Aktualitet

Pakistani: Ndërmjetës apo oportunist?

Published

on

Roli i Pakistanit si ndërmjetës mes Iranit dhe Shteteve të Bashkuara është në qendër të kritikave pas raportimeve se aeroplanë iranianë u parkuan në një bazë ushtarake në periferi të Ravalpindit, duke ngritur pyetje lidhur me rolin balancues të Islamabadit në konfliktin aktual.

Ministria e Jashtme e Pakistanit reagoi shpejt duke i quajtur raportimet e mediave “çorientues dhe sensacionale”, duke mos e mohuar praninë e aeroplanëve iranianë në bazën ajrore pakistaneze, Nur Khan.

“Aeroplanët iranianë të parkuar në Pakistan arritën gjatë periudhës së armëpushimit dhe nuk kanë asnjë lidhje me ndonjë aspekt ushtarak apo marrëveshje për mbrojtje”, u tha në njoftimin e Ministrisë së Jashtme.

Duke cituar zyrtarë amerikanë të paidentifikuar, televizioni amerikan CBS raportoi më 11 maj se Pakistani kishte lejuar aeroplanë ushtarakë iranianë të parkoheshin në aeroportet e tij, duke i mbrojtur potencialisht nga sulmet ajrore të SHBA-së.

Duke reaguar ndaj këtyre raportimeve, senatori republikan, Lindsey Graham, shkroi në rrjetet sociale se nëse “kjo është e saktë, do të kërkoj një vlerësim të plotë të rolit që po luan Pakistani si ndërmjetës mes Iranit, SHBA-së dhe palëve të tjera”.

Deri tani nuk ka pasur ende asnjë koment zyrtar nga Shtëpia e Bardhë apo nga Departamenti amerikan i Shtetit.

Këto pretendime kanë rikthyer po ashtu një debat të kamotshëm në Uashington lidhur me atë nëse Pakistan mund të ruajë njëkohësisht lidhje të ngushta të sigurisë me SHBA-në, teksa mban raporte strategjike me kundërshtarët e Amerikës.

Si një aleat joanëtar i NATO gjatë luftës së udhëhequr nga SHBA-ja kundër terrorit, Pakistani prej kohësh është përballur me akuza nga zyrtarë amerikanë se po luan një “lojë të dyfishtë”.

Trump i amplifikoi këto tensione më 2018, kur e akuzoi Pakistanin se po merrte miliarda dollarë ndihma nga SHBA-ja, ndërkohë që u ofronte militantëve në Afganistan një “strehë të sigurt”.

“SHBA-ja me budallallëk i ka dhënë Pakistanit më shumë se 33 miliardë dollarë ndihma gjatë 15 vjetëve të fundit, dhe ata nuk na kanë dhënë në këmbim asgjë përveç gënjeshtrave dhe mashtrimeve, duke i konsideruar liderët tanë si budallenj”, kishte shkruar atëbotë Trump në një postim në X.

Gjest dashamirës

Megjithatë, Pakistan ka kërkuar të afrohet me Trumpin që nga fillimi i mandatit të tij të dytë në Shtëpinë e Bardhë.

Në një gjest dashamirës, kryeministri pakistanez, Shehbaz Sharif, njoftoi synimin e tij për ta nominuar Trump për Çmimin Nobel për Paqe në tetor të vitit të kaluar, për rolin e tij në ndërmjetësimin e armëpushimit Hamas-Izrael në Lindjen e Mesme. Më herët, Islamabad kishte vlerësuar po ashtu përpjekjet e Trumpit për të ndihmuar në arritjen e një armëpushimi midis Indisë dhe Pakistanit.

Trump, në këmbim, vazhdimisht ka lavdëruar Sharifin dhe shefin e ushtrisë të Pakistanit, Asim Munir, të cilin njëherë e ka përshkruar si “marshallin tim të preferuar”.

Pakistani ndan kufi me Iranin dhe Afganistanin, teksa njëkohësisht mban lidhje të afërta mbrojtëse dhe fetare me Arabinë Saudite – një akt balancues që shpesh e ka ndërlikuar diplomacinë e tij rajonale.

Ky shtet që ka armë bërthamore dhe rreth 250 milionë banorë prej kohësh është varur për sigurinë e tij dhe për nevojat ekonomike nga SHBA-ja, teksa në të njëjtën kohë e ka mbajtur Kinën si një partnere kyç strategjike.

Me nisjen e fushatës ushtarake SHBA-Izrael ndaj Iranit më 28 shkurt, Pakistani i ka forcuar më shumë lidhjet me administratën e Trumpit duke u pozicionuar si ndërmjetës në konflikt.

Rreth 40 ditë pas fillimit të luftës, Trump njoftoi për një armëpushim pasi Pakistan kërkoi ndalimin e Operacionit Tërbimi Epik – fushatës ajrore të udhëhequr nga SHBA-ja kundër caqeve ushtarake iraniane – për t’i hapur rrugë bisedimeve për paqe. Ky hap u prit gjerësisht pozitivisht dhe e forcoi imazhin e Islamabadit si një ndërmjetës kyç.

Megjithatë, kërkesat e përsëritura të Pakistanit në javët në vijim për të zgjatur armëpushimin dhe për të ndalur Projektin Liria – një operacion amerikan që synon mbrojtjen e rrugëve detare të transportit në Ngushticën e Hormuzit – gradualisht shtuan skepticizmin për rolin e Islamabadit. Trump i pranoi vazhdimisht këto kërkesa, teksa liderët amerikanë dhe pakistanezë shkëmbyen mesazhe publike falënderimi dhe lavdërimi, duke intensifikuar më shumë kritikat.

Shqetësimet gjeopolitike

Për Pakistan, i cili prej kohësh ka pasur raporte të luhatshme diplomatike me SHBA-në, këto shqetësime në rritje janë bërë të dukshme ndërsa rritet dukshmëria e Islamabadit në gjeopolitikë.

“Gjeografia e Pakistanit gjithmonë e ka bërë atë një kryqëzim”, tha Zaheer Shigri nga Qendra për Hulumtime Strategjike dhe Bashkëkohore (CSCR) në Islamabad.

“Kryqëzimet janë pasuri kur e kontrollon trafikun, por mund të bëhen barrë kur presionet e jashtme fillojnë të diktojnë rrjedhën. Pakistani po tërhiqet njëkohësisht nga Uashingtoni, Kabuli dhe Riadi…. Është një balancim strategjik shumë i ndërlikuar”.

Kjo ecje diplomatike në litar të hollë e ka rritur profilin e Pakistan, por gjithashtu ka intensifikuar kritikat për besnikëritë e tij rajonale.

Ky shtytje vjen në një kohë kur Kina dhe Pakistani po përpiqen të pozicionohen si aktorë stabilizues, duke shmangur përfshirjen e drejtpërdrejtë në konfliktin që po zgjerohet.

“Një rol ndërmjetësimi shumë i dukshëm është një bast i rrezikshëm, dhe edhe suksesi sjell rezultate të pasigurta”, thanë ZohaWaseem dhe Yasser Kureshi në një artikull për institutin për Paqe Ndërkombëtare Carnegie Endowment

“Duke marrë pronësinë e procesit, Islamabadi është pozicionuar si një palë me peshë në Gjirin Persik”, shkruan ata.

Ky rol, shtuan ata, ka rritur dukshmërinë dhe ndikimin rajonal të Pakistanit, por njëkohësisht e ka ekspozuar atë ndaj kritikave, teksa thellohen tensionet mes Iranit, Arabisë Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe.

“Se a do të përkthehet ndërmjetësimi i suksesshëm në përfitime të qëndrueshme ekonomike, përmes lehtësimeve apo rritjes së investimeve të huaja, mbetet një pyetje e hapur”, thanë ata.

Teksa Pakistani ka shqetësime legjitime për paqendrueshmërinë që mund të përhapet përtej kufijve të tij dhe të dëmtojë ekonominë e brishtë, kritikët dhe analistët argumentojnë se Islamabadi po kërkon po ashtu të afrohet më shumë me Trumpin, duke ruajtur njëkohësisht rëndësinë e tij diplomatike në arenën ndërkombëtare.

Rol taktik

Roli ndërmjetësues i Pakistanit ka ngjallur edhe kritika në India, ku disa komentues kanë pyetur pse Nju Delhi nuk ka marrë një rol të ngjashëm diplomatik në konfliktin e Iranit.

Këto kritika janë të ndikuara pjesërisht nga marrëdhëniet historikisht të tensionuara mes dy vendeve të Azisë Jugore dhe ambiciet e tyre konkurruese në rajon.

Disa analistë indianë e lidhin rritjen e dukshmërisë së Pakistanit me rivalitetin e kamotshëm rajonal, si dhe me gatishmërinë e fuqive të jashtme për t’u mbështetur te Islamabadi si ndërmjetës kur kjo u leverdis.

Brahma Chellaney, autor dhe profesor i studimeve strategjike në Qendrën për Kërkime të Politikave në Nju Delhi, shkroi në platformën X se “sa herë që Trumpi tërhiqet, ai përdor Pakistanin si mbulesë”.

Politologia Ayesha Siddiqa, autore dhe studiuese e lartë në Kolegjin Mbretëror të Londrës, i tha Radios Evropa e Lirë se strategët pakistanezë e shohin harmonizimin me Trumpin si një mënyrë për të siguruar një rol më të fortë rajonal për shtetin.

Ajo vuri në pah se Pakistani historikisht ka luajtur një rol taktik dhe se edhe kjo situatë nuk përbën përjashtim.

“Presidenti Donald Trump kërkoi një armëpushim, zgjatjen e tij dhe më vonë një pauzë në ‘Projektin Liria’ dhe ai përdori Pakistanin”, tha ajo.

“Pakistani, nga ana tjetër, ishte i gatshëm të përdorej, sepse kërkon përfitimet e veta nga ky rol, si ushtarake ashtu edhe strategjike”. /REL/

 

Continue Reading

Lajmet

Kuvendi i Shqipërisë: Vendimi i Speciales është “thellësisht i padrejtë”, qeveritë të bashkërendojnë veprimet

Published

on

By

Kuvendi i Shqipërisë ka dalë me një deklaratë të përbashkët zyrtare pas dënimit të ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës nga Dhomat e Specializuara në Hagë, duke e cilësuar aktgjykimin ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Rexhep Selimit dhe Jakup Krasniqit si thellësisht të padrejtë dhe të papranueshëm.

Përmes këtij reagimi, legjislativi shqiptar rikujtoi se lufta e UÇK-së ishte një përpjekje e drejtë dhe e domosdoshme për çlirim ndaj represionit, spastrimit etnik dhe gjenocidit të ushtruar nga regjimi i Sllobodan Millosheviçit. Në deklaratë nënvizohet se asnjë vendim gjyqësor nuk mund të rishkruajë historinë e një populli, të barazojë agresorin me viktimën apo të zbehë kontributin e krerëve të UÇK-së në rrugëtimin e Kosovës drejt lirisë dhe pavarësisë.

Tirana zyrtare shprehu gjithashtu shqetësimin e thellë për përdorimin e standardeve të dyfishta në rajon, duke dënuar glorifikimin e kriminelëve serbë të luftës në Beograd, si dhe tentativat e Serbisë dhe Rusisë për ta instrumentalizuar këtë proces me qëllim delegjitimimin e shtetësisë së Kosovës.

Në përmbyllje, Kuvendi i Shqipërisë iu bëri thirrje të drejtpërdrejtë dy qeverive, asaj në Tiranë dhe Prishtinë, si dhe dy parlamenteve përkatëse, që të koordinojnë urgjentisht veprimet institucionale për ndjekjen e shkallëve të mëtejshme të procesit ligjor. Gjithashtu, Shqipëria u zotua se do të vazhdojë të denoncojë në të gjitha forumet ndërkombëtare krimet e luftës dhe gjenocidin e kryer nga Serbia, duke kërkuar drejtësi të plotë për viktimat.

Continue Reading

Lajmet

Gjykata Speciale nis procedurat për kompensimin e viktimave në rastin e ish-krerëve të UÇK-së

Published

on

By

Kryetari i Trupit Gjykues në Dhomat e Specializuara në Hagë, Charles L. Smith, ka marrë vendim për nisjen e procedurave që lidhen me kompensimin dhe reparacionet ndaj viktimave në procesin gjyqësor ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Rexhep Selimit dhe Jakup Krasniqit.

Përmes këtij urdhri, të bazuar në nenin 22(8) dhe rregullën 168 të rregullores së gjykatës, Trupi Gjykues ka caktuar kalendarin e afateve për Mbrojtjen, Zyrën e Prokurorit të Specializuar (ZPS) dhe Përfaqësuesin e Viktimave për paraqitjen e kërkesave dhe provave përkatëse.

Afatet kryesore të caktuara nga Trupi Gjykues:

22 Shtator 2026: Mbrojtja duhet të paraqesë çdo kundërshtim eventual lidhur me zhvillimin e procedurës së reparacioneve, si dhe të njoftojë nëse synon të paraqesë prova. Po ashtu, brenda kësaj date Përfaqësuesi i Viktimave duhet të njoftojë për çdo ndryshim në paraqitjen e provave, ndërsa Sekretaria dhe Mbrojtja duhet të riklasifikojnë apo dorëzojnë versionet publike të parashtresave të nëntorit 2025.

25 Shtator 2026: Afati i fundit që Përfaqësuesi i Viktimave dhe ZPS-ja të dërgojnë përgjigjet e tyre ndaj kundërshtimeve të mundshme të Mbrojtjes.

7 Tetor 2026: Data deri kur Përfaqësuesi i Viktimave mund të paraqesë provat e tij lidhur me dëmshpërblimin.

14 Tetor 2026: Përfaqësuesi i Viktimave obligohet të dorëzojë kërkesën përfundimtare e zyrtare për reparacione.

4 Nëntor 2026: Mbrojtja dhe Zyra e Prokurorit të Specializuar duhet t’i përgjigjen zyrtarisht kërkesës së paraqitur për kompensimin e viktimave.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Continue Reading

Lajmet

Specializohuni në tri shtyllat kryesore të drejtësisë në UBT-në

Published

on

By

Përballja me dinamikat e sistemit modern ligjor kërkon një nivel krejtësisht të ri përgatitjeje, ku diploma bazë shërben vetëm si hapi i parë drejt një rruge më të gjatë e më ambicioze. Në këtë kuadër, UBT ka konceptuar një platformë elitare të studimeve Master në fushën e Juridikut, e cila është e dizajnuar posaçërisht për ta shndërruar teorinë tradicionale në një mjet të fuqishëm veprimi praktik.

Përmes tri drejtimeve të specializuara të Drejtës Penale, të Drejtës Civile e të Pronës, si dhe të Drejtës Komerciale këto programe u ofron juristëve të rinj dhe profesionistëve në ngritje mundësinë për t’u profilizuar thellësisht në fushën që përputhet më së miri me synimet e tyre profesionale, duke garantuar përshtatshmëri të plotë me kërkesat e tregut vendor dhe atij ndërkombëtar.

Zgjedhja e specializimit në të Drejtën Penale është rruga ideale për ata që e shohin veten në linjën e parë të mbrojtjes së sundimit të ligjit dhe të drejtave të njeriut. Ky profil jo vetëm që zbërthen doktrinat përmbajtësore dhe procedurale të legjislacionit vendës dhe krahasues, por u jep studentëve qasje të drejtpërdrejtë në shkencat më bashkëkohore si Kriminologjia, Viktimologjia, Penologjia dhe Mjekësia Ligjore.

Përmes një metodologjie që vë në qendër zhvillimin e aftësive analitike, studentët aftësohen për të udhëhequr hetime komplekse, për të menaxhuar ekipe në simulimin e proceseve gjyqësore dhe për të hartuar me saktësi shkresat kryesore lëndore, nga kallëzimet penale e aktakuzat e deri te formulimi i aktgjykimeve përfundimtare.

Në anën tjetër, për ata që synojnë të bëhen shtylla e sigurisë juridike në marrëdhëniet shoqërore e private, programi i të Drejtës Civile dhe të Pronës ofron përgatitjen e duhur për të përballuar sfidat e përafrimit të legjislacionit të Kosovës me kornizën evropiane. Fusha e pronësisë intelektuale, e drejta e konkurrencës, falimentimi dhe marrëveshjet tregtare ndërkombëtare kërkojnë specialistë të aftë për të zgjidhur ngërçet e një ekonomie në zhvillim.

Angazhimi në këtë drejtim plotësohet natyrshëm nga mundësia e praktikës profesionale gjatë periudhës së studimeve, çka u mundëson studentëve të UBT-së të hyjnë në kontakt të drejtpërdrejtë me avokatë e juristë me përvojë, duke ndërtuar që në bankat e fakultetit rrjetin e tyre të parë të bashkëpunimit profesional.

Po aq i rëndësishëm dhe tejet premtues mbetet edhe drejtimi i të Drejtës Komerciale, i cili i përgjigjet drejtpërdrejt nevojave të botës së biznesit, financave dhe korporatave. Ky program i përgatit studentët për të operuar me siguri në mjedisin e globalizuar të biznesit, duke trajtuar çështje nga krijimi e qeverisja korporative, te hartimi i kontratave komplekse afariste dhe arbitrazhi ndërkombëtar.

Përmes një ndërthurjeje rigoroze mes kërkimit shkencor, analizës së tregut të brendshëm të BE-së dhe simulimeve praktike të kontesteve tregtare, UBT formon liderë ligjorë të pajisur me etikë të lartë dhe vision strategjik, të gatshëm për të mbrojtur interesat e korporatave dhe për të kontribuar drejtpërdrejt në rritjen e qëndrueshme ekonomike të vendit.

Afati i aplikimeve është hapur, këtu gjeni linkun për aplikim.

 

Continue Reading

Lajmet

REL: Hapat që ndërmerren për apelimin e një vendimi të Speciales

Published

on

By

Ekipet mbrojtëse të ish-eprorëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës kanë paralajmëruar se do të apelojnë aktgjykimin dënues të shqiptuar nga trupi gjykues i Dhomave të Specializuara të Kosovës në Hagë më 16 shtator.

Hashim Thaçi u dënua me 25 vjet burgim për katër pika të aktakuzës për krime lufte, Jakup Krasniqi po ashtu u dënua me 25 vjet burgim, ndërkaq Kadri Veseli me 18 dhe Rexhep Selimi me 13 vjet burgim.

Të katër ish-eprorët e UÇK-së u shpallën penalisht përgjegjës për krime lufte që përfshijnë ndalimin e paligjshëm ose arbitrar, trajtimin mizor, torturën dhe vrasjen e paligjshme. Gjatë aktgjykimit të shqiptuar në Hagë, trupi gjykues hodhi poshtë akuzat e ZPS-së për krime kundër njerëzimit.

Katërshja e UÇK-së gjendet në paraburgim në Hagë që nga nëntori i vitit 2020.

Vendimi i trupit gjykues mund të apelohet nga palët e përfshira, nga mbrojtja e cila mund të kërkojë rrëzimin e aktgjykimit në tërësi apo të synojnë uljen e dënimit për pika të caktuara të akuzës, por edhe Zyra e Prokurorit të Specializuar që mund të kërkojë ashpërsim të dënimit.

ZPS-ja mirëpriti vendimin dënues dhe shtoi se do të shqyrtojë të gjithë aktgjykimin, përfshirë edhe rrëzimin e pikave të akuzës që kishin të bënin me krime kundër njerëzimit.

Por, cilat janë procedurat që palët ndjekin për apelim?

Sipas Rregullores së Procedurës dhe Provave, palët që apelojnë vendimin e gjykatës ose dënimit, ose të dyja së bashku, duhet të dorëzojnë atë që quhet njoftimin për apel, ku parashtrohen arsyet e apelimit, 30 ditë nga shpallja e aktgjykimit.

Më pas, kryegjykatësi i panelit të Gjykatës së Apelit – gjykatë që përbëhet nga tre anëtarë – mund të caktojë një prej gjykatësve si gjykatës raportues për procedurën paraapeluese. Gjykatësi raportues ka për detyrë të marrë masat e nevojshme për aspektet procedurale, sikurse janë lëshimi i vendimeve, urdhrave dhe udhëzimeve me qëllim që të përgatitet çështja për shqyrtim. Ai duhet që rregullisht ta informojë panelin e Gjykatës së Apelit, veçmas nëse ka kontestime lidhur me çështjet procedurale.

Më pas, brenda 21 ditësh nga njoftimi për apel, kryegjykatësi apo gjykatësi raportues e thërret një konferencë ku ngrihen çështje rreth apelit.

Palët që parashtrojnë apel duhet të dorëzojnë dosjen e apelit e cila përmban të gjitha argumentet dhe burime të tjera ligjore ku mbështeten arsyet e apelimit. Kjo duhet të dorëzohet brenda 60 ditësh apo brenda 30 ditësh nga njoftimi për apel, nëse çështja ka të bëjë vetëm me dënimin e shqiptuar.

Më pas palët dorëzojnë të ashtuquajturën dosje të përgjigjes, ku paraqesin argumentet ligjore të tyre. Afatet se kur dorëzohet kjo dallojnë: 30 ditë për argumentet dhe burimet ligjore dhe 15 ditë vetëm për dënimin nga paraqitja e dosjes. Kjo pasohet me dosjen e kundërpërgjigjes për të cilën afatet janë më të shkurtra, 15 dhe 10 nëse ka të bëjë vetëm me dënimin.

Pas gjithë këtyre afateve, Gjykata e Apelit e cakton datën e një seance “nëse është e nevojshme”, thuhet në rregullore.

Rregullorja parasheh që palët mund të dorëzojnë prova shtesë gjatë procedurës së apelimit dhe nëse ato pranohen, pala tjetër mund të paraqesë kundërprova.

Gjatë vendimit, Paneli i Apelit shqyrton çdo provë shtesë të pranuar, por edhe provat që veçse janë pjesë e dokumentacionit.

Sapo të përfundojnë parashtrimet nga palët, paneli i Apelit mblidhet dhe shqyrton çështjen dhe nxjerr aktgjykim për dokumentacionin e apelit dhe për çdo provë shtesë të pranuar.

Pra, Gjykata e Apelit mund të lërë në fuqi, të zhbëjë ose të ndryshojë aktgjykimin e trupit gjykues apo të mbahet rigjykim.

Megjithatë, nëse kërkesa për apel bëhet vetëm nga personat e shpallur fajtorë, Gjykata e Apelit nuk mund të shqiptojë vendim më të rëndë se shkalla e parë.

Vendimi i apelit shqiptohet brenda 60 ditësh nga parashtrimi i fundit i palëve. Megjithatë, edhe për këtë mund të kërkohet kohë shtesë, por jo më shumë se një muaji dhe zgjatja e afatit duhet të arsyetohet.

Sipas Ligjit për Dhomat e Specializuara dhe Zyrës së Prokurorit të Specializuar janë tri arsye për të cilat mund të dorëzohen apele për vendime të shkallës së parë: ndonjë gabim rreth ndonjë çështje juridike që e shfuqizon aktgjykimin, ndonjë gabimi faktik i cili ka shkaktuar dështimin e drejtësisë ose ndonjë gabimi për sa i përket dhënies së dënimit.

Nëse palët nuk janë të kënaqura me vendimin e Apelit, çështja mund të dërgohet në Gjykatën Supreme dhe më pas në atë Kushtetuese të Dhomave të Specializuara në Hagë.

Mbrojtësit e ish-presidentit, Hashim Thaçi, thanë se procesi i apelimit mund të marrë vite kohë.

Pas 41 muajsh të nisjes së gjykimit, trupi gjykues gjeti fajtorë katër ish-eprorët e UÇK-së për krime lufte, por rrëzoi akuzat për krime kundër njerëzimit.

Sipas trupit gjykues, katërshja e UÇK-së, së bashku me udhëheqës të tjerë, kishin për qëllim pavarësinë e Kosovës dhe vendosjen e kontrollit politik e institucional mbi një Kosovë të pavarur.

Sipas gjykatës, për realizimin e këtyre objektivave, ata kishin një qëndrim të përbashkët se disa persona që konsideroheshin pengesë për qëllimet e tyre duhej të “shënjestroheshin”, “eliminoheshin” ose “neutralizoheshin”.

Këta persona thuhet se përfshinin, ndër të tjera, anëtarë ose përfaqësues të forcave të tjera politike dhe ushtarake, veçanërisht persona të lidhur me Lidhjen Demokratike të Kosovës (LDK) dhe Forcat e Armatosura të Republikës së Kosovës (FARK), persona që konsideroheshin të lidhur me autoritetet serbe, si dhe pjesëtarë të komuniteteve rome dhe serbe.

Gjatë shpalljes së aktgjykimit, trupi gjykues tha se ky qëllim i përbashkët ishte zbatuar përmes vrasjeve, arrestimeve dhe ndalimeve pa proces të rregullt ligjor, si dhe keqtrajtimit fizik e psikologjik, frikësimit dhe përdorimit të asaj që në aktgjykim quhet “luftë speciale”.

Trupi gjykues tha se ish-presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, ish-kryeparlamentarët Jakup Krasniqi dhe Kadri Veseli dhe ish-deputeti Rexhep Selimi, kontribuuan në zbatimin e këtij qëllimi të përbashkët.

Në rastin e Thaçit, trupi gjykues tha se ai kishte luajtur rol kyç në formulimin dhe zbatimin e qëllimit të përbashkët, teksa konstatoi se kishte marrë pjesë edhe personalisht në disa prej krimeve, duke përmendur rastin e Behajdin Allaqit.

Për Veselin, Gjykata Speciale përmendi pozitën e tij si shef i Drejtorisë së Zbulimit të UÇK-së, organ që, sipas konstatimeve të trupit gjykues, kishte përgjegjësi për identifikimin, vëzhgimin dhe neutralizimin e personave të dyshuar si “kolaboracionistë”. Dhomat e Specializuara thanë se ai nuk ndërmori hapa për parandalimin, hetimin ose ndëshkimin e krimeve, megjithëse kishte dijeni për to.

Për Selimin, trupi gjykues konstatoi se ai kishte kontribut të qenësishëm në zbatimin e qëllimit të përbashkët. Gjykata theksoi se pozita e tij si inspektor i Përgjithshëm i UÇK-së i jepte më pak pushtet mbi anëtarët e tjerë të UÇK-së, krahasuar me disa prej të akuzuarve të tjerë.

Ndërsa për Krasniqin, që në kohë të luftës kishte qenë zëdhënës i UÇK-së dhe anëtar i Shtabit të Përgjithshëm, gjykata konstatoi se ai kishte përdorur pozitën, rolin si udhëheqës, pushtetin dhe statusin e tij për zbatimin e aspekteve kriminale të qëllimit të përbashkët. /REL/

 

Continue Reading

Të kërkuara