Të paktën 380 persona janë vrarë në Liban nga sulmet ajrore dhe zjarri i artilerisë izraelite që prej fillimit të armëpushimit më 17 prill, bën të ditur Ministria e Shëndetësisë.

Izraeli dhe Libani ranë dakord fillimisht për një armëpushim 10-ditor, të shpallur nga Presidenti Trump në prill, i cili më vonë u zgjat edhe për një muaj. Megjithatë, luftimet në jug të Libanit nuk janë ndalur; Izraeli ka vazhduar bombardimet e përditshme, ndërsa Hezbollahu është përgjigjur me sulme ndaj forcave okupuese izraelite. /Al Jazeer/

Mëngjesi i sotëm e gjen kabinetin qeveritar të Sir Keir Starmer të ndarë thellësisht rreth pyetjes më themelore politike me të cilën mund të përballet një tryezë ministrore: nëse kryeministri duhet të vazhdojë të qëndrojë në detyrë apo të japë dorëheqjen, raporton BBC.

Kjo përçarje brenda nivelit më të lartë të qeverisë konsiderohet tashmë e paqëndrueshme, duke krijuar një situatë ku opsionet e mbetura janë të pakta: ose ministrat e kabinetit duhet të japin dorëheqjen apo të shkarkohen, ose vetë kryeministri duhet të largohet nga posti i tij.

Gjatë mbrëmjes së kaluar, Sir Keir Starmer zhvilloi takime me anëtarët e kabinetit, ku u prit me një sërë këshillash të ndryshme dhe shpesh kontradiktore. Ndërsa disa e nxitën atë të vazhdonte betejën politike, të tjerë u treguan më të drejtpërdrejtë duke i kërkuar të hartonte një plan kohor për largimin e tij. Në këtë atmosferë tensioni, disa ministra u përpoqën ta ndihmonin atë të analizonte opsionet e mbetura se si mund të përballet me skenarin e rëndë që ka përpara.

Presioni nuk është i kufizuar vetëm brenda kabinetit, pasi tashmë duket se “penda ka plasur” edhe në mesin e deputetëve të Partisë Laburiste. Numri i deputetëve që deklarojnë publikisht humbjen e besimit te kryeministri po rritet me një frekuencë aq të lartë, saqë është bërë e vështirë të mbahet numërimi i saktë i tyre.

Një goditje e fortë erdhi nga Sekretarja e Brendshme, Shabana Mahmood, e cila mbrëmë i bëri thirrje Starmerit të caktonte një afat për dorëheqjen e tij, duke iu bashkuar kështu zërave të shumtë që kërkojnë tërheqjen e tij. Deri më tani, BBC ka numëruar të paktën 72 deputetë laburistë që kanë kërkuar publikisht largimin e tij ose një udhërrëfyes për dorëheqjen, shifër kjo që përfaqëson mbi 17% të të gjithë deputetëve të partisë në pushtet.

Në kundërpërgjigje të kësaj kryengritjeje të hapur, Downing Street lëvizi shpejt duke zëvendësuar gjashtë ndihmës ministrash të cilët u ishin bashkuar thirrjeve publike për dorëheqjen e Starmerit. Ndërkohë, deputetja Catherine West njoftoi se po mbledh emrat e kolegëve që kërkojnë largimin e kryeministrit deri në shtator. Megjithëse ajo u tërhoq nga ultimatumi i fundjavës për të nisur një garë lidershipi, kërcënimi mbetet real pasi duhen 81 nënshkrime (20% e deputetëve) për ta zyrtarizuar këtë sfidë.

Nga ana tjetër, Sir Keir Starmer, në një fjalim të mbajtur pas humbjeve në zgjedhjet e fundit, pranoi se qeveria ka bërë gabime, por u zotua t’u provojë të kundërtën skeptikëve. Ai u përpoq të rifitonte vëmendjen përmes tre premtimeve kryesore: forcimit të marrëdhënieve me Bashkimin Evropian, shtetëzimit të industrisë së çelikut (British Steel) dhe rritjes së mundësive për të rinjtë, megjithatë mbetet pikëpyetje nëse këto premtime do të mjaftojnë për të shpëtuar karrierën e tij politike.

/BBC/

Irani ka paralajmëruar vendet që mbështesin sanksionet kundër tij se mund të përballen me vështirësi gjatë kalimit të anijeve të tyre në Ngushticën e Hormuzit, raportojnë mediat shtetërore iraniane.

Brigadier Gjeneral Amir Akraminia, zëdhënës i ushtrisë iraniane, deklaroi se shtetet që zbatojnë masa ndëshkuese ndaj Teheranit do të hasin “probleme” në këtë korridor detar me rëndësi strategjike.

Shtetet e Bashkuara prej vitesh kanë vendosur sanksione të ashpra ndaj Iranit, ndërsa masa të ngjashme kanë ndërmarrë edhe Bashkimi Evropian, Britania dhe Australia. Këto vende kanë shprehur shqetësime lidhur me programet ushtarake të Iranit, situatën e të drejtave të njeriut dhe mbështetjen e grupeve militante.

Gjatë periudhës së tensioneve të fundit, Irani kishte paralajmëruar më herët edhe anijet e vendeve që mbështesin operacionet ushtarake amerikane dhe izraelite.

Në anën tjetër, disa shtete po shqyrtojnë mundësinë e krijimit të një misioni të përbashkët për mbrojtjen e transportit detar në Ngushticën e Hormuzit, e cila konsiderohet një nga rrugët më të rëndësishme për tregtinë globale. Britania ka bërë të ditur se do të dërgojë një anije luftarake në Lindjen e Mesme për të kontribuar në sigurinë e lundrimit në këtë zonë. /CNN/

Ministri i Jashtëm i Iranit, Abbas Araghchi, ka akuzuar Shtetet e Bashkuara se po zgjedhin një “aventurë ushtarake të pakujdesshme” sa herë që një zgjidhje diplomatike ndodhet mbi tavolinë.

Përmes një postimi në platformën X, Araghchi deklaroi se iranianët nuk do t’i nështrohen kurrë presionit, ndërkohë që të dyja palët akuzuan njëra-tjetrën për nisjen e sulmeve në Ngushticën e Hormuzit.

Ai ngriti pikëpyetje nëse kjo është një taktikë e thjeshtë presioni apo rezultat i manipulimit të Presidentit Donald Trump nga faktorë sabotues për ta futur atë në një tjetër vorbull lufte.

Pavarësisht këtyre përplasjeve, Trump është shprehur se armëpushimi mbetet i paprekur, i cili synon të mundësojë bisedimet për t’i dhënë fund luftës që SHBA dhe Izraeli nisën në shkurt. Sipas Sekretarit të Shtetit, Marco Rubio, Irani pritet t’u përgjigjet propozimeve amerikane këtë të premte. Gjatë një vizite në Itali, Rubio deklaroi se shpreson që oferta e Iranit të jetë serioze.

Ndërkohë, Komanda Qendrore e SHBA-së (Centcom) njoftoi të enjten se Irani kishte lëshuar raketa, dronë dhe mjete lundruese drejt tre anijeve luftarake amerikane në atë që e cilësoi si një sulm të paprovokuar.

Nga ana tjetër, komanda e lartë ushtarake e Iranit pretendoi se SHBA-ja kishte shënjestruar një cisternë nafte iraniane dhe një anije tjetër që po i afrohej Ngushticës së Hormuzit, duke kryer gjithashtu sulme ajrore në disa zona bregdetare.

Irani ka mbajtur kontrollin e Ngushticës dhe ka sulmuar aleatët e SHBA-së në Gji si hakmarrje, duke shkaktuar rritje të menjëhershme të çmimeve të energjisë, pasi kjo pikë kyçe shërben për transportin e 20% të naftës dhe gazit në botë. /BBC