Kur Xueli ishte foshnje, prindërit e saj e lanë në jetimore, pasiqë në Kinë albinizmi shihet nga disa si “mallkim”.
Gjendja e rrallë gjenetike shkakton mungesë të pigmentit, që ndikon që lëkura dhe flokët të jenë të zbehta dhe jashtëzakonisht të ndjeshme ndaj rrezeve të diellit.
Por dukja ndryshe e ngriti Xueli Abbing në karrierën e saj të modelimit. Tani 16-vjeçare, ajo ka hijeshuar faqet e Vogue dhe kampanjat për dizajnerët më të njohur në botë.
“Stafi në jetimore më vuri emrin Xue Li. Xue do të thotë borë dhe Li do të thotë e bukur. Unë u birësova kur isha tre vjeçe dhe shkova të jetoja me nënën dhe motrën time në Holandë. Nëna ime tha se nuk mund të mendonte për një emër më të përsosur dhe ajo mendoi se duhej të mbaja një referencë për rrënjët e mia kineze”, u shpreh ajo.
Ndërkaq ajo shton se në kohën kur u lind, në Kinë qeveria kishte zbatuar një politikë ku një familje mund të kishte vetëm një fëmijë. Prindërit e saj ndiheshin jashtëzakonisht të pafat kur panë se bija e tyre ishte me albinizëm.
“Disa fëmijë, si unë, u braktisën, të tjerët ishin mbyllur ose nëse shkonin në shkollë flokët e tyre u lyenin me ngjyrë të zezë”, tha Xueli.
Sipas modeles, në disa vende në Afrikë fëmijët si ajo janë cak i sulmeve, ose ju priten gjymtyrët ose vriten. “Mjekët” magjistarë përdorin kockat e tyre për të bërë ilaçe pasiqë besojnë se mund të shërojnë sëmundjen, por sigurisht që kjo nuk është e vërtetë, këto janë mite.
“Jam me fat që vetëm u braktisa”, shtoi ajo.
E gjithë karriera e saj në modelim filloi rastësisht kur nëna e saj e njoftoi me një stiliste biri i së cilës e kishte buzën e çarë dhe ajo vendosi që të krijonte rroba shumë të bukura për të, në mënyrë që njerëzit të mos e shikonin gjithmonë gojën e tij. Fushtata quhej “Papërsosmëri të përsosura” kur Xueli u bë modele që në moshën 11-vjeçare.
Pas kësaj, ajo ishte ftuar në shumë fotosesione si për Brock Elbank në Londër, pastaj agjencia e modelimit Zebedee Talent e mori Xuelin për të përfaqësuar personat me aftësi të kufizuara në industrinë e modës.
Asaj i pëlqen modelimi pasiqë sipas saj, të dukesh ndryshe është një bekim jo një mallkim dhe mundohet të rrisë ndërgjegjësimin rreth albinizmit. Sipas saj, tani njerëzit me aftësi të kufizuara ose dallime po paraqiten më shumë në media dhe kjo është e mrekullueshme – por duhet të jetë normale.
“Modelet me albinizëm shpesh stereotipizohen për të përshkruar engjëj ose fantazma dhe kjo më trishton. Sidomos sepse përjetëson ato besime që rrezikojnë jetën e fëmijëve me albinizëm në vende të tilla si Tanzania dhe Malavi”, përfundoi Xueli./UBTNews
(Arjeta Ibishi, studente në Media dhe Komunikim në UBT)
Një ligjëratë performative dhe videoinstalacion i frymëzuar nga vepra e shkrimtarit Samuel Beckett do të prezantohet më 16 tetor në Muzeun e Burgut të Prishtinës – Burgu i Idealit.
Projekti “WALL NOT I”, i realizuar nga autori dhe përkthyesi Idlir Azizaj dhe artisti Mentor Berisha, nis në orën 19:00 dhe ndërthur ligjëratën, imazhin dhe videoinstalacionin për të eksploruar raportin mes trupit, hapësirës, kujtesës dhe rrëfimit.
Përmes dialogut mes veprës së Beckettit dhe historisë së Burgut të Idealit, projekti trajton temat e mbylljes, mungesës së lirisë dhe rezistencës njerëzore.
Aktiviteti do të mbahet më 16 tetor 2026, duke filluar nga ora 19:00, në Muzeun e Burgut të Prishtinës./A.K/
Historia e studios fotografike Venetiku në Korçë dhe gjurmët e saj në trashëgiminë fotografike shqiptare do të prezantohen përmes ekspozitës “Venetiku: Gjurmëve të një fondi fotografik”, e cila hapet të premten, më 16 tetor, në Muzeun Kombëtar të Fotografisë “Marubi” në Shkodër.
E kuruar nga Mikaela Minga, ekspozita sjell historinë e studios, njerëzve që e krijuan dhe e trashëguan atë, si dhe lidhjen e tyre me qytetin dhe zhvillimet historike e shoqërore të kohës.
Përmes kërkimeve arkivore dhe dokumenteve historike, ekspozita synon të rindërtojë historinë e fondit fotografik dhe të familjes Venetiku, duke u përqendruar veçanërisht te Krisanthi Venetiku, përfaqësuesja e fundit e studios.
Përveç vlerave fotografike dhe dokumentare, ekspozita trajton lidhjen mes fotografisë, kujtesës dhe historisë, duke përfshirë dokumente që dëshmojnë përndjekjen politike të pjesëtarëve të familjes Venetiku gjatë regjimit komunist.
Materialet arkivore tregojnë se si rrethanat historike ndikuan në jetën e fotografëve dhe në fatin e trashëgimisë që lanë pas.
Ekspozita organizohet në bashkëpunim me Institutin e Antropologjisë pranë Akademisë së Shkencave të Shqipërisë dhe Autoritetin për Informimin mbi Dokumentet e Ish-Sigurimit të Shtetit, me mbështetjen financiare të Ministrisë së Turizmit, Kulturës dhe Sportit.
Hapja do të bëhet më 16 tetor, në orën 18:00, në Muzeun Kombëtar të Fotografisë “Marubi” në Shkodër./A.K/
Dy filma kosovarë, “Dua”, me regji të Blerta Bashollit, dhe “Shame and Money”, me regji të Visar Morinës, janë përzgjedhur në listën e ngushtë për Çmimet Evropiane të Filmit 2027, duke shënuar një tjetër moment të rëndësishëm për kinematografinë e Kosovës.
Ndër vite, disa produksione vendore kanë qenë pjesë e përzgjedhjeve të kësaj gare, në kategori dhe faza të ndryshme.
Në kategorinë e filmave të gjatë artistikë, “Babai”, me regji të Visar Morinës, dhe “Tri dritare dhe një varje”, me regji të Isa Qosjes, u përzgjodhën në vitin 2015. Në vitin 2021, në këtë rrugëtim u përfshi edhe filmi “Zgjoi”, i regjisores Blerta Basholli.
Edhe filmat e shkurtër kosovarë kanë shënuar pjesëmarrje të rëndësishme. “Në mes” dhe “Rrugës”, të Samir Karahodës, u përzgjodhën për garën evropiane përkatësisht në vitet 2020 dhe 2024, ndërsa “I Believe the Portrait Saved Me”, me regji të Alban Mujës, ishte pjesë e përzgjedhjes për vitin 2026.
Një tjetër sukses ishte filmi “Home”, me regji të Daniel Mulloy, i cili në vitin 2016 u përfshi mes 15 filmave të nominuar për çmimin e filmit të shkurtër evropian. Në vitin 2021, “Pa vend”, me regji të Samir Karahodës, arriti në fazën finale si njëri prej pesë filmave të nominuar.
Ndërkaq, filmi “Kthimi”, me regji të Blerta Zeqirit, u përzgjodh nga Festivali i Sarajevës për garën evropiane të filmit të shkurtër në vitin 2012, por më pas u tërhoq nga gara.
Përzgjedhja e “Dua” dhe “Shame and Money” për edicionin e vitit 2027 i jep kinematografisë kosovare një tjetër mundësi për të prezantuar historitë e saj para publikut evropian dhe për të vazhduar rrugëtimin në skenën ndërkombëtare./A.K/
Filmi dokumentar “I Believe the Portrait Saved Me” (Mua besoj se portreti më shpëtoi), me regji të artistit kosovar Alban Muja, është nderuar me përmendje të veçantë nga çmimi iHuman Award në edicionin e dhjetë jubilar të festivalit DOKUBAKU 2026, në kategorinë DOKUSHORT për dokumentarin më të mirë të shkurtër ndërkombëtar.
Juria vlerësoi mënyrën se si rrëfimi i filmit kalon nga hutimi fillestar drejt një përjetimi të thellë emocional, duke zbuluar gradualisht kuptimet e një klase të pazakontë. Filmi trajton fuqinë e artit dhe mënyrën se si portretizimi e krijimi artistik shndërrohen në instinkt mbijetese përballë barbarisë së luftës.
Sipas vlerësimit të jurisë, fotografia e filmit shmang romantizimin e luftës dhe, përmes kompozimit të kujdesshëm të kuadrove dhe trajtimit të ngjyrave, përcjell peshën e saj dramatike. Juria veçoi edhe aftësinë e regjisorit për të përmbledhur një përmbajtje kaq të thellë dhe një ndikim të fuqishëm vizual në vetëm dhjetë minuta, duke e vlerësuar filmin me përmendje të veçantë.
Ky vlerësim përbën një tjetër prezantim të krijimtarisë së Alban Mujës në skenën ndërkombëtare të filmit dokumentar./A.K/