Presidenti Donald Trump ka kërcënuar se do të bllokojë hapjen e një ure që lidh SHBA-në me Kanadanë, derisa Uashingtoni të “kompensohet plotësisht për çdo gjë” që i ka dhënë fqinjit të saj verior.

Ura Ndërkombëtare “Gordie Howe”, e cila lidh provincën kanadeze të Ontarios me shtetin amerikan të Miçiganit (Michigan), nuk do të hapet derisa Otava “ta trajtojë Shtetet e Bashkuara me drejtësinë dhe respektin që meritojmë”, shkroi Trump në rrjetet sociale.

Sipas faqes zyrtare të projektit, ura po financohet nga qeveria kanadeze, por do të jetë në pronësi publike të përbashkët mes Kanadasë dhe Miçiganit. /BBC/

Një varkë gome që transportonte 55 pasagjerë, përfshirë dy foshnja, është përmbysur jashtë bregdetit të Libisë, thotë agjencia e OKB-së për migracionin. Të mbijetuarat e vetme, dy gra nigeriane, u shpëtuan nga autoritetet libiane të premten, njoftoi të hënën Organizata Ndërkombëtare për Migracionin (IOM). Varka po transportonte emigrantë dhe refugjatë nga vende të ndryshme afrikane, tha ajo për BBC.

Varka u mbyt pasi u mbush me ujë përafërsisht gjashtë orë pas nisjes nga qyteti bregdetar i al-Zawiya në Libinë veri-perëndimore. IOM thotë se pothuajse 500 emigrantë janë raportuar të vdekur ose të zhdukur duke u përpjekur të kalojnë Detin Mesdhe nga Libia deri më tani në vitin 2026.

Libia është bërë një pikë nisjeje për emigrantët nga Afrika nën-Sahariane që kërkojnë të arrijnë në Evropë që kur udhëheqësi i kahershëm Muammar Gaddafi u vra në vitin 2011. Të mbijetuarat i thanë IOM-it se gomonia ishte nisur rreth orës 23:00 me orën lokale nga al-Zawiya, në perëndim të Tripolit. Ajo u përmbys disa orë më vonë në orët e para të mëngjesit të së premtes në veri të Zuwaras.

Nuk është menjëherë e qartë pse ka kërkuar kaq shumë kohë që lajmi të dalë në dritë. Njëra nga dy të mbijetuarat tha se kishte humbur bashkëshortin e saj, ndërsa tjetra raportoi se dy foshnjat e saj kishin vdekur, tha agjencia. Ekipet e IOM-it u ofruan të dyja grave kujdes mjekësor urgjent.

IOM thotë se të paktën 375 emigrantë u raportuan të vdekur ose të zhdukur vetëm in janar pas një serie mbytjesh “të padukshme” në Mesdheun qendror gjatë periudhave të motit ekstrem dimëror. Dyshohet se shifra e vërtetë është më e lartë. Pavarësisht tragjedive të përsëritura, emigrantët vazhdojnë të tentojnë kalimin.

Kushtet për emigrantët brenda Libisë janë gjerësisht të dokumentuara si të tmerrshme. Zyrtarët e OKB-së për të drejtat e njeriut kanë paralajmëruar për tortura, trafikim, punë të detyruar, zhvatje dhe abuzime të tjera të kryera nga aktorë shtetërorë dhe joshtetërorë, përfshirë grupet e milicisë.

IOM thotë se trafikantët dhe rrjetet e kontrabandës përfitojnë duke i detyruar njerëzit në mjete lundrimi të mbingarkuara dhe të pasigurta për lundrim, duke kontribuar në rritjen e numrit të vdekjeve. Agjencia ka bërë thirrje për bashkëpunim më të fortë ndërkombëtar për të çmontuar rrjetet e kontrabandës dhe trafikimit, së bashku me krijimin e rrugëve të sigurta dhe ligjore të migrimit për të reduktuar vdekjet në det.

Shumë mjete lundrimi që mbyten nuk raportohen kurrë nga kontrabandistët e njerëzve që i operojnë ato. Ata që vdesin thjesht zhduken, duke i lënë familjet e tyre pa e marrë vesh kurrë se çfarë ka ndodhur me ta.

Disa vende, duke përfshirë Britaninë e Madhe, Spanjën, Norvegjinë dhe Sierra Leone-n, i kanë bërë thirrje Libisë të mbyllë qendrat e ndalimit ku grupet e të drejtave të njeriut thonë se emigrantët janë torturuar, abuzuar ose vrarë. /BBC/

Ali Larijani, këshilltar i Liderit Suprem të Iranit, Ayatollah Ali Khamenei, dhe sekretar i këshillit të tij të sigurisë kombëtare, do të vizitojë Omanin të martën (10.02.2026) pas bisedimeve indirekte midis SHBA-së dhe Iranit që u mbajtën atje, njoftoi agjencia gjysmë-zyrtare e lajmeve Tasnim, raporton Reuters.

Diplomatët amerikanë dhe iranianë u angazhuan përmes ndërmjetësimit të Omanit në shtetin e Gjirit Arab javën e kaluar, në një përpjekje për të ringjallur diplomacinë mes një grumbullimi detar të SHBA-së pranë Iranit dhe zotimeve të Teheranit për një përgjigje të ashpër nëse sulmohet. “Gjatë këtij udhëtimi, (Larijani) do të takohet me zyrtarë të lartë të Sulltanatit të Omanit dhe do të diskutojë zhvillimet e fundit rajonale dhe ndërkombëtare, si dhe bashkëpunimin dypalësh në nivele të ndryshme,” tha Tasnim raporton Reuters.

Data dhe vendi i raundit të ardhshëm të bisedimeve ende nuk janë bërë të ditura.

Irani dhe SHBA mbajtën pesë raunde bisedimesh vitin e kaluar për kufizimin e programit bërthamor të Teheranit, proces ky që dështoi kryesisht për shkak të mosmarrëveshjeve mbi pasurimin e uraniumit brenda Iranit. Në qershor, SHBA sulmoi objektet bërthamore iraniane në mbyllje të një fushate 12-ditore bombardimesh izraelite.

Teherani që atëherë ka deklaruar se ka ndërprerë aktivitetin e pasurimit, të cilin SHBA e sheh si një rrugë të mundshme drejt bombave bërthamore. Irani thotë se programi i tij bërthamor është vetëm për qëllime paqësore. /Reuters/

Në Iran, funeralet dhe përkujtimet janë bërë mundësi për qytetarët për të shprehur zemërimin e tyre, dhe grupe vajtuesish në të gjithë vendin brohorasin “Vdekje Khameneit!”

Një valë e re zemërimi popullor po rritet në Iran, ndërsa qytetarët, të indinjuar nga vrasjet masive të protestuesve muajin e kaluar, shprehin armiqësinë e tyre ndaj regjimit pavarësisht rreziqeve të shtypjes së vazhdueshme.

Familjet në zi bërtasin slogane anti-regjim në funerale dhe përkujtime, dhe studentët refuzojnë të këndojnë këngë patriotike në shkolla. Punonjësit e shëndetësisë dënojnë publikisht arrestimet e kolegëve që trajtuan njerëz të plagosur gjatë protestave, dhe grupe aktivistësh vendas bëjnë thirrje hapur për rrëzimin e udhëheqësit suprem, Ajatollah Ali Khamenei.

Këto akte sfide – ndonjëherë të zhurmshme dhe të rrezikshme, ndonjëherë të qeta dhe personale – vijnë ndërsa iranianët përballen me shkallën e plotë të dhunës së janarit dhe qeverinë që e urdhëroi atë, dhe vijnë pavarësisht se regjimi po kryen valë arrestimesh që synojnë protestuesit dhe simpatizantët e tyre, nga anëtarët e familjes deri te punonjësit e shëndetësisë dhe aktivistët e të drejtave të njeriut.

“Njerëzit janë plot frikë, por edhe plot pakënaqësi”, tha një grua nga qyteti i Kermanshah për The Wall Street Journal nëpërmjet një mesazhi me tekst. “Ne të gjithë po shikojmë qiellin, duke shpresuar që [Presidenti i SHBA-së, Donald Trump do të na bombardojë, vetëm për të shkatërruar Khamenein dhe regjimin e tij. Jemi gati të vdesim një nga një, por nuk duam që fëmijët tanë të vuajnë dhe të kalojnë nëpër dhimbjen dhe torturën që po kalojmë ne”, shtoi ajo.

Kjo pakënaqësi e zjarrtë po përhapet ndërsa Trump po grumbullon forcat amerikane pranë brigjeve të Iranit për veprime të mundshme ushtarake kundër regjimit, pasi paralajmëroi autoritetet iraniane të mos vrasin protestuesit. Përfaqësuesit e Shteteve të Bashkuara dhe Iranit mbajtën një takim në Oman të premten për të përcaktuar nëse mund të gjendet një zgjidhje diplomatike.

Në Iran, funeralet dhe përkujtimet janë bërë mundësi për qytetarët për të shprehur zemërimin e tyre, dhe grupet e të pranishmëve në të gjithë vendin brohorasin “Vdekje Khameneit!”. Studentët në qytetet Mashhad, Tabriz dhe Shiraz mbajtën shërbime përkujtimore këtë javë për studentët e tjerë që u vranë gjatë trazirave të fundit që u shndërruan në protesta.

Studentëve iu bashkuan edhe nxënës të shkollave të mesme.

Studentët e mjekësisë në Shiraz organizuan një protestë ulur për disa ditë këtë javë, duke brohoritur slogane në mbështetje të protestuesve të vrarë dhe mjekëve të arrestuar për ndihmën e të plagosurve, sipas videove të postuara në Telegram nga Unioni i Lirë i Punëtorëve Iranianë, një grup sindikatash të pavarura iraniane. “Studenti i ndaluar duhet të lirohet! Mjeku i nderuar duhet të lirohet!”, bërtitën studentët.

Nxënësit e shkollave të mesme janë gjithashtu të përfshirë në format kolektive të protestës. Një 17-vjeçar nga Teherani i tha WSJ se nxënësit në shkollën e tij refuzojnë të këndojnë himnin kombëtar në mëngjes. Kur forcat e sigurisë planifikuan të kontrollonin shkollën, mësuesi i paralajmëroi nxënësit paraprakisht dhe i këshilloi të gjithë ata që ishin të lënduar të qëndronin në shtëpi për të shmangur arrestimin. Ai gjithashtu kërkoi që të gjithë të fshinin videot dhe fotot me përmbajtje politike nga telefonat e tyre, tha studenti.

“Protesta paqësore e njerëzve me kërkesa të thjeshta është shndërruar në pluhur dhe gjak”, thuhet në një deklaratë nga Këshilli Koordinues i Unionit të Mësuesve Iranianë, një organizatë sindikale që shpesh kritikon qeverinë. “Trishtimi është shndërruar në urrejtje të thellë në zemrat dhe kockat tona”.

Aktorja e shquar iraniane Elnaz Shakerdoost ka njoftuar tërheqjen e saj pas represionit. “Nuk do të aktroj më kurrë në një vend që mban erë gjaku”, shkroi ajo këtë javë në profilin e saj në Instagram.

Irani prezantoi raketën më të fuqishme, nisi një ‘qytet raketash’ dhe tha: ‘Që tani e tutje ne godasim të parët!’

Disidentë të shquar iranianë brenda vendit po bëjnë thirrje hapur për fundin e regjimit. Ish-kryeministri Mir Hossein Mousavi, një disident i shquar që ka qenë nën arrest shtëpiak në Teheran për vite me radhë, tha se shkalla e vrasjeve tregoi se Republika Islamike nuk mund të reformohet dhe duhet të zëvendësohet. “Kur vesh një uniformë për një luftë kundër popullit tënd, godet rrënjët e tua me një sëpatë”, tha Mousavi. “Ulni armët dhe largohuni nga pushteti në mënyrë që vetë populli të mund ta udhëheqë këtë vend drejt lirisë dhe prosperitetit”, tha ai.

Këto deklarata përfaqësojnë dënimin më të ashpër të Mousavit ndaj Republikës Islamike deri më sot. Ish-politikani reformist u shfaq si një figurë opozitare kombëtare pas zgjedhjeve presidenciale të vitit 2009, të cilat ai pretendoi se ishin të manipuluara, shkaktuan protesta masive dhe përfundimisht çuan në arrestimin e tij. Kritikat e tij janë intensifikuar gradualisht vitet e fundit, duke përfshirë thirrjet për një referendum mbi asamblenë kushtetuese.

Negociatat midis Iranit dhe SHBA-së në prag të kolapsit: “Ne u dhamë përgjigjen tonë dhe thamë – ose kjo ose asgjë. Ata u kthyen prapa – pastaj asgjë”.

Një grup prej 17 aktivistësh të shoqërisë civile me bazë në Iran publikuan një letër të hapur duke i përshkruar vrasjet masive si një krim kundër njerëzimit të kryer nga shteti dhe duke fajësuar Ajatollah Khamenein. “Përgjegjësia kryesore për këtë situatë të tmerrshme i takon personit në krye dhe strukturës shtypëse të Republikës Islamike në pushtet”, thuhet në letër. Pas publikimit të letrës, tre nga nënshkruesit e saj – Vida Rabbani, Abdolah Momeni dhe Mehdi Mahmudian – u arrestuan, sipas Fondacionit Narges, i cili nënshkroi letrën në emër të laureatit të burgosur të Çmimit Nobel për Paqen, Narges Mohammadi.

Qytetarët dhe aktivistët e të drejtave të njeriut thonë se kushdo që flet publikisht kundër qeverisë sot po e ekspozon veten ndaj rreziqeve të mëdha. Sipas Aktivistëve të të Drejtave të Njeriut në Iran, një organizatë amerikane për të drejtat e njeriut, rreth 7,000 persona janë konfirmuar të vdekur që nga fillimi i protestave në fund të dhjetorit. Më shumë se 50,000 persona u raportuan të arrestuar në të njëjtën periudhë. Autoritetet iraniane kanë pranuar rreth 3,000 vdekje dhe arrestimin e disa qindra personave, duke i quajtur ata protestues ose terroristë. Shumë të ndaluar u arrestuan gjatë vetë protestave, por të tjerë u arrestuan në shtëpitë e tyre ose ndërsa kërkonin ndihmë mjekësore pas shtypjes së dhunshme, sipas organizatave të të drejtave të njeriut dhe banorëve vendas. “Pasi vrau mijëra civilë, Republika Islamike tani po shkon shtëpi më shtëpi për të ndëshkuar ata që guxuan të protestonin dhe për të shtypur çdo shenjë të mundshme të rezistencës së mëtejshme”, tha Hadi Ghaemi, drejtor ekzekutiv i Qendrës për të Drejtat e Njeriut në Iran, një organizatë me seli në Nju Jork.

Burra të armatosur me rroba civile bastisën spitale në të gjithë vendin duke kërkuar njerëz të plagosur dhe duke i marrë ata, sipas organizatave të të drejtave të njeriut dhe një dëshmitari. Një dëshmitar, një mjek i kontaktuar nga WSJ, tha se pa forcat e sigurisë duke marrë protestues të plagosur nga spitali i tij në Teheran.

Një grua u ndalua pasi u godit nga një armë ajrore dhe erdhi në një spital në Teheran për trajtim, tha një shoqe e saj e ngushtë. Më 8 janar, ajo ishte duke shkuar për në shtëpi dhe e gjeti veten në mes të një shkëmbimi zjarri, tha një shoqe. Forcat e sigurisë panë plagët e saj dhe arritën në përfundimin se ajo ishte një protestuese, shtoi ajo.

Forcat e sigurisë gjithashtu ndaluan mjekë dhe infermierë që trajtuan protestues të plagosur në spitale, klinika ose qendra mjekësore të improvizuara, sipas dëshmitarëve, banorëve dhe organizatave të të drejtave të njeriut. Mohammad Raeeszadeh, president i Këshillit Mjekësor Iranian, organi kryesor rregullator në zonë, tha në një intervistë me agjencinë gjysmëzyrtare të lajmeve ISNA se 17 punonjës shëndetësorë u arrestuan pas dhunës më 8 dhe 9 janar. Ai deklaroi se rastet e tyre janë nën hetim dhe se ata nuk u arrestuan vetëm për trajtimin e protestuesve.

Kiana Kasiri, e cila është pjesë e Rrjetit të Mjekëve Iranianë Jashtë Vendit, tha se grupi i saj dokumentoi ndalimin e më shumë se 30 punonjësve të shëndetësisë të akuzuar për trajtimin e protestuesve. Disa prej tyre u liruan me kusht, tha ajo. Ali Reza Golčini, një kirurg i specializuar në trajtimin e kancerit nga qyteti Qazvin, pranë Teheranit, publikoi një mesazh në profilin e tij në Instagram më 7 janar, në të cilin ofroi të trajtonte protestuesit e plagosur, siç bëri gjatë protestës për të drejtat e grave në vitin 2022. Sipas kushërirës së tij Neema Gulçini, Golçini u rrah dhe u mor nga shtëpia e tij nga autoritetet. “Jemi shumë të shqetësuar”, tha ai.

Arrestimet e punonjësve të shëndetësisë shkaktuan zemërim midis iranianëve dhe e shtynë Këshillin Mjekësor të bënte thirrje për siguri për punonjësit e shëndetësisë. “Punonjësit e kujdesit shëndetësor – bazuar në betimin e tyre profesional, detyrimet ligjore dhe standardet themelore etike – kanë detyrë të ofrojnë kujdesin e nevojshëm mjekësor për të gjithë pacientët në të gjitha rrethanat, pavarësisht nga kushtet sociale, politike apo të sigurisë”, tha këshilli të mërkurën.

Grupi i mësuesve deklaroi se vrasjet dhe shtypja e vazhdueshme, së bashku me problemet ekonomike në rritje në vend, në mënyrë të pashmangshme do të nxisin pakënaqësi të reja midis qytetarëve. “Nuk do të ketë zgjidhje tjetër përveçse të dalim në rrugë dhe të protestojmë fuqishëm kundër kësaj situate të dëshpëruar dhe të krijojmë solidaritet dhe unitet në mënyrë që t’i japim fund kësaj shtypjeje dhe tiranie të përditshme”, thuhet në faqen e tyre të internetit.

Presioni publik po i detyron autoritetet iraniane të bëjnë lëshime në disa raste të profilit të lartë për të lehtësuar presionin mbi regjimin. Në fund të janarit, autoritetet liruan me kusht Erfan Soltanin, një protestues të shquar, familja e të cilit kishte frikë se ai do të ekzekutohej. Gjatë fundjavës, qeveria njoftoi gjithashtu se do të fillonte zyrtarisht lëshimin e lejeve të drejtimit të motoçikletave për gratë, e fundit në një seri lëvizjesh që synojnë të fitojnë mbështetje duke zbutur rregullat sociale.

Megjithatë, nuk ka gjasa që lëshimet e vogla të kenë një efekt më të madh tani. Tregtarët në Pazarin e Madh të Teheranit – ku shpërthyen protestat për herë të parë në fund të dhjetorit – u bënë thirrje tregtarëve në të gjithë vendin të dalin përsëri në rrugë më 17 dhe 18 shkurt, duke shënuar fundin e periudhës tradicionale 40-ditore të zisë për vrasjet e 8 dhe 9 janarit.

“U bëjmë thirrje popullit fisnik të Iranit në të gjithë vendin që njëkohësisht, në qytetet e tyre, të ruajnë kujtimin e të rënëve dhe të vazhdojnë kryengritjen kombëtare”, tha shoqata e punëtorëve të pazarit në kanalin e saj Telegram. Qëllimi, sipas njoftimit për shtyp, është të “hakmerret për masakrën më të madhe rrugore në historinë moderne”, raporton WSJ.

/The Wall Street Journal/