Kulturë

Përtej arenave: Parisi si pionier i gjelbërimit urban në Lojërat Olimpike

Published

on

Në një përpjekje për të organizuar Olimpiadën më të gjelbër deri më tani, Parisi ka transformuar peizazhin e tij urban, duke përdorur landmarket ekzistuese dhe duke zgjedhur opsione të qëndrueshme për ndërtimet. Pika kryesore e kësaj qasjeje ekologjike është e dukshme në përdorimin e strukturave të përkohshme dhe përmirësimeve të vendeve historike.

  Parisienët dhe vizitorët do të shohin një kontrast midis historisë dhe modernitetit, me vende ikonike si Place de la Concorde dhe Kulla Eiffel që janë rikonceptuar për sporte urbane si breakdancing dhe volejboll plazhi. Strategjia synon të minimizojë ndërtimet e reja, duke shfaqur në vendin e tyre trashëgiminë kulturore të pasur të Parisit si sfond për spektaklin sportiv.

Fokusi kryesor i kësaj strategjie është në përmirësimet inovative të infrastrukturës ekzistuese: 25 pishina janë rinovuar nëpër qytet, duke përfshirë transformimin dramatik të Grande Nef Lucien-Belloni në një vend gjuajtjeje, ndërsa pasqyra e dyqanit të madh Grand Palais është rikrijuar me respekt për historinë e saj, duke përmbajtur sporte moderne si gjuajtje me shpata dhe taekwondo.

Për më tepër, Parisi ka përdorur Olimpiadën si një katalizator për rinovimin urban dhe iniciativat e qëndrueshmërisë.

Emmanuel Grégoire, ish-zëvendëskryeministri, thekson përmirësimet infrastrukturale të rëndësishme si korridoret e reja të biçikletave, rrjetin e metrove të zgjeruara dhe Seinan më të pastër, të cilat janë nxitur nga impulsi i Lojërave. Ai vlerëson se pa këtë ngjarje, ndryshimet e ndërtesave publike, transportit publik, pastrimit të Senës dhe mbjelljes së 300,000 pemëve të reja do të kishin marrë shumë vite për të realizuar. Ndryshimet janë të dukshme për vizitorët, me rrjetin e ri të biçikletave dhe stacionin e ri Saint-Denis-Pleyel, një dizajn i Kengo Kuma, që e bën të ndihet si një eksperiencë emocionuese për të arritur fshatin Olimpik. Megjithëse kritikët mund të thonë se shumica e planifikimeve kanë filluar para Lojërave, Grégoire mbetet i bindur se impulsi sportiv ka vepruar si një katalizator për të bërë gjërat të ndodhin më shpejt.

Kritikët argumentojnë se këto ndryshime ishin tashmë në lëvizje para Olimpiadës, por mbështetësit theksojnë rolin e ngjarjes në shpejtimin dhe përforcimin e këtyre përpjekjeve. Fokusi në qëndrueshmëri përhapet edhe në fshatin e sportistëve, duke përshkuar dizajne të gjelbërta dhe tërheqëse që simbolizojnë angazhimin e Parisit për një të ardhme më të gjelbër.

Me një buxhet të kryesisë së drejtuar kryesisht për përmirësimin e infrastrukturës ekzistuese në vend se për ndërtimin e vendeve të reja, Parisi synon jo vetëm të sjellë një Olimpiadë të paharrueshme, por edhe të lërë një ndikim pozitiv të qëndrueshëm në shenjën e këmbës së qytetit dhe trashëgimisë infrastrukturore. Ndërsa Lojërat zhvillohen në sfondin e shkëlqimit arkitektonik të Parisit, bota ndjek për të parë nëse ky vizion ambicioz për një Olimpiadë të qëndrueshme do të vendosë një standard të ri për qytetet e ardhshme që do të jenë pritëse./UBTNews/

Nga Guardian, në përkthim dhe përshtatjte të D.E

 

 

 

Lifestyle

Soda e bukës zhduk aknet

Published

on

Continue Reading

Magazinë

Këngëtari Wheesung gjendet i vdekur në moshën 43-vjeçare

Published

on

Këngëtari koreano-jugor Wheesung, 43-vjeçar u gjet i vdekur të hënën në shtëpinë e tij në Seul.

Ai dyshohet se pësoi arresti kardiak, thanë autoritetet, duke shtuar se kishte kaluar një “kohë e konsiderueshme” përpara se të zbulohej trupi i tij.

Ata vunë në dukje se nuk kishte shenja të dhunës.

Wheesung, emri i vërtetë i të cilit është Choi Whee-sung, debutoi në vitin 2002 dhe shpejt bëri emër me vokalin e tij plot shpirt.

Ai ishte masivisht i popullarizuar në vitet 2000 dhe është vlerësuar me popullarizimin e R&B në Korenë e Jugut.

Continue Reading

Kulturë

Ikona e vitit 1860, në proces restaurimi dhe konservimi

Published

on

Muzeu Kombëtar i Artit Mesjetar në Korçë ka ndarë me publikun, përmes rrjeteve sociale, procesin e restaurimit dhe konservimit të ikonës së Johan Pagëzorit. Ikona, e cila ka një histori të pasur dhe ka qenë pjesë e një ikonostasi, ka pësuar dëmtime të konsiderueshme, duke qenë se informacioni për origjinën e saj mbetet i kufizuar.

E pikturuar në vitin 1860, ikona ka kaluar përmes një periudhe të vështirë konservimi. Shtresa pikturale e saj kishte pësuar dëme të mëdha, duke lënë të zbuluar gruntin e bardhë që ndodhet poshtë. Për më tepër, verniku që mbulonte ikonën ishte errësuar dhe oksiduar, duke i dhënë asaj një pamje të dëmtuar. Pas një procesi të kujdesshëm konsolidimi të shtresës së gruntit dhe pikturës, dhe pas largimit të vernikut të degraduar, ikona ka hyrë në një fazë të re ndërhyrjesh estetike, ku po përmirësohet edhe një pjesë e konsiderueshme e sipërfaqes së saj.

Johan Pagëzori, për të cilin është pikturuar ikona, është një nga figurat më të rëndësishme të krishtërimit, i njohur gjithashtu si “pararendësi”. I janë kushtuar një numër i madh ikonash, që pasqyrojnë momente të ndryshme të jetës së tij. Vitin e kaluar, në kuadër të Ditës së Muzeve, Muzeu Kombëtar i Artit Mesjetar organizoi një ekspozitë të veçantë, ku u shfaqën 13 ikona që ilustruan ngjarje kryesore nga jeta e Johan Pagëzorit. Disa nga këto vepra janë anonime, ndërsa të tjerat janë realizuar nga mjeshtra të njohur si Kostandin Jeremonaku dhe Vangjel Zengo, duke përfshirë periudha të ndryshme, nga shekulli i 14-të deri në shekullin e 20-të.

Ky restaurim dhe konservim i ikonës është një hap i rëndësishëm në ruajtjen e trashëgimisë kulturore dhe historike, duke e rikthyer atë në gjendje të përshtatshme për t’u ekspozuar dhe vlerësuar nga publiku./UBTNews/

Continue Reading

Kulturë

Eksodi i marsit të vitit ’91 drejt Italisë fqinje

Published

on

Më 6 mars të vitit 1991, më shumë se 3000 shtetas shqiptarë lanë vendin dhe hipën në bordin e anijes “Tirana”, e cila i çoi drejt Italisë. Ky moment shënoi një nga eksodet më dramatike të historisë së Shqipërisë pas rënies së diktaturës komuniste, një ngjarje që do të mbetej e paharruar për shumë vite.

Në vitin 1991, Shqipëria ishte duke kaluar një periudhë të pasigurtë dhe të turbullt pas rënies së regjimit komunist, kur liria e ribërë ishte një mundësi, por gjithashtu një sfidë e re. Pas dekadash të diktaturës dhe mbylljes absolute ndaj botës, populli shqiptar ishte i etur për të provuar një jetë të ndryshme, të mbushur me mundësi dhe shpresë për të ardhmen. Pasi të shumtë kishin shfrytëzuar mundësinë për të lëvizur nëpërmjet grykave të kufirit për në Greqi, tani një tjetër valë emigrimi kishte marrë formë, një eksod masiv nga portet e Shqipërisë drejt Italisë.

Ky eksod, i quajtur nga shumë historianë dhe analistë si një ngjarje analoge me eksodin biblik, nuk ishte një ngjarje e zakonshme. Ai pasqyronte dëshpërimin dhe shpresën për një të ardhme më të mirë në një botë të paeksploruar deri më tani. Shtetasit shqiptarë, të motivuar nga shpresa për lirinë dhe mundësitë që ofronte bota perëndimore, morën rrugën për të siguruar një jetesë më të mirë për veten dhe familjet e tyre.

Përveç anijes “Tirana”, që nisi më 6 mars, braktisja e Shqipërisë përshkoi një periudhë shumë intensive të muajve të parë të vitit 1991. Pritshmëritë ishin të mëdha, pasi gjithkush kishte dëgjuar për mundësinë e lirisë dhe jetës së pasur që shpesh shfaqej në ekranin e televizorëve të kohës. E megjithatë, kjo ndodhi në një klimë të pasigurtë politike dhe ekonomike, ku shqiptarët udhëhoqën një valë shpërthimi për të kërkuar një jetë tjetër në perëndim.

Me ardhjen e gushtit, një tjetër eksod ndodhi, kur mijëra shqiptarë të tjerë u nisën nga porti i Durrësit dhe hipën në anijen “Vlora”. E ngarkuar me burra, gra dhe fëmijë, kjo anije shpërtheu me një fluks të paparë emigrantësh, të cilët shpresonin se zbarkimi në Itali do t’u ofronte mundësinë për të filluar një jetë të re. Pas dy javësh, më shumë se 17 mijë shqiptarë u riatdhesuan nga Bari, ndërsa rreth 1500 prej tyre kërkuan azil politik dhe mbetën në Itali.

Eksodi i marsit të vitit 1991 mbetet një ngjarje që do të ruhet gjatë në kujtesën kolektive të shqiptarëve. Ai është një nga momentet që ka ndikuar fuqishëm në formimin e drejtimit të ri të Shqipërisë dhe ka pasqyruar një periudhë të vështirë për vendin, por gjithashtu një periudhë shprese për një të ardhme më të hapur dhe më të mundësuar./UBTNews/

 

Continue Reading

Të kërkuara