Presidenti Donald Trump ishte në prag të një krize në luftën me Iranin, i ballafaquar me rastin e rrallë të një piloti amerikan të rrëzuar dhe të mbetur peng thellë brenda territorit armik.
Më pas, shpëtimi guximshëm i pilotit gjatë fundjavës së Pashkëve i dha presidentit amerikan mundësinë për të ndryshuar me shpejtësi rrjedhën e ngjarjeve. Duke dalë para kamerave të hënën, Trump e paraqiti operacionin e rrezikshëm si një triumf ushtarak hyjnor, duke u mbështetur në elementet e tij si të një filmi për të treguar forcë dhe kontroll mbi një luftë pesë-javore, e cila mbetet tejet jopopullore për votuesit amerikanë.
“Ne kemi njerëz jashtëzakonisht të talentuar dhe, nëse vjen koha, ne lëvizim qiellin dhe tokën për t’i sjellë ata shëndoshë e mirë në shtëpi,” u tha Trump gazetarëve në Shtëpinë e Bardhë. “Zoti po na ruante.”
Ishte hera e dytë në më pak se një javë që presidenti planifikoi kohë për t’i përcjellë mesazhin e tij mbi Iranin drejtpërdrejt publikut, duke marrë rolin e producentit ekzekutiv dhe zëdhënësit kryesor të presidencës së tij, në mënyrën e tij unike “Trumpiane”.
Ai është munduar shumë për të shpjeguar arsyet e fushatës së bombardimeve, përfshirë këtu edhe gjatë një fjalimi konfuz në orarin kryesor televiziv javën e kaluar. Shpërthimi i tij me fjalë fyese në rrjetet sociale të dielën e Pashkëve i kaloi edhe më tej kufijtë normalë të komunikimit presidencial dhe nxiti pyetje nga gazetarët mbi gjendjen mendore të presidentit 79-vjeçar.
Skena në sallën e konferencave të hënën ofroi një shfaqje të njohur të instinkteve politike të Trump-it: kapja e një momenti me rëndësi të lartë për ta treguar historinë sipas kushteve të tij dhe përdorimi i saj si një thirrje bashkimi për të fituar mbështetjen e amerikanëve të lodhur nga lufta. /Reuters/
