Kulturë

Bëni pyetje “të mençura” për të marrë përgjigje të mira

Published

on

Ndoshta bëni një pyetje të rëndësishme ose kufizuese. Një pyetje që supozon një përgjigje të caktuar është një tjetër opsion. Ju e bëni pyetjen e duhur, por a ju ka ndodhur të pyesni në mënyrën e gabuar? Këtu janë disa mënyra për të bërë pyetje shumë më të mira dhe si rezultat të merrni përgjigje shumë më të mira.

Filloni të bëni pyetje me një fjali (të përmbledhura)

Mos ngurroni të shprehni problemin ose të jepni në detaje. Përkufizoni pyetjen tuaj në një fjali. “Si mund ta rrisim produktivitetin?” “Si mund ta përmirësojmë cilësinë?” “Çfarë do të bësh nëse ishe ti në vendin tim?” Duke qëndruar në një fjali ndihmon që pyetjet tuaja të jenë të hapura.

Ndalo pyetjen/pyetjet

Thoni që keni një problem cilësor dhe keni dalë me dy zgjidhje të mundshme, pozitive dhe negative. Kështu, ju kërkoni të dhëna nga një punonjës. “A duhet të rishikojmë të gjithë punën”? ose “A duhet të japim gjithçka me shpresën që klienti nuk do ta vërë re”? Por, çfarë ndodh nëse keni lënë një mundësi të mirë t’ju ikë nga duart? Ja një mënyrë më të mirë për ta bërë këtë pyetje: “Ka defekte në të gjithë rendin. Çfarë mendoni se duhet të bëjmë?” Në vend të ndarjes së opsioneve, vetëm përcaktoni problemin. Pastaj pyesni: “Çfarë mendoni”? Ose “Çfarë do të bësh”? Ose “Si duhet t’a trajtojmë këtë?” Pastaj heshtni. Le të mendojnë njerëzit. Ata do të përgjigjen shumë saktë dhe shpesh do të dalin me ide që kurrë nuk keni pasur parasysh.

Filloni të bëni pyetje të qarta

Si një udhëheqës, ju duhet të keni të gjitha përgjigjet, çka do të thotë që pyetja e caktuar mund t’ju bëjë të ndiheni të pambrojtur. Por nuk duhet. Kur bëni pyetje, tregoni respekt. Ju tregoni besim. Tregoni se jeni të gatshëm të dëgjoni dhe mësoni. Fitoni, fitoni, fitoni. Plus, kërkimi për sqarim është i lehtë. Thjesht thoni: “Unë jam i impresionuar, tani pretendoj se nuk di asgjë për atë se si funksionon kjo. Si do të ma spjegoje?” Kjo tingëllon me të vërtetë mirë. “A mund të ma spjegoni edhe një herë?” Duhet të jeni i sinqertë. Mos pretendoni ta kuptoni kur nuk e bëni.

Ndaloni pyetjen kryesore

Të bësh një pyetje që merr një përgjigje të veçantë është e lehtë kur mendon se ke të drejtë dhe dëshiron që njerëzit të thonë se ke të drejtë. Për shembull: “A mendoni se ne duhet të presim më shumë se sa duhet për të marrë një përgjigje”? “A nuk mendoni se ne duhet të shkojmë përpara dhe të ndryshojmë renditjen”? “A mendoni se është koha që ta besoni projektin tek dikush tjetër”?

Çdo pyetje merr një përgjigje: Ju mendoni se duhet të ndaloni duke pritur për reagime, lirimin e porosisë dhe zëvendësimin e një udhëheqësi të projektit. Megjithëse disa njerëz mund të mos pajtohen, shumica nuk do ta bëjnë. Përgjigjja që dëshironi të dëgjoni është e qartë. Këtu janë mënyrat më të mira për t’i bërë këto pyetje: “Konsumatori nuk ka nënshkruar në prototip. Çfarë mendoni se duhet të bëni”? “Çfarë mendoni se duhet të bëjmë për atë renditje”? “Cila mendoni se është mënyra më e mirë për të trajtuar këtë ekip të vështirë të projektit?”

Asnjë nga këto pyetje nuk nënkupton një përgjigje të veçantë. Dhe secila, gjithashtu, lë vend për një shumëllojshmëri opsionesh.

Filloni të flisni sa më pak që të jetë e mundur

Ju tashmë jeni të vetëdijshëm për atë që dini. Pyetjet e mëdha janë të dizajnuara për të zbuluar se çfarë njeh personi tjetër. Qëndroni mirë dhe dëgjoni. Dhe nëse nuk qëndroni të qetë dhe nuk dëgjoni, nuk do t’a kuptoni se çfarë mund të keni mësuar.

Continue Reading

Lajmet

Përvjetori i lindjes së Ali Podrimjes, një prej zërave më të fuqishëm të poezisë shqiptare

Published

on

Sot shënohet përvjetori i lindjes së poetit të madh shqiptar, Ali Podrimja, një prej figurave më të shquara të letërsisë shqipe bashkëkohore.

Ali Podrimja lindi më 28 gusht 1942 në Gjakovë dhe gjatë karrierës së tij letrare ndërtoi një prej opuseve më të rëndësishme të poezisë shqiptare.

Ndër veprat më të njohura të tij është “Lum Lumi”, një vepër e fuqishme dhe e ndjeshme që është bërë pjesë e rëndësishme e trashëgimisë së letërsisë shqipe.

Poezia e Podrimjes u dallua për gjuhën e veçantë, figuracionin e pasur dhe temat që lidhen me jetën, humbjen, dashurinë, atdheun dhe identitetin.

Ai u nda nga jeta më 21 korrik 2012, por vargjet dhe krijimtaria e tij vazhdojnë të lexohen dhe të vlerësohen nga breza të ndryshëm.

Emri i Ali Podrimjes mbetet i lidhur ngushtë me poezinë moderne shqiptare dhe me një trashëgimi letrare që vazhdon të ketë ndikim edhe sot./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Nisin xhirimet e filmit të shkurtër “Deltar” me regji të Ibër Dearit

Published

on

Kanë nisur xhirimet e filmit me metrazh të shkurtër “Deltar”, me regji të Ibër Dearit, ndërsa producent dhe skenarist është Afrim Muçaj. Filmi është i subvencionuar nga Qendra Kinematografike e Kosovës.

“Deltar” sjell historinë e një djaloshi i cili detyrohet të largohet nga shtëpia së bashku me familjen, ndërsa qeni i tij mbetet pas, i lidhur në zinxhir.

Filmi trajton tema si lufta, braktisja, humbja, ikja dhe ndarja nga gjithçka që një fëmijë njeh dhe do, duke e sjellë luftën dhe pasojat e saj përmes përjetimit të një fëmije.

Në kastin e filmit janë Ledion Mulaki, Afrim Muçaj, Gentrit Shala, Mia Muçaj dhe Valon Nuhiu, së bashku me aktorë të tjerë./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Dua Lipa zbulon librin e saj të zgjedhur për shtatorin: “Martyr!” nga Kaveh Akbar

Published

on

Këngëtarja shqiptare me famë botërore, Dua Lipa, ka zbuluar librin e radhës në rubrikën e saj mujore “Dua’s Monthly Read” për muajin shtator 2026.

Zgjedhja e saj është romani “Martyr!” i shkrimtarit iraniano-amerikan Kaveh Akbar, një vepër që trajton tema si identiteti, humbja, varësia, arti dhe kërkimi i kuptimit të jetës.

Romani ndjek Cyrus Shams, një të ri iraniano-amerikan që përballet me humbjen e nënës së tij dhe me të kaluarën e varësisë. Nëna e tij humbi jetën në vitin 1988, kur avioni Iran Air Flight 655 u rrëzua pasi u godit nga një kryqëzor amerikan mbi Gjirin Persik.

Ndërsa përpiqet të jetojë në abstinencë dhe të gjejë një kuptim për jetën, Cyrus zhvillon një obsesion me konceptin e martirizimit. Për Duan, pikërisht kjo është një nga idetë që e bën romanin kaq të veçantë.

“Martyr! më bëri të mendoj për martirizimin në mënyra që nuk i kisha konsideruar kurrë më parë”, ka shkruar ajo.

Dua ka vlerësuar gjithashtu mënyrën se si romani e trajton këtë temë përtej konceptit tradicional të sakrificës për një kauzë apo vend. Një pikë kyçe e historisë është takimi i Cyrusit me Orkideh, një artiste e sëmurë përfundimisht, e cila po i kalon ditët e fundit të jetës së saj e ekspozuar në Muzeun e Bruklinit.

“Martyr! vlon nga një energji kaotike dhe një etje për jetën që bie ndesh me obsesionin e Cyrusit për vdekjen”, ka shkruar Dua.

Ajo ka veçuar edhe humorin e pazakontë të romanit, mënyrën se si protagonisti përpiqet të luajë rolin e “njeriut të mirë”, ndërsa punon si aktor mjekësor që simulon dhimbjen për para, si dhe një sekuencë ëndrre ku shfaqet edhe Lisa Simpson.

Për Duan, romani bashkon temat e rënda me humorin dhe një energji të veçantë.

“Ky roman është i thellë, i sinqertë, rregullisht komik dhe krejt ndryshe nga çdo gjë që kam lexuar më parë”, është shprehur ajo.

Me “Martyr!”, Dua Lipa vazhdon traditën e rubrikës së saj mujore të leximit, përmes së cilës ndan me ndjekësit libra që i kanë lënë mbresë dhe nxit interesin për letërsinë te një audiencë e gjerë./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Sot, në ditën e lindjes së Nënë Terezës, kujtohet rrugëtimi i Gonxhe Bojaxhiut

Published

on

Më 26 gusht 1910, në Shkup, lindi Anjezë Gonxhe Bojaxhiu, gruaja që bota do ta njihte si Nënë Tereza e Kalkutës, një nga figurat më të njohura humanitare të shekullit XX.

E lindur në një familje shqiptare, Gonxhja ishte vajza e Nikollë dhe Drane Bojaxhiut. Babai i saj kishte origjinë nga Prizreni dhe prejardhje familjare nga Fani i Mirditës, ndërsa nëna nga rrethina e Gjakovës.

Në moshën 18-vjeçare, Gonxhja u largua nga Shkupi dhe iu bashkua Motrave të Loretos në Irlandë. Një vit më vonë udhëtoi drejt Indisë, ku do të kalonte pjesën më të madhe të jetës.

Fillimisht punoi si mësuese, por përballja me varfërinë e madhe në Kalkutë e shtyu drejt një misioni të ri. Më 10 shtator 1946, gjatë një udhëtimi me tren, ajo përjetoi atë që e përshkroi si një “thirrje brenda thirrjes”, duke vendosur t’ua kushtonte jetën njerëzve më të varfër.

Në vitin 1948 nisi veprimtarinë e saj në lagjet e varfra të Kalkutës, ndërsa më 7 tetor 1950 mori lejen e Vatikanit për themelimin e Misionarëve të Bamirësisë.

Ajo krijoi qendra për të sëmurët, jetimët, njerëzit pa strehë dhe ata në ditët e fundit të jetës. Veprimtaria e saj më pas u shtri në shumë vende të botës.

Për kontributin humanitar, Nënë Tereza mori çmime të shumta, ndërsa kulmi i vlerësimeve ishte Çmimi Nobel për Paqe në vitin 1979.

Përkatësia e saj shqiptare ishte pjesë e rëndësishme e identitetit. Ajo është cituar të ketë thënë: “Me anë të gjakut, unë jam shqiptare. Nga nënshtetësia, një indiane. Me anë të besimit, unë jam një murgeshë katolike. Sa i përket thirrjes sime, unë i përkas botës.”

Në vitin 1991, Nënë Tereza vizitoi Shqipërinë për herë të parë dhe hapi një shtëpi të Misionarëve të Bamirësisë në Tiranë. Në Prishtinë, emrin e saj e mban Katedralja Katolike Shën Tereza.

Nënë Tereza u nda nga jeta më 5 shtator 1997, në Kalkutë, në moshën 87-vjeçare. Në vitin 2016, Papa Françesku e shpalli Shën Terezë të Kalkutës.

Pavarësisht admirimit global, figura e saj është shoqëruar edhe me debate dhe kritika lidhur me kushtet në disa prej institucioneve të Misionarëve të Bamirësisë, menaxhimin e donacioneve dhe qëndrimet e saj për disa çështje shoqërore.

Megjithatë, ndikimi i saj në humanizëm dhe bamirësi mbetet i madh. Nga Gonxhe Bojaxhiu e lindur në Shkup te Shën Tereza e Kalkutës, rrugëtimi i saj u shndërrua në një prej historive më të njohura të shekullit XX./A.K/

Continue Reading

Të kërkuara