Kulturë

Dokumentar mbi ngritjen dhe rënien e aktorit Bill Cosby

Dokumentari nuk ofron përgjigje të lehta.

Published

5 years ago

on

Dokumentari me katër pjesë i regjisorit Kamau Bell “Ne duhet të flasim për Cosby-n” trajton ngritjen dhe rënien e komedianit afrikano-amerikan Bill Cosby nga statusi i nderuar i “Babait të Amerikës” në një të dyshuar për sulm seksual. Regjisori Bell, vetë një komedian dhe drejtues i dokumentarit, i tha Zërit të Amerikës se një numër i madh njerëzish, veçanërisht afrikano-amerikanët, u tronditën kur aktori Cosby, i cili promovonte vlerat familjare dhe edukimin, u akuzua nga dhjetëra gra për sulme seksuale.

Në vitin 2018, aktori dhe komediani Bill Cosby u shpall fajtor për tre akuza për sulm seksual dhe u dënua me 10 vjet burg. Ai u lirua verën e kaluar pasi gjykata e lartë e shtetit të Pensilvanisë hodhi poshtë dënimin e tij për një çështje procedurale. Zoti Cosby i ka mohuar akuzat e dhjetëra grave që thonë se ai i ka droguar dhe përdhunuar.

Komediani Kamau Bell thotë se vendimi për realizimin e dokumentarit “Ne duhet të flasim për Cosby-n” ishte i vështirë për të.

“Si shumë njerëz të tjerë, unë e kisha të vështirë të përpunoja të gjitha këto gjëra”, thotë ai.

Zoti Bell e përshkruan veten si një “fëmijë i familjes Cosby”, një nga shumë fëmijët që u rritën duke shikuar programet e aktorit Bill Cosby. Si komedian, ai thotë se është frymëzuar nga Bill Cosby. Por pas daljes në dritë të akuzave për sulme seksuale, ai thotë se e kishte të vështirë ta thoshte këtë.

“Nuk mund të thoja se Bill Cosby ishte frymëzim për mua. Por, si një afrikano-amerikan i moshës sime, nëse nuk e thoja këtë do të ishte çmenduri! Kështu që fillova të them jam i frymëzuar nga aktori që dikur njihej si Bill Cosby. Kjo ishte një mënyrë për të treguar se e dija që ka shumë lajme jo të mira për aktorin dhe në përgjithësi kjo ishte e pranueshme për njerëzit. Por ky ishte fillimi i përpjekjes sime për t’u përballur me të publikisht”, thotë regjisori Bell.

Dokumentari i regjisorit Kamau Bell ndjek ngritjen meteorike të aktorit Bill Cosby nga një komedian që interpretonte në lokalet e San Franciskos në vitet 1960 në statusin e babait të dashur në serialin me famë ndërkombëtare “The Cosby Show”.

“Ishte seriali numër një në Afrikën e Jugut sepse qeveria e këtij vendi, e kontrolluar nga të bardhët, e shihte atë si të sigurt, si një shfaqje të vlerave të familjeve të bardha. Por banorët autoktonë të Afrikës së Jugut e panë atë si revolucionare, sepse Cosby po u kujtonte atyre Nelson Mandelën. Nipërit në serial, quheshin Winnie dhe Nelson, dhe në të nganjëherë shfaqeshin parulla kundër aparteidit. Dhe gjithashtu, seriali theksonte se afrikano-amerikanët jetonin me krenari, ishin krenar për identitetin e tyre”, thotë ai.

Ndërkohë, akuzuesit e aktorit Bill Cosby, të cilët pranuan të intervistoheshin për dokumentarin e regjisorit Bell, e përshkruajnë atë si një person që i drogoi dhe i përdhunoi ato.

Aktorja Eden Tirl është njëra prej tyre. “Shumë njerëz kishin njohuri mbi veprimet e tij, sepse ju nuk mund të bëni atë që ai bëri nëse nuk keni njerëz të tjerë që ju mbështesin”, thotë ajo.

“Njerëzit që janë në pozita më të larta i japin përparësi një projekti të suksesshëm më shumë se sa një mjedisi të sigurt, mbështetës dhe efektiv në vendin e punës”, thotë regjisorit Kamau Bell.

Sipas RollingStone.com, pas publikimit të dokumentarit të regjisorit Bell, përfaqësuesi i aktorit Bill Cosby, Andrew Wyatt, e quajti atë një sulmues të imazhit publik të zotit Cosby dhe tha se aktori Bill Cosby ka qenë në “shënjestët të mediave të shumta, të cilat qëllimisht për shumë vite kanë shtrembëruar dhe lënë jashtë të vërtetat”.

Regjisori Bell thotë se ai i mbështet gratë që kanë publikuar historitë e tyre.

“Askush nuk mund të merrej me hendekun e madh mes mendimit që ishte krijuar për figurën e aktorit Bill Cosby dhe sjelljes së tij në jetën reale. Ne kurrë nuk do të kishim trajtuar një hendek kaq të madh më parë, sepse për shumicën e burrave, jo për të gjithë burrat, që u goditën gjatë lëvizjes “MeToo”, askush – asnjëri prej tyre – nuk ishte ikonë kulturore e nivelit ndërkombëtar, ose hero. Më konkretisht, asnjëri prej tyre nuk ishte hero i fëmijërisë së askujt siç ishte Bill Cosby”.

Kamau Bell thotë se dokumentari nuk ofron përgjigje të lehta, por ofron mjaft material për të ndihmuar shikuesit të mësohen se si të përballen me dikë që ka patur një ndikim kaq të madh në jetën e tyre.VOA

Related Topics:
Continue Reading

Lajmet

“WALL NOT I”, projekt artistik në Muzeun e Burgut të Prishtinës

Published

2 days ago

on

October 16, 2026

By

Një ligjëratë performative dhe videoinstalacion i frymëzuar nga vepra e shkrimtarit Samuel Beckett do të prezantohet më 16 tetor në Muzeun e Burgut të Prishtinës – Burgu i Idealit.

Projekti “WALL NOT I”, i realizuar nga autori dhe përkthyesi Idlir Azizaj dhe artisti Mentor Berisha, nis në orën 19:00 dhe ndërthur ligjëratën, imazhin dhe videoinstalacionin për të eksploruar raportin mes trupit, hapësirës, kujtesës dhe rrëfimit.

Përmes dialogut mes veprës së Beckettit dhe historisë së Burgut të Idealit, projekti trajton temat e mbylljes, mungesës së lirisë dhe rezistencës njerëzore.

Aktiviteti do të mbahet më 16 tetor 2026, duke filluar nga ora 19:00, në Muzeun e Burgut të Prishtinës./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Ekspozita “Venetiku: Gjurmëve të një fondi fotografik” hapet në Muzeun “Marubi”

Published

2 days ago

on

October 16, 2026

By

Historia e studios fotografike Venetiku në Korçë dhe gjurmët e saj në trashëgiminë fotografike shqiptare do të prezantohen përmes ekspozitës “Venetiku: Gjurmëve të një fondi fotografik”, e cila hapet të premten, më 16 tetor, në Muzeun Kombëtar të Fotografisë “Marubi” në Shkodër.

E kuruar nga Mikaela Minga, ekspozita sjell historinë e studios, njerëzve që e krijuan dhe e trashëguan atë, si dhe lidhjen e tyre me qytetin dhe zhvillimet historike e shoqërore të kohës.

Përmes kërkimeve arkivore dhe dokumenteve historike, ekspozita synon të rindërtojë historinë e fondit fotografik dhe të familjes Venetiku, duke u përqendruar veçanërisht te Krisanthi Venetiku, përfaqësuesja e fundit e studios.

Përveç vlerave fotografike dhe dokumentare, ekspozita trajton lidhjen mes fotografisë, kujtesës dhe historisë, duke përfshirë dokumente që dëshmojnë përndjekjen politike të pjesëtarëve të familjes Venetiku gjatë regjimit komunist.

Materialet arkivore tregojnë se si rrethanat historike ndikuan në jetën e fotografëve dhe në fatin e trashëgimisë që lanë pas.

Ekspozita organizohet në bashkëpunim me Institutin e Antropologjisë pranë Akademisë së Shkencave të Shqipërisë dhe Autoritetin për Informimin mbi Dokumentet e Ish-Sigurimit të Shtetit, me mbështetjen financiare të Ministrisë së Turizmit, Kulturës dhe Sportit.

Hapja do të bëhet më 16 tetor, në orën 18:00, në Muzeun Kombëtar të Fotografisë “Marubi” në Shkodër./A.K/

Continue Reading

Lajmet

“Dua” dhe “Shame and Money” në listën e ngushtë për Çmimet Evropiane të Filmit 2027

Published

2 days ago

on

October 16, 2026

By

Dy filma kosovarë, “Dua”, me regji të Blerta Bashollit, dhe “Shame and Money”, me regji të Visar Morinës, janë përzgjedhur në listën e ngushtë për Çmimet Evropiane të Filmit 2027, duke shënuar një tjetër moment të rëndësishëm për kinematografinë e Kosovës.

Ndër vite, disa produksione vendore kanë qenë pjesë e përzgjedhjeve të kësaj gare, në kategori dhe faza të ndryshme.

Në kategorinë e filmave të gjatë artistikë, “Babai”, me regji të Visar Morinës, dhe “Tri dritare dhe një varje”, me regji të Isa Qosjes, u përzgjodhën në vitin 2015. Në vitin 2021, në këtë rrugëtim u përfshi edhe filmi “Zgjoi”, i regjisores Blerta Basholli.

Edhe filmat e shkurtër kosovarë kanë shënuar pjesëmarrje të rëndësishme. “Në mes” dhe “Rrugës”, të Samir Karahodës, u përzgjodhën për garën evropiane përkatësisht në vitet 2020 dhe 2024, ndërsa “I Believe the Portrait Saved Me”, me regji të Alban Mujës, ishte pjesë e përzgjedhjes për vitin 2026.

Një tjetër sukses ishte filmi “Home”, me regji të Daniel Mulloy, i cili në vitin 2016 u përfshi mes 15 filmave të nominuar për çmimin e filmit të shkurtër evropian. Në vitin 2021, “Pa vend”, me regji të Samir Karahodës, arriti në fazën finale si njëri prej pesë filmave të nominuar.

Ndërkaq, filmi “Kthimi”, me regji të Blerta Zeqirit, u përzgjodh nga Festivali i Sarajevës për garën evropiane të filmit të shkurtër në vitin 2012, por më pas u tërhoq nga gara.

Përzgjedhja e “Dua” dhe “Shame and Money” për edicionin e vitit 2027 i jep kinematografisë kosovare një tjetër mundësi për të prezantuar historitë e saj para publikut evropian dhe për të vazhduar rrugëtimin në skenën ndërkombëtare./A.K/

Continue Reading

Lajmet

“I Believe the Portrait Saved Me”, vlerësim për filmin e Alban Mujës në DOKUBAKU 2026

Published

3 days ago

on

October 15, 2026

By

Filmi dokumentar “I Believe the Portrait Saved Me” (Mua besoj se portreti më shpëtoi), me regji të artistit kosovar Alban Muja, është nderuar me përmendje të veçantë nga çmimi iHuman Award në edicionin e dhjetë jubilar të festivalit DOKUBAKU 2026, në kategorinë DOKUSHORT për dokumentarin më të mirë të shkurtër ndërkombëtar.

Juria vlerësoi mënyrën se si rrëfimi i filmit kalon nga hutimi fillestar drejt një përjetimi të thellë emocional, duke zbuluar gradualisht kuptimet e një klase të pazakontë. Filmi trajton fuqinë e artit dhe mënyrën se si portretizimi e krijimi artistik shndërrohen në instinkt mbijetese përballë barbarisë së luftës.

Sipas vlerësimit të jurisë, fotografia e filmit shmang romantizimin e luftës dhe, përmes kompozimit të kujdesshëm të kuadrove dhe trajtimit të ngjyrave, përcjell peshën e saj dramatike. Juria veçoi edhe aftësinë e regjisorit për të përmbledhur një përmbajtje kaq të thellë dhe një ndikim të fuqishëm vizual në vetëm dhjetë minuta, duke e vlerësuar filmin me përmendje të veçantë.

Ky vlerësim përbën një tjetër prezantim të krijimtarisë së Alban Mujës në skenën ndërkombëtare të filmit dokumentar./A.K/

Continue Reading

Të kërkuara