Aktualitet

The Guardian: Ceuta ishte një karnaval i përmbajtjeve kundër migrantëve për oportunistët urrejtës të së djathtës – dhe një mësim për të majtën.

Published

on

Opinion: Jonathan Liew, kolumnist i Guardian.

Transmetimet live ende vazhdojnë, duke i drejtuar kamerat drejt plazhit në Ceuta, ku nuk po ndodh asgjë. Gazetarët qytetarë të vetëshpallur akoma enden rrugëve, duke regjistruar pamjet e tyre të dridhura me telefonat intelegjentë. Zia Yusuf nga Reform UK ishte atje gjatë fundjavës, i veshur në një këmishë të bardhë të pastër dhe pantallona elegante të qepura mirë, që askush të mos e ngatërronte me njerëzit e tjerë me ngjyrë që ndodheshin aty. Me njerëzit e këqij me ngjyrë.

Pse u bë hyrja e migrantëve në Ceuta, në kufirin spanjollo-maroken, një histori kaq e madhe në mbarë botën? Si arriti të tërhiqte vëmendjen e Donald Trumpit dhe Elon Muskut, të shfaqej në edicionin e lajmeve të mbrëmjes të NBC-së – një program që, le ta themi, nuk njihet si veçanërisht i prirur për të nxjerrë në pah histori nga Afrika kontinentale? Çfarë e bëri atë një çështje kaq shqetësuese për udhëheqësit evropianë? Çfarë e ktheu në një histori të parezistueshme për faqet e para të Daily Mail, Daily Express dhe Daily Telegraph?

Sigurisht, jo ndonjë lloj kërcënimi urgjent apo i afërt për kufijtë tanë, aq më pak për kufijtë e Shteteve të Bashkuara. Enklavat spanjolle të Ceutës dhe Meliljes funksionojnë nën përjashtime të veçanta nga zona Shengen, duke e bërë pothuajse të pamundur që një migrant pa dokumente të arrijë në Spanjën kontinentale, rreth 12 milje larg përtej Mesdheut. Sapo shumë prej migrantëve e kuptuan këtë, ata u larguan.

As nuk ishte ndonjë shqetësim humanitar për ata që u mbytën ose u vranë në përplasjen e turmës. “Rreth 48 mijë nga deri në 60 mijë njerëzit që hynë në Ceuta nga Maroku u kthyen brenda një dite. Megjithatë, fluksi i papritur krijoi një krizë për qeverinë pro-imigracionit të Spanjës. Gati tre duzina njerëz vdiqën.” Kështu shkruante një nëntitull i New York Times të premten. Dhe sapo të kalosh përtej sintaksës së ndërlikuar, a vure re diçka të pazakontë aty? Së pari integriteti i kufirit, pastaj pasojat politike dhe më pas njerëzit që vdiqën: hierarkia e diskursit të djathtë mbi emigracionin e shprehur në tri fjali perfekte. Numri i të vdekurve që atëherë është rritur në 72 ose 88 – autoritetet nuk bien dakord për shifrën – dhe askush nuk duket veçanërisht i shqetësuar.

Përkundrazi, Ceuta funksionon si një lloj “pornografie kufitare” për të djathtën ekstreme globale: një pikë ku projektohen fantazitë e tyre më të gjalla dhe apokaliptike. Nëse historiani Mike Davis dikur e përshkroi murin kufitar SHBA-Meksikë si “një skenografi politike”, atëherë në epokën e deepfake-ve dhe fermave të trollëve, Ceuta ka rezultuar po aq pjellore për prodhimin e përmbajtjes: kufiri i riformuar si teatër digjital, migrimi masiv si televizion në orarin kryesor.

Ironia e madhe këtu është se, nga këndvështrimi i sigurisë, Ceuta funksionon pothuajse saktësisht ashtu siç ishte projektuar. Një gardh gjashtë metra i lartë me tela me gjemba, i përforcuar me kulla vrojtimi dhe një rrjet kamerash vëzhgimi, e ndan atë nga Maroku. Nga Ceuta, një pikë kontrolli e brendshme ruan të vetmen linjë trageti drejt Spanjës kontinentale. Bashkimi Evropian ka shpenzuar vite dhe qindra miliona euro për zhvillimin e partneriteteve me Marokun për menaxhimin e kufirit.

Asnjëra prej këtyre nuk dukej se kishte rëndësi, ndërsa liderët evropianë rreshtoheshin për t’i dhënë qeverisë së Pedro Sánchez një goditje publike. Italia riktheu kontrollet kufitare ajrore dhe detare me Spanjën. Emmanuel Macron dërgoi njësi të lëvizshme në kufirin spanjoll për të forcuar kontrollet. Giorgia Meloni – e mbështetur nga Finlanda, Danimarka dhe Çekia – ka argumentuar se anëtarësimi i Spanjës në zonën Shengen duhet të pezullohet.

Dhe sigurisht, këta janë kryesisht politikanë vendas që i drejtohen një audience vendase, përpara një cikli zgjedhor ku qeveritë aktuale në Francë, Itali dhe Poloni po sfidohen nga forcat nacionaliste në të djathtë të tyre. Vetë Sánchez përballet me zgjedhjet në vitin 2027, një garë ku qeveria e tij mund të mburret me rritje të fortë ekonomike dhe ku kundërshtarët e tij të djathtë do të përpiqen dëshpërimisht ta kthejnë atë në një referendum për emigracionin.

Ky është këndvështrimi politik. Por në të vërtetë, spektakli i Ceutës përfaqëson një nevojë më primitive dhe instinktive, veçanërisht në botën anglishtfolëse, që fushata nxitëse kundër emigracionit të shihet, jo vetëm të dëgjohet. Fotografitë dhe pamjet nga enklava ditët e fundit, të gjitha të filmuara nga larg dhe pothuajse kurrë nga afër, janë të orientuara drejt një qëllimi të vetëm: ta bëjnë shikuesin t’i shohë këto trupa me ngjyrë si një masë të vetme, ku secili është i padallueshëm nga tjetri – kontabilistët dhe kirurgët nga prodhuesit e bombave dhe përdhunuesit, të gjallët nga të vdekurit.

Dhe kështu, pak nga pak, vija mes nacionalizmit dhe supremacisë së pastër të bardhë bëhet gjithnjë e më e paqartë. Në fakt, vetë ideja se një kalim kufitar, 1600 kilometra dhe dy dete larg nesh, është disi problemi ynë urgjent, ka kuptim vetëm brenda një botëkuptimi ku dallimi i vërtetë nuk është mes “Britanisë” dhe “jashtë saj”, por mes një Evrope të imagjinuar të bardhë e të krishterë dhe një tjetri barbar me ngjyrë.

Megjithatë, për gjithë këtë, e djathta nuk vepron e vetme. Lehtësimi i dukshëm në disa pjesë të së majtës, pasi shumica e 60 mijë migrantëve fillestarë u kthyen në Marok, shfaq një pranim shqetësues: një pranim të heshtur të narrativës së rrezikshme se migrimi është në vetvete një problem. Ja një mendim radikal: po sikur migrimi të jetë problem vetëm për ata që duan ta shohin si të tillë? Po sikur të fillonim ta shihnim lëvizjen masive të njerëzve më pak si një kërcënim ekzistencial dhe më shumë si një pashmangshmëri të thjeshtë të ekzistencës njerëzore?

Nëntë vjet më parë, Gary Younge paraqiti në Guardian një vizion utopik për kufij të hapur dhe pa kontrolle migrimi. Çfarë ndodhi me atë ndjenjë vizioni dhe idealizmi? Kur u bë diskutimi për kufijtë – biseda mbi arsyet dhe mënyrën se si lëvizim – diçka që duhet të frikësohet dhe jo të përqafohet?

Nëse Ceuta ishte një dështim aksidental i sigurisë apo një ngjarje e organizuar qëllimisht, në fakt është dytësore. Thelbi është se, ndërsa e djathta globale rrit besimin e saj dhe industria e migrimit kërkon përmbajtje të re, “pornografi” të re kufitare, do të ketë më shumë Ceuta në të ardhmen. Njerëzit do të vazhdojnë të migrojnë dhe të vdesin duke u përpjekur, dhe sepse kjo është televizion i mirë, kjo do të vazhdojë të ndodhë.

“Sot më shumë se kurrë,” shkruan sociologia Mimi Sheller në librin e saj Mobility Justice, “këto zona kufitare janë të lagura me gjakun e nacionalizmit të bardhë, profilizimit etnik dhe vdekjes së imponuar në tokën pa zot.”

Fundi i kësaj rruge janë masakrat, dhuna nga turmat, jo më “ndaloni varkat”, por “qëlloni varkat”; kufiri i imagjinuar si një zonë lufte në një lojë kompjuterike. Fundi është ajo që njerëz si Musk dhe mbështetësit e tij të ekstremit të djathtë po paraqesin tashmë: një botë ku ushtri “meshkujsh në moshë ushtarake” pushtojnë tokën tonë të pastër dhe problemi nuk janë forcat që i dëbuan nga shtëpitë e tyre, por “empatia juaj vetëvrasëse”, sepse këta nuk janë njerëz të barabartë që meritojnë trajtim të barabartë.

Këto janë pasojat. Dhe sinqerisht, kur të ndodhë Ceuta e radhës, e majta duhet të gjejë një përgjigje më të mirë sesa thjesht të jetë mirënjohëse që ata u kthyen përsëri në shtëpi.

Jonathan Liew, kolumnist i Guardian.

Shiko: https://www.theguardian.com/commentisfree/2026/aug/04/ceuta-carnival-anti-migrant-content-opportunists-on-right-lesson-for-left

Continue Reading

Lajmet

Kuvendi i Shqipërisë: Vendimi i Speciales është “thellësisht i padrejtë”, qeveritë të bashkërendojnë veprimet

Published

on

By

Kuvendi i Shqipërisë ka dalë me një deklaratë të përbashkët zyrtare pas dënimit të ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës nga Dhomat e Specializuara në Hagë, duke e cilësuar aktgjykimin ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Rexhep Selimit dhe Jakup Krasniqit si thellësisht të padrejtë dhe të papranueshëm.

Përmes këtij reagimi, legjislativi shqiptar rikujtoi se lufta e UÇK-së ishte një përpjekje e drejtë dhe e domosdoshme për çlirim ndaj represionit, spastrimit etnik dhe gjenocidit të ushtruar nga regjimi i Sllobodan Millosheviçit. Në deklaratë nënvizohet se asnjë vendim gjyqësor nuk mund të rishkruajë historinë e një populli, të barazojë agresorin me viktimën apo të zbehë kontributin e krerëve të UÇK-së në rrugëtimin e Kosovës drejt lirisë dhe pavarësisë.

Tirana zyrtare shprehu gjithashtu shqetësimin e thellë për përdorimin e standardeve të dyfishta në rajon, duke dënuar glorifikimin e kriminelëve serbë të luftës në Beograd, si dhe tentativat e Serbisë dhe Rusisë për ta instrumentalizuar këtë proces me qëllim delegjitimimin e shtetësisë së Kosovës.

Në përmbyllje, Kuvendi i Shqipërisë iu bëri thirrje të drejtpërdrejtë dy qeverive, asaj në Tiranë dhe Prishtinë, si dhe dy parlamenteve përkatëse, që të koordinojnë urgjentisht veprimet institucionale për ndjekjen e shkallëve të mëtejshme të procesit ligjor. Gjithashtu, Shqipëria u zotua se do të vazhdojë të denoncojë në të gjitha forumet ndërkombëtare krimet e luftës dhe gjenocidin e kryer nga Serbia, duke kërkuar drejtësi të plotë për viktimat.

Continue Reading

Lajmet

Gjykata Speciale nis procedurat për kompensimin e viktimave në rastin e ish-krerëve të UÇK-së

Published

on

By

Kryetari i Trupit Gjykues në Dhomat e Specializuara në Hagë, Charles L. Smith, ka marrë vendim për nisjen e procedurave që lidhen me kompensimin dhe reparacionet ndaj viktimave në procesin gjyqësor ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Rexhep Selimit dhe Jakup Krasniqit.

Përmes këtij urdhri, të bazuar në nenin 22(8) dhe rregullën 168 të rregullores së gjykatës, Trupi Gjykues ka caktuar kalendarin e afateve për Mbrojtjen, Zyrën e Prokurorit të Specializuar (ZPS) dhe Përfaqësuesin e Viktimave për paraqitjen e kërkesave dhe provave përkatëse.

Afatet kryesore të caktuara nga Trupi Gjykues:

22 Shtator 2026: Mbrojtja duhet të paraqesë çdo kundërshtim eventual lidhur me zhvillimin e procedurës së reparacioneve, si dhe të njoftojë nëse synon të paraqesë prova. Po ashtu, brenda kësaj date Përfaqësuesi i Viktimave duhet të njoftojë për çdo ndryshim në paraqitjen e provave, ndërsa Sekretaria dhe Mbrojtja duhet të riklasifikojnë apo dorëzojnë versionet publike të parashtresave të nëntorit 2025.

25 Shtator 2026: Afati i fundit që Përfaqësuesi i Viktimave dhe ZPS-ja të dërgojnë përgjigjet e tyre ndaj kundërshtimeve të mundshme të Mbrojtjes.

7 Tetor 2026: Data deri kur Përfaqësuesi i Viktimave mund të paraqesë provat e tij lidhur me dëmshpërblimin.

14 Tetor 2026: Përfaqësuesi i Viktimave obligohet të dorëzojë kërkesën përfundimtare e zyrtare për reparacione.

4 Nëntor 2026: Mbrojtja dhe Zyra e Prokurorit të Specializuar duhet t’i përgjigjen zyrtarisht kërkesës së paraqitur për kompensimin e viktimave.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Continue Reading

Lajmet

Specializohuni në tri shtyllat kryesore të drejtësisë në UBT-në

Published

on

By

Përballja me dinamikat e sistemit modern ligjor kërkon një nivel krejtësisht të ri përgatitjeje, ku diploma bazë shërben vetëm si hapi i parë drejt një rruge më të gjatë e më ambicioze. Në këtë kuadër, UBT ka konceptuar një platformë elitare të studimeve Master në fushën e Juridikut, e cila është e dizajnuar posaçërisht për ta shndërruar teorinë tradicionale në një mjet të fuqishëm veprimi praktik.

Përmes tri drejtimeve të specializuara të Drejtës Penale, të Drejtës Civile e të Pronës, si dhe të Drejtës Komerciale këto programe u ofron juristëve të rinj dhe profesionistëve në ngritje mundësinë për t’u profilizuar thellësisht në fushën që përputhet më së miri me synimet e tyre profesionale, duke garantuar përshtatshmëri të plotë me kërkesat e tregut vendor dhe atij ndërkombëtar.

Zgjedhja e specializimit në të Drejtën Penale është rruga ideale për ata që e shohin veten në linjën e parë të mbrojtjes së sundimit të ligjit dhe të drejtave të njeriut. Ky profil jo vetëm që zbërthen doktrinat përmbajtësore dhe procedurale të legjislacionit vendës dhe krahasues, por u jep studentëve qasje të drejtpërdrejtë në shkencat më bashkëkohore si Kriminologjia, Viktimologjia, Penologjia dhe Mjekësia Ligjore.

Përmes një metodologjie që vë në qendër zhvillimin e aftësive analitike, studentët aftësohen për të udhëhequr hetime komplekse, për të menaxhuar ekipe në simulimin e proceseve gjyqësore dhe për të hartuar me saktësi shkresat kryesore lëndore, nga kallëzimet penale e aktakuzat e deri te formulimi i aktgjykimeve përfundimtare.

Në anën tjetër, për ata që synojnë të bëhen shtylla e sigurisë juridike në marrëdhëniet shoqërore e private, programi i të Drejtës Civile dhe të Pronës ofron përgatitjen e duhur për të përballuar sfidat e përafrimit të legjislacionit të Kosovës me kornizën evropiane. Fusha e pronësisë intelektuale, e drejta e konkurrencës, falimentimi dhe marrëveshjet tregtare ndërkombëtare kërkojnë specialistë të aftë për të zgjidhur ngërçet e një ekonomie në zhvillim.

Angazhimi në këtë drejtim plotësohet natyrshëm nga mundësia e praktikës profesionale gjatë periudhës së studimeve, çka u mundëson studentëve të UBT-së të hyjnë në kontakt të drejtpërdrejtë me avokatë e juristë me përvojë, duke ndërtuar që në bankat e fakultetit rrjetin e tyre të parë të bashkëpunimit profesional.

Po aq i rëndësishëm dhe tejet premtues mbetet edhe drejtimi i të Drejtës Komerciale, i cili i përgjigjet drejtpërdrejt nevojave të botës së biznesit, financave dhe korporatave. Ky program i përgatit studentët për të operuar me siguri në mjedisin e globalizuar të biznesit, duke trajtuar çështje nga krijimi e qeverisja korporative, te hartimi i kontratave komplekse afariste dhe arbitrazhi ndërkombëtar.

Përmes një ndërthurjeje rigoroze mes kërkimit shkencor, analizës së tregut të brendshëm të BE-së dhe simulimeve praktike të kontesteve tregtare, UBT formon liderë ligjorë të pajisur me etikë të lartë dhe vision strategjik, të gatshëm për të mbrojtur interesat e korporatave dhe për të kontribuar drejtpërdrejt në rritjen e qëndrueshme ekonomike të vendit.

Afati i aplikimeve është hapur, këtu gjeni linkun për aplikim.

 

Continue Reading

Lajmet

REL: Hapat që ndërmerren për apelimin e një vendimi të Speciales

Published

on

By

Ekipet mbrojtëse të ish-eprorëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës kanë paralajmëruar se do të apelojnë aktgjykimin dënues të shqiptuar nga trupi gjykues i Dhomave të Specializuara të Kosovës në Hagë më 16 shtator.

Hashim Thaçi u dënua me 25 vjet burgim për katër pika të aktakuzës për krime lufte, Jakup Krasniqi po ashtu u dënua me 25 vjet burgim, ndërkaq Kadri Veseli me 18 dhe Rexhep Selimi me 13 vjet burgim.

Të katër ish-eprorët e UÇK-së u shpallën penalisht përgjegjës për krime lufte që përfshijnë ndalimin e paligjshëm ose arbitrar, trajtimin mizor, torturën dhe vrasjen e paligjshme. Gjatë aktgjykimit të shqiptuar në Hagë, trupi gjykues hodhi poshtë akuzat e ZPS-së për krime kundër njerëzimit.

Katërshja e UÇK-së gjendet në paraburgim në Hagë që nga nëntori i vitit 2020.

Vendimi i trupit gjykues mund të apelohet nga palët e përfshira, nga mbrojtja e cila mund të kërkojë rrëzimin e aktgjykimit në tërësi apo të synojnë uljen e dënimit për pika të caktuara të akuzës, por edhe Zyra e Prokurorit të Specializuar që mund të kërkojë ashpërsim të dënimit.

ZPS-ja mirëpriti vendimin dënues dhe shtoi se do të shqyrtojë të gjithë aktgjykimin, përfshirë edhe rrëzimin e pikave të akuzës që kishin të bënin me krime kundër njerëzimit.

Por, cilat janë procedurat që palët ndjekin për apelim?

Sipas Rregullores së Procedurës dhe Provave, palët që apelojnë vendimin e gjykatës ose dënimit, ose të dyja së bashku, duhet të dorëzojnë atë që quhet njoftimin për apel, ku parashtrohen arsyet e apelimit, 30 ditë nga shpallja e aktgjykimit.

Më pas, kryegjykatësi i panelit të Gjykatës së Apelit – gjykatë që përbëhet nga tre anëtarë – mund të caktojë një prej gjykatësve si gjykatës raportues për procedurën paraapeluese. Gjykatësi raportues ka për detyrë të marrë masat e nevojshme për aspektet procedurale, sikurse janë lëshimi i vendimeve, urdhrave dhe udhëzimeve me qëllim që të përgatitet çështja për shqyrtim. Ai duhet që rregullisht ta informojë panelin e Gjykatës së Apelit, veçmas nëse ka kontestime lidhur me çështjet procedurale.

Më pas, brenda 21 ditësh nga njoftimi për apel, kryegjykatësi apo gjykatësi raportues e thërret një konferencë ku ngrihen çështje rreth apelit.

Palët që parashtrojnë apel duhet të dorëzojnë dosjen e apelit e cila përmban të gjitha argumentet dhe burime të tjera ligjore ku mbështeten arsyet e apelimit. Kjo duhet të dorëzohet brenda 60 ditësh apo brenda 30 ditësh nga njoftimi për apel, nëse çështja ka të bëjë vetëm me dënimin e shqiptuar.

Më pas palët dorëzojnë të ashtuquajturën dosje të përgjigjes, ku paraqesin argumentet ligjore të tyre. Afatet se kur dorëzohet kjo dallojnë: 30 ditë për argumentet dhe burimet ligjore dhe 15 ditë vetëm për dënimin nga paraqitja e dosjes. Kjo pasohet me dosjen e kundërpërgjigjes për të cilën afatet janë më të shkurtra, 15 dhe 10 nëse ka të bëjë vetëm me dënimin.

Pas gjithë këtyre afateve, Gjykata e Apelit e cakton datën e një seance “nëse është e nevojshme”, thuhet në rregullore.

Rregullorja parasheh që palët mund të dorëzojnë prova shtesë gjatë procedurës së apelimit dhe nëse ato pranohen, pala tjetër mund të paraqesë kundërprova.

Gjatë vendimit, Paneli i Apelit shqyrton çdo provë shtesë të pranuar, por edhe provat që veçse janë pjesë e dokumentacionit.

Sapo të përfundojnë parashtrimet nga palët, paneli i Apelit mblidhet dhe shqyrton çështjen dhe nxjerr aktgjykim për dokumentacionin e apelit dhe për çdo provë shtesë të pranuar.

Pra, Gjykata e Apelit mund të lërë në fuqi, të zhbëjë ose të ndryshojë aktgjykimin e trupit gjykues apo të mbahet rigjykim.

Megjithatë, nëse kërkesa për apel bëhet vetëm nga personat e shpallur fajtorë, Gjykata e Apelit nuk mund të shqiptojë vendim më të rëndë se shkalla e parë.

Vendimi i apelit shqiptohet brenda 60 ditësh nga parashtrimi i fundit i palëve. Megjithatë, edhe për këtë mund të kërkohet kohë shtesë, por jo më shumë se një muaji dhe zgjatja e afatit duhet të arsyetohet.

Sipas Ligjit për Dhomat e Specializuara dhe Zyrës së Prokurorit të Specializuar janë tri arsye për të cilat mund të dorëzohen apele për vendime të shkallës së parë: ndonjë gabim rreth ndonjë çështje juridike që e shfuqizon aktgjykimin, ndonjë gabimi faktik i cili ka shkaktuar dështimin e drejtësisë ose ndonjë gabimi për sa i përket dhënies së dënimit.

Nëse palët nuk janë të kënaqura me vendimin e Apelit, çështja mund të dërgohet në Gjykatën Supreme dhe më pas në atë Kushtetuese të Dhomave të Specializuara në Hagë.

Mbrojtësit e ish-presidentit, Hashim Thaçi, thanë se procesi i apelimit mund të marrë vite kohë.

Pas 41 muajsh të nisjes së gjykimit, trupi gjykues gjeti fajtorë katër ish-eprorët e UÇK-së për krime lufte, por rrëzoi akuzat për krime kundër njerëzimit.

Sipas trupit gjykues, katërshja e UÇK-së, së bashku me udhëheqës të tjerë, kishin për qëllim pavarësinë e Kosovës dhe vendosjen e kontrollit politik e institucional mbi një Kosovë të pavarur.

Sipas gjykatës, për realizimin e këtyre objektivave, ata kishin një qëndrim të përbashkët se disa persona që konsideroheshin pengesë për qëllimet e tyre duhej të “shënjestroheshin”, “eliminoheshin” ose “neutralizoheshin”.

Këta persona thuhet se përfshinin, ndër të tjera, anëtarë ose përfaqësues të forcave të tjera politike dhe ushtarake, veçanërisht persona të lidhur me Lidhjen Demokratike të Kosovës (LDK) dhe Forcat e Armatosura të Republikës së Kosovës (FARK), persona që konsideroheshin të lidhur me autoritetet serbe, si dhe pjesëtarë të komuniteteve rome dhe serbe.

Gjatë shpalljes së aktgjykimit, trupi gjykues tha se ky qëllim i përbashkët ishte zbatuar përmes vrasjeve, arrestimeve dhe ndalimeve pa proces të rregullt ligjor, si dhe keqtrajtimit fizik e psikologjik, frikësimit dhe përdorimit të asaj që në aktgjykim quhet “luftë speciale”.

Trupi gjykues tha se ish-presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, ish-kryeparlamentarët Jakup Krasniqi dhe Kadri Veseli dhe ish-deputeti Rexhep Selimi, kontribuuan në zbatimin e këtij qëllimi të përbashkët.

Në rastin e Thaçit, trupi gjykues tha se ai kishte luajtur rol kyç në formulimin dhe zbatimin e qëllimit të përbashkët, teksa konstatoi se kishte marrë pjesë edhe personalisht në disa prej krimeve, duke përmendur rastin e Behajdin Allaqit.

Për Veselin, Gjykata Speciale përmendi pozitën e tij si shef i Drejtorisë së Zbulimit të UÇK-së, organ që, sipas konstatimeve të trupit gjykues, kishte përgjegjësi për identifikimin, vëzhgimin dhe neutralizimin e personave të dyshuar si “kolaboracionistë”. Dhomat e Specializuara thanë se ai nuk ndërmori hapa për parandalimin, hetimin ose ndëshkimin e krimeve, megjithëse kishte dijeni për to.

Për Selimin, trupi gjykues konstatoi se ai kishte kontribut të qenësishëm në zbatimin e qëllimit të përbashkët. Gjykata theksoi se pozita e tij si inspektor i Përgjithshëm i UÇK-së i jepte më pak pushtet mbi anëtarët e tjerë të UÇK-së, krahasuar me disa prej të akuzuarve të tjerë.

Ndërsa për Krasniqin, që në kohë të luftës kishte qenë zëdhënës i UÇK-së dhe anëtar i Shtabit të Përgjithshëm, gjykata konstatoi se ai kishte përdorur pozitën, rolin si udhëheqës, pushtetin dhe statusin e tij për zbatimin e aspekteve kriminale të qëllimit të përbashkët. /REL/

 

Continue Reading

Të kërkuara