Presidenti i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Donald Trump, ka nënshkruar një urdhër për vendosjen e një tarife prej 50% mbi një gamë të gjerë mallrash të importuara nga Kanadaja, si hakmarrje për atë që ai e quajti “trajtim të pabarabartë” të makinave, produkteve të qumështit dhe alkoolit amerikan, raporton “BBC”.

Tarifat hyjnë në fuqi më 19 gusht dhe shënojnë një përshkallëzim të madh të tensioneve tregtare mes dy fqinjëve të Amerikës së Veriut.

Shtëpia e Bardhë tha se tarifat ishin të nevojshme për t’i mbrojtur bizneset amerikane.

Mallrat e prekura variojnë nga produkte të përditshme të konsumit, si vera dhe shkopinjtë e hokejit, deri te mallra industriale si çimentoja komerciale. Megjithatë, disa eksporte kryesore do të përjashtohen, si energjia, potasi, mineralet kritike dhe peshku.

Tarifat e reja shtohen mbi barrierat tregtare që tashmë janë në fuqi mes dy vendeve.

SHBA-ja aktualisht mban tarifa që variojnë nga 15% deri në 50% për çelikun, aluminin dhe bakrin kanadez. Washingtoni gjithashtu vendos një tarifë prej 35% për drurin e butë kanadez, si dhe një taksë prej 25% për pjesët joamerikane të përdorura në automjete.

Kanadaja, nga ana e saj, ka një kundërtarifë prej 25% për importe të përzgjedhura të çelikut, aluminit dhe automjeteve amerikane.

Tarifat e së hënës vijnë pas kërcënimit të presidentit amerikan Trump për vendosjen e tarifave për shkak të tymit nga zjarret pyjore në Kanada, i cili po përhapej në qytetet amerikane. /BBC/

Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, tha se Irani po përpiqet ta përdorë Ngushticën e Hormuzit si “mjet presioni ndaj botës”.

Ai e akuzoi atë se synon të kontrollojë një rrugë jetike ndërkombëtare dhe u bëri thirrje edhe vendeve të tjera që të ndajnë barrën e mbrojtjes së transportit detar global.

Duke folur para gazetarëve, para nisjes për një takim në Filipine, Rubio tha se operacionet ushtarake amerikane janë të përqendruara vetëm në ndalimin e sulmeve iraniane ndaj anijeve tregtare dhe në dobësimin e aftësisë së Teheranit për të kërcënuar trafikun detar.

“Është e qartë se Irani, ose të paktën disa njerëz në Iran, duan ta kontrollojnë Ngushticën dhe ta përdorin atë si mjet presioni ndaj botës”, tha Rubio.

“Shtetet e Bashkuara do të vazhdojnë të bëjnë atë që është e nevojshme për të mbrojtur transportin detar global, por edhe vendet e tjera duhet të fillojnë të kontribuojnë, qoftë me pajisje, qoftë me mjete financiare, për ta ndarë këtë barrë”, shtoi ai.

Sipas tij, Uashingtoni nuk mund të mbetet i vetmi përgjegjës për sigurimin e një prej rrugëve më të ngarkuara tregtare detare në botë.

“Nuk është detyrë e Shteteve të Bashkuara që ta mbrojnë përgjithmonë transportin detar të të gjithë planetit”, tha Rubio.

Diplomacia mbetet e mundur

Rubio tha se fushata aktuale ushtarake amerikane ka në shënjestër vetëm kapacitetet iraniane që po përdoren për të lëshuar raketa dhe dronë ndaj anijeve tregtare në Ngushticën e Hormuzit.

Ai e përshkroi Ngushticën si një rrugë ndërkombëtare që duhet të mbetet e hapur.

“Arsyeja e vetme pse Shtetet e Bashkuara po kryejnë sulme, është goditja e kapaciteteve iraniane që po përdoren për të sulmuar transportin tregtar global”, tha ai.

Sipas tij, forcat amerikane kanë arritur ta zvogëlojnë aftësinë e Iranit për të goditur anije dhe shumë sulme janë parandaluar para se të kryheshin.

“Ju dëgjoni për anijet që janë goditur. Por, nuk dëgjoni për ato që janë mbrojtur dhe për sulmet që Irani nuk ka arritur t’i kryejë”, tha Rubio.

Duke përsëritur se Uashingtoni mbetet i hapur për negociata, Rubio tha se diplomacia do të kërkonte një ndryshim të vërtetë në sjelljen e Teheranit.

“Ne jemi gjithmonë të hapur për diplomaci. Por, ajo duhet të jetë e vërtetë. Duhet të jetë një marrëveshje që ata janë të gatshëm ta respektojnë”, tha ai.

Rubio e akuzoi Iranin se ka shkelur mirëkuptimet e mëparshme, duke vazhduar sulmet ndaj anijeve në vend se ta rihapte Ngushticën e Hormuzit.

“Sjellja e tyre duhet të ndryshojë që të ndryshojë edhe e jona”, tha ai, duke shtuar se Teherani vazhdon të dërgojë sinjale përmes kanaleve të drejtpërdrejta dhe të tërthorta se është i interesuar për negociata, ndërkohë që vazhdon sulmet me raketa dhe dronë.

Ndarjet brenda Iranit

Rubio tha se, brenda udhëheqjes iraniane, duket se po thellohen ndarjet mes zyrtarëve që kërkojnë lehtësim ekonomik përmes diplomacisë dhe vijës së ashpër që dëshiron ta vazhdojë përballjen ushtarake.

“Ka një ndarje në rritje mes atyre që e kuptojnë se ekonomia e tyre është në gjendje të rëndë dhe të tjerëve që kanë një qasje shumë luftarake dhe vazhdojnë të lëshojnë raketa”, tha ai.

Rubio tha se Uashingtoni do t’i mirëpriste negociatat nëse zërat më pragmatikë do të fitonin më shumë ndikim në Teheran, por paralajmëroi se vazhdimi i përballjes do ta thellonte krizën ekonomike të Iranit.

“Nuk mendoj se kjo do të jetë mirë për Iranin”, tha Rubio, duke e përshkruar ekonominë e vendit si të rrënuar, me inflacion të lartë, mungesa të ushqimeve dhe karburanteve, rënie të të ardhurave dhe probleme të rënda të brendshme.

Rubio, po ashtu, e akuzoi udhëheqjen iraniane se po i përdor burimet për të mbështetur grupe si Hezbollahu, Hamasi dhe milicitë rajonale, në vend se të investojë te populli i saj.

Sipas tij, brenda Iranit, përfshirë edhe mes disa zyrtarëve qeveritarë, po rritet vetëdija se drejtimi aktual i vendit nuk është i qëndrueshëm.

“Nëse hapet dera për diplomaci, ne do ta mirëpresim”, tha Rubio. /REL/

Spanja është shpallur kampione e botës në futboll për herë të dytë në histori, pas një fitoreje dramatike 1:0 ndaj Argjentinës në finalen e zhvilluar në New Jersey. Ndeshja u dominua tërësisht nga të përzgjedhurit e Luis de la Fuentes, por goli i triumfit erdhi vetëm në minutën e 106-të të vazhdimeve, kur rezervisti Ferran Torres shndërroi në gol pasimin e saktë nga Nico Williams.

Kjo finale do të mbahet mend gjatë në histori për nga njëanshmëria e saj absolute në fushë. Spanja krijoi raste të panumërta dhe goditi portën 15 herë gjatë 90 minutave të rregullta, ku 10 prej tyre shkuan në kuadrat. Ndërkohë, Argjentina vendosi një rekord negativ mjaft të rrallë, duke mos regjistruar asnjë goditje të vetme drejt portës gjatë kohës së rregullt – diçka që nuk kishte ndodhur kurrë më parë në një finale të Kampionatit Botëror.

Edhe pse argjentinasit u përpoqën të kërcënonin seriozisht në minutat e fundit të shtesave, mbrojtja spanjolle u tregua e pathyeshme. Spanja e mbylli këtë turne madhështor duke pësuar vetëm një gol në total, duke harruar plotësisht atë barazim të parë befasues pa gola ndaj Kepit të Gjelbër dhe duke u ngjitur me meritë në majën e futbollit botëror.