Lajmet

“Ju keni orët, por ne kemi kohën” – Motoja e talibanëve nga viti 2001

Published

on

Teoricienti i përgjithshëm dhe ushtarak prusian Carl von Clausewitz deklaroi në gjysmën e parë të shekullit XIX se një nga mënyrat për të fituar një luftë ishte thyerja e vullnetit të armikut për të luftuar.

Kjo mund të arrihet në disa mënyra – një nga më brutale dhe efektive ishte hedhja e bombave atomike në Hiroshima dhe Nagasaki – ndër të cilat sigurisht që është këmbëngulja.

Kur bëhet fjalë për kaosin aktual në Afganistan, është e qartë se talibanët kanë treguar një vullnet shumë më të madh për të luftuar, i cili nuk është zhdukur as kur ata ishin mundur ushtarakisht bindshëm njëzet vjet më parë.

Ky vullnet ndoshta shprehet më së miri në një fjali që i atribuohet nga burime të ndryshme të mediave një ushtari të panjohur të talibanëve, ose i përshkruar si një thënie popullore afgane: “Ju keni orët, por ne kemi kohën”. Disa versione thonë se talibanët e kapur thanë: “Amerikanët kanë orët, por ne kemi kohën”.

Kjo fjali është cituar rregullisht në mediat perëndimore që nga fillimi i këtij shekulli, në fakt që nga fillimi i ndërhyrjes perëndimore. Në fillim dukej si një kërcënim bosh për fanatikët talibanë, por me kalimin e kohës filloi të tingëllojë si një shpjegim profetik i gjithçka që ndodhi në Afganistan gjatë dy dekadave të fundit.

Fjalia është cituar në analizat e situatës në Afganistan të botuara më shumë se dhjetë vjet më parë në Guardian britanik, sipas revistës amerikane Newsweek në artikullin e saj në të cilin pyeti “Si është e mundur që talibanët të këmbëngulin?”

Në vitin 2011, Newsweek foli me komandantin e atëhershëm 28-vjeçar të talibanëve të rangut të mesëm, Mujahideen Rahman, i cili u tha atyre se “as nuk e mban mend sa kohë ka luftuar me amerikanët”.

Rahman i tha një reporteri të Newsweek se amerikanët e mbajtën rob në aeroportin Bagram nga fillimi i vitit 2009 deri në gusht 2010 dhe se ai më pas kaloi një muaj e gjysmë edhe më të errët në një qendër pyetjeje të drejtuar nga agjencia e atëhershme e inteligjencës qeveritare në Kabul. Ai foli për shokët e tij, të cilët ishin vrarë, të paaftë ose ishin kapur, dhe se ai dhe grupi i tij i vogël i luftëtarëve ishin dëbuar nga baza e tyre në provincën fqinje të Ghazniut.

“Duket e rraskapitur, sikur të ishte në prag të heqjes dorë?”, tha një reporter i Newsweek, derisa pyeti një luftëtar talibanë nëse talibanët duhet të bien dakord me amerikanët dhe autoritetet afgane për t’i dhënë fund luftës.

Papritur, talibanët bërtitën: “Jo! Lufta do të vazhdojë derisa amerikanët të mposhten, pavarësisht se sa kohë zgjat dhe sado që të sakrifikohet”.

“Koha në burg dhe koha në xhihad nuk do të thotë asgjë për ne”, tha Mujahideen Rahman për Newsweek. “Bateria e orës tuaj do të shkarkohet dhe duart e saj do të ndalen. Por koha jonë në betejë nuk do të përfundojë kurrë. Ne do të fitojmë”, ishte i sigurt ai në vitin 2011.

“Rebelët duket se janë plotësisht të bindur se edhe Zoti edhe koha janë në anën e tyre. Çdo gjë tjetër është detaje të parëndësishme: përvjetorët, afatet kohore, dhe të gjitha kufizimet ekonomike, financiare dhe politike që marrin vigjilencën e politikëbërësve amerikanë. Rebelët nuk tregojnë interes për numrat, statistikat ose oraret, ata përqendrohen vetëm në fitore, për të cilin ata janë të sigurt se një ditë do të jenë të tyret”, vuri në dukje Newsweek me skepticizëm në vitin 2011. E gjithë kjo atëherë u dukej shumëkujt si fanatizëm pa mbulesë, dhe sot rezulton të jetë një e vërtetë pothuajse banale.

Këto ditë, ne jemi dëshmitarë se bateritë e Perëndimit kanë mbaruar dhe se, të paktën në këtë pikë, këmbëngulja e talibanëve ka triumfuar.

Ekziston një aspekt tjetër interesant i kësaj fjalie të cituar shpesh. Ora është një pajisje, një makinë, një produkt teknologjik, i cili mund të simbolizojë epërsinë teknike të Perëndimit në kuptimin ushtarak, ndërsa koha është një kategori e veçantë, madje metafizike, e cila kapërcen çdo makinë, madje edhe vetë natyrën.

Pikat e ujit nuk shpërthejnë nëpër shkëmbinj sepse janë gjithmonë të fortë, por sepse ato pikojnë me këmbëngulje për shekuj me radhë. Nuk ka asnjë pajisje të tillë, pavarësisht sa teknikisht e përsosur dhe e mirëmbajtur me zell, që mund të mbijetojë me kalimin e kohës përgjithmonë.

Mungesa e këmbënguljes së Perëndimit u vu në dukje në komentin e tij të fundit për gazetën prestigjioze kanadeze The Globe and Mail dhe David Mack, një ish- oficer britanik që shërbeu, ndër të tjera, në Afganistan.

“Ndërtimi i një kombi nuk është një ushtrim prej 10 ose 20 vjetësh. Është një angazhim prej 30 ose 50 vjetësh, madje edhe më i gjatë. Është një partneritet i qëndrueshëm dhe brezash që zgjat një jetë të tërë. Për gati 50 vjet, ushtarët e NATO -s kanë qëndruar stoikisht pranë Rhine gjatë luftës së ftohtë, duke pranuar se jeta e tyre humbi pas pushtimit sovjetik në Evropën Perëndimore. E njëjta gjë vlen edhe për 28.500 trupat amerikane që mbetën të vendosur në një ngërç 70-vjeçar në Gadishullin Korean. Ushtria mund të sigurojë siguri, por qeveritë dhe politikanët duhet të ruajnë vendosmërinë e tyre”, shkroi Mack, duke shtuar se “kur ne e humbim durimin në fund të fundit, atëherë të këqijtë fitojnë”.

Mack vëren se talibanët ishin të gatshëm të prisnin me durim, për të luftuar përgjithmonë, që do të thotë se ata kishin një avantazh të madh strategjik ndaj Perëndimit.

Në mënyrë domethënëse, në kritikën e tij ndaj lëvizjes së presidentit amerikan Joe Biden, Ryan C. Crocker, i cili ishte ambasador i Barack Obama në Kabul, i referohet gjithashtu fjalisë së famshme për orët dhe kohën.

Crocker botoi një artikull në New York Times në të cilin ai menjëherë deklaroi në titull se “mungesa e durimit strategjik të Biden çoi në katastrofë”.

“Mbaj mend një koment që i atribuohet një luftëtari talibanë të kapur disa vjet më parë: ‘Ju amerikanët keni orët, por ne kemi kohën’. Fatkeqësisht, kjo pikëpamje doli e saktë – talibanët na mbijetuan neve dhe padurimit tonë”, shkruan Crocker.

Ai kujton se padurimi amerikan ka qenë një problem që nga humbja sovjetike në Afganistan në vitin 1989.

“Pas disfatës sovjetike në Afganistan nga muxhahedinët e mbështetur nga SHBA, të stërvitur nga Pakistani, ne vendosëm se kishim mbaruar. Ne mund të shihnim që po vinte lufta civile afgane – e vetmja gjë që mbante grupet e ndryshme afgane së bashku ishte një armik i përbashkët. Por kjo nuk ishte problemi ynë – ne u larguam. Me largimin tonë ne ndaluam ndihmën e Pakistanit në një mënyrë vendimtare: ne ndërprenë ndihmën e sigurisë dhe ekonomike për shkak të programit të saj të armëve bërthamore, diçka që kishim toleruar më parë. Kështu Pakistani, sipas perceptimit të tij, u bë aleati më i afërt, aleati më ngushtë i talibanëve. Kjo është arsyeja pse Pakistani u dha mbështetje talibanëve kur ata filluan të forcoheshin në vitet 1990: mund të përfundojë një konflikt të rrezikshëm përgjatë kufijve të paqëndrueshëm të Pakistanit”, shpjegon ambasadori Crocker.

Ai gjithashtu kujton se më vonë, kur Shtetet e Bashkuara vendosën të afroheshin përsëri me Pakistanin pas sulmit në Qendrën Botërore të Tregtisë në Nju Jork, ai u përpoq të bindte politikanët pakistanezë dhe udhëheqjen ushtarake që të mohonin mbështetjen ndaj talibanëve.

Ai mori këtë përgjigje: “Ne ju njohim juve amerikanëve. Ne e dimë që ju nuk keni durim për një luftë të gjatë. Ne e dimë se do të vijë dita kur thjesht do të lodheni dhe do të shkoni në shtëpi – kjo është ajo që bëni. Por ne nuk do të shkojmë askund – ne jetojmë këtu. Pra, nëse mendoni se do t’i bëjmë talibanët armiq të vdekshëm, ju jeni plotësisht të çmendur”.

Kjo është pikërisht ajo që ndodhi, aleatët perëndimorë u lodhën dhe humbën vullnetin për të luftuar në Afganistan. Talibanët, nga ana tjetër, nuk e humbën vullnetin për të luftuar, edhe kur u mundën. Ata ishin të bindur se koha ishte në anën e tyre dhe, për fat të keq – ata kishin të drejtë.

Lajmet

Mbi 131 mijë votues nga diaspora certifikohen për zgjedhjet e 7 qershorit

Published

on

By

Komisioni Qendror i Zgjedhjeve ka njoftuar zyrtarisht se ka përfunduar procesi i shqyrtimit të aplikimeve për votuesit jashtë Kosovës për zgjedhjet e parakohshme të 7 qershorit, ku nga gjithsej 142 mijë e 802 aplikantë, janë aprovuar 131 mijë e 901 prej tyre, ndërsa 10 mijë e 906 kërkesa janë refuzuar.

Drejtori i Sekretariatit të KQZ-së, Besnik Buzhala, bëri të ditur gjatë mbledhjes së të martës se shqyrtimit të gjitha kërkesave ka përfunduar dje, ndërkohë që sot në orën 20:32 përfundon edhe afati ligjor për kundërshtimet administrative.

Gjatë kësaj periudhe, e cila zgjati nga 6 deri më 17 maj 2026, u regjistruan edhe 96 anullime të kërkesave nga votuesit që zgjodhën të rikthehen në listën e votuesve brenda Kosovës.

Paralelisht me procesin e certifikimit, KQZ ka miratuar edhe adresat e kutive postare për votimin nga jashtë, të cilat do të jenë funksionale në 22 shtete të ndryshme si Gjermani, Zvicër, ShBA, Shqipëri, Austri, e vende të tjera.

Anëtari i KQZ-së, Alban Krasniqi, theksoi se janë bërë vizita në terren për të verifikuar kapacitetet e mbledhjes së zarfeve, ndërsa Buzhala sqaroi se planet operative me Ministrinë e Punëve të Jashtme janë gati për të siguruar mbledhjen dhe dërgimin e sigurt të votave drejt Kosovës. /Kosova Press/

Continue Reading

Lajmet

FSK dhe Komanda Evropiane e Shteteve të Bashkuara zotohen për thellim të bashkëpunimit

Published

on

By

Komandanti i Forca e Sigurisë së Kosovës, Bashkim Jashari, ka pritur në takim Zëvendës Shefin e J5/8 të Komandës Evropiane të Shteteve të Bashkuara (USEUCOM), gjeneral brigade Chris A. McKinney.

Gjatë takimit, të dy gjeneralët diskutuan për situatën e sigurisë në vend dhe rajon, si dhe për avancimin e kapaciteteve të Kosovës në fushën e mbrojtjes, përfshirë blerjet ushtarake dhe zhvillimin e industrisë së mbrojtjes.

Gjeneral Jashari theksoi rëndësinë e mbështetjes së Shtetet e Bashkuara të Amerikës si partner strategjik i Kosovës, ndërsa gjeneral McKinney përgëzoi punën dhe zhvillimet e shpejta të realizuara në sektorin e mbrojtjes dhe projektet e ardhshme të FSK-së.

Në takim u diskutua edhe për bashkëpunimin e deritanishëm ndërmjet FSK-së dhe USEUCOM-it, me theks të veçantë në nevojën për thellimin e këtij bashkëpunimi në të ardhmen dhe në rrugën e Kosovës drejt integrimit në NATO.

Po ashtu, të dy gjeneralët vlerësuan kontributin e FSK-së në kuadër të Forcës Ndërkombëtare Stabilizuese për Gazën (ISF), ku së shpejti pritet të dislokohet kontingjenti i parë nga Kosova.

Ndërkohë, gjeneral brigade Chris A. McKinney u takua edhe me ministrin e Mbrojtjes, Ejup Maqedonci. Gjatë këtij takimi u diskutua për ambientin e sigurisë në vend dhe rajon, avancimin e kapaciteteve mbrojtëse të Kosovës, blerjet ushtarake dhe zhvillimin e industrisë së mbrojtjes.

Ministri Maqedonci theksoi se Shtetet e Bashkuara të Amerikës mbeten partner kyç dhe i pazëvendësueshëm për Kosovën në fushën e mbrojtjes dhe sigurisë. Ai bëri të ditur se bashkëpunimi ndërmjet Kosovës dhe SHBA-së do të vazhdojë të thellohet me besim të plotë reciprok, në funksion të forcimit të ushtrisë dhe integrimit euroatlantik të vendit.

Në fund të takimeve, përfaqësuesit e Kosovës dhe ata amerikanë ritheksuan përkushtimin për vazhdimin e bashkëpunimit strategjik dhe mbështetjen e zhvillimit të mëtejmë të FSK-së.

 

 

Continue Reading

Lajmet

Ditari: lajmet kryesore që shënuan datën 19 maj – 1993-1998?

Published

on

By

Në rubrikën Ditari, kemi përzgjedhur disa nga lajmet më të rëndësishme të kësaj dite, në periudhën 1993-1998.

 (Foto: “New York Times” merrej intensivisht me çështjen e Kosovës)

 19 maj 1993

 “New York Times”: “Serbët të bombardohen menjëherë”

Në një artikull të botuar në “New York Times” me titull “Të bombardohen serbët menjëherë”, senatori amerikan, Denis De Konsini

argumenton se ndalja e ekspansionit serb është çështje shumë e rëndësishme për sigurinë kombëtare dhe integritetin moral të Amerikës. “Vonesa e mëtutjeshme nuk do të na linte tjetër zgjidhje përpos një lloj angazhimi ushtarak të cilin askush nga ne nuk e dëshiron”, thotë mes tjerash De Konsini.

Ndërsa të martën e kaluar, siq njofton UPI, ish-sekretari i shtetit, Xhorxh Shulc apeloi për një luftë masive nga ajri kundër forcave serbe si mënyrën e vetme për ta ndalur agresionin në Bosnjë.

Henri Kisinxheri, po ashtu sekretar i mëhershëm i shtetit amerikan, në gazetën “Uashington Post”, të së dielës shkruan se SHBA-të do të duhej ta krijonin një prezencë të NATO-s në Maqedoni, që ta parandalojë përhaphjen e luftës në Maqedoni e Kosovë.

Kisinxheri thotë se objektiva e Shteteve të Bashkuara do të përfshinte edhe ndaljen e luftës në Bosnje përmes sankcioneve apo forcës si “mjet të fundit” për të ndalur spastrimin etnik. Kisinxheri thotë se është kundër dërgimit të forcave tokësore në Bosnje, për çfarëdo qëllimi duke përfshirë edhe ruajtjen e paqës.

 

19 maj 1994

Kongresistë amerikanë kërkojnë vetëvendosje për Kosovën nga kryetari Klinton

Në një letër që i dërguan presidentit Klinton, njëmbëdhjetë kongresistë amerikanë shfaqën brengosjen e thellë për situatën në Kosovë dhe kërkuan vetëvendosje për popullin e Kosovës, njofton “Bujku” i sotëm.

“Komisioni i Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut, Komsioni i Helsinkit dhe Human Rights Ëatch kanë dokumentuar për abuzimet në shkallë të gjerë të të drejtave të njeriut që u bëhen shqiptarëve të Kosovës”, shkruajnë kongresistëtt amerikanë: Jose Serrano, Eliot Engel, Susan Molinari, Nita Loëey, John Olver, Peter King, Edolphus Toëns, David Levy, Dick Sëett, Sander Levin dhe Joseeph Kennedy.

Represoni i vazhdueshëm serb ka shkaktuar eskomunikimin e shqiptarëve nga çdo sferë e jetës dhe shkatërrimin e jetës normale në Kosovë. “Janë mbyllur ndërmarrjet dhe shkollat e shqiptarëve, ndërkaq anëtarëve të Parlamentit të Kosovës, të zgjedhur në mënyrë demokratike, nuk u është lejuar të mblidhen ç’prej se Serbia në korrik 1990 ka okupuar Kosovën dhe ka suspenduar Qeverinë e saj”.

Në letër tërhiqet vërejtja edhe për shtimin e represionit, gjatë muajve të fundt, duke e vlerësuar atë si një fushatë të “spastrimit etnik” serb.

“Shqiptarët etnikë, të cilët përbëjnë rreth 90 për qind të popullsisë së Kosovës, vazhdimisht arrestohen, ndiqen dhe dënohen pa gjyq. Ata sulmohen shpesh fizikisht nga autoritetet serbe. Edhe njëherë serbët po vazhdojnë fushatën e tyre të ‘spastrimit etnik’, duke i detyruar me forcë shqiptarët ta lëshojnë Kosovën.

Gjendja në Kosovë po keqësohet me të shpejtë, andaj është i domosdoshëm reagimi i menjëhershëm i bashkësisë ndërkombëtare, para se të jetë bërë vonë. Ne kërkojmë që Qeveria e Republikës së Kosovës të inkuadrohet në çfarëdo samiti që do të mbahet për Bosnjën, në të cilin do të marrë pjesë edhe pala amerikane. Represioni serb mbi popullatën shqiptare është një çështje e cila s’mund të përjashtohett nga këto bisedime po qe se dëshirohet arritja e një paqe të qëndrueshme në rajon”, thuhet në letër.

Kongresistët amerikanë përfundojnë se: “Populli i Kosovës e ka të drejtën e vetëvendosjes, e cila në mënyrë sistematke u është mohuar nga serbët. Kërkojmë nga Ju që këtë çështje ta vini në rend dite në ndonjë samit të ardhshëm, në mënyrë që ajo të zgjidhet para se të shkaktohet një konflikt tjetër”.

 

 19 maj, 1995

Procesi kundër ish-policëve të Kosovës fillon në Prishtinë më 29 maj

Njoftohet se më 29 maj të këtij viti në Prishtinë, serbët e instaluar në prokurorinë dhe Gjyqin e Qarkut në Prishtinë do të fillojnë procesin e montuar politik kundër 71 ish-policëve të Kosovës që u arrestuan prej nëntorit të vitit të kaluar dhe që janë mbajtur nën hetime në paraburgim në burgun e Prishtinës. Për shkak të numrit të madh të të akuzuarve, procesi gjyqësor do të mbahet në sallën e madhe të Kuvendit të Kosovës në Prishtinë.

Në muajin e kaluar, prokuroria serbe njoftoi se akuzohen këta persona: Avdija Mehmedoviqi (1953), Jonuz Tërstena (1952), i cili gjendet në arrati, Sherif Krasniqi (1939) – në arrati, Sheremet Ahmeti (1953), Hajrullah Tërrnava (1954) – në arrati, Fadil Krasniqi (1958) – në arrati, Blerim Olloni (1956), Hizri Ahmeti (1955), Ejup Kamerolli (1952), Murat Sahiti (1956), Afrim Karaxha (1954), Hakif Latifi (1954), Ramadan Ferizi (1947), Ilmi Sylejmani (1960), Arsim Mehmeti (1960), Bajram Munishi (1956), Destan Thaçi (1954), Vesel Rexhepi (1958), Idriz Jashari (1954), Hasan Avdyli (1957), Bejtullah Alidema (1943), Haki Mehmeti (1952), Fadil Hyseni (1954), Bajram Jakaj (1948), Fadil Berisha (1956), Izet Ymeri (1949), Isak Aliu (1948), Enver Hakiu (1947), Sylejman Berisha (1958), Ramiz Hoxha (1954), Fekir Tahiri (1955), Reshat Maliqi (1960), Adem Dulahu (1957), Rexhep Kamenica (1949), Kemajl Aliu (1962), Bajram Berisha (1962), Izet Azizi (1959), i cili gjendet në arrati, Tahir Çaka (1959), Sali Bruti (1944), Fahredin Mehmeti (1956), Ilaz Gashi (1954), Sejdi Ademi (1966), Agim Gashi (1956), Açif Berisha (1955), Muhamet Hajdari (1961), Qazim Omura (1950), Rexhep Haziri (1956), Sejfullah Sahatçiu (1943), Faton Zhubi (1942), Pleurat Macula (1957), Bedri Juniku (1953), Lah Lahu (1954), gjendet në arrati, Shaban Hajredini (1945) – në arrati, Shefqet Beçaj (1957), Xhavit Osmani (1944), Xhafet Sahatçiu (1947), Muhamet Nimani (1946), Remzi Tertica (1946), Zekë Beka (1948), Tahir Bezhani (1947), Bibë Biblekaj (1946), Zenel Rama (1947), Selim Çitaku (1955), Zejnullah Shala (1938), Enver Maxhuni (1949), Afrim Olloni (1957), Bedri Tahiri (1959), gjendet në arrati, Jonuz Loshaj (1950), Hamit Peci (1946), Abdyl Doroci (1945) dhe Shefqet Budakova (1957).

Këta ish-policë e përgjegjës të policisë së Kosovës akuzohen për gjoja formimin e Ministrisë së Punëve të Brendshme të Republikës së Kosovës.

Në aktakuzë thuhet se ata akuzohen për shkak se:

“Në periudhën prej vitit 1991 deri në nëntor të vitit 1994 në Kosovë kanë formuar shoqatën, i takuan të njëjtës, u përgatitën dhe kryen punët për ‘përpjekjen që në rrugë jashtëkushtetuese dhe me përdorimin e dhunës të rrezikojnë rregullimin kushtetues të Jugosllavisë, dhe territorin e Kosovës dhe pjesëve të tjera të banuara me shqiptarë ta shkëpusin nga Jugosllavia, të formojnë shtet të pavarur ose t’ia bashkangjesin Shqipërisë, në atë mënyrë që në iniciativë, në organizim dhe sipas urdhërit të Qeverisë së Republikës së Kosovës, duke u thirrur në dispozitat e ‘dekretligjit për organizimin e administratës republikane’ pas përgatitjeve dhe konsultimeve, gjatë vitit 1992 kanë formuar ‘Ministrinë e Punëve të Brendshme të Republikës së Kosovës’, dhe në kuadër të së njejtës, shërbimet e sigurimit publik dhe shtetëror, në nivel të shtatë ‘qendrave të sigurimit’ në të gjitha qytetet e mëdha në Kosovë, të lidhura në mënyrë hierarkike dhe konspirative me ‘ministrinë’, përgjegjës për punën e vet ‘kryetarit’, ‘kuvendit’, dhe Qeverisë së Republikës së Kosovës, zinin pozita të larta dhe angazhuan numër të madh njerëzish, kryesisht ish-punëtorë të SPB-së, hartuan lista dhe organizuan punën e këtij organi parapolicor, punuan në sigurimin e një sasie të madhe të armëve për armatimin e pjesëtarëve të tyre, një pjesë e të cilave i sollën në vend, siguruan mjete teknike dhe mjete tjera, siç janë radiostacionet me fuqi të lartë, radiostacione manuale, kompjuterë etj, organizuan funksionimin e pjesës së uniformuar dhe asaj operative me detyrë që të përcillet, të pengohet dhe të pamundësohet puna e organeve legale shtetërore, veçanërisht milicisë dhe ushtrisë dhe përcollën lëvizjet e njësive dhe punëtorëve të tyre, mblodhën të dhëna për aktivitetin e tyre, për armatimin, mjete teknike dhe numrin e pjesëtarëve, bënë vëzhgimin e lokacioneve të tyre dhe bënë vlerësimin e veprimit të tyre në gjendje të jashëzakonshme, përcollën gjendjen dhe krijuan mundësi operative për veprimin në sistemet me rëndësi të veçantë, siç është ai radiodifuziv, eleketroenergjetik, hekurudhor, PTT etj, bënë sigurimin dhe mbrojtjen kundërinformative të objekteve, ku u kryen aktivitetet e organeve ilegale të Republikës së Kosovës në vend dhe jashtë tij, formuan rrjetin e tyre informativ dhe atë të bashkëpunëtorëve, përcollën zhvillimin e kriminalitetit, mblodhën të dhëna të karakterit mbrojtës, organizuan dhe zbatuan stërvitjen e anëtarëve të tyre, duke planifikuar që përveç veprimeve të përmendura, të ndërmerrnin edhe masa e veprime nga kompetencat e milicisë serbe dhe me këtë të pengojnë dhe të paralizojnë punën e saj dhe të organeve tjera shtetërore dhe kështu të krijojnë kushtet për realizimin e qëllimit përfundimtar, dhe, për gjithë çka kanë bërë, përmes ‘buletinit’ dhe me gojë të informojnë ‘kryetarin’, ‘qeverinë’ dhe ‘kryetarin e Parlamentit të Republikës së Kosovës'”.

 

19 maj 1998

Në Çitak u vra Ajmane D. Çitaku (95)

Forcat serbe ndërmorrën dje një sulm të gjerë kundër fshatrave të Drenicës që po mbahen të rrethuara që nga fillimi i marsit. Sulmi ishte më i fortë ndaj fshatrave Çitak, Padalishtë e Leçinë, ndërsa u granatuan edhe Broja, Llausha, Kopiliqi e Vojnika.

Burime të LDK-së në Skënderaj njoftojnë se gjatë këtij sulmi është vrarë plaka 95 vjeçare Ajmane Dush Çitaku, është plagosur Hysen Selman Çitaku, ndërsa janë djegur dhjetë shtëpi, tetë në Çitak e dy në Padalishtë. Dyshohet se mund të ketë më shumë të plagosur dhe se pasojat e këtij sulmi mund të jenë më të mëdha.

Gjatë tërë kohës sa zgjati aksioni, ai u mbështet edhe nga tre helikopterë ushtarakë, të cilët vazhdimisht shtinë nga ajri mbi banorët e fshatrave. Ndërsa autoambulancat ushtarake hyn dhe dolën disa herë në rajon, gjë që lë të kuptohet se ka viktima në mesin e forcave sulmuese serbe.

Njoftohet se banorët e fshatrave të sulmuara, sidomos gratë, fëmijët dhe pleqtë, janë larguar nga fshatrat e sulmuara dhe janë strehuar në rajonet më pak të rrezikuara.

Forcat serbe vranë dje Ramadan Loshin nga Padalishta

Ramadan Loshi (68) nga Padalishta e Skënderajt është viktima e dytë e sulmit të djeshëm të forcave serbe kundër Padalishtës, Çitakut e Leçinës në Skënderaj.

“Dojçe vele” njoftoi sot se ai është gjetur i vdekur pas përrfundimit të sulmit.

Gjatë sulmit të djeshëm është vrarë edhe Ajmane D. Çitaku (95), ndërsa është plagosur Hysen Selman Çitaku.

Continue Reading

Lajmet

Gjukanoviq: Kabineti i Koshtunicës tentoi destabilizimin e Kosovës përmes komprometimit të NATO-s

Published

on

By

Ish-presidenti i Malit të Zi, Milo Gjukanoviq, ka zbuluar detaje lidhur me planet e qarqeve politike dhe të sigurisë në Beograd, të cilat, përmes një afere të mirëorganizuar, kishin synim komprometimin e misionit të NATO-s në Kosovë (KFOR) dhe pengimin e njohjes ndërkombëtare të shtetit të Kosovës.

Sipas një raportimi nga mediumi “Mportal”, Gjukanoviq ka deklaruar se brenda kabinetit të ish-presidentit jugosllav, Vojislav Koshtunica, ka vepruar një grup që përfaqësonte vazhdimësinë e politikave të kohës së Sllobodan Millosheviqit. Objektivi kryesor i këtij rrethi ishte destabilizimi i Kosovës dhe dëmtimi i imazhit të komandës ushtarake të KFOR-it.

Për të realizuar këtë qëllim, Gjukanoviq ka bërë të ditur se ishte përgatitur një operacion specifik që përfshinte trajnimin e dhjetëra vajzave, të cilat do të përdoreshin si mjet komprometimi ndaj zyrtarëve të lartë të NATO-s.

“Janë përgatitur 27 vajza që duhej t’u ofroheshin zyrtarëve të lartë ushtarakë të KFOR-it. Mes tyre ishte edhe S.Ç. Informacioni që kishim atëherë ishte se ajo trajnohej në hapësirat e stadiumit ‘Obiliq’ në Beograd”, ka deklaruar Gjukanoviq.

Pavarësisht planifikimit të detajuar nga strukturat e sigurisë në Beograd, operacioni dështoi për shkak të reagimit të shpejtë të misioneve ndërkombëtare në Kosovë.

Ish-presidenti malazez konfirmoi se informatat e inteligjencës kishin rënë në duart e aleatëve në kohën e duhur, duke shmangur kështu një skandal të përmasave të mëdha.

“Për fat të mirë, KFOR-i dhe UNMIK-u në kohë kanë ardhur në posedim të informacionit dhe e kanë parandaluar këtë aktivitet”, ka përfunduar Gjukanoviq.

 

Continue Reading

Të kërkuara