Kulturë

Daniel Lee i Burberry bën debutimin e tij të madh në Javën e Modës në Londër

Vizioni i tij parasheh një përpjekje për të shtyrë markën përpara në një hapësirë më të ashpër.

Published

on

Dizajneri Daniel Lee bëri debutimin e tij si shefi i ri kreativ i Burberry-t të hënën mbrëma brenda një ambienti të mbushur plot, të ndërtuar me qëllim nën hijen e stadiumit Oval të Londrës – shtëpia e kriketit.

Ngjarja e shumëpritur, ku morën pjesë VIP-at, përfshirë Naomi Campbell, Bianca Jagger, Skepta dhe Anna Wintour, shënoi një kthim në shtëpi për djalin nga Bradford, West Yorkshire, i cili më parë mbante rolin kryesor krijues në labelin italian Bottega Veneta.

“Ajo që është unike për Londrën dhe pse jam kaq i lumtur që jam kthyer këtu është se jam kaq i frymëzuar gjatë gjithë kohës. Kur ecni në rrugë, shihni njerëz nga kaq shumë sfera të ndryshme të jetës që jetojnë së bashku dhe kjo është diçka që më ka munguar”, tha Lee.

Dhe me sa duket ishte me këtë frymë që Lee krijoi koleksionin e tij të parë për markën. Vizioni i tij i ri për Burberry nuk është një kthim në shenjat tradicionale të sartoreve britanike, por më tepër një përpjekje për të shtyrë markën përpara në një hapësirë më të ashpër.

E verdha mustardë angleze, vjollca e thellë dhe e kuqja dhe injeksionet e blusë mbretërore formuan paletën bazë të ngjyrave për koleksionin.

Por që ky debutim të jetë një fitore e vërtetë, Burberry do të ketë nevojë për miratim më të gjerë. CEO i ri i saj Jonathan Akeroyd i ka bërë tashmë të qarta ambiciet e tij, duke mbrojtur gjerësisht qëllimin e tij për të rritur shtëpinë britanike të modës, dhe një nga markat e fundit të pavarura luksoze në një megabrand prej 5 miliardë paundësh.

Emërimi i Lee është një shtyllë kyçe e kësaj strategjie, me Akeroyd që supozohet se mbështet ndikimin transformues dhe komercialisht të suksesshëm të stilistit britanik në Bottega Veneta, si dhe CV-në e tij mbresëlënëse, e cila përfshin qëndrime në Maison Margiela, Balenciaga, Donna Karan dhe Céline. Në Bottega, Lee la një shenjë të fortë me qasjen e tij moderne ndaj produkteve klasike prej lëkure, në veçanti tufën “Pouch” dhe çantën “Kaseta”.

Të hënën, një vështrim i parë i aksesorëve në pistë zbuloi një sërë këpucësh dhe çanta lozonjare dhe të gjera, shumë prej të cilave të zbukuruara me lesh artificial. Çizmet e trasha të punës dhe këpucët e gomës për shi, së bashku me të gjatat e zhveshura prej kamoshi deri tek gjuri, ishin vetëm disa nga opsionet e këpucëve që Lee shtroi për sezonin e ardhshëm vjeshtë-dimër. Çantat varionin nga forma të mbuluara me gëzof, me përmasa të mëdha deri tek modelet më klasike të shalave prej lëkure të zbukuruara me një emblemë të thjeshtë “b” me shkronja të vogla./Top Channel

Continue Reading

Lajmet

DOKUDAILY sjell histori mbi kinemanë, miqësinë dhe revolucionin

Published

on

Si mund të shndërrohet kinemaja në një hapësirë ku krijohen miqësi të vërteta? Dhe a mund të ndikojë filmi në mënyrën se si njerëzit lidhen me njëri-tjetrin dhe me realitetin shoqëror? Këto janë disa nga pyetjet që trajton numri i gjashtë i DOKUDAILY, në kuadër të edicionit të 25-të të DokuFest.

Në këtë numër rrëfehet edhe historia e Michèle Firk, një figurë që e lidhi jetën e saj ngushtë me kinemanë dhe revolucionin. Ajo iu bashkua përpjekjeve të Frontit Nacional Çlirimtar të Algjerisë, jetoi për një kohë në ilegalitet, organizoi shfaqje të filmave të censuruar dhe udhëtoi drejt Kubës revolucionare.

Historia e saj është në qendër të filmit “A Life, A Manifesto”, të regjisorit Jean-Gabriel Périot, i cili ndjek rrugëtimin e Firk dhe mënyrën se si kinemaja u bë pjesë e angazhimit të saj politik.

Firk kishte ëndërruar edhe të realizonte një film në Guatemalë, me protagonist popullin, por jeta e saj përfundoi tragjikisht në moshën 31-vjeçare, kur u përball me arrestimin nga policia guatemalase.

Përmes kësaj historie, DOKUDAILY hap diskutimin mbi rolin e kinemasë përtej ekranit: si një hapësirë ku njerëzit takohen, krijojnë lidhje, shprehin ide dhe përballen me realitetin.

Numri i gjashtë publikohet gjatë DokuFest 2026, që po mbahet nga 7 deri më 15 gusht në Prizren, duke sjellë histori dhe reflektime mbi fuqinë e filmit për të ndikuar në shoqëri./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Të rinjtë në qendër të aktiviteteve për Ditën Ndërkombëtare të Rinisë në Prishtinë

Published

on

Në sheshin “Nënë Tereza” në Prishtinë është shënuar Dita Ndërkombëtare e Rinisë me aktivitetin “Zëri yt, e ardhmja jonë”, organizuar nga Ministria e Sportit dhe Rinisë në bashkëpunim me Kartën Rinore Evropiane në Kosovë.

Në aktivitet morën pjesë kryeministri Albin Kurti, ministri i Sportit dhe Rinisë Blerim Gashani, përfaqësues institucionesh dhe të rinj nga vendi.

Diskutimet u përqendruan te sfidat, mundësitë dhe aspiratat e të rinjve, me theks të veçantë te përfshirja e tyre në vendimmarrje dhe në hartimin e politikave.

Gjatë aktivitetit u prezantuan edhe programe në arsim, punësim, kulturë dhe sport, ndërsa Ministria e Sportit dhe Rinisë tha se synimi është që zëri i të rinjve të jetë pjesë e vazhdueshme e politikëbërjes, e jo vetëm në ditën që u kushtohet atyre./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Evropa përjeton një nga eklipset më spektakolare prej dekadash

Published

on

By

Miliona njerëz u bënë dëshmitarë të eklipsit më të rëndësishëm në Evropë prej dekadash të mërkurën, me Diellin që u zhduk prapa Hënës për disa çaste të shkurtra.

Vëzhguesit në pjesën më të madhe të Mbretërisë së Bashkuar panë Hënën të mbulonte më shumë se 90% të Diellit — mbulimi më i madh që nga viti 1999 — ndërsa pjesë të Grenlandës, Islandës dhe Spanjës panë një eklips të rrallë të plotë.

Posa drita nisi të zbehej, turma njerëzish në të gjithë kontinentin ndërprenë atë që po bënin për të kthyer sytë nga qielli e për të parë zhvillimin e këtij spektakli. Disa brohoritën kur u zhdukën rrezet e fundit të Diellit, e të tjerë vështronin në heshtje.

Ata që ndodheshin në shtegun e eklipsit të plotë — zonat ku Hëna e bllokoi tërësisht Diellin — përjetuan errësirë për më pak se dy minuta, përpara se drita të niste të rikthehej.

Eklipsi i plotë nisi në majën e Siberisë në Rusi, me shtegun e ngushtë të mbulimit të plotë që gjarpëronte mes Islandës dhe Grenlandës, përpara se të drejtohej përmes Atlantikut drejt Spanjës veriore.

Vendi i fundit në tokë që pa eklipsin e plotë ishin ishujt e Majorkës dhe Menorkës, përpara se hija të zhdukej në Detin Mesdhe gjatë perëndimit të Diellit.

Spanja ishte një nga vendet më të mira për të parë eklipsin e plotë, me miliona turistë që zbarkuan në vend ditët e fundit për të parë ngjarjen.

Eklipsi i fundit i plotë në Spanjë kishte ndodhur më shumë se një shekull më parë, por vendi pritet të përjetojë një tjetër në gusht të vitit të ardhshëm. Mbulimi i plotë për atë eklips pritet të zgjasë më shumë se gjashtë minuta në disa vende, gjë që ka bërë që ai të pagëzohet si “eklipsi i shekullit”.

Mbretërisë së Bashkuar do t’i duhet kohë për të përjetuar një tjetër eklips si ky. Një eklips pjesor vitin e ardhshëm do të ketë një mbulim rreth 45% në disa rajone, por eklipsi i ardhshëm i plotë diellor në UK nuk do të ndodhë deri në shtator të vitit 2090. /BBC/

 

Continue Reading

Lajmet

Etnofest përmbyll edicionin e 16-të me ndarjen e 21 çmimeve artistike

Published

on

By

Mbrëmë është mbyllur edicioni i 16-të i EtnoFest-it, ku janë ndarë çmimet për 21 performanca dhe kategori të ndryshme artistike.

Para ceremonisë së ndarjes së çmimeve, publiku pati mundësinë të ndiqte performancën artistike “Echoes of Origin”, me Flaka Gorancën, e cila solli këngë të njohura shqiptare në një ndërthurje mes traditës dhe muzikës klasike.

Juria profesionale e përbërë nga Bislim Muçaj (kryetar), Artan Arifi (anëtar) dhe Agron Gerguri (anëtar), ndau çmimet në kategoritë e mëposhtme:Etnoperformanca më e mirë: “Echoes of Origin” – Flaka Goranci, për trajtimin artistik të rrënjëve, ku zëri unik dhe ndërthurja e traditës me modernen krijuan një lidhje të veçantë me kujtesën kulturore.

Etnoansambli më i mirë: “Vullkani i Istogut” – Istog, për energjinë, autenticitetin dhe ruajtjen e traditës së Istogut përmes një interpretimi të fuqishëm skenik.

Instrumentisti më i mirë: Blerim Grubi, për mjeshtërinë e lartë në interpretim dhe stilin e veçantë që i jep muzikës tradicionale.

Instrumentistja më e mirë: Lule Elezi, për teknikën e sigurt në piano dhe interpretimin e përpunuar, duke përcjellë melodinë me qartësi, finesë dhe emocion.

Kostumografia më e mirë: Ansambli “Devolli” – Korçë, për kostumet tradicionale të Korçës, të pasura me ngjyra, ornamente dhe të punuara me kujdes.

Koreografia më e mirë: Gjergj Prevazi me “Void”, për kombinimin e lëvizjes, ritmit dhe hapësirës në një koreografi të saktë dhe të fuqishme skenikisht.

Valltaret më të mira: Katerina Gogadhe dhe Chiara Xoxi, për harmoninë e rrallë skenike, sinkronizimin dhe komunikimin e natyrshëm përmes lëvizjes.

Valltari më i mirë: Vasjar Hysa me ansamblin “Afërdita” – Belsh, për ritmin e sigurt, lëvizjet e fuqishme dhe prezencën e spikatur skenike.

Këngëtarja më e mirë: Arta Jashari, për zërin me ngjyra unike, interpretimin dhe ndjeshmërinë e veçantë që përcjell këngën me origjinalitet.

Këngëtari më i mirë: Mustafë Ramaj, për vokalin e fuqishëm dhe interpretimin emocionues, të realizuar me mjeshtëri skenike.

Orkestra më e mirë: Ansambli “Dardanus” nga Tetova, për harmoninë instrumentale dhe interpretimin elegant të trashëgimisë muzikore.

Koncerti artistik më i mirë: Grupi “Tavera” – Izrael, për koncertin që solli në skenë tingujt e traditës së tyre muzikore, duke krijuar një atmosferë të veçantë për publikun.

Shfaqja më e mirë: “Pylli”, produksion i Teatrit “Bekim Fehmiu” në Prizren, për realizimin mbresëlënës skenik dhe trajtimin e thellë të emocioneve njerëzore.

Regjia më e mirë: Ilir Bokshi, me shfaqjen “Pesë fytyrat e heshtjes”, produksion i Teatrit “Migjeni” në Shkodër, për vizionin e ndërtuar me mjeshtëri dhe ndjeshmëri të thellë regjisoriale.

Aktori më i mirë: Adrian Morina, me shfaqjen “Pesë fytyrat e heshtjes”, për interpretimin bindës, emocionet e fuqishme dhe thellësinë psikologjike të rolit.

Aktorja më e mirë: Hajat Toçilla, me shfaqjen “Pylli”, për interpretimin plot emocione dhe vërtetësi që i dha personazhit.

Skenografia më e mirë: Bekim Korça, me shfaqjen “Pylli”, për konceptin pamor origjinal dhe krijimin e një universi skenik funksional e domethënës.

Çmimi për inovacion artistik: “Soloist of GOB” nga Bolonja, Itali, për trajtimin artistik dhe inovativ të motiveve të frymëzuara nga okarina e Runikut, një prej instrumenteve më të hershme të gjetura në trojet shqiptare.

Çmimi special i EtnoFest-it: Armend Baloku me performancën “Lahuta e Malcís”, për një performancë të jashtëzakonshme që përcolli fuqinë e trashëgimisë epike shqiptare dhe mbajti publikun të përfshirë.

Çmimi i karrierës: Selman Jusufi, për një karrierë mbi katër dekada, më shumë se 200 role dhe një kontribut të çmuar në skenën artistike, duke lënë gjurmë të veçanta në teatrin dhe kinematografinë shqiptare.

Me këtë ceremoni, edicioni i 16-të i EtnoFest-it u përmbyll duke vlerësuar artistë, ansamble dhe krijues nga Kosova, Shqipëria e vende të tjera, të cilët përmes artit dhe performancës kontribuojnë në ruajtjen e trashëgimisë kulturore. /A.M/

 

Continue Reading

Të kërkuara