Magazinë

Kush do të trashëgojë pasurinë prej 12 miliardë dollarësh të Giorgio Armanit?

Published

on

Dizajneri i njohur i modës, Giorgio Armani, ka ndërruar jetë në moshën 92-vjeçare. Lajmin e ka konfirmuar kompania e tij me një njoftim të shkurtër: “Me pikëllim të pafund, Grupi Armani njofton vdekjen e krijuesit, themeluesit dhe forcës së pandalshme që e udhëhoqi: Giorgio Armani”.

I njohur si një punëtor i palodhur, Armani ishte i përfshirë në çdo aspekt të brendit e sfilatave. Pas vdekjes së tij, kontrolli mbi perandorinë Armani pritet të ndahet mes gjashtë trashëgimtarëve të përzgjedhur me kujdes, shkruan DailyMail.

Adhuruesit e modës pyesin se kush do të jetë pasardhësi i tij dhe kush do të trashëgojë pasurinë prej miliarda dollarësh.

Kompania gjeneronte 2.7 miliardë dollarë (2.3 miliardë euro) në vit, ndërsa perandoria e Armanit vlerësohej mbi 12.1 miliardë dollarë (10.3 miliardë euro). Aty përfshihen veshje, aksesorë mode, mobilje për shtëpi, parfume, kozmetikë, libra, lule, madje edhe çokollata.

Në një intervistë për Financial Times në gusht, Armani tha se donte që trashëgimtarët të ishin bashkëpunëtorët dhe familjarët e tij më të afërt. Ai nuk kishte fëmijë dhe nuk ishte martuar kurrë, ndonëse ka pasur marrëdhënie si me burra, ashtu edhe me gra.

Raportet e kompanisë dhe të mediave tregojnë se trashëgimtarët e tij janë: motra Rosanna, dy mbesat, një nip, partneri dhe krahu i djathtë Leo Dell’Orco, si dhe fondacioni bamirës që ai themeloi.

Të gjithë janë pjesë e bordit drejtues të kompanisë dhe, sipas statutit që Armani kishte hartuar më 2016, do të marrin aksione sipas funksioneve që mbajnë. Nipërit dhe mbesat e tij kanë pozita të larta brenda shtëpisë luksoze të modës.

“Ashtu siç e kam menduar, planin e trashëgimisë e kam ndërtuar mbi një proces gradual të transferimit të përgjegjësive që i kam mbajtur vetë, tek ata që më qëndrojnë më afër”, pati deklaruar Armani në atë kohë, duke e përmendur Dell’Orcon, drejtor i linjës së modës për meshkuj, si një nga figurat kyçe. Ai drejtonte modën për meshkuj në të gjitha linjat: Giorgio Armani, Emporio Armani dhe Armani Exchange. Për shumë vite ai u konsiderua krahu i djathtë dhe pjesë e familjes.

Edhe pse Armani rrallë fliste publikisht për jetën private, ai e ka quajtur Dell’Orcon personin më të afërt me të, me të cilin kishte ndarë shumë vite bashkëjetese. Në biografinë e tij Per Amore (2022), Armani shkroi:

“Ai është personi të cilit i kam besuar mendimet e mia më private – personale, profesionale e të tjera – dhe ai i ka ruajtur me diskrecion të madh.” Çifti nuk ishte martuar, por Armani kishte treguar se mbante një unazë diamanti “shumë të veçantë”.

Motra e tij Rosanna ka pasur rol në zhvillimin e perandorisë së tij të modës. Armani kishte edhe një vëlla, Sergio, me të cilin ishte i lidhur ngushtë. Madje Rosanna kishte pozuar si modele në fushatën pranverë/verë të vitit 1979.

Ndër trashëgimtaret e mundshme përmendet edhe mbesa Silvana Armani, e cila punoi përkrah xhaxhait në koleksionet për femra. Një tjetër mbesë, Roberta Armani, ishte e afërt me të. Ajo la karrierën në film për t’u bërë drejtoreshë e marrëdhënieve me publikun në kompaninë e xhaxhait dhe shpesh e përfaqësonte në evente ndërkombëtare.

Trashëgimtarët e tij pritet të ndajnë jo vetëm pasurinë e madhe, por edhe pronat e shumta: shtëpi në Milano, Toskanë, St. Tropez, Antigua dhe New York. Armani ishte gjithashtu pronar i ekipit të basketbollit Olimpia Milano, si dhe i një superjahti luksoz prej 60 milionë dollarësh, të gjatë 60 metra, ndërtimi i të cilit kishte zgjatur plot 30 muaj.

Magazinë

Dua Lipa kuratore e “London Literature Festival 2026”

Published

on

By

Këngëtarja shqiptare me famë botërore, Dua Lipa, është përzgjedhur kuratore e edicionit 2026 të “London Literature Festival”, i cili do të mbahet nga 21 tetori deri më 1 nëntor në Southbank Centre në Londër. Ky edicion përkon edhe me 75-vjetorin e këtij institucioni të njohur kulturor.

Në këtë rol, Lipa do të jetë përgjegjëse për përzgjedhjen e autorëve pjesëmarrës, temave dhe organizimin e aktiviteteve, duke i dhënë festivalit një qasje personale. Ajo pritet të organizojë një sërë ngjarjesh, përfshirë edhe programet e lidhura me klubin e saj të leximit “Service95 Book Club”, gjatë fundjavës së hapjes dhe përgjatë gjithë festivalit.

“Leximi më ka mbajtur të qëndrueshme në çdo fazë të jetës sime… Të jem kuratore e këtij festivali është një ëndërr e bërë realitet”, është shprehur Dua Lipa, duke shtuar se është e emocionuar të angazhohet me autorët që admiron.

Klubi i saj i leximit, i themeluar në vitin 2023, është shndërruar në një platformë kulturore ku çdo muaj rekomandohen libra dhe zhvillohen biseda me autorë përmes një podcasti. Së fundmi, romani “She Who Remains” i autores bullgare Rene Karabash është përfshirë në listën e gjatë të “International Booker Prize” dhe është një nga rekomandimet e këtij klubi.

Drejtori artistik i Southbank Centre, Mark Ball, e ka cilësuar Lipën si një “forcë globale kulturore”, duke theksuar se pasioni i saj për librat po frymëzon brezat e rinj.

Ky është edicioni i 19-të i festivalit dhe vjen në një kohë kur interesi për lexim është në rënie. Sipas të dhënave të “National Literacy Trust”, vetëm një në tre fëmijë të moshës 8-18 vjeç lexon në kohën e lirë. Për këtë arsye, organizatorët synojnë që përmes aktiviteteve kreative dhe bashkëpunimeve të ndryshme të rikthejnë interesin e të rinjve për librin.

Continue Reading

Magazinë

Bakteret e lashta të shpellave dhe sekreti i rezistencës ndaj antibiotikëve

Published

on

Bakteret e lashta, të kapura në shpella për miliona vjet, jetojnë në një botë të vogël të mbushur me sfida.

Ushqehen me njëri-tjetrin dhe kanë zhvilluar mënyra të veçanta mbijetesë që i bëjnë rezistentë ndaj shumicës së antibiotikëve. Shkencëtarët shpresojnë që këto truke të frymëzojnë ilaçe të reja dhe trajtime mjekësore.

Shpella Lechuguilla, nën shkretëtirën Chihuahuan, shtrihet për qindra kilometra në thellësi dhe nuk ka dritë ose shumë ushqim. Për të mbijetuar, çdo gjallesë duhet të përshtatet në kushte afër urisë. Megjithatë, ajo mbart një larmi të jashtëzakonshme mikrobiologjike. Disa bakterie nxjerrin energji nga gurët dhe ajri, të tjerët janë grabitqarë që ushqehen me bakteret e tjera. Disa punojnë bashkë për të nxjerrë energji nga mjedisi i varfër.

Surpriza më e madhe është se këto bakterie janë rezistente ndaj shumicës së antibiotikëve, edhe pse shpella ishte e mbyllur dhe e izoluar nga njerëzit për miliona vjet. Rezistenca e tyre tregon se aftësia për të mbijetuar ndaj antibiotikëve është shumë më e vjetër sesa përdorimi njerëzor i tyre. Bakteret nuk janë rezistente ndaj antibiotikëve modernë sintetikë, sepse kurrë nuk janë përballur me ta.

Ky zbulim ndihmon shkencëtarët të kuptojnë se rezistenca ndaj antibiotikëve nuk është vetëm pasojë e përdorimit të tyre nga njerëzit. Në fakt, bakteret kanë pasur gjithmonë strategji të ndryshme mbijetesë që përfshijnë rezistencën ndaj substancave që prodhojnë natyrshëm mikrobet e tjera. Studimi i këtyre baktereve mund të ndihmojë në krijimin e ilaçeve të reja që luftojnë infeksionet rezistente të sotme.

Continue Reading

Magazinë

Shenjat kafe që tregojnë Francën

Published

on

By

Për më shumë se 50 vjet, shenjat kafe në autostradat e Francës kanë bërë shumë më tepër sesa të tregojnë drejtimin: ato kanë promovuar historinë, kulturën dhe identitetin e vendit brenda pak sekondash.
Shumica e vizitorëve në Francë vërejnë ushqimin, fshatrat dhe peizazhet. Më pak prej tyre i kushtojnë vëmendje një prej “atraksioneve” më të veçanta që kalon me shpejtësi përpara dritares së makinës.
Në të gjithë vendin, mijëra tabela të ilustruara në nuanca të zbehta kafe u tregojnë shoferëve monumente, vreshta, gatime tradicionale dhe vende me rëndësi kombëtare. Njëra mund të të drejtojë drejt një ure madhështore, ndërsa një tjetër thekson një rajon të famshëm për djathin. Disa madje përkujtojnë edhe histori më të errëta.
Në autostradën mes Grenoble dhe Lyon, një panel shënon Memorialin e Izieu, ku 44 fëmijë hebrenj dhe shtatë anëtarë të stafit u arrestuan në vitin 1944 dhe u deportuan në Aushvic.
Të marra së bashku, këto tabela përbëjnë një nga projektet kulturore më të nënvlerësuara të Francës: një galeri e madhe në ajër të hapur, e krijuar për t’i “shitur” vendin vetes dhe kujtdo që kalon përmes tij.
 
Shenjat unike të autostradave u shfaqën për herë të parë në vitin 1972 dhe brenda shtatë vitesh u shtuan në më shumë se 500.
Ato promovonin vende si kështjella, manastire dhe elemente të identitetit rajonal – arkitekturë, gastronomi dhe faunë. Në një kohë kur shoferët rrallë përdornin rripat e sigurimit dhe shpesh pinin duhan gjatë vozitjes, këto tabela kishin edhe një funksion tjetër: të ngadalësonin ritmin dhe të rrisnin sigurinë rrugore.
Modelet e para u krijuan nga dizajneri Jean Widmer dhe ish-bashkëshortja e tij Nicole Sauvage. Ato ishin të thjeshta dhe grafike: avionë për Tuluzën, perime për veriun e Francës, shtëpi tradicionale për Alsacën apo rrush për rajonin e Konjakut.
Qasja e tyre ishte minimaliste dhe e frymëzuar nga rryma Bauhaus, duke synuar komunikim të qartë dhe të shpejtë.
Dizajni duhej të funksiononte në shpejtësi. Me limitin 130 km/h, shoferët kishin vetëm disa sekonda për të kuptuar mesazhin.
Çdo dizajn zakonisht paraqitej në dy tabela: e para me simbol për të tërhequr vëmendjen, e dyta me tekst shpjegues. Ngjyra kafe u zgjodh sepse ishte e dallueshme natën dhe e ndryshme nga tabelat standarde rrugore.
Simbolet funksiononin si një “gjuhë universale”, e kuptueshme për të gjithë, ndërsa tekstet shkruheshin me shkronja të thjeshta dhe të lexueshme.
Në vitin 1984, u vendos që tabelat të bëheshin më moderne dhe më të detajuara. Dizajneri Philippe Collier krijoi një brez të ri tabelash, këtë herë në bashkëpunim me komunitetet lokale.
Ai udhëtonte në çdo zonë, takonte banorët dhe ndërtonte dizajne që pasqyronin identitetin e tyre. Gjatë karrierës së tij krijoi rreth 950 tabela.
Këto tabela ishin më të pasura në detaje dhe ngjyra. Për shembull, një qytet bregdetar paraqitej me mure, anije dhe dallgë, ndërsa një tjetër me monumente dhe elemente historike.
Sot, shumë prej tabelave origjinale janë zëvendësuar për arsye sigurie, por projekti vazhdon. Janë krijuar qindra tabela të reja që promovojnë historinë dhe kulturën franceze, përfshirë edhe figura të njohura femra dhe ngjarje historike.
Megjithatë, parimet bazë mbeten të njëjta: qartësi, lexueshmëri dhe ndikim i menjëhershëm.
Për shoferët që përshkojnë Francën me shpejtësi, këto tabela ofrojnë diçka më shumë se udhëzime: ato janë një kurs i përmbledhur mbi vendin, një ftesë për të ndaluar dhe për të zbuluar historitë që fshihen përtej autostradës.

Continue Reading

Magazinë

12 serialet më të mira për t’u parë këtë prill

Published

on

By

Nga rikthimi i shumëpritur i “Euphoria” me Zendaya dhe Sydney Sweeney, te vazhdimi i “Malcolm in the Middle” dhe projektet e reja nga krijuesi i “Baby
Reindeer”, prilli sjell një listë të pasur serialesh për çdo shije.
Rikthimet më të mëdha
Një nga serialet më të komentuara është sezoni i ri i “Euphoria”, që vjen pas disa vitesh pauzë. Historia vazhdon me personazhet tashmë në të njëzetat e tyre, duke trajtuar tema edhe më të errëta dhe më të pjekura.
Në të njëjtën kohë rikthehet edhe “Malcolm in the Middle”, një nga sitcom-et më të dashura, me pjesën më të madhe të kastit origjinal. Malcolm tashmë është në të 30-at dhe rikthehet te familja pas shumë vitesh largimi.
Seriale të reja që premtojnë shumë
“Big Mistakes” është një komedi kriminale që ndjek historinë e dy vëllezërve që përfshihen pa dashje në botën e krimit, duke sjellë humor dhe situata absurde.
“The Testaments”, vazhdimi i historisë së njohur nga “The Handmaid’s Tale”, eksploron jetën në Gilead përmes një brezi të ri dhe zbulon më shumë rreth sistemit autoritar.
Drama dhe komedi për çdo shije
“Margo’s Got Money Troubles” është një dramë që ndjek një nënë të re që përballet me vështirësi financiare dhe gjen mënyra të pazakonta për të fituar para.
“Beef” rikthehet me një sezon të ri dhe kast të ndryshëm, duke trajtuar sërish konfliktet njerëzore dhe tensionet e përditshme, por këtë herë në një ambient pune dhe marrëdhënie më të ndërlikuara.
Ide origjinale dhe eksperimentale
“The Miniature Wife” sjell një koncept interesant, ku një grua zvogëlohet aksidentalisht nga shpikja e bashkëshortit të saj, duke reflektuar mbi balancën e pushtetit në një martesë.
“The Audacity” është një satirë ndaj miliarderëve të teknologjisë dhe kulturës së Silicon Valley, ndërsa “Half Man” eksploron maskulinitetin dhe marrëdhëniet toksike përmes një historie të fortë dramatike.
Prilli sjell një përzierje të fuqishme mes rikthimeve nostalgjike, projekteve të reja dhe ideve kreative.

Continue Reading

Të kërkuara