Në një intervistë për “Shqipëria Live”, këngëtari Ardit Çuni, që është pjesë e ekipit të Anxhela Peristerit në Rotterdam, e konsideroi performancën e saj në Eurovizion si më të arrirën në karrierën e Anxhelës. Ndoshta ka të drejtë, jo për zërin, pasi dihet aftësia e Anxhelës për të kënduar live, por edhe për paraqitjen skenike në tërësi.
Veshja e Anxhelës nuk ishte ndonjë risi e jashtëzakonshme. Fustane në formën e truporeve përdoren nga pothuajse të gjithë këngëtaret që performojnë live në skena të rëndësishme, si J.Lo apo Beyonce. Që do të thotë se Anxhela ngjan si Beyonce, por jo – nuk e ka kopjuar, për sa kohë është një veshje e zakonshme në garderobën e këngëtareve.SACHA JEAN-BAPTISTE
Çfarë i dha efektin e duhur performancës qenë mungesa e back-vokaleve, mungesa e balerinëve dhe efektet skenike mbrapa siluetës së Anxhelës. Ajo bashkëpunoi me koregrafen suedeze dhe artisten për performancat skenike, Sacha Jean-Baptiste. Nisur nga përvoja me disa artistë të njohur, Sacha diti si ta sillte më së miri performancën e Anxhelës. Sa për informacion, Sacha Jean-Baptiste qëndron pas disa paraqitjeve dinjitoze, si:
Nina Sublatti – “Warrior, Eurovizion 2015
Eleni Foureira – “Fuego”, Eurovizion 2018
Iveta Mukuchyan – “Lovewave”, Eurovizion 2016
“Anxhelës nuk i duheshin balerinët. Ajo e krijoi atmosferën vetë. Kënga ishte e fuqishme dhe në shqip,” shkruan dikush në YouTube. “Jam shumë i lumtur që Shqipëria vazhdon dhe përfaqësohet me këngë në gjuhën shqipe, pa i përkthyer në anglisht, sepse është më bukur dhe më interesante kur përfaqësohesh me kulturën tënde,” shton një tjetër.
Zgjedhja e koreografes për të mos patur balerinë në skenë nuk është aspak rastësore. Vetë kënga flet për karmën, kështu që kjo është arsyeja pse ajo këndon e vetme në skenë. “Më pëlqen fakti që është vetëm në skenë. Është vetëm ajo. Pa të dashur, pa miq,” shkruan një i huaj në YouTube.
Në pjesën më të madhe të komenteve, njerëzit vlerësojnë qasjen ndaj detajeve tradicionale shqiptare. “Një këngë me instrumente tradicionalë, elementë etnikë, gjuhë amtare, zë i fuqishëm, ritëm dramatik, goditje të forta. Gjithë çfarë kërkoj nga një baladë e mahnitshme në Eurovizion. Punë e paqme Shqipëria,” lexohet në një tjetër koment.
Ka më shumë se 3,700 komente në videon e performancës së Peristerit. Ne shkuam deri në gjysmën e tyre dhe s’gjetëm një koment të vetëm negativ. Nuk besojmë se gjysma tjetër do të jetë ndryshe. Në shumë komente të njerëzve të huaj, fansa të Eurovizionit, shkruhet se Shqipëria është e nënvlerësuar.
Në edicionin e katërt të “Dokudaily”, vëmendja përqendrohet te kinemaja si një formë rezistence ndaj apatisë dhe mënyrë për t’iu qasur më nga afër realitetit.
Në këtë numër, Mark Cousins propozon përdorimin e filmit dokumentar si një mënyrë për ta parë dhe kuptuar botën, ndërsa diskutimi shtrihet edhe në çështje të rëndësishme që lidhen me kinemanë bashkëkohore.
Mes temave të trajtuara janë pronësia mbi historitë dhe mënyra se kush ka të drejtë t’i tregojë ato, përdorimi i gjuhës në kinematë kombëtare, si dhe reagimet e njerëzve ndaj përdorimit të inteligjencës artificiale (AI).
“Dokudaily” ndalet gjithashtu te puna e ekipit të mikpritjes, i cili përshkruhet si “motori i padukshëm” që qëndron pas atmosferës dhe humorit të veçantë të këtij aktiviteti.
Përmes këtyre temave, edicioni i katërt e vendos dokumentarin në qendër të një diskutimi më të gjerë mbi shoqërinë, identitetin, teknologjinë dhe mënyrën se si kinemaja mund të sfidojë indiferencën.
Nata e gjashtë e festivalit “Etno Fest” në fshatin Kukaj u karakterizua nga një gërshtim i traditës autoktone, muzikës klasike dhe artit skenik, duke mbledhur artistë e dashamirës të kulturës nga treva të ndryshme.
Sipari i mbrëmjes u hap me performancën e Etno Ansamblit “Vullkani i Istogut”, i cili solli në skenë këngë, valle dhe motive tradicionale të trevës së Istogut.
Programi vazhdoi me një koncert artistik të interpretuar nga Blerim Grubi, Nita Grubi dhe Arjana Kuriu Grubi, të cilët sollën një frymë me finesë muzikore për pranishmit.
Ngjarja qendrore e mbrëmjes ishte shfaqja teatrore “Pesë fytyrat e heshtjes”, me regji të Ilir Bokshit, e realizuar nga trupa e Teatrit “Migjeni” të Shkodrës. Shfaqja trajtoi tema komplekse njerëzore, me fokus te dhuna familjare dhe përjetimet e pathëna.
Aktivitetet e ditës së gjashtë u përmbyllën në orët e vona me “Etno Nejën”, ku grupi “Melodia e Vjetër” interpretoi pjesë nga repertori i traditës muzikore e shpirtërore. /E.A/
Dita e tretë e festivalit “Etno Fest” solli një gërshetim të arteve skenike, trashëgimisë kulturore dhe kujtesës kolektive, duke përfshirë shfaqje teatrale, demonstrime tradicionale, dokumentarë historikë dhe muzikë live.
Programi artistik nisi me monodramën “No Surprises”, me regji të Endrit Gashit dhe interpretim të Ergjan Mehmetit. Shfaqja u prezantua përmes një qasjeje skenike interesante, duke trajtuar përjetimet e individit, raportin e tij me realitetin bashkëkohor dhe dimensionin emocional të dashurisë.
Në kuadër të promovimit të trashëgimisë kulturore u prezantua etno-performanca “Zeje në zhdukje: Farkëtari”. Përmes demonstrimit praktik të mjeshtërisë së farkëtimit, performanca vuri në pah rëndësinë e ruajtjes dhe transmetimit të zanateve tradicionale.
Mbrëmja vazhdoi me shfaqjen e dy dokumentarëve me tematikë nga historia e Kosovës:
“Ferdonija” me autorë Gazmend Bajri dhe Shkurte Dauti: Një rrëfim për historinë dhe qëndresën e Ferdonije Qerkezit nga Gjakova, e cila jeton me kujtimin e bashkëshortit dhe katër djemve të saj të humbur gjatë luftës.
“Pesë lulet, një notë e humbur” me autor Fatlum Haziri: Dokumentar që trajton temën e helmimeve të nxënësve në shkollat e Kosovës gjatë viteve ’90, i ndërtuar mbi dëshmi, intervista dhe materiale arkivore.
Aktivitetet e ditës u përmbyllën me “Etno Nejën”, ku interpretoi grupi “Ardian Behrami CIPA & Band”, duke sjellë përpunime muzikore për publikun pranishëm. /E.A/
Nata e dytë e edicionit të 16-të të “Etno Fest-it” nisi me Ansamblin “Devolli” nga Korça, i cili solli për publikun valle tradicionale devolliane, veshje autoktone dhe harmoninë e lojës instrumentale ku dominonte klarineta.
Programi vazhdoi me aktorin Armend Baloku dhe shfaqjen e tij mbështetur në veprën monumentale të Gjergj Fishtës, “Lahuta e Malësisë”. Permes një interpretimi me ekspresivitet e temporitëm dinamik, ai përcolli fuqishëm historinë dhe mesazhin aktual të Fishtës “Lidhnju bashkë si kokrrat në shegë”, duke i shtuar mbrëmjes dozën e adrenalinës kombëtare.
Më pas, kompania Dance Theatre nga Gjergj Prevazi prezantoi shfaqjen e baletit “Void” (Bosh). Lëvizjet e precizuara të balerinave Katerina Goga dhe Chiara Xoxi përcollën përmes gjuhës së trupit përpjekjen për të mposhtur apatinë e zbrazëtinë përmes artit. Mbrëmja u përmbyll te “Qilimi fluturues i gjyshes” me performancën e grupit “NA” dhe DJ Cabo, duke gërshetuar muziken tradicionale me atë moderne. /E.A/