Këngëtarja Michelle Williams, njëherëshit pjesë e ish-grupit muzikor R&B, Destiny’s Child, ku bënte pjesë Beyonce dhe Kelly Rowland, ka ndarë historinë e saj gjatë kohës sa ishin një grup tejet i suksesshëm në industrinë muzikore.
Gjithashtu ajo ndau edhe pjesë kur kishte kohë që ishte në depresion. Kjo sipas këngëtares, ishte si rezultat i shbërjes së grupit, pasiqë ajo ende nuk e kishte planifikuar si të vazhdonte karrierën e vetme.
Ndryshe nga ajo, Beyonce dhe Kelly Rowland vazhduan të bëjnë muzikë të vetme, duke prekur majat e suksesit.
“Më kujtohet paraqitja ime e parë në Grammy në vitin 2000. Më duhej të vishja një fustan të bukur me dy pjesë Escada. Ishte me ngjyrë shampanjë dhe, natyrisht, e koordinuar me veshjet e mikeve të mia. Kjo ishte hera ime e parë në tapetin e kuq dhe hera ime e parë që vishja diçka që kushtonte mijëra dollarë” thekson Michelle.
“Pas kësaj, ne ishim larg – Kelly [Rowland], Beyoncé [Knowles] dhe unë – duke udhëtuar nëpër botë së bashku si Destiny’s Child. Lidhja jonë është e vërtetë dhe më ka sjellë jetë në disa nga momentet e mia më të errëta”. Ajo gjithashtu u hap për eksperiencën e saj me depresion gjatë kohës sa ishte pjesë e grupit. Por që sipas saj, “depresioni i vërtetë” filloi pas shbërjes së grupit në të cilin ajo kishte qenë pjesë për më shumë se gjashtë vite.
“E vështirë të thuash me saktësi atë që ndjen depresioni për mua. Ndonjëherë është një mpirje. Kur është kështu, unë mund të fle për një dekadë. Herë të tjera, është një mpirje e gishtërinjve, ankth që më mban zgjuar gjithë natën. Edhe gjatë kohës që isha në Destiny’s Child, gjithçka ishte atje: depresioni. Unë thjesht isha shumë e zënë, shumë e përqendruar, për t’u përballur me ato mendime dhe ndjenja”, tha këngëtarja.
Ajo shtoi se gjatë gjithë kohës, në këtë betejë të depresionit kishte qenë e vetme, pasiqë nuk e kishte ndarë me miket e saj.
“Beyoncé dhe Kelly nuk kishin ide se me çfarë po luftoja, por kjo është mbi mua. Unë kurrë nuk u thashë një fjalë atyre. Unë madje nuk jam e sigurt që kisha fjalët për të thënë se si ndihesha në atë kohë. Nuk mund ta kuptoja idenë se ne në të vërtetë kemi mbaruar si një grup. Nuk isha gati që ajo të mbaronte vetëm pas gjashtë vitesh“.
“Por duke parë prapa, nuk duhet të isha befasuar aq shumë. Dua të them, emri i albumit tonë të fundit ishte Destiny Fulfilled. Nëse ky nuk ishte një mesazh i qartë i drejtimit tonë, nuk e di se çfarë ishte“, tha ajo.
Michelle shtjellon se si edhe gjatë karrierës në grupin Destiny’s Child, ajo kishte realizuar këngë solo, mirëpo që asnjëherë nuk e kishte menduar të vazhdonte e vetme.
“Kur mendova për të ardhmen? Asgjë! Heshtja që ndjeva gjatë asaj kohe më jehoi në veshët dhe më ra më shumë se çdo notë që mund të luante ndonjë instrument. Reagimi im ishte se kisha nevojë të krijoja muzikë të re vetë” theksoi Williams.
Megjithatë, Williams shpjegon se kjo ishte vetëm pjesë e asaj periudhe, dhe se pas disa viteve ajo vazhdoi karrierën dhe pati sukses edhe e vetme.
“Pastaj erdhi një kohë e shkurtër kur u duk se karriera ime ishte përsëri në rrugën e duhur. Filloi me ofertën për të performuar në muzikalin skenik The Color Purple. Unë madje fitova një nominim për aktoren kryesore në Çmimet e 18-të Vjetore të Teatrit 2008 të NAACP! Aty mendova: “Mirë, kjo është ajo. Ky do të jetë fillimi i kapitullit tjetër të historisë së Michelle Williams” shtoi ajo.
Megjithatë pas disa përpjekjeve, ajo nuk është se pati ndonjë arritje në muzikë, ndryshe nga Beyonce, e cila me një total prej 28 çmimesh dhe 70 nominimesh nga Grammy Awards, është gruaja më e nominuar dhe këngëtarja më e vlerësuar në historinë e Grammy.
Gjithashtu Kelly Rowland ka qenë e suksesshme duke shitur miliona kopje të albumeve të saj në vitet pas shbërjes së grupit, dhe gjithashtu ishte fituese e çmimeve të Grammy Awards.
Mbrëmë u mbajt Akademia Përkujtimore me rastin e 45-vjetorit të demonstratave të vitit 1981 në Kosovë, ku u theksua rëndësia historike dhe politike e këtyre ngjarjeve në rrugëtimin e vendit drejt lirisë dhe shtetësisë.
Në këtë aktivitet përkujtimor u vlerësua se demonstratat e vitit 1981 përbëjnë një ndër momentet kyçe në historinë moderne të Kosovës, duke shënuar fillimin e një lëvizjeje të organizuar për të drejta politike dhe kombëtare.
Akademia mblodhi përfaqësues institucionalë, pjesëmarrës të asaj kohe dhe studiues, të cilët rikujtuan zhvillimet që çuan në organizimin e protestave. U theksua se demonstratat, të cilat nisën si protesta studentore në Universitetin e Prishtinës, u shndërruan shpejt në një lëvizje të gjerë qytetare me kërkesa të qarta politike.
Në këtë ngjarje morën pjesë Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, Kryetarja e Kuvendit, Albulena Haxhiu, Zëvendëskryeministrja dhe Ministrja e Punëve të Jashtme dhe Diasporës, Donika Gërvalla-Schwarz, Ministrja e Kulturës dhe Turizmit, Saranda Bogujevci, si dhe ish-kryeministri Bajram Kosumi.
Të pranishëm ishin gjithashtu përfaqësues të shoqatave të të burgosurve politikë dhe personalitete të tjera publike, të cilët theksuan rëndësinë e ruajtjes së kujtesës historike dhe të trashëgimisë së rezistencës për brezat e ardhshëm.
Një moment i veçantë dhe plot krenari për komunitetin shqiptar është shënuar në një nga arenat më të mëdha të basketbollit në botë, gjatë një ndeshjeje të NBA.
Para përballjes mes Chicago Bulls dhe Phoenix Suns në United Center, ansambli i komunitetit shqiptar në Illinois dhuroi një performancë mbresëlënëse me këngë dhe valle tradicionale.
Tingujt e muzikës shqiptare pushtuan sallën, ndërsa valltarët të veshur me kostume kombëtare sollën energji dhe emocion në parket. Publiku amerikan mbeti i mahnitur nga ritmi dhe gjallëria e valleve, duke e kthyer këtë moment në një spektakël të rrallë në skenën e NBA-së.
Kjo natë e dedikuar komunitetit shqiptar dëshmoi edhe një herë se kultura shqiptare nuk njeh kufij nga Shqipëria dhe Kosova deri në zemër të Chicago.
Momenti i veçantë tashmë po bën xhiron e rrjeteve sociale, duke treguar para botës bukurinë dhe pasurinë e traditave shqiptare.
Regjisori amerikan Terrence Malick pritet të rikthehet në skenën ndërkombëtare me filmin e tij të ri “The Way of the Wind”, i cili do të ketë premierë globale në Netflix më 26 maj.
Projekti, i cili ka qenë në montazh për rreth shtatë vite, konsiderohet ndër më ambiciozët dhe më personalët në karrierën e tij. Filmi sjell një portret shpirtëror të jetës së Jezusit, ndërsa ka qëndruar për një kohë të gjatë larg vëmendjes së publikut, duke rritur pritshmëritë për rikthimin e regjisorit.
Në reflektimet e tij, Malick thekson se arti nuk njeh kufij dhe se një imazh arrin te publiku pavarësisht vendndodhjes. Ai pranon rëndësinë e kinemave si hapësira të veçanta, por nënvizon edhe përvojën intime që ofron ekrani personal.
Vendimi për publikimin e filmit drejtpërdrejt në Netflix ka befasuar industrinë, duke shënuar një hap ndryshe për një autor të lidhur tradicionalisht me kinemanë.
“The Way of the Wind” pritet të jetë një tjetër kapitull i rëndësishëm në krijimtarinë e Malick, duke vijuar eksplorimin e temave shpirtërore dhe estetike që e karakterizojnë stilin e tij.
Italia ka ndërmarrë një tjetër hap të rëndësishëm në mbrojtjen e trashëgimisë së saj kulturore, duke blerë një vepër të çmuar të periudhës së Rilindjes për 12.6 milionë euro.
Bëhet fjalë për pikturën fetare “Ecce Uomo” të artistit Antonello da Messina, e cila ishte nxjerrë në ankand në New York. Vepra paraqet Jezusin me kurorë gjembash dhe një litar në qafë, në momentin kur Pontius Pilate ia dorëzon turmës për kryqëzim.
Piktura vlerësohet jo vetëm për rëndësinë e saj artistike, por edhe për historinë e veçantë që mbart. Ajo është përdorur për lutje private për vite me radhë dhe është ruajtur në një çantë lëkure, çka ka shkaktuar dëmtime në anën tjetër të panelit, ku paraqitet figura e Shën Jeronimit.
Kjo blerje vjen pak kohë pasi Italia investoi rreth 30 milionë euro për një portret të rrallë nga Caravaggio, një nga shpenzimet më të mëdha shtetërore për një vepër arti.
Ministri i Kulturës, Alessandro Giuli, ka theksuar se ky është vetëm fillimi i një strategjie më të gjerë për të rikthyer në Itali vepra me rëndësi të veçantë dhe për t’i bërë ato të aksesueshme për publikun.
“Ecce Uomo” pritet të ekspozohet fillimisht në Muzeun Kombëtar të Abruzzos, përpara se të prezantohet edhe në institucione të tjera kulturore në të gjithë vendin.