Kulturë

Pse tradhtojmë? Katër arsyet kryesore

Kur një partner kryen një akt tradhtie, lidhja e besimit është thyer.

Published

on

Nuk ka (thuajse) asgjë më të keqe sesa të zbuloni se partneri juaj ju ka tradhtuar. Një marrëdhënie e mirë romantike bazohet në besimin reciprok, respektin, admirimin dhe tërheqjen.

Kur një  partner kryen një akt tradhtie, lidhja e besimit është thyer. Ndoshta nuk ndiheni më të respektuar apo admiruar. Më e keqja nga të gjitha, nuk dini më sesi janë ndjenjat e tyre ndaj jush.

Përkundër këtyre pasojave potencialisht shkatërruese, ne shpesh tradhtojmë partnerët tanë. Sondazhet sugjerojnë se më shumë se 60% e njerëzve kanë tradhtuar partnerin ose bashkëshortin e tyre romantik afatgjatë të paktën një herë (Brogaard, 2015, kap. 8).

Pse kaq shumë prej nesh nuk janë besnikë? Këtu janë 4 arsyet më të shpeshta

– Ne tradhtojmë sepse dëshirojmë emocion dhe paparashikueshmëri

Shumica prej nesh mendojnë se “faza e muajit të mjaltit” e marrëdhënieve është mënyra si dashuria romantike supozohet të jetë gjatë gjithë kohës. Këto faza të marrëdhënieve romantike i ngjajnë profilit kimik të çrregullimeve psikologjike si çrregullimi i ankthit të përgjithësuar (GAD) dhe çrregullimi obsesiv-kompulsiv (OCD). Gjatë kësaj kohe, nivelet e dopaminës rriten, duke shkaktuar ndjenja ekstaze dhe energjie.

Për shkak se faza e muajit të mjaltit në marrëdhëniet romantike shpesh gjeneron nivele të ulëta të trurit të serotoninës dhe nivele të larta të dopaminës, kjo fazë shpesh shkakton ndjenja të kënaqësisë ekstreme, të kombinuara me ndjenja të paparashikueshmërisë dhe pasigurisë. Edhe pse ky koktej emocional pasqyron një gjendje jo të shëndetshme të trurit, njerëzit mund t’i dëshirojnë këto emocione. Mungesa e tyre më pas, ju jep idenë se diçka nuk shkon.

Tradhtia është e fshehtë dhe potencialisht e rrezikshme, prandaj mund të ndihet emocionuese dhe të na japë adrenalinë. 

– Tani, është më e lehtë se kurrë të takosh e të shohësh njerëz të tjerë tërheqës

Një arsye tjetër pse ne tradhtojmë është thjesht sepse mundemi. Përpara fillimit të viteve 1970, ishte shumë më e zakonshme që gratë të ishin nëna në shtëpi dhe burrat në punë. Këto struktura shtypëse shoqërore u siguruan grave shumë pak mundësi për të tradhtuar. Nga ana tjetër, edhe pse burrat ishin më pak të kufizuar, ata kishin më pak gjasa për të gjetur njerëz për të tradhtuar, të paktën pa i kërkuar me qëllim.

Atëherë, ishte gjithashtu më e vështirë për të fshehur tradhtinë. Sot, ka 1001 mënyra për të bërë diçka pa i lënë të tjerët të kuptojnë ndonjë gjë. Për më tepër, sot kalojmë më shumë kohë larg partnerëve, kemi më shumë kontakte me njerëz të tjerë, virtuale dhe në jetën e vërtetë etj.

– Tradhtia mund të sinjalizojë se diçka nuk shkon

Ndonjëherë tradhtia është një shenjë se diçka nuk është në rregull në lidhjen tuaj afatgjatë. Nëse ju qëndroni bashkë për arsye ekonomike, për hir të fëmijëve, për shkak të pronave të përbashkëta, komoditetit etj, mund të keni më shumë gjasa të kërkoni intimitet, admirim, kënaqësi dhe respekt diku tjetër.

– Herë pas herë, ndodh të tradhtosh

Në një festë pushimi në kompani, mund të pini pak më shumë seç duhet dhe ta gjeni veten duke puthur kolegun në një korridor. Ndërsa të gjitha tradhtitë cënojnë besimin e partnerëvë tanë, një puthje e padëshiruar në një cep pas disa gotash mund të jetë relativisht e pafajshme. Por, nëse ju dhe kolegu (ose kolegia), pas kësaj përfundoni duke shkuar në shtëpi, kjo nuk është dhe aq e pafajshme. Ndryshe nga një puthje e vetme e shpejtë, të shkosh vullnetarisht në shtëpinë e dikujt kërkon marrjen e një vendimi të qëllimshëm.

E njëjta gjë vlen edhe për shkeljet e përsëritura. Nëse vazhdoni ta gjeni veten duke puthur kolegët në korridoret në festat e kompanisë, me siguri po e bëni me qëllim, edhe nëse nuk jeni plotësisht të vetëdijshëm për “qëllimin” në atë kohë.

Burimi: Psychology Today

Continue Reading

Lajmet

“WALL NOT I”, projekt artistik në Muzeun e Burgut të Prishtinës

Published

on

Një ligjëratë performative dhe videoinstalacion i frymëzuar nga vepra e shkrimtarit Samuel Beckett do të prezantohet më 16 tetor në Muzeun e Burgut të Prishtinës – Burgu i Idealit.

Projekti “WALL NOT I”, i realizuar nga autori dhe përkthyesi Idlir Azizaj dhe artisti Mentor Berisha, nis në orën 19:00 dhe ndërthur ligjëratën, imazhin dhe videoinstalacionin për të eksploruar raportin mes trupit, hapësirës, kujtesës dhe rrëfimit.

Përmes dialogut mes veprës së Beckettit dhe historisë së Burgut të Idealit, projekti trajton temat e mbylljes, mungesës së lirisë dhe rezistencës njerëzore.

Aktiviteti do të mbahet më 16 tetor 2026, duke filluar nga ora 19:00, në Muzeun e Burgut të Prishtinës./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Ekspozita “Venetiku: Gjurmëve të një fondi fotografik” hapet në Muzeun “Marubi”

Published

on

Historia e studios fotografike Venetiku në Korçë dhe gjurmët e saj në trashëgiminë fotografike shqiptare do të prezantohen përmes ekspozitës “Venetiku: Gjurmëve të një fondi fotografik”, e cila hapet të premten, më 16 tetor, në Muzeun Kombëtar të Fotografisë “Marubi” në Shkodër.

E kuruar nga Mikaela Minga, ekspozita sjell historinë e studios, njerëzve që e krijuan dhe e trashëguan atë, si dhe lidhjen e tyre me qytetin dhe zhvillimet historike e shoqërore të kohës.

Përmes kërkimeve arkivore dhe dokumenteve historike, ekspozita synon të rindërtojë historinë e fondit fotografik dhe të familjes Venetiku, duke u përqendruar veçanërisht te Krisanthi Venetiku, përfaqësuesja e fundit e studios.

Përveç vlerave fotografike dhe dokumentare, ekspozita trajton lidhjen mes fotografisë, kujtesës dhe historisë, duke përfshirë dokumente që dëshmojnë përndjekjen politike të pjesëtarëve të familjes Venetiku gjatë regjimit komunist.

Materialet arkivore tregojnë se si rrethanat historike ndikuan në jetën e fotografëve dhe në fatin e trashëgimisë që lanë pas.

Ekspozita organizohet në bashkëpunim me Institutin e Antropologjisë pranë Akademisë së Shkencave të Shqipërisë dhe Autoritetin për Informimin mbi Dokumentet e Ish-Sigurimit të Shtetit, me mbështetjen financiare të Ministrisë së Turizmit, Kulturës dhe Sportit.

Hapja do të bëhet më 16 tetor, në orën 18:00, në Muzeun Kombëtar të Fotografisë “Marubi” në Shkodër./A.K/

Continue Reading

Lajmet

“Dua” dhe “Shame and Money” në listën e ngushtë për Çmimet Evropiane të Filmit 2027

Published

on

Dy filma kosovarë, “Dua”, me regji të Blerta Bashollit, dhe “Shame and Money”, me regji të Visar Morinës, janë përzgjedhur në listën e ngushtë për Çmimet Evropiane të Filmit 2027, duke shënuar një tjetër moment të rëndësishëm për kinematografinë e Kosovës.

Ndër vite, disa produksione vendore kanë qenë pjesë e përzgjedhjeve të kësaj gare, në kategori dhe faza të ndryshme.

Në kategorinë e filmave të gjatë artistikë, “Babai”, me regji të Visar Morinës, dhe “Tri dritare dhe një varje”, me regji të Isa Qosjes, u përzgjodhën në vitin 2015. Në vitin 2021, në këtë rrugëtim u përfshi edhe filmi “Zgjoi”, i regjisores Blerta Basholli.

Edhe filmat e shkurtër kosovarë kanë shënuar pjesëmarrje të rëndësishme. “Në mes” dhe “Rrugës”, të Samir Karahodës, u përzgjodhën për garën evropiane përkatësisht në vitet 2020 dhe 2024, ndërsa “I Believe the Portrait Saved Me”, me regji të Alban Mujës, ishte pjesë e përzgjedhjes për vitin 2026.

Një tjetër sukses ishte filmi “Home”, me regji të Daniel Mulloy, i cili në vitin 2016 u përfshi mes 15 filmave të nominuar për çmimin e filmit të shkurtër evropian. Në vitin 2021, “Pa vend”, me regji të Samir Karahodës, arriti në fazën finale si njëri prej pesë filmave të nominuar.

Ndërkaq, filmi “Kthimi”, me regji të Blerta Zeqirit, u përzgjodh nga Festivali i Sarajevës për garën evropiane të filmit të shkurtër në vitin 2012, por më pas u tërhoq nga gara.

Përzgjedhja e “Dua” dhe “Shame and Money” për edicionin e vitit 2027 i jep kinematografisë kosovare një tjetër mundësi për të prezantuar historitë e saj para publikut evropian dhe për të vazhduar rrugëtimin në skenën ndërkombëtare./A.K/

Continue Reading

Lajmet

“I Believe the Portrait Saved Me”, vlerësim për filmin e Alban Mujës në DOKUBAKU 2026

Published

on

Filmi dokumentar “I Believe the Portrait Saved Me” (Mua besoj se portreti më shpëtoi), me regji të artistit kosovar Alban Muja, është nderuar me përmendje të veçantë nga çmimi iHuman Award në edicionin e dhjetë jubilar të festivalit DOKUBAKU 2026, në kategorinë DOKUSHORT për dokumentarin më të mirë të shkurtër ndërkombëtar.

Juria vlerësoi mënyrën se si rrëfimi i filmit kalon nga hutimi fillestar drejt një përjetimi të thellë emocional, duke zbuluar gradualisht kuptimet e një klase të pazakontë. Filmi trajton fuqinë e artit dhe mënyrën se si portretizimi e krijimi artistik shndërrohen në instinkt mbijetese përballë barbarisë së luftës.

Sipas vlerësimit të jurisë, fotografia e filmit shmang romantizimin e luftës dhe, përmes kompozimit të kujdesshëm të kuadrove dhe trajtimit të ngjyrave, përcjell peshën e saj dramatike. Juria veçoi edhe aftësinë e regjisorit për të përmbledhur një përmbajtje kaq të thellë dhe një ndikim të fuqishëm vizual në vetëm dhjetë minuta, duke e vlerësuar filmin me përmendje të veçantë.

Ky vlerësim përbën një tjetër prezantim të krijimtarisë së Alban Mujës në skenën ndërkombëtare të filmit dokumentar./A.K/

Continue Reading

Të kërkuara