Lajmet

Kush është Fito, Pablo Escobari i Ekuadorit që ka zhytur vendin në kaos?

Lufta e brendshme ka rezultuar në një kaos të paprecedentë pas arratisjes të dielën e kaluar të Adolfo Macias, i njohur si “Fito”.

Published

on

Ekuadori është në buzë të greminës, i pushtuar nga një spirale dhune që arriti kulmin, më 9 janar, në një ditë çmendurie me sulme të njëkohshme nga grupe të armatosura në qendra tregtare, zyra dhe madje edhe në një stacion televiziv gjatë një transmetimi të drejtpërdrejtë. Guayaquil, qyteti i dytë i vendit, përkon me epiqendrën e luftës midis forcave të policisë dhe komandove të lidhura me krimin e organizuar, të cilě autoritetet nuk kanë hezituar t’i përcaktojnë si “terroristë”.

Lufta e brendshme ka rezultuar në një kaos të paprecedentë pas arratisjes të dielën e kaluar të Adolfo Macias, i njohur si “Fito”, kreut të bandës kriminale Los Choneros dhe shpërthimit të trazirave në gjashtë qendra dënimi në vend. Kush është ai dhe çfarë dimë për trafikantin e drogës që mban nën kontroll një popull të tërë?

Krimineli më i kërkuar i Ekuadorit

Adolfo Macías Villamar, i njohur më mirë si “Fito”, është lideri i Los Choneros, një bandë e fuqishme që besohet të jetë përgjegjëse për disa nga trazirat vdekjeprurëse të burgjeve në të gjithë Ekuadorin në muajt e fundit. Ai u mbajt në zonën e sigurisë maksimale të burgut La Rajonal, në Guayaquil, një kompleks që ka gjithsej pesë burgje dhe më shumë se 12,000 të burgosur. Policia tha se ata e vunë re mungesën e tij herët në mëngjesin e së dielës dhe nuk ishin në gjendje ta gjenin.

Tani bosi i drogës është krimineli më i kërkuar në vend. I njëjti që me arratisjen e tij detyroi Presidentin Daniel Noboa të denonconte ekzistencën e një “konflikti të armatosur të brendshëm” në vend, duke urdhëruar Forcat e Armatosura të konsideronin grupet paraushtarake dhe bandat e lidhura me narkotikët si “objektiva ushtarake” dhe të dekretonte gjendjen e jashtëzakonshme për gjashtëdhjetë ditë.

Shumë pak dihen për Fiton. Gushtin e kaluar ai u transferua për një periudhë të shkurtër në La Roca, një burg më i vogël në të njëjtin kompleks, La Regional, i konsideruar më i sigurt për shkak të numrit më të vogël të të burgosurve. U deshën mijëra ushtarë për ta zhvendosur, por vetëm pas një muaji, avokati i të dënuarit paraqiti dhe fitoi ankesën kundër vendimit për transferimin e klientit të tij. Kështu Fito u rikthye në La Regional, vendi ku kaloi pjesën më të madhe të 12 viteve të tij të fundit.

Në vitin 2013, ai dhe 17 të burgosur të tjerë u arratisën nga La Roca me varkë në lumin Daule, i cili kufizohet me kompleksin. I arratisuri u kap së bashku me vëllain e tij, anëtar i Los Choneros, katër muaj më vonë në shtëpinë e nënës së tyre në qytetin Manta.

Mes krimeve dhe burgut

Që atëherë, Fito, prejardhja modeste e të cilit ishte si shofer taksie dhe i klasifikuar nga qeveria si “kriminel me karakteristika jashtëzakonisht të rrezikshme”, i ka kaluar ditët në burg. Edhe pse burgosja e tij ka qenë gjithmonë shumë e rehatshme, e krahasueshme me atë të Pablo Escobarit në Kolumbi në vitet 1990. Në fakt, po qarkullojnë video që tregojnë festime brenda burgut me muzikantë dhe fishekzjarre, por edhe një narkokorridor për nder të tij në një oborr spanjol, realizuar nga një mariachi dhe vajza e tij, e cila prezantohet si mbretëresha Michelle. Në regjistrim ai shfaqet duke përshëndetur, duke qeshur dhe duke përkëdhelur një gjel luftimi.

Ngritja e Fitos në krye të bandës, e përbërë nga rreth 8,000 njerëz, u bë e mundur nga vdekjet, në një radhë të shpejtë, të paraardhësve të tij. Ai më vonë mori komandën e organizatës në vitin 2020, pas vrasjes së bashkëpunëtorëve Jorge Luis Zambrano dhe Junior Roldan. Madje Fito mori diplomën e drejtësisë në burg, ku vuante një dënim prej 34 vitesh për armëmbajtje, trafik droge, krim të organizuar dhe vrasje. Ngritja e tij në drejtimin e bandës u shoqërua me copëzimin e grupit, i cili deri në vdekjen e Zambranos kishte bashkuar shumicën e organizatave më të vogla.

Nga ana e tij, Fito akuzohet se ka nxitur vrasjen e kandidatit presidencial Fernando Villavicencio, i cili u qëllua për vdekje në gusht nga një vrasës kolumbian me pagesë. Fito nuk u dënua për atë krim, por qeveria e Presidentit të atëhershëm Guillermo Lasso (2021-2023) urdhëroi transferimin e tij në një burg të sigurisë maksimale, në një operacion spektakolar të zbatimit të ligjit që shkaktoi protesta nga të burgosurit. Por pas një farë kohe, falë një sërë teknikash ligjore, Fito u kthye në “çifligun” e tij, në burgun rajonal të Guayaquil. Para se të zhdukej pa lënë gjurmë./Il giornale – bota.al

Vendi

Haxhiu fton partitë politike për caktimin e datës së zgjedhjeve, LDK konfirmon pjesëmarrjen

Published

on

By

Ushtruesja e detyrës së presidentes, Albulena Haxhiu, ka ndërmarrë hapat e radhës për procesin elektoral duke ftuar partitë politike në një takim konsultativ nesër në orën 15:00, me qëllim caktimin e datës së zgjedhjeve të parakohshme parlamentare.

Kjo është konfirmuar nga zëdhënësi i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Besian Mustafa, i cili bëri të ditur se në emër të këtij subjekti politik në takim do të marrë pjesë Jehona Lushaku, siç njofton Koha.net.

Ky zhvillim vjen menjëherë pas takimit që Haxhiu zhvilloi sot me kryesuesin e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, Kreshnik Radoniqi.

Gjatë asaj bisede, Radoniqi deklaroi zyrtarisht se KQZ-ja ka kërkuar që 7 qershori të jetë data e organizimit të procesit zgjedhor, për të siguruar kohën e mjaftueshme për të gjitha përgatitjet teknike. Takimi i nesërm në Kuvend pritet të qartësojë vullnetin e subjekteve politike dhe të çojë drejt dekretimit final të datës së votimeve.

Continue Reading

Lajmet

SHBA-ja e zgjeron praninë ushtarake në Lindjen e Mesme teksa armëpushimi me Iranin po lëkundet

Published

on

By

Derisa armëpushimi i saj me Iranin po dobësohet, Shtetet e Bashkuara po e zgjerojnë dukshëm praninë e tyre ushtarake në Lindjen e Mesme, duke i dhënë vetes mundësinë për ta përshkallëzuar konfliktin dymujor.

Ushtria amerikane e dërgoi më 24 prill në rajon aeroplanmbajtësen e tretë sulmuese, së bashku me mijëra trupa elitare.

Ky është grumbullimi më i madh ushtarak amerikan në rajon që nga pushtimi i Irakut në vitin 2003.

Armëpushimi, pasi hyri në fuqi më 8 prill, e ndali një luftë të kushtueshme që ka tronditur tregjet ndërkombëtare të energjisë dhe ka përmbysur ekonominë globale.

Por, Uashingtoni dhe Teherani e kanë akuzuar njëri-tjetrin për shkelje të armëpushimit, ndërsa përpjekjet për të arritur marrëveshje për përfundimin e luftës kanë ngecur.

Presidenti amerikan, Donald Trump, tha se Shtetet e Bashkuara e kanë përdorur ndërprerjen e luftimeve për t’u “rifurnizuar” dhe paralajmëroi se ushtria amerikane është “e gatshme për të vepruar”, nëse përpjekjet për paqe dështojnë.

Trump më parë ka kërcënuar se do ta shkatërrojë infrastrukturën civile të Iranit, nëse nuk arrihet një marrëveshje.

Ekspertët thonë se zgjerimi i pranisë ushtarake amerikane ka dy qëllime: t’i dërgojë mesazh politik Teheranit dhe t’i japë Trumpit mundësi për ta zgjeruar shkallën e veprimeve ushtarake kundër republikës islamike.

“Synimi është të rritet besueshmëria e kërcënimeve amerikane dhe, rrjedhimisht, ndikimi i saj në bisedime”, tha Farzan Sabet, ekspert për Iranin në Institutin e Studimeve të Avancuara në Gjenevë.

“Gjithashtu, synimi është që SHBA-ja të jetë e pozicionuar më mirë, nëse rifillojnë luftimet, për ta dobësuar më tej Iranin dhe për ta rihapur Ngushticën e Hormuzit”, tha ai.

Fushata e bombardimeve SHBA-Izrael, që nisi më 28 shkurt, e ka shkatërruar shumë ushtrinë iraniane, ka shfarosur një pjesë të madhe të udhëheqjes së Iranit dhe e ka rrënuar infrastrukturën jetike.

Megjithatë, Teherani ende beson se po e fiton luftën. Teokracia iraniane ka mbijetuar dhe ka fituar një kartë të re të fuqishme: kontrollin e Ngushticës së Hormuzit, rrugës jetike për furnizimin global me naftë dhe gaz.

Në përgjigje të mbylljes efektive të Ngushticës së Hormuzit nga Irani, Shtetet e Bashkuara kanë vendosur një bllokadë detare ndaj porteve dhe anijeve të këtij vendi që nga 13 prilli.

Derisa ky vendim e ka rritur trysninë mbi ekonominë tashmë të goditur të Iranit, bllokada ende nuk e ka detyruar Teheranin ta pranojë një marrëveshje paqeje sipas kushteve amerikane.

“Shqetësimi i madh”

Duke bartur mbi 5.000 trupa elitare, aeroplanmbajtësja USS George H.W. Bush i rrit ndjeshëm kapacitetet ushtarake amerikane në rajon. E aftë të mbështesë mbi 80 avionë, kjo aeroplanmbajtëse furnizohet nga reaktorë bërthamorë.

Ajo u bashkohet dy aeroplanmbajtëseve të tjera: USS Abraham Lincoln, e vendosur në Detin Arabik në jug të Iranit që nga fillimi i luftës, dhe USS Gerald R. Ford, anija më e fuqishme transportuese e marinës amerikane.

Përveç dërgimit të aeroplanmbajtëses së tretë në Lindjen e Mesme, ushtria amerikane ka zhvendosur edhe mijëra trupa shtesë në rajon në javët e fundit.

Mijëra marinsa, parashutistë dhe marinarë të tjerë pritet të mbërrijnë deri në fund të muajit.

Zyrtarët iranianë nuk kanë komentuar publikisht për zgjerimin e pranisë ushtarake amerikane. Por, ekspertët thonë se Teherani beson se Shtetet e Bashkuara po përgatiten për rifillimin e luftimeve.

“Regjimi iranian është shumë i shqetësuar me zhvendosjen e vazhdueshme ushtarake amerikane në rajon”, tha Farzin Nadimi, ekspert për mbrojtjen e Iranit në Institutin e Uashingtonit.

“Vetë fakti që iranianët u pajtuan për të zhvilluar bisedime me amerikanët, pavarësisht rritjes së pranisë ushtarake, tregon se sa të cenueshëm ndihen tani”, theksoi ai.

Ai shtoi se, megjithatë, Irani “po vazhdon të përgatitet për betejën e radhës dhe vështirë se do të befasohet” nëse Shtetet e Bashkuara e rifillojnë luftën.

Edhe Teherani ka lënë të kuptohet se mund të përdorë veprime ushtarake për t’i dhënë fund bllokadës detare amerikane, e cila ka ndërprerë eksportet jetike të Iranit.

Shtabi Qendror Khatam al-Anbiya, që shërben si komanda e përbashkët ushtarake e Iranit, më 25 prill paralajmëroi se do të përgjigjet nëse Shtetet e Bashkuara e vazhdojnë bllokadën.

Marina amerikane ka kapur një anije mallrash iraniane dhe një cisternë të dyshuar për kontrabandë nafte iraniane në javët e fundit.

Më 22 prill, Teherani u përgjigj duke qëlluar mbi tri anije dhe duke kapur dy prej tyre në Ngushticën e Hormuzit, përmes së cilës zakonisht kalon 20 për qind e naftës botërore.

Frenimi i huthëve

Nëse luftimet shpërthejnë sërish, rebelët huthi në Jemen mund të përpiqen ta mbyllin Ngushticën Bab al-Mandab, një tjetër rrugë thelbësore detare në Lindjen e Mesme.

Bab al-Mandab, nëpër të cilën kalon rreth 6 për qind e naftës botërore e transportuar me anije, është një kalim i ngushtë për anijet që hyjnë ose dalin nga Deti i Kuq.

Bregdeti jemenas i kësaj ngushtice kontrollohet kryesisht nga rebelët huthi, organizata e mbështetur nga Irani, të cilën SHBA-ja e ka shpallur terroriste.

Në një deklaratë më 18 prill, huthët kërcënuan se do ta mbyllin ngushticën dhe i kërkuan Trumpit të ndalojë “të gjitha praktikat dhe politikat që pengojnë paqen”.

Nëse huthët e mbyllin këtë ngushticë, ekspertët thonë se tregjet globale të energjisë do të përjetojnë tronditje edhe më të mëdha. Grupi militant hyri në luftë muajin e kaluar kur lëshoi raketa drejt Izraelit.

Sipas ekspertëve, zhvendosja e USS George H.W. Bush synon të mos i lejojë huthët ta mbyllin këtë rrugë strategjike ujore.

“Me ardhjen e aeroplanmbajtësit të tretë, SHBA-ja synon ta sigurojë transportin global detar ndërsa ruan një forcë me dy aeroplanmbajtëse të gatshme për t’u përballur me Iranin nëse është e nevojshme”, tha Sascha Bruchmann, analist i çështjeve ushtarake dhe të sigurisë në Institutin Ndërkombëtar për Studime Strategjike në Londër.

Për të anashkaluar Ngushticën e Hormuzit, Arabia Saudite, eksportuesi më i madh i naftës në botë, ka ridrejtuar miliona fuçi nafte nga Gjiri Persik drejt Detit të Kuq përmes tubacionit të saj Lindje-Perëndim.

Emiratet e Bashkuara Arabe, një tjetër eksportues i madh, kanë transportuar naftë përmes portit të tyre Fujairah, i vendosur në Detin Arabik.

“USS George H.W. Bush duket e pozicionuar për të bërë të qartë se sulmet ndaj infrastrukturës së naftës në Arabinë Saudite perëndimore dhe mbyllja e Bab al-Mandab do të kenë pasoja”, shtoi Bruchmann./REL/

 

Continue Reading

Lajmet

Muzeu “Reporting House” anëtarësohet në rrjetin evropian të muzeve

Published

on

Muzeu “Reporting House” është anëtarësuar në Network of European Museum Organisations, një arritje e rëndësishme për promovimin e kulturës dhe kujtesës kolektive të Kosovës në arenën ndërkombëtare.

 

 

 

 

Continue Reading

Vendi

KQZ propozon 7 qershorin si datën më të përshtatshme për zgjedhjet e jashtëzakonshme

Published

on

By

Kryesuesi i Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, Kreshnik Radoniqi, ka bërë të ditur se pas takimit me ushtruesen e detyrës së presidentes, Albulena Haxhiu, kanë kërkuar që 7 qershori të jetë data për organizimin e zgjedhjeve të jashtëzakonshme parlamentare.

Radoniqi sqaroi se kjo kërkesë vjen me qëllim që institucioni të ketë mjaftueshëm kohë për të bërë përgatitjet e duhura teknike, duke pasur parasysh kompleksitetin e procesit.

Ai vuri në dukje se ndonëse Gjykata Kushtetuese ka lënë si opsione 31 majin ose 7 qershorin, ky i fundit mbetet afati i fundit i mundshëm dhe më i favorizuari nga KQZ-ja.

“Sa i përket datës, kemi kërkuar që të kemi sa më shumë kohë, na duhen përgatitje sepse nuk është proces i lehtë. I mbetet presidentes. Gjykata Kushtetuese e ka caktu, 31 maji ose 7 qershori. Për ne është 7 qershori, tash i mbetet presidentes me vendos”, tha Radoniqi.

Sa i përket kostos së zgjedhjeve, ndonëse buxheti ende nuk është diskutuar zyrtarisht, besohet se shifra do të jetë e përafërt me proceset e kaluara, duke kapur vlerën e rreth 10 milionë eurove. Tashmë vendimi final për dekretimin e datës i mbetet presidencës.

Zgjedhjet e parakohshme, Haxhiu pret në takim kryetarin e KQZ-së

Pas skadimit të afatit kushtetues për zgjedhjen e kreut të shtetit, Kosova po përgatitet zyrtarisht për zgjedhje të parakohshme. Ushtruesja e detyrës së presidentes, Albulena Haxhiu, ka nisur sot konsultimet me kryetarin e KQZ-së, Kreshnik Radoniqin, për të koordinuar procesin elektoral që pritet të mbahet së shpejti.

Takimi ka nisur nën interesin e lartë të mediave, të cilat u lejuan të marrin pamje vetëm në nisje të bisedimeve. Ky zhvillim vjen menjëherë pas dështimit të djeshëm (28 prill) për të zgjedhur presidentin e ri, datë kjo që shënonte edhe afatin e fundit të përcaktuar nga Gjykata Kushtetuese.

Situata është rezultat i mungesës së një marrëveshjeje politike mes Lëvizjes Vetëvendosje të Albin Kurtit dhe partive opozitare.

Pa një konsensus për emrin e presidentit, vendi mbetet pa udhëheqës të rregullt, duke e çuar automatikisht popullin sërish drejt kutive të votimit. /Ekonomia online/

Continue Reading

Të kërkuara