“Unë jam e tmerruar dhe e zënë ngushtë” shkroi Billie Eilish duke iu referuar një ‘gjuhësraciste’.
Këngëtarja e “Lost Cause”, postoi një deklaratë në Instagram e saj, duke iu drejtuar një videoje të përmbledhur që shfaqte atë duke thënë një term fyes të përdorur në këngën Tyler the Creator “Fish” në vitin 2011.
Klipi u përhap në mediat sociale, duke bërë që shumë nga fansat e Eilish të kërkojnë një përgjigje – diçka që Eilish tha në deklaratën e saj se ajo ishte e etur ta bënte.
“Unë ju dua djema, dhe shumë prej jush më kanë kërkuar të adresoj këtë. Dhe kjo është diçka që DUA ta adresoj sepse po etiketohem diçka që nuk jam”, filloi Eilish.
Ajo më pas iu drejtua videos, duke shkruar, “Ka një redaktim video që më ishte kur isha 13 ose 14 vjeç, ku unë shqiptoja një fjalë nga një këngë që në atë kohë nuk e dija se ishte një term nënçmues i përdorur kundër anëtarëve të Azisë. Unë jam e tmerruar dhe e zënë ngushtë dhe dua ta largojë atë fjalë që kam folur ndonjëherë”.
“Kjo këngë është e vetmja herë që kam dëgjuar ndonjëherë atë fjalë pasi nuk është përdorur kurrë rreth meje nga askush në familjen time,” vazhdoi Eilish. “Pavarësisht nga injoranca dhe mosha në atë kohë, asgjë nuk e justifikon faktin se ishte lënduese. Dhe për këtë më vjen keq.”
Videoja, e cila u shpërnda në TikTok, gjithashtu tregoi Eilish duke përdorur një theks që u interpretua nga shumë njerëz si tallës me aziatikët.
Eilish foli edhe për këtë, por tha se pretendimi se ajo po tallej me një theks të theksuar nga njerëzit aziatikë ishte “dredhi”.
“Videoja tjetër në atë klip të redaktuar është që unë flas duke folur me një zë budallallëk të bërë – diçka që unë fillova ta bëja si fëmijë dhe kam bërë tërë jetën time kur flas me kafshët shtëpiake, miqtë dhe familjen time,” tha Eilish. “Në asnjë mënyrë nuk është imitim i askujt ose i ndonjë gjuhe, theksi ose kulture”.
Eilish shtoi, “Pavarësisht nga mënyra se si u interpretua unë nuk doja të thoja që ndonjë nga veprimet e mia të kishte shkaktuar lëndim të të tjerëve dhe absolutisht më thyen zemrën që po etiketohet tani në një mënyrë që mund të shkaktojë dhimbje tek njerëzit që e dëgjojnë atë.”
“Të gjithë duhet të vazhdojmë të bëjmë biseda, të dëgjojmë dhe të mësojmë. Unë ju dëgjoj dhe ju dua” përfundoi ajo.
Filharmonia e Kosovës, në bashkëpunim me Operën e Kosovës, do të mbajë koncertin e radhës më 19 mars 2026 në Prishtinë.
Ky koncert i veçantë do të zhvillohet në Sallën e Kuqe të Pallatit të Rinisë, duke filluar nga ora 19:30, Ky koncert vjen në një moment të rëndësishëm, pak para debutimit të saj në sallën ikonike të Filharmonisë së Berlinit.
Nën drejtimin e dirigjentes Marion Wood, programi i mbrëmjes ndërthur repertorin romantik me krijimtarinë bashkëkohore, duke përfshirë Requiem für Mignon nga Robert Schumann, veprën Ballin lartë! nga Valton Beqiri dhe kryeveprën monumentale Stabat Mater nga Antonín Dvořák.
Organizatorët ftojnë dashamirët e muzikës klasike që të rezervojnë vendet e tyre dhe të bëhen pjesë e kësaj mbrëmjeje të veçantë, e cila pritet të shënojë një tjetër hap të rëndësishëm në rrugëtimin artistik të Filharmonisë së Kosovës.
Biblioteka Kombëtare e Kosovës “Pjetër Bogdani” ka bërë një hap të rëndësishëm në ruajtjen dhe promovimin e trashëgimisë kulturore përmes digjitalizimit të materialeve.
Kjo bibliotekë ka arritur të digjitalizojë gjithsej 1,256,357 imazhe, duke përfshirë libra të rrallë dhe të vjetër si dhe periodikë historikë të kohës. Vetëm gjatë periudhës tetor 2025 – mars 2026, është realizuar një pjesë e konsiderueshme e këtij procesi, i cili sjell në formë digjitale një segment të rëndësishëm të historisë së gazetarisë në Kosovë.
Digjitalizimi synon të lehtësojë qasjen e publikut në këto materiale dhe njëkohësisht të sigurojë ruajtjen afatgjatë të tyre. Përmes këtij projekti, pasuria bibliotekare bëhet më e qasshme për studiuesit, studentët dhe lexuesit e gjerë, duke e afruar historinë e shkruar më pranë çdo qytetari.
Biblioteka Kombëtare thekson se procesi i digjitalizimit do të vazhdojë edhe në të ardhmen, me synimin për të përfshirë sa më shumë materiale dhe për të forcuar qasjen moderne në trashëgiminë kulturore të vendit.
Pranvera ka ardhur me aromë të librave të rinj dhe klasikëve që nuk humbasin kurrë vlerën e tyre. Për lexuesit shqiptarë që duan të eksplorojnë histori, emocione dhe kulturë, këto pesë vepra janë zgjedhja perfekte për muajin e parë të pranverës.
“Gjenerali i Ushtrisë së Vdekur” -Ismail Kadare
Një kryevepër që përshkruan pushtetin dhe luftën në mënyrë alegorike dhe universale.
“Komisari Memo” – Dritëro Agolli
Një roman i mbushur me humor, ironik dhe reflektues mbi jetën në Shqipërinë e viteve të kaluara.
“Lulet e ftohta” – Fatos Kongoli
Një portret i thellë i izolimit dhe sfidave të individit në një shoqëri të shtypur.
“Netë shqiptare” – Mitrush Kuteli
Tregime të shkurtër që japin pamje autentike të zakoneve dhe jetës shqiptare.
“Hasta La Vista” – Petro Marko
Një roman aventurash dhe luftë që tregon shqiptarët në kontekste ndërkombëtare.
Këto pesë libra janë një mundësi e shkëlqyer për të rifreskuar bibliotekën tuaj dhe për të eksploruar kulturën shqiptare nga perspektiva e autorëve më të njohur. Mos i lini pa lexuar këtë pranverë!
Në hartën e letërsisë shqiptare, disa emra dallojnë si drita udhërrëfyese për kulturën dhe historinë tonë. Ndër këta, Ismail Kadare është padyshim figura që ka vendosur standardin më të lartë. Vepra e tij “Gjenerali i Ushtrisë së Vdekur” nuk është thjesht një roman historik, është një pasqyrë e thellë e pushtetit, luftës dhe ekzistencës njerëzore. Ky libër i kapërceu kufijtë e kohës dhe vendit, duke sjellë zërin e Shqipërisë përtej maleve dhe lumenjve të saj, dhe duke e vendosur letërsinë shqiptare në skenën ndërkombëtare. Për çdo lexues që kërkon të kuptojë shpirtin e shqiptarëve dhe kompleksitetin e historisë së tyre, ky roman mbetet një pikënisje e domosdoshme.
Gjenerali i ushtrisë së vdekur është një roman, autori i të cilit është Ismail Kadare. Romani zhvillohet rreth një gjenerali italian, i cili është dërguar në Shqipëri për të gjetur eshtrat e ushtarëve të rënë italian gjatë kohës të pushtimit të Shqipërisë. Detyra kryesore e gjeneralit është kërkimi dhe gjetja e eshtrave të një koloneli, i cili u zhduk pa gjurmë në një fshat të vogël shqiptar.
Rrethanat e zhdukjes të kolonelit e ndërlikojnë shumë situatën. Pas shumë mundimeve të kota, eshtrat a kolonelit nuk u gjetën.Gjenerali hedh ato eshtra ne humnere dhe nga ai moment prish raportet me priftin. Si përfundim gjenerali është i mundur në detyrën e tij, dhe në një moment dobësie vendos të maskojë eshtrat e pagjetura të kolonelit me eshtrat e një të panjohuri.