Lajmet

Njerëzit që jetojnë brenda aeroplaneve

Rrëfime të veçanta për jetesën në aeroplan.

Published

on

Pasi e humbi shtëpinë e saj si pasojë e zjarrit, Jo Ann Ussery kishte një ide të veçantë: të jetonte në aeroplan.

Ajo bleu një Boeing 727 të vjetër, e dërgoi atë në një ngastër toke që ajo tashmë e kishte në pronësi dhe kaloi gjashtë muaj duke e rinovuar aeroplanin, dhe shumicën e punës e kreu vetë. Në fund, ajo siguroi një shtëpi plotësisht funksionale, me mbi 1 mijë e 500 metra katrorë hapësirë ndenjeje, tri dhoma gjumi, dy banja dhe madje edhe një vaskë të nxehtë — aty ku dikur ishte kabina. Të gjitha për më pak se 30 mijë dollarë ose rreth 60 mijë dollarë me vlerën aktuale.

Ussery — një estetiste nga Benoit, Mississippi — nuk kishte asnjë lidhje profesionale me aviacionin dhe po ndiqte sugjerimin e çuditshëm të kunatit të saj, një kontrollor i trafikut ajror. Ajo jetoi në aeroplan nga viti 1995 deri në vitin 1999, kur ai u dëmtua në mënyrë të pariparueshme pasi ra nga kamioni që po e zhvendoste në një vend tjetër aty pranë, ku do të ishte i hapur për ekspozim publik.

Edhe pse ajo nuk ishte personi i parë që jetoi në aeroplan, megjithëse kjo frymëzoi edhe njerëzit e tjerë. Në fund të viteve 1990, Bruce Campbell, një inxhinier elektrik me licencë piloti privat, u mahnit nga historia e saj: “Po ngisja për në shtëpi dhe dëgjoja radio dhe pikërisht historinë e Jo Ann. Fatmirësisht nuk dola nga rruga sepse fokusi im u kthye tërësisht te ajo”, deklaroi ai mes tjerash.

Edhe Campbell ka jetuar në një aeroplan, Boeing 77 – për më shumë se 20 vjet, në pyjet e Hillsboros, Oregon. E falënderoi atë për konceptin dhe thotë se nuk u pendua: “Unë kurrë nuk do të jetoja në një shtëpi konvencionale. Nuk ka shans. Nëse Scotty do të më dërgonte në Mongolinë e brendshme, do të më fshinte gjurmët e gishtave dhe do të më detyronte të jetoja në një strukturë konvencionale, do të bëja atë që duhet të bëj për të mbijetuar, por përndryshe, do të zgjedhja avionin në çdo kohë”.

Projekti i tij kushtoi 220 mijë dollarë në total (rreth 380 mijë dollarë në vlerën aktuale), nga të cilat afërsisht gjysma ishte për blerjen e aeroplanit. Atij iu desh të investonte në aeroplan për disa vjet para se ta shfrytëzonte për banim. Ambientet e brendshme janë pa zbukurime, me një dush primitiv të bërë nga një cilindër plastik dhe një divan. Gjatë pjesës më të ashpër të dimrit, Campbell tradicionalisht tërhiqet në Miyazaki, një qytet në Japoninë jugore me mot subtropikale, ku ai zotëron një apartament të vogël. Por pandemia e ka bërë këtë të vështirë dhe gjatë tri viteve të fundit ai ka jetuar në aeroplan tërë kohën.

Nëse mendoni se jeta në aeroplan është ekstravagante, si thoni të jetoni në dy aeroplane? Ky është plani për Joe Axline, i cili zotëron një MD-80 dhe DC-9, që qëndrojnë afër njëri-tjetrit në Brookshire, Teksas. Axline ka jetuar në MD-80 për më shumë se një dekadë dhe po planifikon të rinovojë DC-8 dhe ta pajisë atë me zona rekreative si një kinema dhe një dhomë muzike.

“Shpenzova më pak se një çerek milion dollarë në të gjithë projektin”, thotë Axline, i cili ka shumë pak shpenzime për shkak se ai zotëron tokën dhe ka ndërtuar pusin e ujit dhe kanalizimit. Ai thotë se e vetmja gjë që i ka mbetur është instalimi i rrymës.

Ka edhe shembuj të tjerë të aeroplanëve të shndërruar në shtëpi. Një nga më të hershmit është një Boeing 307 Stratoliner dikur në pronësi të miliarderit dhe regjisorit të filmit, Howard Hughes, i cili shpenzoi një pasuri duke rimodeluar brendësinë për ta kthyer atë në një “Penthouse Flying”. Pasi u dëmtua nga një uragan, ai u shndërrua në një motor jaht ekstravagant dhe u ble përfundimisht në vitet 1980 nga banori i Floridës, Dave Drimmer, i cili e rinovoi gjerësisht dhe e quajti “Kifle Kozmike”. Ai jetoi në hibrid aeroplan-varkë për 20 vjet, para se ta dhuronte përfundimisht në Muzeun Ajror të Floridës në vitin 2018.

Këngëtari amerikan i country dhe Nashville Hall of Famer, Red Lane, i cili kishte një të kaluar si mekanik aeroplani, jetoi për dekada në një DC-8 të konvertuar që ai e shpëtoi në fund të viteve 1970. Lane, i cili vdiq në vitin 2015, tha se nuk ishte i penduar që jetoi në aeroplan./UBTNews/

Lajmet

Kriza e etikës publike dhe kredibiliteti i fjalës pa përgjegjësi

Published

on

By

Opinion: Musa Sabedini 

Kjo tokë po mban gjithçka, edhe zhurmën e njerëzve që flasin shumë, por mbajnë pak përgjegjësi për fjalën që hedhin në opinion. Po jetojmë në një kohë kur komunikimi publik po humb gjithnjë e më shumë etikën, seriozitetin dhe kredibilitetin moral. Në hapësirat politike, mediatike e shoqërore po shtohen zërat që akuzojnë pa prova, ofendojnë pa ndjenjë përgjegjësie dhe gjykojnë pa asnjë standard profesional apo njerëzor. Fjala është liruar nga pesha e ndërgjegjes, ndërsa shpifja dhe linçimi publik po shndërrohen në mjete të zakonshme të komunikimit.

Në vend të argumentit po triumfon agresiviteti verbal, në vend të mendimit kritik po instalohet urrejtja, ndërsa në vend të kulturës së debatit po kultivohet një klimë e rrezikshme përçarjeje dhe degradimi moral.

Më shqetësuese është fakti se shumë prej atyre që flasin më së shumti publikisht, rrallëherë marrin përgjegjësi për pasojat e fjalës së tyre. Dhe kur fjala humb etikën, humb edhe besueshmëria e atij që e përdor, ndërsa shoqëria nis ngadalë të humbë shpirtin, dinjitetin dhe kulturën e saj qytetare.

Në një kohë kur shoqëria ka nevojë për urtësi, mirëkuptim dhe komunikim të qytetëruar, po përballemi çdo ditë me një valë të ashpër urrejtjeje, shpifjesh dhe fjalori degradues që po e helmon jetën publike dhe marrëdhëniet njerëzore.

Është e dhimbshme të shohësh se si komunikimi ynë po humb njerëzoren. Në vend të argumentit po triumfon britma, në vend të mendimit po sundon paragjykimi, ndërsa në vend të debatit po kultivohet urrejtja patologjike. E kjo nuk ka qenë kurrë virtyt i shqiptarit. Populli ynë është njohur për burrërinë e fjalës, për mençurinë në kuvend dhe për respektin ndaj tjetrit, edhe kur mendimet kanë qenë të ndryshme.

Sot, fatkeqësisht, po krijohet një klimë ku shpesh ofendimi konsiderohet forcë, shpifja quhet guxim, ndërsa poshtërimi i tjetrit trajtohet si fitore publike. Por asnjë shoqëri nuk ndërtohet mbi urrejtje. Asnjë shtet nuk forcohet duke shkatërruar dinjitetin e njerëzve të vet. Dhe asnjë komb nuk ecën përpara duke ushqyer përçarje të pafundme.

Prandaj, më shumë se kurrë, kemi nevojë të rikthejmë kulturën e komunikimit. Të flasim me qetësi. Të shkruajmë me përgjegjësi. Të debatojmë me argumente e jo me mllef. Të kundërshtojmë pa fyer dhe të kritikojmë pa e humbur njerëzoren. Fjala ka peshë. Fjala ndërton, por edhe rrënon. Dhe kur fjala humb etikën, shoqëria fillon të humbë karakterin e saj.

Ky vend ka kaluar sfida të mëdha historike për të mbijetuar. Nuk duhet ta dëmtojmë vetveten me gjuhë urrejtjeje dhe me klimë toksike që po i largon njerëzit nga besimi, respekti dhe solidariteti. Na duhet më shumë sinqeritet, më shumë kulturë dhe më shumë vetëdije qytetare. Sepse gjithçka ka një kufi edhe heshtja ndaj degradimit moral të shoqërisë.

Sot më shumë se kurrë, bëhet e domosdoshme rikthimi i etikës së komunikimit publik dhe kulturës së debatit në jetën tonë shoqërore, politike, intelektuale dhe mediatike. Fjala e thënë apo e shkruar nuk është vetëm mjet shprehjeje, por edhe akt përgjegjësie qytetare, morale dhe profesionale. Në veçanti, elitat politike, intelektuale dhe gazetareske kanë detyrim publik që komunikimin ta ndërtojnë mbi argumentin, maturinë dhe respektin ndaj tjetrit, e jo mbi gjuhën e urrejtjes, linçimit apo degradimit personal.

Debati demokratik nuk matet me ashpërsinë e fjalorit, por me fuqinë e argumentit dhe integritetin etik të atij që flet. Kur komunikimi humb etikën, humbet edhe besimi publik, zbehet kultura demokratike dhe dëmtohet vetë struktura morale e shoqërisë. Prandaj, nevojitet një kthim i vetëdijshëm drejt gjuhës së arsyes, dialogut dhe dinjitetit njerëzor, sepse vetëm përmes komunikimit të përgjegjshëm mund të ndërtohet një shoqëri më e shëndetshme, më e qytetëruar dhe më humane.

Zoti e ruajtë këtë popull nga humbja e vlerave njerëzore, familjare dhe morale. Dhe Zoti na dhëntë mençuri që ta ndërtojmë komunikimin mbi respektin, dijen dhe të vërtetën, jo mbi urrejtjen dhe shkatërrimin.

 

Autori është ligjërues në Fakultetin e Media dhe Komunikimit në UBT

 

Continue Reading

Lajmet

Sekuestrohen mbi 460 mijë euro ari dhe argjend në Prizren

Published

on

By

Prokuroria Themelore në Prizren, në bashkëpunim me Policinë e Kosovës, Doganën dhe Administratën Tatimore të Kosovës, ka zhvilluar aksion ndaj disa bizneseve për shitjen e arit në Prizren, nën dyshimet për shmangie tatimore dhe doganore.

Gjatë kontrolleve të realizuara në gjashtë lokale afariste dhe tri shtëpi banimi, autoritetet kanë sekuestruar rreth 8 kilogramë ari dhe argjendi të padeklaruar, me vlerë të përgjithshme mbi 460 mijë euro.

Sipas njoftimit, janë sekuestruar 3.7 kilogramë ari në vlerë rreth 455 mijë euro dhe mbi 4 kilogramë argjend në vlerë afro 9 mijë euro.

Po ashtu, gjatë aksionit janë gjetur edhe dy armë pa leje, ndërsa ndaj katër personave është iniciuar rast për veprat penale “Shmangia nga tatimi” dhe “Shmangia nga pagesa e tarifave doganore”.

Prokuroria ka bërë të ditur se hetimet për rastin janë duke vazhduar.

Continue Reading

Lajmet

Granit Xhaka shpallet “Lojtari i Sezonit” te Sunderland AFC

Published

on

Sunderland AFC ka vlerësuar paraqitjet e shkëlqyera të mesfushorit shqiptar Granit Xhaka, duke e shpallur atë “Lojtari i Sezonit” për edicionin aktual.

Në një postim të publikuar nga klubi anglez, Xhaka u cilësua si “kapiteni” dhe “lideri” i skuadrës, duke marrë vlerësime të mëdha për kontributin dhe ndikimin e tij gjatë sezonit.

“Kapiteni ynë. Lideri ynë. Lojtari ynë i Sezonit. Urime, Granit Xhaka”, thuhet në mesazhin e publikuar nga Sunderland AFC.

Mesfushori shqiptar ka qenë një nga figurat kryesore të ekipit, duke treguar paraqitje të qëndrueshme dhe lidership si brenda, ashtu edhe jashtë fushës.

Continue Reading

Lajmet

Promovohet libri “TRENI – në kufirin mes tmerrit dhe lirisë”, sjell 20 dëshmi të dëbimeve të vitit 1999

Published

on

Më 26 maj 2026, në Qendra Barabar, do të mbahet ceremonia e promovimit të librit me kujtime “TRENI – në kufirin mes tmerrit dhe lirisë”, i cili sjell 20 dëshmi autentike të qytetarëve të dëbuar me forcë gjatë pranverës së vitit 1999.

Libri trajton përvojat e dëbimeve masive nga Kosova gjatë luftës, ku qytetarët u detyruan të largohen me trena drejt kufirit në Bllacë të Hanit të Elezit dhe më pas si refugjatë drejt Maqedonisë së Veriut. Përmes rrëfimeve personale, botimi dokumenton eksodin e asaj periudhe dhe traumat e përjetuara, duke e paraqitur trenin si simbol të zhvendosjes së dhunshme.

Sipas organizatorëve, libri synon të shërbejë si dokument historik dhe edukativ, duke nxitur kujtesën kolektive, dialogun dhe reflektimin mbi pasojat e konfliktit.

Continue Reading

Të kërkuara