Izraeli deklaroi të mërkurën se ka vrarë ministrin e Inteligjencës së Iranit, në sulmin e dytë brenda dy ditëve ndaj një figure të lartë udhëheqëse, dhe ka autorizuar ushtrinë që të shënjestrojë çdo zyrtar të lartë iranian që arrin të lokalizojë. Izraeli goditi gjithashtu Bejrutin qendror, duke shkatërruar ndërtesa banimi në disa prej sulmeve ajrore më intensive në kryeqytetin libanez në dekadat e fundit – ky një front tjetër i Izraelit në luftën e nisur bashkë me Shtetet e Bashkuara kundër Iranit.

Një ditë pas vrasjes së shefit të fuqishëm të sigurisë së Iranit, Ali Larijani – vrasja e nivelit më të lartë që nga ajo e liderit suprem në ditën e parë të luftës – Izraeli njoftoi se ka vrarë ministrin e Inteligjencës, Esmail Khatib.

“Askush në Iran nuk ka imunitet dhe të gjithë janë në shënjestër,” deklaroi ministri i Mbrojtjes, Israel Katz. “Kryeministri Benjamin Netanyahu dhe unë kemi autorizuar Forcat Mbrojtëse të Izraelit që të shënjestrojnë çdo zyrtar të lartë iranian për të cilin paraqitet një mundësi inteligjente dhe operacionale, pa pasur nevojë për miratim shtesë.”

Kjo duket të jetë hera e parë që Izraeli deklaron publikisht se do të lejojë ushtrinë të godasë zyrtarët armiq pa kërkuar leje të veçantë nga udhëheqësit politikë për misionet. Katz nuk tregoi se kur ishte dhënë ky urdhër.

Në Teheran, mijëra njerëz dolën në rrugë për funeralin e Larijanit dhe figurave të tjera të vrarë në sulmet amerikano-izraele. Turma valëviti flamuj iranianë dhe mbante portrete të zyrtarëve të vrarë, ndërsa këndoheshin vargje për dëshmorët.

Irani u hakmor për vrasjen e Larijanit duke lëshuar raketa me mbushje të shumëfishta drejt Izraelit, sulme këto që sipas autoriteteve izraelite vranë dy persona afër Tel Avivit. Teherani njoftoi se gjatë natës ka goditur Tel Avivin, Haifën dhe Beershebën në Izrael, si dhe bazat amerikane në Bahrein, Irak, Jordani, Kuvajt, Arabi Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe.

Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araqchi, tha se SHBA dhe Izraeli dështuan të kuptojnë se Republika Islamike është një sistem politik i fortë që nuk varet nga asnjë individ i vetëm. /Reuters/

Eksportet e naftës bruto nga fushat e Kirkukut të Irakut drejt portit turk të Cejhanit kanë rifilluar përmes tubacionit, njoftoi Kompania e Naftës e Veriut, pasi Bagdadi dhe Qeveria Rajonale e Kurdistanit (KRG) ranë dakord të martën për rikthimin e rrjedhës. KRG-ja e konfirmoi marrëveshjen përmes një deklarate, ku saktësohet se të dyja palët do të formojnë një komitet të përbashkët për të përgatitur rifillimin e eksporteve të naftës dhe se të hyrat do t’i kthehen thesarit federal.

Kompania e Naftës e Veriut shtoi se eksportet e naftës nga Kirkuku do të rilançone me një kapacitet fillestar prej 250,000 fuçish në ditë, ndërsa të dyja palët u pajtuan për ndërmarrjen e masave të nevojshme të sigurisë për mbrojtjen e fushave të naftës.

Çmimet ndërkombëtare të naftës, të cilat u rritën me rreth 30% në mbi 100 dollarë për fuçi që nga fillimi i konfliktit SHBA-Izrael kundër Iranit muajin e kaluar — duke shkaktuar ndërprerje të rënda të furnizimit — ranë me 1.46%, në 101.91 dollarë këtë të mërkurë.

Kryeministri i KRG-së, Masrour Barzani, deklaroi se rajoni do të lejojë eksportet përmes tubacionit të Kurdistanit sa më shpejt të jetë e mundur, duke pasur parasysh rrethanat e jashtëzakonshme me të cilat po përballet vendi. Ai shtoi se diskutimet me Bagdadin do të vazhdojnë për të hequr urgjentisht kufizimet në importe dhe tregti, si dhe për të ofruar garancitë e nevojshme për kompanitë e naftës dhe gazit.

Më vonë, Barzani njoftoi gjithashtu se gjatë një bisede telefonike me të dërguarin e SHBA-së, Tom Barrack, ka udhëzuar ekipin e tij që të ofrojë të gjitha lehtësitë për rifillimin e eksporteve. Ndërkohë, autoritetet kurde të Irakut thanë të dielën se Bagdadi kishte dështuar në adresimin e sfidave ekonomike dhe të sigurisë me të cilat përballet sektori i naftës, derisa ministria irakiane e naftës kishte deklaruar më herët se KRG-ja kishte refuzuar përdorimin e tubacionit si rrugë alternative pas ndërprerjeve nga konflikti me Iranin.

Prodhimi i naftës nga fushat jugore të Irakut, ku prodhohet dhe eksportohet pjesa më e madhe e naftës bruto, kishte rënë me 70% në vetëm 1.3 milion fuçi në ditë sipas burimeve të Reuters, pasi lufta ka bllokuar efektivisht Ngushticën e Hormuzit, përmes së cilës kalon rreth 20% e naftës globale. Ministria irakiane e naftës i kishte dërguar një letër KRG-së në fillim të marsit duke kërkuar leje për pompimin e të paktën 100,000 fuçive në ditë përmes rrjetit të tubacioneve të Kurdistanit drejt qendrës energjetike të Cejhanit.

Zyrtarët kurdë thonë se tensionet me Bagdadin u rritën pasi qeveria federale zbatoi një sistem të ri doganor elektronik në fillim të këtij viti për të monitoruar importet dhe të hyrat, hap ky që shihet nga KRG-ja si minim i autonomisë së saj. Të martën, Presidenca e Irakut u bëri thirrje të dyja palëve për bashkëpunim, ndërsa Parlamenti irakian kërkoi gjetjen e rrugëve të reja për naftën bruto për të shmangur dëmet ekonomike nga kushtet aktuale të sigurisë.

 

Shkurtimisht

• Shërbimi shtetëror mediatik i Iranit, IRIB, vepron për gati 30 vjet në Bosnje dhe Hercegovinë, ndërsa është nën sanksione nga vendet perëndimore, për shkak të akuzave për propagandë dhe shkelje të të drejtave të njeriut.
• Në muajt e fundit, ky medium u ka dërguar mediave në Sarajevë njoftime dhe video-materiale për protestat dhe përleshjet në Iran, duke i paraqitur protestuesit si dhunues.

Shumë shpejt pasi u përhap lajmi se udhëheqësi suprem i Iranit, Ali Khamenei, ishte vrarë në sulmet izraelito-amerikane ndaj Iranit, pas gati 40 vjetësh në krye të vendit, në adresat elektronike të mediave në Sarajevë mbërriti një mesazh nga Teherani.

Ai ishte dërguar nga adresa e IRIB-it, shërbimit shtetëror mediatik të Iranit, i cili është nën sanksionet e Bashkimit Evropian, Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe Kanadasë, për shkak të akuzave për përhapje të propagandës dhe shkelje të të drejtave të njeriut.

Në atë email, të dërguar më 1 mars, IRIB-i ofronte edhe video-materiale nga ajo që e përshkruante si “mbledhje spontane masive e qytetarëve në pjesë të ndryshme”, pas vrasjes së Khameneit.

Një situatë e ngjashme kishte ndodhur edhe rreth një muaj më herët.

Derisa forcat qeveritare po vrisnin mijëra njerëz në qytete të Iranit, gjatë protestave kundër regjimit, IRIB Sarajeva u dërgonte mediave materiale nga tubimet proqeveritare, të organizuara si përgjigje ndaj trazirave që lidheshin me pakënaqësitë për gjendjen ekonomike në vend.

Një raport i Ministrisë së Jashtme të Iranit, dërguar më 14 janar mediave në Bosnje dhe Hercegovinë, përmbante fotografi që, siç thuhej, tregonin “veprimet e dhunshme dhe terroriste të protestuesve në periudhën nga dhjetori 2025 deri në janar 2026”.

Në raport, protestuesit krahasoheshin me militantët e grupit terrorist Shteti Islamik, ndërsa Shtetet e Bashkuara dhe disa vende perëndimore paraqiteshin si nxitëse të protestave.

Sipas analizës së Radios Evropa e Lirë, njoftimet e IRIB-it nuk u transmetuan gjerësisht në platformat online të mediave në Bosnje dhe Hercegovinë.

Meisam Mirhadi, i cili prezantohet si përfaqësues i transmetuesit publik iranian, nuk pranoi t’i përgjigjej REL-it se cilave media u janë dërguar njoftime dhe materiale nga IRIB-i.

IRIB-i, përndryshe, ka pothuajse tridhjetë vjet që vepron në Bosnje dhe Hercegovinë – vend kandidat për anëtarësim në Bashkimin Evropian.

Pse u sanksionua IRIB-i?

Në dhjetor të vitit 2022, Bashkimi Evropian vendosi sanksione ndaj individëve të lidhur me IRIB-in, me arsyetimin se rrjeti kufizonte rrjedhën e lirë të informacionit në Iran dhe merrte pjesë në organizimin dhe transmetimin e rrëfimeve të detyruara nga kritikët e regjimit, të cilat siguroheshin përmes frikësimit dhe dhunës.

Bosnje dhe Hercegovina, si vend kandidat për anëtarësim në BE, është e detyruar ta harmonizojë politikën e saj të jashtme me atë të BE-së.

Agjencia Rregullatore e Komunikimeve në Bosnje dhe Hercegovinë, e cila është përgjegjëse për mediat elektronike në këtë vend, i tha Radios Evropa e Lirë se nuk ka marrë udhëzime nga institucionet përkatëse të Bosnje dhe Hercegovinës në lidhje me zbatimin e ndalesës së vendosur nga BE-ja për përmbajtjet e caktuara të huaja.

Sanksionet ndaj IRIB-it u vendosën pas vdekjes së Mahsa Aminit, një gruaje 22-vjeçare iraniane, e cila ndërroi jetë në paraburgim më 17 shtator 2022. Ajo ishte ndaluar për shkelje të dyshuar të kodit të veshjes në Iran, i cili kërkon që gratë të mbajnë shami në kokë.

Pas vdekjes së saj, protestuesit në të gjithë Iranin organizuan protesta të përditshme për muaj të tërë, duke çuar në një lëvizje që u bë e njohur si “Gratë, jeta, liria”.

Zyra e Kontrollit të Aseteve të Huaja (OFAC) e Departamentit të Thesarit të SHBA-së vendosi sanksione ndaj gjashtë punonjësve të IRIB-it në nëntor të vitit 2022, me arsyetimin se media kishte transmetuar “qindra rrëfime të detyruara nga të paraburgosurit”.

U vu në dukje se IRIB-i dhe degët e tij nuk funksionojnë si media objektive, por si mjet kryesor i Qeverisë iraniane për shtypje dhe censurë ndaj popullit të saj.

Që kur dhe si ka funksionuar shërbimi mediatik iranian në Bosnje dhe Hercegovinë?

Shërbimi publik mediatik i Iranit transmetoi për herë të parë një program radiofonik në gjuhën boshnjake – përmes një faze testimi – në maj të vitit 1994, por u zhvillua ndjeshëm në vitet pas luftës.

Në vitin 1995, televizioni iranian, si pjesë e IRIB-it, filloi të operonte nën emrin Sahar Balkan TV në gjuhën boshnjake. Ai vazhdon të operojë edhe sot, ndërsa programi radiofonik është mbyllur.

Përveçse në platformat digjitale, Sahar Balkan TV transmeton programin e tij ditor edhe në televizionin lokal, TV Vogoshqa, në Sarajevë, që zgjat disa orë.

Televizioni iranian Sahar Balkan ka llogari zyrtare në Facebook, X, Telegram dhe Instagram.

Ai ka më shumë ndjekës në llogarinë e tij në Instagram, rreth 30.000; në Facebook ndiqet nga rreth 17.000 veta, në Telegram i ka rreth 3.500 përdorues, në X rreth 500. Televizioni ka edhe një llogari zyrtare në YouTube, me disa dhjetëra ndjekës.

Përmbajtja është kryesisht e fokusuar në një imazh pozitiv të regjimit iranian, me kritika ndaj Perëndimit dhe “regjimit zionist”.

Numri i postimeve u rrit pas përshkallëzimit të konfliktit në Lindjen e Mesme, si dhe gjatë protestave kundër regjimit iranian.

Përveç përkthimeve nga media shtetërore iraniane në persisht, Sahar Balkan prodhon edhe lajme në gjuhën boshnjake.

Në studion në Sarajevë, kanali interviston edhe njerëz nga Bosnje dhe Hercegovina, që kryesisht kanë pikëpamje pro regjimit iranian.

TV Vogoshqa, që është një kompani publike në pronësi të Komunës së Vogoshqës, thotë se nuk është në dijeni se Sahar Balkan, si pjesë e IRIB-it, është nën sanksione të BE-së.

“Radio-Televizioni Vogoshqa ka transmetuar programin Sahar Balkan në formate dhe intervale të ndryshme kohore që nga viti 1996. Sot, RTV Vogoshqa, në baza komerciale, ofron një interval ritransmetimi për programin Sahar Balkan, i cili transmetohet nga Teherani”, thuhet në përgjigje.

Sipas regjistrave të biznesit, të disponueshëm publikisht, zyra e IRIB-it në Sarajevë është regjistruar që nga gushti i vitit 2016.

IRIB-i nuk iu përgjigj pyetjeve të Radios Evropa e Lirë në lidhje me praktikat e tij të biznesit dhe prodhimin e përmbajtjes në gjuhën boshnjake.

Sahar Balkan TV është pjesë e Rrjetit Universal Sahar (SUN) të IRIB-it, i cili transmeton në disa gjuhë, përfshirë atë dari, azerbajxhanase, kurde, urdu, boshnjake dhe shqipe.

Harun Karçiq, analist i politikës së jashtme dhe autor i një monografie për lidhjet mes Ballkanit dhe Lindjes së Mesme, shpjegon se Sahar TV përgatit pjesën më të madhe të përmbajtjes në Teheran dhe më pas e shpërndan atë në mediat anembanë botës.

“Irani u jep një numër të madh bursash studentëve të huaj, të cilët në vitet e fundit të studimeve përkthejnë lajmet në gjuhët e tyre amtare dhe i prezantojnë ato në studio. E, pastaj, programet e përfunduara dërgohen në vendet e tyre”, thotë Karçiq.

Ai shton se stacionet televizive iraniane kanë pasur një prani shumë më të madhe rreth 30 vjet më parë.

“Me një numër të vogël njerëzish, ata përkthejnë njoftimet për shtyp dhe i dërgojnë ato në stacionet tona televizive, me shpresën se dikush do t’i publikojë ato. Në fund të fundit, gjithçka varet nga mendimi kritik i redaktorëve dhe gazetarëve tanë dhe nga aftësia jonë mediatike për të dalluar propagandën nga faktet”, shton Karçiq.

Si funksionon transmetuesi shtetëror i Iranit?

Transmetuesi i Republikës Islamike të Iranit (IRIB) është i vetmi transmetues radioteleviziv i autorizuar në Iran.

I themeluar pas Revolucionit Islamik të vitit 1979, ai është nën kontrollin e drejtpërdrejtë të udhëheqësit suprem, i cili emëron dhe shkarkon drejtorin dhe gjithashtu ushtron ndikim të fortë përmes një bordi mbikëqyrës prej gjashtë anëtarësh.

Financohet nga buxheti i shtetit dhe të ardhurat nga reklamat.

Ai punëson 30.000 deri në 50.000 njerëz – më shumë se BBC-ja, e cila punëson rreth 21.000, shkruan Iran International, një medium privat në gjuhën perse, me seli në Londër.

IRIB-i ofron shërbime radiotelevizive vendase dhe ndërkombëtare, duke operuar me 12 kanale televizive vendase, katër kanale lajmesh ndërkombëtare, gjashtë kanale televizive satelitore dhe 30 kanale televizive provinciale.

Sipas Al Monitor-it, IRIB-i drejton kanale lajmesh në anglisht, arabisht dhe spanjisht, dhe transmeton në më shumë se 30 gjuhë, duke përfshirë atë boshnjake, azerbajxhanase, mandarin dhe shqip.

IRIB-i bashkëpunon gjithashtu me Ministrinë e Inteligjencës në Iran dhe Trupat e Gardës Revolucionare Islamike, raporton Fondacioni për Mbrojtjen e Demokracive.

Përpjekje “të dështuara” për ndikim

Gjatë luftës së viteve 1990 në Bosnje dhe Hercegovinë, Irani mbështeti Ushtrinë e Republikës së Bosnje dhe Hercegovinës dhe forcat boshnjake me para, ndihma humanitare dhe armë, si dhe me këshilltarë ushtarakë nga Trupat e Gardës Revolucionare, që u dërguan në këtë vend.

Pas luftës, nën presionin e SHBA-së, autoritetet në Sarajevë i zvogëluan lidhjet politike dhe të sigurisë me Teheranin, të cilat tani janë kryesisht të kufizuara në bashkëpunim kulturor dhe akademik dhe kontakte të rralla politike.

Karçiq thotë se ndikimi i Iranit në Bosnje dhe Hercegovinë ka qenë në rënie që nga lufta.

Në 30 vjetët e fundit, Irani, sipas tij, ka investuar shumë në përpjekjet për të fituar ndikim përmes instituteve, fondacioneve, kolegjeve, si dhe mediave të tilla si stacioni televiziv, Sahar Balkan TV.

Karçiq thotë se IRIB-i donte të fitonte ndikim dukshëm më të madh në Bosnje dhe Hercegovinë pas luftës, ngjashëm me atë që ka në Jemen, Irak ose Liban.

“Por, pas luftës, [misioni i atëhershëm paqeruajtës i NATO-s] SFOR-i ushtroi presion të fortë mbi autoritetet boshnjake dhe këto marrëdhënie u dobësuan ndjeshëm që në vitin 1998”, thotë Karçiq.

Mjet propagande

Për të mundësuar zgjerimin e programit ndërkombëtar, Teherani ka trefishuar buxhetin vjetor të IRIB-it në rreth 480 milionë dollarë deri në vitin 2025, sipas një analize që ka bërë Fondacioni për Mbrojtjen e Demokracive me seli në Uashington.

Përfaqësuesi i Fondacionit, Toby Dershowitz, thotë për Radion Evropa e Lirë se materialet, të cilat dërgohen përmes zyrave të jashtme të IRIB-it, flasin për përpjekjet e autoriteteve iraniane për të zgjeruar ndikimin e IRIB-it jashtë vendit, përfshirë edhe në Ballkan.

“Demonstratat, në të cilat miliona iranianë dolën në rrugë për të protestuar kundër shtypjes nga Qeveria e tyre, portretizohen si trazira të nxitura nga aktorë të huaj. Kjo është një qasje që zyrtarët e regjimit e kanë përsëritur si në mediat shtetërore, ashtu edhe në kanalet ndërkombëtare”, thotë ai.

Sipas këtij fondacioni, sanksionet ndaj IRIB-it dhe degëve të tij janë vendosur edhe në Australi dhe në Mbretërinë e Bashkuar, për shkak të rolit të tyre në transmetimin e rrëfimeve të detyruara dhe të rreme. Faqet e lidhura me IRIB-in janë hequr gjithashtu nga transmetimi. /REL/

 

 

Një valë sulmesh ajrore izraelite ka nisur ndërsa ofensiva tokësore po zgjerohet në jug, ku Hezbollahu po lufton kundër forcave izraelite.

Agjencia Kombëtare e Lajmeve e Libanit (NNA) njoftoi se Izraeli ka sulmuar një ndërtesë në Bashoura, një lagje në zemër të Bejrutit. Shpërthimi dhe shtëllungat e tymit u panë mbi zonë pak pasi Izraeli lëshoi një kërcënim për evakuim të atij lokacioni, raporton AlJazeera.

Ky sulm ishte pjesë e një vale vdekjeprurëse goditjesh izraelite në të gjithë Libanin, të cilat vranë të paktën 20 persona dhe plagosën 24 të tjerë të mërkurën, sipas Ministrisë së Shëndetësisë Publike të vendit. Sulmet u shtrinë nga kryeqyteti deri në pjesët jugore dhe lindore, duke shënuar një front rrënues në luftën më të gjerë midis SHBA-Izraelit dhe Iranit që ka përfshirë rajonin.

Të paktën gjashtë persona humbën jetën nga sulmet ajrore në Bejrut, ndërsa dhjetëra të tjerë u lënduan.

Shkatërrime masive dhe pretendime për objektiva

Korrespondentja e Al Jazeera-s në Bejrut, Zeina Khodr, raportoi se sulme intensive izraelite goditën rajone të shumta në Liban gjatë natës. Duke raportuar para një ndërtese 15-katëshe të goditur, Khodr tha se katet e poshtme të saj ishin shënjestruar një javë më parë. Megjithatë, në orët e para të mëngjesit, struktura u rrafshua plotësisht. Ushtria izraelite pretendoi se Hezbollahu kishte fshehur para në atë ndërtesë.

“Mund të shihni dëme të përhapura në të gjithë këtë lagje,” tha Khodr.

Ushtria e Izraelit deklaroi se ka nisur ato që i përshkroi si “operacione tokësore të kufizuara” në jug të Libanit, duke lëshuar urdhra evakuimi për banorët e katër qyteteve pranë lumit Zahrani dhe zonës së Tirit, me paralajmërimin për t’u larguar menjëherë drejt veriut. NNA raportoi gjithashtu sulme mbi Tirin dhe zonën fqinje të Al-Burj Al-Shamali para agimit.

Pasojat humanitare dhe paralajmërimet e OKB-së

Që prej nisjes së ofensivës izraelite më 2 mars, sulmet kanë vrarë të paktën 912 persona në Liban, duke përfshirë 111 fëmijë, dhe kanë plagosur mbi 2,200 të tjerë. Më shumë se një milion njerëz janë detyruar të braktisin shtëpitë e tyre.

Kombet e Bashkuara paralajmëruan të martën se sulmet izraelite mbi ndërtesat e banimit dhe infrastrukturën civile mund të përbëjnë krime lufte sipas ligjit ndërkombëtar humanitar. Një zëdhënës i zyrës së OKB-së për të drejtat e njeriut tha se shënjestrimi i qëllimshëm i civilëve ose objekteve civile është krim lufte, duke shtuar se edhe urdhrat e gjerë të Izraelit për zhvendosje në jug të Libanit mund të shkelin ligjin ndërkombëtar.

Pozicioni i Hezbollahut dhe konteksti i konfliktit

Sekretari i Përgjithshëm i Hezbollahut, Naim Qassem, vendosi kushtet për përfundimin e luftës:

1. Ndalimi i sulmeve nga Izraeli.
2. Kthimi i të zhvendosurve në shtëpitë e tyre.
3. Lirimi i të burgosurve nga Izraeli gjatë dy viteve të fundit.
4. Tërheqja e ushtrisë izraelite.

Khodr shtoi se Hezbollahu mbetet prezent në jug, duke u përpjekur të zmbrapsë përparimin e ushtrisë izraelite, me synim parandalimin e marrjes së pozicioneve të reja nga Izraeli.

Konflikti u ndez më 28 shkurt kur forcat amerikane dhe izraelite vranë liderin suprem iranian, Ali Khamenei, në Teheran, gjë që shtyu Hezbollahun të lëshonte raketa drejt veriut të Izraelit më 2 mars. Që atëherë, Izraeli ka vrarë më shumë se 2,000 persona në Iran dhe Liban.

Kancelari gjerman Friedrich Merz, një aleat i palëkundur i Izraelit, shprehu shqetësimin ndërkombëtar në rritje, duke paralajmëruar se ofensiva tokësore në Liban ishte një “gabim” që rrezikon të përkeqësojë situatën tashmë të rëndë humanitare. /AlJazeera/