Lajmet

Analizë: A do të jetë Gaza Stalingradi i Izraelit?

Published

on

Analizë nga: Zoran Kusovac, Al Jazeera

Pavarësisht aftësive shumë më të larta ushtarake, Izraeli mund të gjendet i bllokuar në Gaza!

Bombardimi vdekjeprurës i spitalit Arab Al-Ahli në qytetin e Gazës të martën mbrëma, i cili ka vrarë të paktën 500 njerëz sipas zyrtarëve shëndetësorë, ka shkaktuar zemërim global dhe ka shkaktuar një raund tjetër akuzash të ndërsjella.

Pala palestineze është e bindur se shpërthimi u shkaktua nga një tjetër bombë inteligjente e hedhur nga një aeroplan i Forcave Ajrore izraelite, por Izraeli shpejtoi të fajësonte luftëtarët palestinezë, duke pretenduar se shpërthimi ishte shkaktuar nga një raketë e lëshuar nga Gaza që nuk mund të arrinte trajektoren e plotë të fluturimit.

Provat e pakta të disponueshme menjëherë pas kësaj janë të pamjaftueshme për të nxjerrë përfundime të qarta. Vetëm një analizë e kujdesshme e mbeturinave të mbetura në spital që duhet të zbulojë fragmente të guaskës së jashtme të pajisjes që shpërtheu mund të rezultojë në një identifikim pozitiv.

Megjithatë, edhe para këtij sulmi të fundit, kishte një vëllim në rritje të provave që tregonin se sulmet ajrore izraelite ndaj palestinezëve në Gaza kanë qenë kryesisht pa dallim. Analizat më të kujdesshme të objektivave nuk arrijnë të zbulojnë një model të qartë ushtarak në goditjet e pamëshirshme ajrore, duke ngritur një pyetje: Cila logjikë e shtyu thirrjen izraelite drejtuar palestinezëve për të evakuuar Gazën veriore javën e kaluar?

Nga perspektiva e strategjisë ushtarake, ka dy përgjigje të mundshme.

Mundësia e parë mund të ishte dëshira për të krijuar një kaos të tillë në rrugët e Rripit të Gazës, saqë lëvizja e luftëtarëve të Hamasit do të bëhej e vështirë ose pothuajse e pamundur. Kjo logjikë do të ndiqte mendimin klasik ushtarak, të provuar shumë herë në luftëra të ndryshme. Por kjo nuk është një luftë klasike me dy palë të barabarta, as luftëtarët e Hamasit nuk janë një formacion klasik ushtarak. Çdo qasje izraelite që nuk e njeh këtë nuk mund të garantojë sukses qoftë edhe atë të kufizuar.

Gjatë viteve të bllokadës së enklavës nga Izraeli, luftëtarët e Hamasit krijuan një rrjetë tunelesh të gërmuara nën Rripin e Gazës. Për arsye të dukshme ushtarake, vetë ekzistenca e tyre ishte një sekret ushtarak palestinez i ruajtur nga afër dhe madje edhe kur prania e tyre nuk mund të mohohej më, vetëm informacionet më të paqarta u lejuan të dilnin jashtë, kështu që ata janë ende të mbuluar me mister.

Fillimisht, ato tunele u supozuan të ishin shumë rudimentare, mjaft të gjata për të kaluar nën gardhe kufitare me Egjiptin me hyrje në të dy anët. Ata vrapuan për disa qindra metra dhe ishin aq të vegjël sa njerëzit duhej të strukeshin për t’i përdorur. Kushdo që vizitoi tunelin e Sarajevës, mund të imagjinojë se si dukeshin tunelet e hershme Egjipt-Gaza: një tub i ngushtë i gërmuar me dorë me tavanin e ulët të mbajtur nga trarët dhe shtyllat.

Me kalimin e kohës, tunelet u bënë mjete shumë efektive për kontrabandimin e furnizimeve në Gaza. Rrjeti u zgjerua edhe brenda territorit palestinez, duke lejuar lëvizjen e lirë larg civilëve kureshtarë, të cilët mund të kishin qenë informatorë të armikut dhe pajisje vëzhgimi izraelite, duke filluar nga satelitët, aeroplanët dhe helikopterët e deri te dronët pa pilot. Në këtë proces, gërmuesit u bënë shumë të aftë dhe përmirësonin cilësinë e objekteve nëntokësore.

Videot e Hamasit të publikuara javën e kaluar tregojnë tunele me përmasa të mahnitshme dhe të sofistikuara, të ndërtuara nga elemente të parafabrikuara të betonit, të gjatë dhe mjaft të gjerë për të lejuar jo vetëm lartësinë në këmbë dhe gjerësinë e mjaftueshme për luftëtarët të lëvizin me një ritëm të shpejtë, por edhe hapësirë të mjaftueshme për të vepruar si depo e mbrojtur mirë për armët dhe municionet, përfshirë raketat.

Shtrirja dhe vendndodhja e saktë e tuneleve nuk dihet, por nuk ka dyshim se rrjeti është i gjerë dhe se ato lejojnë lëvizjen efikase të trupave dhe municioneve nën tokë. Për të gjitha qëllimet praktike, forca luftarake relativisht e vogël e Hamasit mund të rishpërndahej nga një përleshje në tjetrën përmes tuneleve, si në operacione mbrojtëse ashtu edhe në sulme. Pra, nëse urdhri i Izraelit që njerëzit në Gazën veriore të largoheshin kishte për qëllim ngadalësimin e dislokimit të trupave të Hamasit, ky është një keqinterpretim i realitetit tokësor – ose më mirë nëntokësor.

Linja e dytë e mundshme e të menduarit nga komandantët ushtarakë izraelitë për urdhrin mund të jetë dëshira për të zbrazur zonën nga joluftëtarët dhe për ta bërë ofensivën më të thjeshtë dhe më të lehtë për t’u kryer.

Në teori, ka një logjikë të shëndoshë në këtë: nëse shumica e civilëve evakuohen, sulmuesit mund të supozojnë se kushdo që është ende i pranishëm në terren është një luftëtar, dhe kështu një objektiv legjitim ushtarak. Për më tepër, një zhvillim i tillë do të pakësonte viktimat civile kolaterale dhe do të reduktonte akuzat se Forcat e Mbrojtjes izraelite vrasin pa dallim civilë.

Në realitet, Izraeli duhet ta ketë ditur – siç kanë theksuar Kombet e Bashkuara dhe organizata të shumta humanitare – se do të ishte e pamundur që 1.1 milion njerëz në një territor tashmë të dendur të populluar të lëviznin brenda natës, veçanërisht në kushte rrethimi ku ushqimi, uji, ilaçet dhe karburantet janë në mungesë.

Por edhe nëse të gjithë jo-luftëtarët do të ndiqnin direktivën dhe do të arrinin mrekullisht të largoheshin nga zonat veriore, një ofensivë tokësore izraelite nuk do të ishte aspak një rrugëdalje, pavarësisht nga avantazhi i tyre joproporcional në këmbësorinë e stërvitur, të armatosur dhe të pajisur, kontrollin total të pakundërshtueshëm të ajrit dhe dominimi në pajisjet e sofistikuara të teknologjisë së lartë të gjeneratës së fundit.

Një maksimë e vjetër ushtarake thotë se një komandant mund të konsiderojë një territor të marrë vetëm kur çizmet e ushtarëve të tij janë në tokë në çdo cep dhe në qendër të asaj zone. Një terren i dendur urban i mbushur me rrënoja, ku ndërtesat tashmë janë shkatërruar ose dëmtuar kryesisht nga bombardimet ajrore dhe zjarri i artilerisë, është padyshim lloji më kërkues dhe sfidues i terrenit për përparimin ushtarak.

Kur kërkoni një precedent, Stalingradi vjen në mendje… Pavarësisht stërvitjes dhe përvojës së tyre më të mirë ushtarake dhe epërsisë së madhe teknike, ushtritë gjermane atje luftuan për tetë muaj për të marrë qytetin e shkatërruar, për t’u kapërcyer nga vendosmëria dhe sakrifica e mbrojtësve sovjetikë.

Në qytetet gjysmë të shkatërruara, sulmuesit janë në një situatë shumë më të vështirë se në çdo terren tjetër dhe raporti klasik 3:1 i nevojshëm për ushtrinë sulmuese për të pasur një shans për sukses nuk është i mjaftueshëm, me një raport 5:1 ose më të lartë, më realiste.

Në mënyrë paradoksale, nëse civilët në Gaza do t’i dëgjojnë kërkesat izraelite dhe do të lirojnë veriun, ata do ta bëjnë më të lehtë për luftëtarët e Hamasit të luftojnë pasi nuk do të duhet të shqetësohen për efektet e veprimeve të tyre mbi vëllezërit dhe motrat e tyre. Ata mund të godisnin këdo që lëvizte në tokë pa u menduar, duke e ditur se shokët e tyre po aq praktikisht do të përdornin korridoret nëntokësore për t’u zhdukur nga një vend dhe për t’u rishfaqur papritur diku tjetër./UBTNews/

Lajmet

Ditari: Lajmet kryesore që shënuan datën 31 tetor 1993-1998

Published

on

By

Në rubrikën Ditari, kemi përzgjedhur disa nga lajmet më të rëndësishme të kësaj dite, në periudhën 1993-1998.

31 tetor 1993

Mikel Koliqi – kardinal i parë shqiptaë

Dje në Kishën katedrale të Shkodrës u mbajt një meshë e veçantë me rastin e shugurimit të kardinalit të parë shqiptar, shkëlqesisë së tij, monsinjor Mikel Koliqit, si dhe me rastin e kthimit të arqipeshkvit të Shkodrës, monsinjor Frano Ilia nga SHBA. Në këtë meshë morën pjesë Ivan Dias, ipeshkv i Pultit, monjisor Robert Ashta, si dhe ndihmësi i ipeshkvit të Shkodrës, monsinjor Zef Simoni, etj.

Në momentin kulmor të kësaj ceremonie foli Nunsi Apostolik, monsinjor Ivan Dias, i cili i njoftoi besimtarët me lajmin e shpalljes nga kryetari i Selisë së Shenjtë, Papa Gjon Pali II të kardinalit të parë shqiptar, monsinjor Mikel Koliqit.

Mikel Koliqi është kardinali i parë në historinë shumëshekullore të katolicizmit shqiptar.

Lindi në Shkodër më 29 shtator 1902. Studimet e para i mori në Shkodër, ato të mesmet dhe të lartat për inxhinier në Itali. Në moshën 25-vjeçare bëhet prift. Kreu studimet e larta në teologji. Shugurohet meshtar në vitin 1931. Menjëherë emrohet zëvendës i famullitarit i Shkodrës. Pastaj bëhet famullitar i Shkodrës.

Mikel Koliqi ka qenë drejtor i parë i revistës “Kumbana e së dielës”, e cila ndalohet më 1945 me arrestimin e tij. Ai i kaloi 38 vjet në burg e internim. Më 1986 lirohet me amnisti të përgjithshme.

Kuvendi i Shqipërisë në vitin 1992 Mikel Koliqit i jep titullin “Pishtar i demokracisë”.

 

31 tetor 1995

Gjatë vitit 1990 u vranë në kufi 32 shtetas të Shqipërisë

Gjatë vitit 1990 në kufijt e Shqipërisë u vranë 32 shtetas të Shqipërisë nga forcat kufitare shqiptare, njoftuan dje duke cituar një padi në Tiranë disa radiostacione të huaja.

Në njoftim thuhej se numri i të vrarëve në atë vit është më i madh se numri i të vrarëve për periudhën 1959 – 89. Për 30 vjet ishin vrarë 23 persona.

Njoftohet se organet zyrtare shqiptare kanë përgatitur listën e ta vrarëve dhe të dhënat për vendin e kohën e vrasjes së tyre, kështu që familjet e viktimave të mund të paraqesin padi.

 

31 tetor 1997

Gjendje e rëndë në fshatrat e komunës së Gjakovës

Bandat e armatosura plaçkitëse nga Shqipëria po vazhdojnë edhe më tutje kalimin në fshatrat kufitare të komunës së Gjakovës dhe po vrasin e plaçkisin banorët e kësaj ane.

Sipas njoftimeve nga Dega e LDK-së në Gjakovë, ditëve të fundit, gjendja është shumë e rëndë sidomos në fshatrat Molliq, Koshare, Brovinë, Nivokaz e Botushë.

Kalimet e bandave të ditëve të fundit kanë patur për pasojë edhe një të vrarë në Koshare, Afrim H. Zenunin, që u vra nga banda treanëtarëshe më 28 tetor. Ai kishte shkuar për të marrë sanë për bagëtinë në mesditë, ndërsa kjo bandë e detyroi t’i shpinte në shtëpinë e Xhanajve. Nën kërcënimin e armëve, Afrimi i drejtoi në këtë shtëpi, që është e varfër dhe që mbahet nga ndihmat e fshatit e në të cilin pjesëtarët e bandës plaçkitën çfarë gjetën dhe keqtrajtuan Mehmet Xhanin (52). Pas kësaj ata e detyruan Afrimin t’i dërgonte në shtëpinë e tij. Kur iu afruan shtëpisë, Afrimi thirri babain e tij për t’i bërë me dije se “në shtëpinë e tyre po vinin hajnat”. Në këtë moment, Afrimi u kacafyt me njërin nga pjesëtarët e bandës, i cili shkrepi automatikun dhe plagosi rëndë Afrimin. Meqë Kosharja është fshat malor, dërgimi i tij në Gjakovë u vonua dukshëm dhe kështu Afrimi vdiq nga pasojat e plagosjes.

Sipas njoftimeve, në fshatin Molliq se gjendja është e rëndë sidomos pas 17 tetorit. Këtë ditë, rreth orës 22, tre persona të maskuar e të armatosur me pushkë automatike, revole, thika e bomba, morën peng Kadri Hasanin (16) dhe e urdhëruan që t’i dërgojë në shtëpinë e Hysen Sadriut. Në këtë shtëpi plaçkitësit morën para, stoli ari dhe gjithë tjetër që kishte vlerë. Më pas plaçkitësit shkuan edhe në shtëpinë e djaloshit të marrë peng ku plaçkitën mall me vlerë prej rreth 1000 DM. Më pas djaloshi 16 vjeçar dhe të tjerët u detyruan me forcë që mallin e plaçkitur ta dërgojnë deri matanë kufirit. Atje, rreth orës 3 pas mesnate, plaçkitësit ua morën edhe këpucët dhe i detyruan të kthehen prapa.

Më 22 tetor, plaçkitësit trokitën në disa dyer të fshatit Molliq, ndërsa rreth orës 20:00 tentuan të hyjnë në një shtëpi të fshatit. Por, pasi u mblodhën rreth 50 banorë, plaçkitësit u larguan. Në një shtëpi më të largët ata vodhën dy batanije dhe demoluan orenditë. Po këtë ditë ata vodhën tri lopë në fshatin Nivokaz.

Më 23 tetor, në mesditë, tre plaçkitës të armatosur ia morën me dhunë lopën një fshatari, por meqë për pak kohë u tubuan shumë fshatarë, pas rreth 300 metrash, plaçkitësit e lëshuan lopën.

Më 24 tetor, iu plaçkitën tri lopë Osman Hysenit nga Shishmani.

Më 25 tetor, pas orës 1 pas mesnate, plaçkitës të armatosur vodhën tri lopë në Batushë, dy prej të cilave i lanë të lidhura në malin në afërsi, pasi vërejtën se plaçkitja ishte hetuar.

Më 27 tetor, rreth orës 18:30, plaçkitësit hynë në shtëpinë e Kasëm Ramës për t’ia marrë atij lopën. Ata, në shpejtësi morën peng djalin e tij 13 vjeçar. Pas kësaj u mblodhën disa fshatarë, plaçkitësit lanë djalin, dhe u larguan ngadalë nga vendi i ngjarjes.

Dje, kur u varros i ndjeri Afrim Zenuni, i vrarë nga plaçkitësit, u përhapën fjalë se tre persona të armatosur ishin vërejtur në vendin e quajtur “Shkozë” në afërsi të fshatit Batushë. Ndërsa, pas orës 24:00 në Batushë ata plaçkitën 6 lopë dhe një kali, pronë e Hasan Mehmetit.

Që nga data 15 qershor në fshatrat e përmendura më lart, janë plaçkitur mbi 40 krerë lopë. Ndërsa më parë vetëm në këto fshatra janë plaçkitur mbi 100 krerë lopë, dele e kuaj. Në fshatrat e bashkësisë lokale të Ponoshecit, ku më parë janë plaçkitur mbi 100 krerë bagëti, vetëm këtë vit janë plaçkitur mbi 150 krerë.

Njoftimet nga këto fshatra bëjnë të ditur për një gjendje tepër të tensionuar dhe për shqetësim të përgjithshëm të banorëve të pambrojtur, të cilët përditë e më shumë po bëhen pre e plaçkitësve të armatosur, të cilët për realizimin e qëllimeve të tyre janë në gjendje madje edhe të vrasin njerëzit, faji i vetëm i të cilëve është se provojnë të mbrojnë atë që është pronë e tyre.

 

31 tetor 1998

Në Llaushë u gjetën tri gra të vrara

Sot në Llaushë të Skënderajt u gjetën trupat e tri grave shqiptare, të vrara gjatë sulmit serb në këtë fshat para tre muajsh.

Nënkëshilli i KMDLNJ-së në Skënderaj njoftoi se u gjetën trupat e Fatime Gecit (73) e Mevlude Gecit (45) nga Llausha, dhe trupi i Hamide Terakut (51) nga Vitaku, nënë e 8 fëmijëve. Dy të parat ishin invalide dhe nuk kishin arritur të ikin nga fshati.

Trupat e tyre u gjetën të gropuar së bashku me mbeturina të shtazëve të vrara dhe të mbuluar me pak dhe.

 

Në Lubeniq të Pejës u gjet kufoma e djegur e Mehmet Ukshinajt

Më 27 tetor të këtij viti, rreth 70 metra larg shtëpisë së tij u gjet kufoma e djegur e Mehmet Ukë Ukshinajt (70) nga Lybeniqi i Pejës.

Qerim Ukshinaj, vëlla i Mehmetit i tha KI të Degës së LDK-së në Pejë se forcat serbe kanë ekzekutuar dhe djegur vëllain e tij Mehmetin katër muaj më parë, por që nuk është identifikuar ajo për shkak se në këtë fshat nuk ka jetuar asnjë banorë shqiptarë.

 

Continue Reading

lajme

Protestat vazhdojnë në Prishtinë: Kërkohet që vrasja e grave të trajtohet si urgjencë kombëtare

Published

on

By

Protesta kundër vrasjes së Arlinda Zekajt ka vazhduar edhe sot në Prishtinë, ku qytetarët janë mbledhur për të tretën ditë radhazi në sheshin e kryeqytetit për të kërkuar drejtësi dhe përgjegjësi institucionale.

Gjatë ditës së sotme, protestuesit janë ndalur edhe para objektit të Qeverisë së Kosovës, duke shprehur pakënaqësi të thellë ndaj mënyrës se si po menaxhohen e trajtohen rastet e dhunës ndaj grave nga organet kompetente.

Këto aksione po organizohen nga Kolektivi për Mendim dhe Veprim Feminist, nën moton kryesore “Vrasja e grave të trajtohet si urgjencë kombëtare”.

Continue Reading

Lajmet

Akil Gjakova mbyll garën pa medalje në Abu Dhabi

Published

on

By

Xhudisti kosovar Akil Gjakova e ka mbyllur pa medalje paraqitjen e tij në Grand Slam-in e Abu Dhabit, pasi u mposht në përballjen e drejtpërdrejtë për vendin e tretë.

Në kategorinë deri në 73 kilogramë, Gjakova u ndal në luftën për medaljen e bronztë nga xhudisti rus Karen Galstian. Pejani e nisi garën i lirë në xhiron e parë, ndërsa në të dytën mposhti me Ippon izraelitin Ohad Moritz. Suksesin më të madh e shënoi në raundin e tretë ku eliminoi nënkampionin e botës, Makhmadbek Makhmadbekov, po ashtu me Ippon në kohën shtesë.

Pasi u mposht në çerekfinale nga azerbajxhanasi Hidayat Heydarov, Gjakova kërkoi suksesin përmes repesazhit, por nuk arriti të ngjitej në podiumin e fituesve. /E.A/

Continue Reading

lajme

Nën hetim për projektin e kryeqytetit: Përparim Rama paraqitet në Prokurorinë Speciale

Published

on

By

Kryetari i Komunës së Prishtinës, Përparim Rama, është paraqitur sot në Prokurorinë Speciale ku po intervistohet në cilësinë e të dyshuarit lidhur me projektin “Arkitekti i Kryeqytetit”.

Rama arriti në prokurori i shoqëruar nga avokati Artan Çerkini, teksa para hyrjes deklaroi shkurtimisht se detyra e tij është ndërtimi i kryeqytetit, ndërsa e organit të ndjekjes është të sigurohet që gjithçka bëhet në përputhje me ligjin. Hetimet për këtë projekt ndërlidhen me procedurat e prokurimit publik, vlerën prej 12 milionë eurosh, si dhe me dyshimet për manipulim të stafit e konflikt interesi.

Intervistimi i kryetarit të Prishtinës vjen pas tensioneve publike dhe paralajmërimeve nga zyrtarë të Lëvizjes Vetëvendosje për arrestimin e tij të mundshëm, reagime këto që pasuan ndryshimet e fundit në udhëheqjen e Prokurorisë Speciale, ku pas shkarkimit të Blerim Isufajt, detyra i është besuar prokurorit Dren Paca.

Ndaj deklaratave të përfaqësuesve të pushtetit, Rama u ka bërë thirrje publike organeve të drejtësisë që të merren me ato që i ka cilësuar si kërcënime direkte ndaj tij. /E.A/

Continue Reading

Të kërkuara