Në moshën 106 vjeç, Eileen Kramer po vazhdon të jetë një balerinë, artiste, interpretuese dhe koreografe.
Ajo shkruan çdo ditë nga qendra e kujdesit për të moshuarit në Sidney ku qëndron, boton libra dhe gjithashtu ka hyrë në konkursin më prestigjioz të pikturës në Australi.
Pas dekadash që jetoi jashtë vendit, zonja Kramer u kthye në qytetin e saj të Sidneit në moshën 99-vjeçare. Prej nga ajo periudhë, ajo ka bashkëpunuar me artistë për të krijuar disa video që shfaqin talentin e saj dhe pasionin që ka pasur gjatë gjithë jetës: vallëzimin.
Ajo tregon se prej që është kthyer në Sidney ka qenë shumë e zënë duke interpretuar pjesë të mëdha kërcimi në Institutin Kombëtar për Artin Dramatik dhe teatrot e pavarura.
1953
“Kam marrë pjesë në dy festivale të mëdha vallëzimi në Adelaide dhe Brisbane, kam qenë në një film, kam dhënë shumë shfaqje më të vogla, kam shkruar tre libra dhe sot po kaloj një ditë të lirë duke folur me ju”, thotë ajo nga shtëpia e saj.
Diçka që ajo shpesh pyetet është nga buron e gjithë energjia e saj – dhe nëse ka ndonjë sekret për të kërcyer në moshë të shtyer.
Përgjigja e saj është se ajo ka ndaluar fjalët “e vjetër” dhe “moshë” nga fjalori i saj. “Unë them nuk jam e moshuar, thjesht kam qenë këtu për një kohë të gjatë dhe kam mësuar disa gjëra gjatë rrugës.Qëndrimi im për të krijuar gjëra është identik me atë kur isha fëmijë“, thekson Kramer.
E lindur në Mosman Bay të Sidney-t, zonja Kramer u trajnua si valltare, pastaj bëri një turne në Australi me Baletin Bodenwieser për një dekadë. Ajo udhëtoi në Indi dhe më vonë u vendos në Paris dhe më pas në New York – ku jetoi deri në moshën 99 vjeç.
Znj. Kramer (lart) dhe Jean Raymond në një performancë të vitit 1940 për Kompaninë Bodenwieser Dance
Karriera e saj e vallëzimit përfshin katër kontinente dhe një shekull.
“Duke qenë në shoqërinë e valltarëve gjithë jetën time, nuk jam ndjerë kurrë vetëm“, thotë ajo. “Ndryshe nga unë, disa u martuan dhe patën fëmijë ose u kthyen në Evropë. Unë i durova sifdat e jetës së balerinës”.
Duke jetuar në Paris për pjesën më të madhe të jetës së saj të hershme, zonja Kramer thotë se mënyra e vetme për të paguar qiranë ishte të ishe modelja e ndonjë artisti. Ndërsa kur u kthye në Australi, ajo ishte e kënaqur që disa gjëra nuk kishin ndryshuar – të tilla si të shihje njerëz që hanin peshk dhe patate të skuqura.
“Ne do të lëmë pas disa zemra të thyera!”, i kishte thënë Madame Bodenwieser, lidhur me jetesën gjithmonë në lëvizje të një balerine./UBTNews
Po vazhdojnë punimet për rinovimin e plotë të Teatrit ODA në Prishtinë, një nga hapësirat më të rëndësishme të skenës së pavarur dhe artit bashkëkohor në Kosovë.
Pas më shumë se dy dekadash veprimtari artistike, objekti po transformohet me synim krijimin e kushteve më të mira për artistët dhe publikun, duke ruajtur rolin e tij në jetën kulturore të kryeqytetit.
Projekti kap vlerën prej 1.3 milionë eurosh dhe synon forcimin e infrastrukturës kulturore, si dhe krijimin e mundësive të reja për zhvillimin e skenës artistike në Kosovë./A.K/
Po vazhdojnë punimet për restaurimin e shtëpisë së familjes Koçbashliu, një aset me vlera të veçanta historike, arkitekturore dhe etnologjike, i cili ndodhet në Qendrën Historike të Prizrenit.
Kjo shtëpi tradicionale ruan elemente karakteristike të arkitekturës qytetare prizrenase, ndër to edhe hajatin dhe çardakun, që i japin objektit veçoritë e tij tipologjike.
Përmes restaurimit synohet ruajtja e këtij objekti dhe e vlerave të tij të trashëgimisë kulturore, duke mbrojtur një pjesë të rëndësishme të kujtesës dhe identitetit historik të Prizrenit./A.K/
Galeria Kombëtare e Kosovës po organizon një program të veçantë për familje, i dedikuar fëmijëve dhe i fokusuar në afrimin e tyre me artin përmes lojës, krijimtarisë dhe eksplorimit të teknikave të ndryshme artistike.
Programi do të zhvillohet për katër ditë, duke filluar nga ora 11:00, ndërsa punëtoritë do të frymëzohen nga veprat e ekspozitës që aktualisht është e hapur në Galerinë Kombëtare të Kosovës.
Gjatë aktiviteteve, fëmijët do të kenë mundësi të eksperimentojnë me pikturë, kolazh, media të përziera dhe tekstil, duke eksploruar tema si natyra, ngjyrat, format dhe imagjinata.
Përmes punës praktike, pjesëmarrësit do të inkurajohen të shprehen lirshëm dhe të zhvillojnë qasjen e tyre krijuese ndaj artit.
Të gjitha punëtoritë do të udhëhiqen nga edukatorja e artit Rina Gosalci, ndërsa Galeria Kombëtare e Kosovës ka ftuar familjet t’i bashkohen programit dhe të kalojnë kohë së bashku në një hapësirë të dedikuar artit dhe krijimtarisë./A.K/
Në Bibliotekën Qendrore të Kampusit UBT në Lipjan është promovuar libri më i ri i Prof. Dr. Halil Krasniqit, i titulluar “Religjioni dhe mjekësia – Besimi, shëndeti, jeta dhe rruga e njeriut drejt së vërtetës”. Ngjarja mblodhi familjarë, kolegë, profesorë, studentë e profesionistë të shëndetësisë e kulturës.
Vepra analizon raportin e thellë mes shkencës mjekësore dhe besimit, duke trajtuar lidhjen trup-shpirt, përballjen me sëmundjen dhe kërkimin e paqes së brendshme.
Gjatë fjalës së tij, ish-presidenti i Kosovës, Fatmir Sejdiu, vuri në dukje se libri shërben si një pikëtakim thelbësor mes besimit dhe shkencës, veçanërisht në momentet kur njeriu përballet me dilema të brendshme.
“Ajo që profesori Halil e thotë edhe në libër është se religjioni dhe mjekësia janë një ftesë për dialog ndërmjet mjekut dhe pacientit, shkencës dhe etikës, trupit dhe shpirtit, dijes dhe besimit. A është ky një formulim i qëndrueshëm? Po, sepse e gjejmë në pjesën praktike atëherë kur njeriu përballet me ato shqetësimet e veta të brendshme,” u shpreh Sejdiu.
Rektori i UBT-së, Prof. Dr. Edmond Hajrizi, vlerësoi gjithashtu kontributin e gjatë të Dr. Krasniqit në akademi dhe mjekësi, duke e cilësuar librin si një hap të guximshëm për të hapur debate të nevojshme shoqërore.
“E falënderoj doktor Halilin për kontributin e tij në gjenerimin e dijeve përmes punës si profesor në UBT, si dhe e vlerësoj jashtëzakonisht shumë përkushtimin e tij në fushën e mjekësisë. Libri i tij i fundit është mjaft interesant dhe sfidues… Një guxim i tillë është i nevojshëm, sepse kemi nevojë të debatojmë për çështje që lidhin religjionin me shëndetin,” theksoi Hajrizi.Në përmbyllje, vetë autori Prof. Dr. Dr. Halil Krasniqi tregoi se shtysa kryesore pse një kirurg i përkushtohet shkrimit lidhet drejtpërdrejt me vlerën e vetë njeriut dhe forcën hyjnore që udhëheq jetën.
“Shtrohet pyetja se pse shkruan një mjek, një kirurg, vendi i të cilit është në sallën e operacionit pranë pacientëve? Përgjigja ime është shumë e thjeshtë: të gjitha librat shkruhen për njeriun — qenien më të përsosur, e cila vuan, sëmuret, përjeton faza të ndryshme të jetës dhe që është ajo që e ndryshon botën. E në ndikimin e njeriut ekziston edhe një forcë natyrore që e quajmë Zot (Allah), i cili ka një ndikim të drejtpërdrejtë në krijimin, jetën dhe vdekjen e njeriut,” përmbylli Krasniqi.