar palës tjetër përmes ndërmjetësve”, tha ai për televizionin shtetëror iranian.

Ai shtoi se Ngushtica e Hormuzit nuk do të rikthehet në statusin para se të nisnin negociatat derisa Uashingtoni të plotësojë kushtet e Iranit dhe të përmbushë zotimet e tij.

Ngushtica e Hormuzit është rrugë kyç për dërgesat detare pasi para se të niste lufta në fund të shkurtit mes Iranit dhe SHBA-së, nëpër këtë rrugë ujore kalonte rreth një e pesta e dërgesave botërore të naftës dhe gazit. /REL/

 

 

Continue Reading

Lajmet

“Uta në Sharr”, filmi i animuar shfaqet në Prishtinë dhe Prizren

Published

on

Filmi i shkurtër i animuar “Uta në Sharr”, i bazuar në librin me të njëjtin titull, do të shfaqet më 22 shtator në Kino ARMATA në Prishtinë dhe më 23 shtator në Dokukino në Prizren.

Shfaqjet do të mbahen në orën 17:30, 18:00 dhe 18:30, ndërsa hyrja është falas. Për shkak të kërkesës së madhe, pjesëmarrësit duhet të rezervojnë biletat paraprakisht.

Filmi, i cili zgjat 10 minuta, sjell në ekran bukuritë natyrore të Kosovës dhe e përdor natyrën si hapësirë për bashkim dhe mirëkuptim mes komuniteteve.

Në qendër të tregimit janë Uta dhe Deltari, të cilët udhëtojnë nëpër malet e Sharrit, duke i ftuar fëmijët të zbulojnë këtë botë së bashku, pavarësisht komunitetit nga i cili vijnë.

Animacioni është realizuar nga Anibar Studios, ndërsa skenari dhe tregimi janë të Tuba Safçiut. Kënga “Uta në Sharr” është kompozuar, shkruar, interpretuar dhe prodhuar nga Arbër Salihu (La Fazani), me vokal nga Lisa Zuka.

Projekti është pjesë e nismës “Uta në Sharr – Edukim Gjithëpërfshirës dhe Ndërgjegjësim Mjedisor përmes Tregimit të Historive, Animacionit dhe Mësimit në Natyrë”, e financuar nga Sida përmes Ambasadës së Suedisë në Prishtinë dhe e zbatuar në partneritet me Save the Children Kosova/o.

Nisma po zbatohet në 12 komuna të Kosovës dhe synon të promovojë edukimin gjithëpërfshirës, ndërgjegjësimin mjedisor dhe tregimin e historive për fëmijët dhe të rinjtë nga komunitete të ndryshme./A.K/

Continue Reading

Të kërkuara