Kulturë

Shprehje që nuk duhet t’i përdorni në punë

“Bëra më të mirën e mundshme”.

Published

on

Ky shkrim për punën përfshin 12 këshilla të shprehjeve më të zakonshme që nuk sugjerohet t’i përdorni në punë. Arsyeja kryesore është mënyra se si ato ndikojnë te perceptimi i kolegëve dhe atmosfera në punë.

Sfida tjetër që kemi gjatë bisedave të ndryshme që zhvillojmë në punë është fakti që shpesh ne e marrim të mirëqenë që njerëzit arrijnë t’i kuptojnë nuancat e asaj që jemi duke komunikuar apo thënë, ndaj shpesh nëse ata ‘ofendohen’ nga ndonjë koment/reagim i yni, kjo gjë nuk varet nga ne! Ne u përpoqëm të komunikonim sa më mirë dhe fundja nuk kemi kohë të mendojmë gjatë se si duhet të flasim, pra nuk është problemi ynë! Fundja, kështu flasim/komunikojmë gjithmonë!

Por tani është koha të mësojmë se si të komunikojmë pa ia hedhur fajin të tjerëve si dhe të mësojmë të kërkojmë ndjesë pa nxjerrë justifikime (ca gjëra duhet t’i kishit mësuar që në kopësht).

Mbase nuk ju vlejnë fare ose mbase keni sugjerime të tjera që mund t’i shkruani në fund.

1) “Nuk është problemi im”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Të gjithë e kemi dëgjuar më parë këtë shprehje dhe veçanërisht kur kemi shumë gjëra nëpër duar është mjaft e thjesht t’i anashkalojmë gjërat që ‘nuk janë problemi ynë’. Fatkeqësisht, në këto lloj rastesh mund të perceptohesh si egoist dhe jo një pjesëtar i mirë i skuadrës. Shiko, të rekomandoj të flasësh me (vendos emrin e personit këtu)

2) “Po ne kështu e kemi bërë gjithmonë”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Njerëzit mund t’i frikësohen ndryshimit, por pavarësisht se ndryshimi ka vlerë si një eksperiencë më shumë kjo nuk e legjitimon këtë lloj justifikimi pasi ky lloj pozicionimi mund t’ju bëjë të dukeni jo-fleksibël dhe mbase pak kokëfortë. Ajo është një qasje tjetër – a mund të më shpjegosh pse është më e mirë?

3) “Nuk kam çfarë t’i bëj më shumë”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Është e vërtetë që ka raste kur ndjesia e pamundësisë nga ezaurimi i gjithë opsioneve vjen natyrshëm. Por, adoptimi i një qëndrimi pozitiv, të tipit “do t’ia dalë mbanë”, ju lejon të shkoni edhe më tej kundrejt pranimit të dështimit. Kam ngelur pak, mund të më ndihmosh për të gjetur zgjidhje të tjera?

4) “Më jep vetëm një minutë ta mbaroj”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Gjërat rrallë herë mbyllen për një minutë, por veçanërisht në ato momentet kur kolegia jua kërkon me nxiti ju veç përpiqeni ta siguroni atë dhe veten që do e mbaroni. Por në fakt gjërat e nxituara rrallë herë dalin mirë. Më jep pak kohë të të jap një afat më të saktë.

5) “Nuk ka kuptim fare”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Të gjithë bëhemi konfuzë nganjëherë, por para se të dalim në përfundime të nxituara mbase duhet të konsiderojmë mundësinë që edhe vetë mund të mos ta kemi kuptuar situatën/çështjen plotësisht. Ndaj, në vend të një përgjigje negative mbase duhet ta ri-konsiderojmë atë që po na thotë kolegia. Nuk jam tërësisht e sigurt për atë që po më thua – mund të më ndihmosh të kuptoj pse është opsioni më i mirë?

6) “E ke gabim”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Kjo shprehje mund të na shkasë ndonjë herë pa e kuptuar; por në këtë mënyrë jeni duke shkelur etiketën e zyrës dhe po krijoni kundërshtarë pa e kuptuar. Përpiquni të adoptoni një qasje më diplomatike. Unë nuk bie dakord dhe ky është arsyetimi pse… si mendon?

7) “Më vjen keq, por…”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Rrallë herë e mendojmë mirë kur themi ‘më fal’ pasi shpesh e ndjekim me një justifikim. Por në të vërtetë ky qëndrim e zhbën efektin e një keqardhje të mirëfilltë. Më vjen keq për këtë gjë…herës tjetër do të …”

8) “Unë kujtova se …”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Gabimet mund të bëhen lehtësisht dhe shpesh vijnë si rrjedhojë e keqkomunikimit. Gjithsesi, është më mirë të mos shprehni ato që mund t’i keni marrë si të mirëqena por sqarohuni për ato që duhen bërë. A mund të më sqaroni se çfarë konkretisht prisni nga unë?

9) “Bëra më të mirën e mundshme”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Që nga koha e shkollës na kanë mësuar të bëjmë më të mirën e mundshme. Por kur ‘më e mira e mundshme’ nuk është e mjaftueshme, atëherë përdoreni si një leksion për t’u mësuar. Çfarë mund të bëj më mirë herës tjetër?

10) “Ti duhet të kishe…”

Pse nuk duhet ta përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Nxjerrja në pah e gabimeve kur jemi të acaruar nuk është shumë e vështirë, qoftë edhe vënia e fajit dikujt tjetër apo punës së tyre nuk është detyrimisht pozicionimi i duhur. Përpiquni të jeni më ndërtues (pozitiv). Nuk funksionoi – ja çfarë do sugjeroja për herës tjetër….

11) “Mund ta kem gabim, por…”

Çfarë nuk duhet të përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Mund të keni një ide por na mungon vetëbesimi apo jemi të shqetësuar se të tjerët mund të mos ta marrin seriozisht. Hiqni dorë nga ky qëndrim dhe vijoni të tregoni mendimin tuaj. Kam një ide…

12) “Nuk kam pasur kohë”

Çfarë nuk duhet të përdorni: Çfarë duhet të thoni:
Dihet që dita nuk ka orë të mjaftueshme për t’i bërë të gjitha, ndaj edhe përplasja e prioriteteve me ngutësinë e kohës ndodh shumë shpesh. Ndaj, është më mirë që të jeni proaktiv duke caktuar se kur diçka do jetë e mbaruar, se sa të merreni me justifikimin e vonesës.

Continue Reading

Lajmet

Turizmi dhe inteligjenca artificiale në fokus të konferencës në Prishtinë

Published

on

Në Emerald Hotel në Prishtinë, sot, më 25 shtator, po mbahet Konferenca Qendrore për Shënimin e Ditës Botërore të Turizmit, ku përfaqësues të institucioneve, sektorit të turizmit, teknologjisë dhe arsimit po diskutojnë për gjendjen aktuale, sfidat dhe perspektivën e zhvillimit të turizmit në Kosovë.

Konferenca, e cila zhvillohet nga ora 09:00 deri në 14:00, ka temën “RE: TOURISM, AI në promovimin e turizmit në Kosovë”, me fokus te zhvillimi i sektorit turistik, promovimi i Kosovës dhe mundësitë që sjell digjitalizimi.

Paneli i parë trajton gjendjen aktuale të turizmit në Kosovë, sfidat dhe perspektivën e zhvillimit të tij, ndërsa paneli i dytë i kushtohet digjitalizimit dhe inteligjencës artificiale si mundësi për transformimin dhe promovimin e sektorit.

Në konferencë marrin pjesë përfaqësues të institucioneve, organizatave të turizmit, sektorit të teknologjisë, arsimit, hotelerisë dhe udhërrëfyes të turizmit.

Konferenca synon të bashkojë aktorë të ndryshëm për të diskutuar mënyrat se si teknologjia dhe inteligjenca artificiale mund të shfrytëzohen për zhvillimin e turizmit dhe promovimin e Kosovës./A.K/

Continue Reading

Lajmet

26 vjet nga vdekja e Adem Kastratit, piktorit që e ktheu jetën shqiptare në art

Published

on

Piktori shqiptar Adem Kastrati u lind më 15 janar 1933 në Karaçevë të Dardanës, në një familje të njohur për veprimtarinë patriotike dhe arsimdashëse. Ai ishte piktor, pedagog i artit figurativ, krijues letrar, mbledhës dhe studiues i folklorit, ndërsa veprimtaria e tij përfshiu edhe analizën e marrëdhënieve shqiptaro-sllave dhe zhvillimeve shoqërore e historike.

Kastrati i përket gjeneratës së parë të piktorëve shqiptarë të periudhës pas Luftës së Dytë Botërore. Përvojat e kohës në të cilën u rrit dhe u formua si artist lanë gjurmë të dukshme në krijimtarinë e tij.

Ai jetoi në periudha të ndryshme historike dhe gjatë jetës së tij përjetoi ndryshime të mëdha politike e shoqërore. Katër herë ndryshoi shtetësinë, duke jetuar në Mbretërinë e Jugosllavisë, Mbretërinë Shqiptare, Jugosllavinë socialiste dhe më pas në Republikën e Maqedonisë.

Në qendër të veprave të tij ishte njeriu i zakonshëm dhe jeta e përditshme shqiptare. Familja, nëna, gruaja, fshati, puna, toka, dasmat, traditat dhe folklori u bënë pjesë e rëndësishme e krijimtarisë së tij.

Një vend të veçantë në pikturat e Kastratit zë figura e nënës. Ai e paraqiste atë si shtyllë të familjes dhe si figurë që përcillte dashurinë, kujdesin dhe vazhdimësinë e jetës. Edhe burrat dhe gratë në veprat e tij paraqiten përmes roleve të tyre në familje, punë, valle dhe jetën e komunitetit.

Kastrati u dallua edhe për teknikën e veçantë të përdorimit të dheut shumëngjyrësh, përmes së cilës krijoi një stil karakteristik. Në veprat e tij ndërthuren ngjyrat, teksturat dhe motivet tradicionale, duke krijuar një gjuhë të veçantë artistike.

Krijimtaria e tij nuk u kufizua vetëm në paraqitjen e jetës së përditshme. Pikturat e Kastratit shpesh shërbyen edhe si dëshmi të ngjarjeve shoqërore dhe historike. Ai trajtoi shpërnguljet e shqiptarëve, varfërinë, ndarjet familjare dhe ngjarjet që prekën shqiptarët gjatë shekullit XX.

Në veprat e tij të mëvonshme trajtohen edhe temat që lidhen me tragjedinë e shqiptarëve gjatë luftës së Kosovës të viteve 1998–1999.

Ndër veprat e njohura të tij janë “Vizatuesit e vegjël”, “Katundi im në mjegull”, “Në dimër”, “Në mulli”, “Fshati im”, “Çajtorja”, “Magja”, “Bariu”, “Lypësja”, “Nëna me fëmijën”, “Mikpritja”, “Darka” dhe “Dasmorët”. Ai trajtoi gjithashtu motive nga legjendat popullore, si “Ura e shenjtë”, “Motra me nëntë vëllezër” dhe “Krushqit e ngurosur”.

Përveç pikturës, Kastrati kishte një veprimtari të gjerë në mbledhjen dhe dokumentimin e folklorit dhe etnografisë shqiptare. Ai bashkëpunoi me Institutin Albanologjik të Prishtinës dhe dokumentoi këngë, valle, veshje, zakone dhe tradita të ndryshme shqiptare.

Ai ishte gjithashtu autor i dramave, tregimeve dhe shkrimeve publicistike, disa prej të cilave i botoi me pseudonimin R. Kosova.

Interesi për artin te Kastrati ishte shfaqur që në fëmijëri. Ai kujtonte se si përdorte baltën shumëngjyrëshe të vendlindjes për të krijuar figura njerëzish dhe kafshësh dhe për të vizatuar mbi pllaka balte. Talenti i tij u vu re edhe gjatë shkollimit, ku mësuesit e vlerësuan për aftësitë në vizatim.

Gjatë karrierës së tij, Kastrati ekspozoi në galeri të ndryshme brenda dhe jashtë vendit. Kritika artistike vlerësoi origjinalitetin e stilit të tij, përdorimin e ngjyrave dhe mënyrën se si ai e ndërthurte artin me jetën dhe traditën shqiptare.

Numri i saktë i veprave të tij nuk dihet. Sipas evidencave të lëna nga vetë piktori, fondi i tij mund të ketë pasur rreth 830 vepra, ndërsa qindra të tjera janë shpërndarë në vende të ndryshme të botës, përmes shitjes apo dhurimit.

Adem Kastrati vdiq në Shkup më 24 shtator 2000, në moshën 67-vjeçare. Sot, më 24 shtator 2026, shënohen 26 vjet nga vdekja e tij.

Me veprën e tij, Kastrati la pas një dëshmi të veçantë artistike për jetën, traditat dhe historinë shqiptare, duke u bërë një prej emrave të rëndësishëm të artit figurativ shqiptar të shekullit XX./A.K.

Continue Reading

Lajmet

Një vit nga vdekja e Enver Petrovcit, Teatri Kombëtar e kujton artistin e madh

Published

on

Mbrëmë, në Teatrin Kombëtar të Kosovës, u përkujtua aktori dhe regjisori i njohur Enver Petrovci, në njëvjetorin e ndarjes së tij nga jeta.

Mes kolegëve, studentëve, miqve dhe bashkëpunëtorëve, u kujtua një prej figurave të rëndësishme të skenës dhe filmit shqiptar, i cili la gjurmë të veçanta në teatrin dhe kulturën shqiptare.

Petrovci u kujtua për kontributin e tij artistik, por edhe për raportin e veçantë me publikun dhe brezat e rinj të artistëve.

Një vit pas vdekjes së tij, kujtimi dhe vepra e Enver Petrovcit vazhdojnë të mbeten pjesë e skenës dhe kulturës sonë./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Java e Bibliotekës në Kosovë

Published

on

Nga 28 shtatori deri më 2 tetor, në Bibliotekën Kombëtare të Kosovës “Pjetër Bogdani”, zhvillohet programi i Javës së Bibliotekës në Kosovë.
Më poshtë gjeni programin për dy ditët e para./A.K/

Continue Reading

Të kërkuara