Ndërsa disa pranojnë vendimin për t’u tërhequr, të tjerët janë të zemëruar për humbjen e ushtrisë ruse.

Pavarësisht deklaratave të Moskës se qyteti Kherson do të mbetej përgjithmonë pjesë e Rusisë, Ministri i Mbrojtjes, Sergei Shoigu ka urdhëruar një tërheqje përtej lumit Dnieper, duke ia dorëzuar atë në mënyrë efektive ukrainasve të cilët po përparojnë drejt qytetit.

Në një takim të mërkurën të transmetuar drejtpërdrejt në televizionin rus, gjenerali Sergey Surovikin, komandanti i trupave ruse në Ukrainë, i tha Shoigut se ishte e pamundur të mbaheshin hapur linjat e furnizimit të qytetit.

Megjithatë, mund të ketë më shumë se vështirësi logjistike në lojë.

Ndërsa ukrainasit frikësohen se tërheqja është një kurth, një burim që ka punuar në administratën e mbështetur nga Rusia [në Kherson], pohoi se vendimi për t’u rikthyer u mor më shumë se një muaj më parë.

“Unë u informova për këtë vendim më 3 tetor”, tha burimi, i cili kërkoi anonimitetin, për Al Jazeera.

“Ishte një vendim politik. Kishte [ende] shumë trupa atje – unë personalisht pashë tanke të transportuara përtej Dnieper për një sulm në Mykolaiv. Por gjithçka u anulua pas negociatave të mbyllura. Është e pazakontë. Duhet të ketë pasur marrëveshje në një nivel shumë të lartë”.

Këto pretendime, të cilat mediat nuk ishin në gjendje t’i verifikonin në mënyrë të pavarur, duket se janë në përputhje me raportet e publikuara në faqen e pavarur ruse të lajmeve Meduza në tetor, e cila thoshte se Moska bëri deklarata për rifillimin e negociatave të armëpushimit me Ukrainën.

Por këto deklarata ishin të pasinqerta, raportoi Meduza, pasi ato synonin të lejonin forcat të rigrupoheshin me rekrutët e sapomobilizuar për një ofensivë në fillim të vitit të ardhshëm, në shkurt ose mars të vitit 2023.

Për të arritur këtë, burime pranë Kremlinit i thanë Meduza-s se ushtria ishte gati të tërhiqej nga të paktën një pjesë e territorit të pushtuar Kherson për hir të kësaj marrëveshjeje.

‘Zgjedhje e vështirë por e drejtë’
Vëzhguesit pro-Moskë vajtuan humbjen e kryeqytetit të parë dhe të vetëm rajonal të pushtuar nga Rusia.

Alexander Kots, një korrespondent lufte për tabloidin Komsomolskaya Pravda, i cili është i përfshirë me trupat ruse, rrëmbeu flamujt rusë përpara se ushtarët ukrainas të mund t’i përdhosnin.

“Këtë mëngjes, pasi pamë se flamujt rusë ishin zhdukur nga ndërtesat administrative të Khersonit dhe pasi morëm disa rekomandime të forta për të kaluar në bregun e majtë, vendosëm të merrnim dy flamuj të tjerë me vete përpara tragetit” shkroi Kots në Telegram. “Që të mos e marrin ata që do tallen me simbolin tonë shtetëror”.

“Unë do ta mbaj simbolin shtetëror derisa të kthehemi të varur në vendin e tij [të drejtë]”, shtoi ai.

Yevgeny Prigozhin, kreu i grupit mercenar Wagner, dhe Ramzan Kadyrov, sundimtar i Çeçenisë, të dy mbështetës të luftës së Presidentit Vladimir Putin në Ukrainë, e respektuan vendimin për t’u tërhequr.

“Vendimi i marrë nga Surovikin nuk ishte i lehtë, por ai veproi si një njeri që nuk ka frikë nga përgjegjësia”, tha Prigozhin në komentet për agjencinë shtetërore të lajmeve RIA Novosti.

“Ai e bëri në mënyrë të organizuar, pa frikë, duke marrë mbi vete tërësinë e vendimmarrjes. Dua të theksoj se operacioni për tërheqjen e trupave është gjithmonë jashtëzakonisht i vështirë, duke i kthyer shpinën armikut gjatë largimit nga pozicionet”.

Kadyrov, i cili shpesh është ankuar se lufta nuk po zhvillohet mjaftueshëm me furi, u bëri jehonë komenteve të Prigozhin në kanalin e tij të njohur Telegram.

“Surovikin shpëtoi një mijë ushtarë që ishin në rrethim të vërtetë”, shkroi ai.

“Pasi peshoi të mirat dhe të këqijat, gjenerali Surovikin bëri zgjedhjen e vështirë, por të drejtë midis sakrificave të pakuptimta për hir të deklaratave me zë të lartë dhe shpëtimit të jetëve të çmuara të ushtarëve”.

Burimet e Kremlinit thuhet se kanë thënë se mediat shtetërore janë urdhëruar të raportojnë se ukrainasit që po avanconin po planifikonin të hidhnin në erë hidrocentralin Kakhovka në lumin Dnieper, duke përmbytur vendbanimet dhe pozicionet ruse njësoj, dhe pretendonin se ushtria ukrainase nuk do të hezitonte të rrafshonte qytetin në një luftë të ardhshme.

Megjithatë, mund të jetë e vështirë të bindësh zërat pro-luftës se “humbja” e qytetit Kherson është diçka tjetër veçse një disfatë.

“Sado e trishtueshme dhe frustruese që është, mjerisht, tërheqja nga Kherson në bregun e majtë të lumit Dnieper është bërë realitet”, u tha kanali i njohur Ryber në Telegram për miliona lexues të tij.

“Ne nuk e dimë se si do ta paraqesin këtë kanalet federale. A do ta sheqerosin pilulën e hidhur me fjalë qetësuese se si “historia do të vendosë gjithçka në vendin e vet”, për Luftën e Madhe Patriotike; një frazë se si “kur ushtria mbaron, armiku përfundon” dhe të tjera? Në sytë e popullatës kjo është një disfatë. Po, një vendas. A e bën këtë më të lehtë? Është një humbje e territoreve që Federata Ruse i njohu si të sajat”.

“Për të paktën dy ditët e ardhshme, ne do të duhet të lexojmë, të dëgjojmë dhe të shikojmë se si pebesia dhe tradhtia rreth Khersonit do të justifikohen dhe zbuten, duke deklaruar se asgjë nuk mund të bëhej”, postoi kanali në Telegram i dyshuar i lidhur me Wagner, Grey Zone .

“Ata do të thonë se armiku, megjithë humbjet që mbajnë, të cilat numërohen në mijëra, ishte gati të pushtonte Kherson gjithsesi. Ndoshta do të thuhet diçka tjetër që kjo është për shkak të ndihmës së tyre nga Perëndimi”./UBTNews/