Gjykata Supreme të premten rrëzoi disa nga tarifat e gjera të Presidentit Trump mbi mallrat e importuara, por la të hapur mundësinë që Shtëpia e Bardhë të përdorë mjete të tjera për të vendosur taksat e diskutueshme.

Në një goditje të rëndësishme për Trump, gjykata e lartë me shumicë konservatore vendosi se presidenti kishte tejkaluar autoritetin e tij duke vendosur tarifat e gjera, një politikë kyçe e mandatit të tij të dytë. Gjyqtarët Kavanagh, Alito dhe Thomas dolën kundër vendimit.

“IEEPA nuk e autorizon Presidentin të vendosë tarifa,” shkroi Kryetari i Gjykatës, John Roberts, në vendim, duke iu referuar Aktit për Fuqitë Ekonomike Ndërkombëtare në Rast Emergjence (International Economic Emergency Powers Act).

Roberts theksoi se Trump pretendon që ligji i jep atij autoritet pothuajse të pakufizuar për të vendosur çdo tarifë për çdo arsye, një pretendim që, sipas tij, sfidon logjikën.

“Asnjë President nuk e ka përdorur këtë statut për të vendosur tarifa, e aq më pak tarifa të kësaj përmase dhe shtrirjeje,” shkroi Roberts. “Kjo ‘mungesë precedenti historik’, së bashku me gjerësinë e autoritetit që presidenti tani pretendon, sugjeron se tarifat shkojnë përtej ‘kompetencës së ligjshme’ të presidentit.”

Shtëpia e Bardhë është zotuar se do të lëvizë shpejt për të zëvendësuar tarifat që Gjykata Supreme rrëzoi me taksa të tjera importi. Nuk ishte menjëherë e qartë sa kohë mund të zgjasë kjo apo çfarë pengesash ligjore mund të përballet administrata.

Përveç ligjshmërisë së tarifave, gjykata e lartë duhej të vendoste edhe për çështjen e ndërlikuar të rimbursimit të miliarda dollarëve të mbledhur deri më tani, siç kërkuan paditësit.

Nuk ishte menjëherë e qartë se çfarë do të thotë vendimi për afro 300 miliardë dollarët që SHBA-ja ka mbledhur tashmë nga kompanitë që importojnë mallra të mbuluara nga akti.

Vendimi e kthen çështjen në një gjykatë më të ulët për të vendosur nëse këto para duhet të kthehen.

“Ky proces ka gjasa të jetë një rrëmujë,” argumentoi gjyqtari Brett Kavanaugh në një mendim kundërshtues.

Rasti u përqendrua në Aktin e vitit 1977 për Fuqitë Ekonomike Ndërkombëtare në Rast Emergjence, i cili i jep presidentit të drejtën të “rregullojë … importin ose eksportin” e mallrave nëse ai shpall një “kërcënim të pazakontë dhe të jashtëzakonshëm.”

Trump e përdori këtë akt për të vendosur dy grupe tarifash. Njëri synonte produkte nga Kina, Kanadaja dhe Meksika, për të cilat Trump thotë se nuk kanë bërë mjaftueshëm për të ndalur rrjedhën e fentanilit drejt SHBA-së, pa pretenduar madje ndonjë lidhje të mundshme mes kësaj çështjeje dhe tregtisë.

Ai gjithashtu së fundmi ka kërcënuar të vendosë një seri të re tarifash ndaj aleatëve evropianë për shkak të kundërshtimit të tyre ndaj kërkesës së tij që SHBA-ja të marrë nën kontroll Grenlandën, megjithëse më pas u tërhoq.

Taksat e tjera mbi importet nga pothuajse të gjithë partnerët tregtarë në botë synonin t’i jepnin fund asaj që Trump e quajti kërcënim urgjent nga deficitët e mëdhenj tregtarë, edhe pse SHBA-ja ka pasur deficit tregtar prej dekadash dhe në fakt ka suficit tregtar me disa nga vendet e synuara.

Një grup biznesesh të vogla dhe shtetesh të drejtuara nga demokratët ngritën padi veçmas, duke theksuar se IEEPA nuk është përdorur kurrë për të vendosur tarifa dhe se vetëm Kongresi ka të drejtën të vendosë taksa të tilla mbi mallrat e shitura në SHBA. Ata fituan në gjykatat më të ulëta, duke e çuar çështjen përpara gjykatës së lartë me shumicë konservatore.

Gjatë një seance të gjatë dëgjimore në nëntor, gjyqtarët u shfaqën kryesisht skeptikë ndaj pretendimeve të Trump, por vëzhguesit e gjykatës paralajmëruan se kjo nuk tregon gjithmonë se si do të votojnë përfundimisht.

Trump ka theksuar vazhdimisht rëndësinë e një vendimi të favorshëm, duke e quajtur të drejtën e tij të pakufizuar për të vendosur tarifa një mjet thelbësor për të ruajtur fuqinë e SHBA-së në skenën globale.

Tarifat janë taksa që paguhen nga kompanitë që importojnë produkte, jo nga vendet e huaja vetë, siç ka pretenduar Trump. Kompanitë zakonisht ua kalojnë kostot shtesë konsumatorëve për të shmangur uljen e fitimeve, por disa analistë thonë se ato shpesh i vonojnë ose i maskojnë rritjet e çmimeve për të mos humbur klientë apo pjesë tregu. /New York Daily News/