Në moshën 106 vjeç, Eileen Kramer po vazhdon të jetë një balerinë, artiste, interpretuese dhe koreografe.
Ajo shkruan çdo ditë nga qendra e kujdesit për të moshuarit në Sidney ku qëndron, boton libra dhe gjithashtu ka hyrë në konkursin më prestigjioz të pikturës në Australi.
Pas dekadash që jetoi jashtë vendit, zonja Kramer u kthye në qytetin e saj të Sidneit në moshën 99-vjeçare. Prej nga ajo periudhë, ajo ka bashkëpunuar me artistë për të krijuar disa video që shfaqin talentin e saj dhe pasionin që ka pasur gjatë gjithë jetës: vallëzimin.
Ajo tregon se prej që është kthyer në Sidney ka qenë shumë e zënë duke interpretuar pjesë të mëdha kërcimi në Institutin Kombëtar për Artin Dramatik dhe teatrot e pavarura.
1953
“Kam marrë pjesë në dy festivale të mëdha vallëzimi në Adelaide dhe Brisbane, kam qenë në një film, kam dhënë shumë shfaqje më të vogla, kam shkruar tre libra dhe sot po kaloj një ditë të lirë duke folur me ju”, thotë ajo nga shtëpia e saj.
Diçka që ajo shpesh pyetet është nga buron e gjithë energjia e saj – dhe nëse ka ndonjë sekret për të kërcyer në moshë të shtyer.
Përgjigja e saj është se ajo ka ndaluar fjalët “e vjetër” dhe “moshë” nga fjalori i saj. “Unë them nuk jam e moshuar, thjesht kam qenë këtu për një kohë të gjatë dhe kam mësuar disa gjëra gjatë rrugës.Qëndrimi im për të krijuar gjëra është identik me atë kur isha fëmijë“, thekson Kramer.
E lindur në Mosman Bay të Sidney-t, zonja Kramer u trajnua si valltare, pastaj bëri një turne në Australi me Baletin Bodenwieser për një dekadë. Ajo udhëtoi në Indi dhe më vonë u vendos në Paris dhe më pas në New York – ku jetoi deri në moshën 99 vjeç.
Znj. Kramer (lart) dhe Jean Raymond në një performancë të vitit 1940 për Kompaninë Bodenwieser Dance
Karriera e saj e vallëzimit përfshin katër kontinente dhe një shekull.
“Duke qenë në shoqërinë e valltarëve gjithë jetën time, nuk jam ndjerë kurrë vetëm“, thotë ajo. “Ndryshe nga unë, disa u martuan dhe patën fëmijë ose u kthyen në Evropë. Unë i durova sifdat e jetës së balerinës”.
Duke jetuar në Paris për pjesën më të madhe të jetës së saj të hershme, zonja Kramer thotë se mënyra e vetme për të paguar qiranë ishte të ishe modelja e ndonjë artisti. Ndërsa kur u kthye në Australi, ajo ishte e kënaqur që disa gjëra nuk kishin ndryshuar – të tilla si të shihje njerëz që hanin peshk dhe patate të skuqura.
“Ne do të lëmë pas disa zemra të thyera!”, i kishte thënë Madame Bodenwieser, lidhur me jetesën gjithmonë në lëvizje të një balerine./UBTNews
Filmi me metrazh të gjatë “DUA”, me skenar dhe regji nga Blerta Basholli, sot shënon premierën botërore në Festivalin e Cannes, në kuadër të programit prestigjioz Semaine de la Critique.
“DUA” është përzgjedhur mes vetëm shtatë filmave të gjatë të këtij edicioni dhe bëhet filmi i parë nga Kosova që merr pjesë në këtë seksion konkurrues, ku garon për katër çmime kryesore. I vendosur në Kosovën e viteve ’90 dhe i frymëzuar nga përvoja personale e regjisores, filmi rrëfen historinë e një adoleshenteje introverte në kërkim të identitetit në një periudhë të trazuar politike dhe shoqërore.
Në rolin kryesor luan Piena Matoshi, ndërsa producentë të projektit janë Valon Bajgora dhe Yll Uka nga Ikonë Studio.
Si bashkëproducentë marrin pjesë Britta Rindelaub dhe Thomas Reichlin nga Alva Film , si dhe Amaury Ovise nga Kazak Productions . Projekti mbështetet nga institucione dhe fonde të ndryshme ndërkombëtare, përfshirë CNC, ARTE Cinema, Eurimages dhe Qendra Kinematografike e Kosovës.
Në qytetin e Durrësit është hapur ekspozita fotografike “Shqipëria 1921 – Eugène Pittard”, e cila sjell për publikun pamje të rralla të Shqipërisë së fillimshekullit XX.
Në ceremoninë e hapjes morën pjesë nënkryetarja e Kuvendit, Klodiana Spahiu, si dhe ambasadorja e Zvicrës në Shqipëri, Ruth Huber. Ekspozita është realizuar në bashkëpunim ndërmjet Ambasadës së Zvicrës në Tiranë dhe FotoKlub Durrës, duke ofruar një udhëtim të veçantë vizual përmes fotografive të realizuara nga akademiku dhe antropologu zviceran Eugène Pittard dhe bashkëshortja e tij, Hélène Pittard.
Gjatë viteve 1921 dhe 1924, çifti Pittard udhëtoi nëpër Shqipëri duke dokumentuar jetën e përditshme, qytetet, fshatrat, peizazhet dhe traditat shqiptare. Përmes objektivit të tyre, ekspozita sjell dëshmi autentike të historisë dhe identitetit kombëtar shqiptar, të ruajtura në fotografi me vlerë të veçantë historike dhe kulturore.
Në fjalën e saj, Klodiana Spahiu e vlerësoi këtë nismë si një kontribut të rëndësishëm në promovimin e kujtesës historike dhe trashëgimisë kulturore shqiptare, duke falënderuar organizatorët për sjelljen e kësaj ekspozite për publikun durrsak.
Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sportit e Kosovës ka njoftuar organizimin e aktiviteteve të veçanta në kuadër të shënimit të Ditës Ndërkombëtare të Muzeut.
Sipas njoftimit, aktivitetet synojnë ta afrojnë publikun me koleksionet muzeale, historinë dhe trashëgiminë kulturore të vendit, përmes programeve edukative dhe prezantuese.
Në kuadër të agjendës do të organizohen vizita, ekspozita dhe aktivitete të hapura për qytetarët, duke e prezantuar muzeun si një hapësirë aktive të jetës kulturore dhe jo vetëm si vend ruajtjeje të objekteve historike.
Ministria ka ftuar qytetarët që të bëhen pjesë e aktiviteteve të planifikuara për shënimin e kësaj dite, me synimin për të promovuar rëndësinë e muzeve në ruajtjen dhe kultivimin e trashëgimisë kulturore.
Sot shënohen 55 vite nga lindja e Tedi Papavramit, një prej violinistëve shqiptarë më të njohur në skenën ndërkombëtare të muzikës klasike. I lindur më 13 maj 1971 në Tiranë, ai nisi të luante violinë që në moshë shumë të vogël nën udhëheqjen e të atit, Robert Papavrami.
Talenti i tij u dallua herët, duke interpretuar që fëmijë me Filarmoninë e Tiranës vepra të njohura botërore. Në vitin 1982 fitoi bursë nga qeveria franceze për studime në Konservatorin e Parisit, duke nisur kështu një karrierë të suksesshme ndërkombëtare.
Gjatë viteve, Papavrami është vlerësuar me disa çmime prestigjioze, mes tyre çmimi “George Enescu” dhe vendi i parë në Konkursin Ndërkombëtar të Violinës “Pablo Sarasate”. Ai ka performuar në shumë skena të rëndësishme evropiane dhe vazhdon të konsiderohet një nga figurat më të rëndësishme të muzikës klasike shqiptare.
Përveç muzikës, Tedi Papavrami është angazhuar edhe në përkthimin në frëngjisht të veprave të shkrimtarit Ismail Kadare, duke dhënë kontribut edhe në promovimin e letërsisë shqiptare jashtë vendit.