Kulturë

James Gunn, mbreti i filmave me superheronj, zbulon planet e tij

Ai shpjegon se procesi i tij krijues është “si të jesh gazetar”.

Published

on

Një nga metodat më të famshme për të rënë në gjumë është numërimi i deleve. Megjithatë, për James Gunn, ajo që funksionoi për të ishte koreografia e sekuencave të veprimit në kokën e tij. Kjo ishte gjëja e fundit që bëri para se të largohej. Çfarë është kaq relaksuese për imazhin e luftimeve, kërcimeve dhe saltove? Mund të ketë të bëjë me faktin se truri i regjisorit nuk mund të ngadalësojë, edhe gjatë natës.

Ai vetë e pranon se mendja i shkon vazhdimisht jashtë, pavarësisht se çfarë bën. “Pjesa më e keqe është se ndonjëherë flas me veten dhe nuk e di se po e bëj. Është sikur po mërmëris dialogun, muzikën apo diçka tjetër”, thotë ai. Gruaja e tij në mënyrë të pashmangshme e kap atë dhe e kthen në realitet.

Duke folur në një hotel në Paris, drejtori dukej i fokusuar në bisedë. Por kurrë nuk e dini: truri i tij rrallë ka grumbulluar aq shumë detyra, emocione dhe stimuj sa këto ditë. Nga njëra anë, ai po prezantonte Guardians of the Galaxy Vol. 3, pjesa e fundit e trilogjisë më të veçantë të filmave me superhero të Marvel – një film që, që ra fjala, ai nuk duhej ta drejtonte, sepse Disney e pushoi pas filmit të dytë në dritën e disa shakave të vjetra që ai bëri për pedofilinë, përdhunimin dhe 9 /11 në Twitter.

Megjithatë, protestat e kastit dhe publikut e detyruan kompaninë të tërhiqej. Ata e shpëtuan projektin, por pak vonë: Gunn kishte nënshkruar tashmë me rivalin e përhershëm të Marvel, DC. Së pari, për të drejtuar “The Suicide Squad”. Dhe më pas, sapo të përfundojë promovimi me Marvel, Gunn do t’i vendosë synimet e tij në formimin e historive për Superman, Wonder Woman dhe personazhe të tjerë të DC në filma, seriale dhe video lojëra.

“Unë nuk mendoj se ka pasur ndonjëherë një tregimtar në krye. Është e paprecedentë. Askush në historinë e Hollivudit nuk ka pasur ndonjëherë mundësinë të tregojë historinë më të madhe të treguar ndonjëherë nëpër televizion, film dhe lojëra, për të pasur atë lloj prirjeje krijuese. Pra, si mund të them jo?” Kjo largon çdo dyshim që mund të ketë në lidhje me vendimin e tij për t’u bashkuar me DC.

Studioja ka përjetuar ulje-ngritje për vite me radhë, duke triumfuar me trilogjinë e Batman të Christopher Nolan dhe Jokerin e fundit të Todd Philips, por duke pasur më pak sukses me Batgirl, i cili u anulua, Black Adam, i cili ishte një katastrofë në arkë dhe Batman v Superman. Suicide Squad (jo e Gunn-it, por një me pothuajse të njëjtin emër) dhe Justice League, të cilat të gjitha morën vlerësime të tmerrshme. Askush, deri më sot, nuk kishte provuar se kishte superfuqinë për të hartuar një plan koherent afatgjatë.

Për të zgjidhur një situatë kaq të pazakontë, kompania është kthyer në një mendje që është po aq e pazakontë. Si fëmijë, Gunn ishte i fiksuar pas shpikjes së racave aliene, të kompletuara me kafshë shtëpiake, shtëpi dhe madje edhe një rrjet hidraulik për çdo planet në sistemin diellor. Sot, ai shpjegon se procesi i tij krijues është “si të jesh gazetar”, duke vëzhguar dhe transkriptuar komplote dhe biseda që nuk ndalojnë kurrë në kokën e tij. Dhe sado e çuditshme që tingëllon, funksionon. “Nuk ka shumë njerëz që arrijnë të bëjnë filma në nivelin e buxhetit që unë jam në gjendje t’i bëj dhe prapë të bëjnë pikërisht atë që duan”, thotë ai.

Në fund të fundit, duke u hedhur në krijimin e historive, kjo nuk i sjell atij vetëm duartrokitje dhe para. Me sa duket, e ndihmon edhe të jetojë më mirë.

“Djajtë e mi ndryshojnë me kalimin e viteve. Unë isha një alkoolist si i ri dhe një i varur nga droga. Kam kaluar një sërë vitesh të çmendura. Mendoj se për mua, në të vërtetë ka të bëjë me përqendrimin në procesin krijues dhe jo shpërqendrimin nga paratë, fuqia, vëmendja, negativiteti dhe thjesht fokusimi në procesin krijues. Nëse mund ta bëj këtë, atëherë gjithçka funksionon shumë mirë. Mund të jetë ende një luftë, mendërisht. Por jeta është mjaft e vështirë pa e bërë unë më të vështirë”, përfundoi ai./UBTNews/

Lajmet

26 vjet nga vdekja e Adem Kastratit, piktorit që e ktheu jetën shqiptare në art

Published

on

Piktori shqiptar Adem Kastrati u lind më 15 janar 1933 në Karaçevë të Dardanës, në një familje të njohur për veprimtarinë patriotike dhe arsimdashëse. Ai ishte piktor, pedagog i artit figurativ, krijues letrar, mbledhës dhe studiues i folklorit, ndërsa veprimtaria e tij përfshiu edhe analizën e marrëdhënieve shqiptaro-sllave dhe zhvillimeve shoqërore e historike.

Kastrati i përket gjeneratës së parë të piktorëve shqiptarë të periudhës pas Luftës së Dytë Botërore. Përvojat e kohës në të cilën u rrit dhe u formua si artist lanë gjurmë të dukshme në krijimtarinë e tij.

Ai jetoi në periudha të ndryshme historike dhe gjatë jetës së tij përjetoi ndryshime të mëdha politike e shoqërore. Katër herë ndryshoi shtetësinë, duke jetuar në Mbretërinë e Jugosllavisë, Mbretërinë Shqiptare, Jugosllavinë socialiste dhe më pas në Republikën e Maqedonisë.

Në qendër të veprave të tij ishte njeriu i zakonshëm dhe jeta e përditshme shqiptare. Familja, nëna, gruaja, fshati, puna, toka, dasmat, traditat dhe folklori u bënë pjesë e rëndësishme e krijimtarisë së tij.

Një vend të veçantë në pikturat e Kastratit zë figura e nënës. Ai e paraqiste atë si shtyllë të familjes dhe si figurë që përcillte dashurinë, kujdesin dhe vazhdimësinë e jetës. Edhe burrat dhe gratë në veprat e tij paraqiten përmes roleve të tyre në familje, punë, valle dhe jetën e komunitetit.

Kastrati u dallua edhe për teknikën e veçantë të përdorimit të dheut shumëngjyrësh, përmes së cilës krijoi një stil karakteristik. Në veprat e tij ndërthuren ngjyrat, teksturat dhe motivet tradicionale, duke krijuar një gjuhë të veçantë artistike.

Krijimtaria e tij nuk u kufizua vetëm në paraqitjen e jetës së përditshme. Pikturat e Kastratit shpesh shërbyen edhe si dëshmi të ngjarjeve shoqërore dhe historike. Ai trajtoi shpërnguljet e shqiptarëve, varfërinë, ndarjet familjare dhe ngjarjet që prekën shqiptarët gjatë shekullit XX.

Në veprat e tij të mëvonshme trajtohen edhe temat që lidhen me tragjedinë e shqiptarëve gjatë luftës së Kosovës të viteve 1998–1999.

Ndër veprat e njohura të tij janë “Vizatuesit e vegjël”, “Katundi im në mjegull”, “Në dimër”, “Në mulli”, “Fshati im”, “Çajtorja”, “Magja”, “Bariu”, “Lypësja”, “Nëna me fëmijën”, “Mikpritja”, “Darka” dhe “Dasmorët”. Ai trajtoi gjithashtu motive nga legjendat popullore, si “Ura e shenjtë”, “Motra me nëntë vëllezër” dhe “Krushqit e ngurosur”.

Përveç pikturës, Kastrati kishte një veprimtari të gjerë në mbledhjen dhe dokumentimin e folklorit dhe etnografisë shqiptare. Ai bashkëpunoi me Institutin Albanologjik të Prishtinës dhe dokumentoi këngë, valle, veshje, zakone dhe tradita të ndryshme shqiptare.

Ai ishte gjithashtu autor i dramave, tregimeve dhe shkrimeve publicistike, disa prej të cilave i botoi me pseudonimin R. Kosova.

Interesi për artin te Kastrati ishte shfaqur që në fëmijëri. Ai kujtonte se si përdorte baltën shumëngjyrëshe të vendlindjes për të krijuar figura njerëzish dhe kafshësh dhe për të vizatuar mbi pllaka balte. Talenti i tij u vu re edhe gjatë shkollimit, ku mësuesit e vlerësuan për aftësitë në vizatim.

Gjatë karrierës së tij, Kastrati ekspozoi në galeri të ndryshme brenda dhe jashtë vendit. Kritika artistike vlerësoi origjinalitetin e stilit të tij, përdorimin e ngjyrave dhe mënyrën se si ai e ndërthurte artin me jetën dhe traditën shqiptare.

Numri i saktë i veprave të tij nuk dihet. Sipas evidencave të lëna nga vetë piktori, fondi i tij mund të ketë pasur rreth 830 vepra, ndërsa qindra të tjera janë shpërndarë në vende të ndryshme të botës, përmes shitjes apo dhurimit.

Adem Kastrati vdiq në Shkup më 24 shtator 2000, në moshën 67-vjeçare. Sot, më 24 shtator 2026, shënohen 26 vjet nga vdekja e tij.

Me veprën e tij, Kastrati la pas një dëshmi të veçantë artistike për jetën, traditat dhe historinë shqiptare, duke u bërë një prej emrave të rëndësishëm të artit figurativ shqiptar të shekullit XX./A.K.

Continue Reading

Lajmet

Një vit nga vdekja e Enver Petrovcit, Teatri Kombëtar e kujton artistin e madh

Published

on

Mbrëmë, në Teatrin Kombëtar të Kosovës, u përkujtua aktori dhe regjisori i njohur Enver Petrovci, në njëvjetorin e ndarjes së tij nga jeta.

Mes kolegëve, studentëve, miqve dhe bashkëpunëtorëve, u kujtua një prej figurave të rëndësishme të skenës dhe filmit shqiptar, i cili la gjurmë të veçanta në teatrin dhe kulturën shqiptare.

Petrovci u kujtua për kontributin e tij artistik, por edhe për raportin e veçantë me publikun dhe brezat e rinj të artistëve.

Një vit pas vdekjes së tij, kujtimi dhe vepra e Enver Petrovcit vazhdojnë të mbeten pjesë e skenës dhe kulturës sonë./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Java e Bibliotekës në Kosovë

Published

on

Nga 28 shtatori deri më 2 tetor, në Bibliotekën Kombëtare të Kosovës “Pjetër Bogdani”, zhvillohet programi i Javës së Bibliotekës në Kosovë.
Më poshtë gjeni programin për dy ditët e para./A.K/

Continue Reading

Lajmet

“Tërmeti 3:54 AM”, historia e pesë njerëzve të bllokuar nën rrënojat e Durrësit

Published

on

Filmi aksion-dramë “Tërmeti 3:54 AM”, me skenar dhe regji nga Koloreto Cukali, është shfaqur në kuadër të Tirana International Film Festival (TIFF).

Filmi rrëfen historinë e pesë njerëzve që mbeten të bllokuar nën rrënojat e një pallati pas tërmetit në Durrës. Në hapësirën e ngushtë, mes frikës dhe pasigurisë, ata presin shpëtimin ndërsa përballen me një luftë të vështirë për mbijetesë.

Në rolet kryesore interpretojnë Sara Hoxha, Besmir Bitraku, Giulio Neglia dhe Nika Perrone.

Pas shfaqjes në TIFF, filmi do të shfaqet në Kinema “Republika” në Shkodër nga 23 shtatori deri më 1 tetor, ndërsa nga 8 tetori do të nisë shfaqjen në kinematë e Shqipërisë./A.K/

Continue Reading

Të kërkuara