Gjykata Themelore në Prishtinë ka caktuar të premten e 24 prillit si datën për shpalljen e aktgjykimit ndaj tre të akuzuarve për sulmin terrorist në Banjskë: Dushan Maksimoviq, Blagoje Spasojeviq dhe Vladimir Toliq. Gjatë seancës së sotme, ku u dha fjala përfundimtare, të akuzuarit mohuan akuzat për terrorizëm, ndërsa Prokuroria ka kërkuar burgim të përjetshëm për ta.

I akuzuari Vladimir Toliq deklaroi para trupit gjykues se nuk ishte i armatosur në momentin e arrestimit dhe kërkoi që të mos dënohet për veprime që nuk i ka kryer.

“S’kërkoj gjë tjetër përveç asaj që e thotë ligji: që të gjykohem në bazë të provave. Flini të qetë sepse këto duar nuk janë me gjak, as nuk kanë plagosur e as vrarë askënd”, u shpreh Toliq.

Avokati i tij, Milosh Deleviq, insistoi se Toliq mund të akuzohet vetëm për “kryengritje të armatosur” dhe jo për terrorizëm, duke thënë se klienti i tij ishte “vrima e fundit e kavallit” në këtë ngjarje.

Blagoje Spasojeviq shprehu keqardhje për pjesëmarrjen në ngjarjet e Banjskës, por mohoi kategorikisht se është terrorist. Ai pretendoi se ka shkrepur vetëm dy plumba në drejtim të një reflektori të manastirit dhe jo ndaj policisë.

“Jam fajtor që atë ditë isha në fshatin Banjskë dhe ky ishte gabimi më i madh në jetën time, por veten nuk mund ta quaj terrorist meqë askënd s’e kam vrarë e as lënduar”, deklaroi Spasojeviq.

Mbrojtja e tij kritikiu aktakuzën, duke pretenduar se emri i Spasojeviqit përmendet vetëm tri herë në 121 faqe dhe se nuk është specifikuar roli i tij individual, por është përfshirë në veprime kolektive.

Përderisa Maksimoviq ka kërkuar të jetë prezent në shpalljen e aktgjykimit me shpresën për lirim, dy të akuzuarit e tjerë kanë deklaruar se nuk duan të marrin pjesë.

Ky proces gjyqësor po zhvillohet ndaj tre personave që u kapën në vendngjarje, ndërsa 39 të tjerë nga ky grup (gjithsej 42 të akuzuar) ndodhen në arrati. Javën e kaluar, autoritetet arrestuan edhe një person tjetër, Stefan Raduloviq, si të dyshuar për pjesëmarrje në sulmin e shtatorit 2023, ku mbeti i vrarë rreshteri i Policisë së Kosovës, Afrim Bunjaku.

Ushtruesja e detyrës së Presidentes, Albulena Haxhiu, ka autorizuar sot dërgimin e pjesëtarëve të Forcës së Sigurisë së Kosovës (FSK) në operacionin ndërkombëtar paqeruajtës në Gaza. Ky vendim vjen fill pas miratimit në Kuvendin e Kosovës dhe shënon një hap historik për profilizimin e shtetit si kontribuues i sigurisë globale.

Në njoftimin e saj, Haxhiu theksoi se ky mision pasqyron rritjen e përgjegjësisë së Kosovës në arenën ndërkombëtare.

“Ky vendim pasqyron një Kosovë që e kupton sigurinë si detyrim ndaj qytetarëve të saj dhe si përgjegjësi ndaj paqes dhe rendit ndërkombëtar. Nga një vend që dikur kishte nevojë për mbështetjen e të tjerëve, Kosova sot merr përgjegjësi dhe jep kontribut në skenën ndërkombëtare”, deklaroi ajo.

Trupat e FSK-së do të shërbejnë si pjesë e Forcës Ndërkombëtare Stabilizuese, duke u rreshtuar krah partnerëve strategjikë në një nga zonat më të ndjeshme të globit. Sipas udhëheqëses së shtetit, ky angazhim dëshmon pjekurinë e institucioneve të sigurisë.

“Forca e Sigurisë së Kosovës është një institucion i ndërtuar me profesionalizëm dhe standarde të larta, e gatshme të shërbejë krah partnerëve tanë strategjikë. Pjesëmarrja në misione të tilla dëshmon pjekurinë shtetërore të Republikës sonë”, u bë e ditur në njoftim.

Ky mision në Gaza pason angazhimet e mëparshme të FSK-së në misione të ngjashme jashtë vendit, duke forcuar pozitën e Kosovës si një partnere e besueshme për paqen dhe stabilitetin ndërkombëtar.

Kuvendi i Kosovës do të zhvillojë tri seanca gjatë kësaj jave, pas vendimit të marrë në mbledhjen e Kryesisë të mbajtur këtë të hënë.

Lajmi u bë i ditur nga kryetarja e Parlamentit, Albulena Haxhiu, e cila njoftoi se ligjvënësit i pret një agjendë e ngjeshur me tema të rëndësishme për qytetarët.

Seanca e parë do të nisë të enjten, më 23 prill, në orën 10:00. Ndërkaq, dita e premte do të jetë e ndarë në dy pjesë: fillimisht do të mbahet një seancë solemne në nderim të ish-kongresistit amerikan Eliot Engel, i cili u nda nga jeta më 10 prill, dhe më pas do të vijohet me seancën e radhës ku në rend dite janë emërimet në bordet e RTK-së dhe KPM-së.

“Kemi vendosur që t’i mbajmë tri seanca të Kuvendit, secila prej tyre është më e rëndësishme se tjetra, kemi obligime para qytetarëve. Me këtë rast, e para mbahet më 23 prill nga ora 10:00, të tjerat mbahen të premten; njëra dedikuar për Eliot Engel si seancë solemne, tjetra me pika të rendit të ditës për Bordin e RTK-së, KPM-së dhe çështje të tjera”, deklaroi Haxhiu. /Ekonomia online/

Opinion: Tamam Abusalama

Ajo duhet të rishikojë dhe të anulojë menjëherë Marrëveshjen e Asociimit BE-Izrael për shkak të shkeljeve izraelite të klauzolës së të drejtave të njeriut.

Përgatitjet për zbatimin e ligjit të ri të Izraelit për dënimin me vdekje tashmë kanë filluar. Ministri i Sigurisë Kombëtare, Itamar Ben-Gvir, është mburrur se një krah i ri i burgut është në ndërtim e sipër ku do të kryhen vrasjet, dhe tashmë janë porositur uniformat e reja “të kuqe” për të burgosurit palestinezë.

Ndërkohë, “dënimet” globale kanë pushuar. Ashtu si të tjerët, Bashkimi Evropian, i cili krenohet me standarde të larta të të drejtave të njeriut, vazhdon të mbyllë sytë. Kjo pavarësisht faktit se Marrëveshja e tij e Asociimit me Izraelin ka një klauzolë të qartë që kërkon respektimin e të drejtave të njeriut.

Reagimet zyrtare kanë qenë asgjë më pak se të turpshme. Kur projektligji u miratua nga Komiteti i Sigurisë Kombëtare i Knesset-it në fund të muajit të kaluar, zëdhënësi i BE-së për punët e jashtme, Anouar El Anouni, e përshkroi masën si “thellësisht shqetësuese” dhe pohoi kundërshtimin e bllokut ndaj dënimit me vdekje në të gjitha rrethanat.

Megjithatë, në të njëjtën deklaratë, BE-ja lëvdoi pozicionin e supozuar të mëparshëm parimor të Izraelit, obligimet e tij sipas ligjit ndërkombëtar, si dhe përkushtimin e tij ndaj parimeve demokratike. Sikur Izraeli të mos kishte kryer kurrë një pushtim brutal dekada-gjatë, kolonizim të paligjshëm dhe fushata gjenocidale në Gazë dhe Liban. Deklarata më pas “inkurajoi” Izraelin që të plotësonte kushtet e BE-së për të drejtat e njeriut sipas Marrëveshjes së Asociimit BE-Izrael.

Më 30 mars, pak para votimit final të projektligjit, vendet evropiane, përfshirë Holandën, Francën, Gjermaninë, Italinë dhe Britaninë e Madhe, lëshuan një deklaratë të përbashkët duke shprehur “shqetësim të thellë” për projektligjin, pa paralajmëruar asnjë hap konkret.

Më 31 mars, pasi ligji u miratua, BE-ja lëshoi një tjetër deklaratë duke ricikluar qëndrimet e saj, duke shtuar vetëm se masa përfaqësonte një “regres të rëndë” të vetë angazhimeve dhe praktikave të Izraelit – një pretendim që bie drejtpërdrejt ndesh me gjetjet e hetimeve të BE-së, organeve ndërkombëtare dhe palestineze të OKB-së, organizatave të të drejtave të njeriut dhe opinioneve këshilluese të dhjetorit 2024 dhe korrikut 2024 të Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë.

Nuk u përmend populli palestinez, i cili shënjestrohet nga ky ligj, apo të burgosurit palestinezë që kanë pësuar brutalizim dhe vdekje në nivele të paprecedenta në dy vitet e gjysmë të fundit. Nuk pati asnjë pranim të vuajtjes së familjeve të të ndaluarve palestinezë.

Familja ime reagoi me një përzierje thyerjeje zemre dhe familjariteti të hidhur kur ligji kaloi. Ishim të pështirosur, por jo të befasuar. Babai im ishte një luftëtar i lirisë në rininë e tij dhe kaloi 14 vjet në burgjet izraelite për rezistencë ndaj pushtimit para se të lirohej në një shkëmbim të burgosurish. Nuk mund të mos imagjinoja historinë e babait tim duke u shpalosur në realitetin e sotëm.

Ai do të ishte një nga të burgosurit e shumtë politikë palestinezë që presin ekzekutimin pas një vendimi nga një gjykatë ushtarake që i gjen 99 për qind të të pandehurve palestinezë “fajtorë”. Ai do të dënohej thjesht pse refuzonte dominimin kolonial, pse mbronte të drejtat e tij dhe të drejtat e popullit të tij. Dhe në realitetin e sotëm, pikërisht institucionet që pretendojnë se më përfaqësojnë mua dhe të gjithë qytetarët evropianë, në emër të vlerave demokratike dhe të drejtave të njeriut, do të ishin bashkëfajtore duke lejuar ekzekutimin e tij.

Është e rëndësishme të theksohet se qëndrimi i BE-së nuk është as befasues dhe as një gabim diplomatik. Është një tjetër konfirmim se përkushtimi i deklaruar i BE-së ndaj të drejtave të njeriut përfundon aty ku fillon mosndëshkimi i Izraelit.

Kontrasti është veçanërisht i fortë kur krahasohet me pozicionin e BE-së ndaj aleatëve dhe kundërshtarëve të tjerë. Ajo ka dënuar vazhdimisht përdorimin e dënimit me vdekje në Iran, Bjellorusi, Arabinë Saudite, Shtetet e Bashkuara dhe së fundmi, në Donetskun e pushtuar nga Rusia. Në secilin prej këtyre rasteve, BE-ja e ka lidhur qartë dënimin me vdekje me shkeljet më të gjera të ligjit ndërkombëtar humanitar dhe Konventave të Gjenevës.

Hipokrizia u bë edhe më goditëse kur u mor vendimi për të pezulluar diskutimet mbi sanksionet dhe rishikimin e Marrëveshjes së Asociimit BE-Izrael pas të ashtuquajturit “armëpushim” në Gazë të ndërmjetësuar nga SHBA-ja në tetor 2025.

Që atëherë, Izraeli ka vazhduar të sfidojë ligjin ndërkombëtar dhe të shkelë të drejtat e njeriut, duke zgjeruar pushtimin e tij në mbi 50 për qind të territorit të Gazës, duke avancuar ndërtimin e vendbanimeve në tokën e pushtuar palestineze, duke ndaluar dhe sulmuar objektet e UNRWA-s të ndërtuara me fonde të BE-së, duke dëbuar OJQ-të humanitare ndërkombëtare nga Rripi i Gazës, duke zhvendosur me forcë dhjetëra mijëra njerëz në Bregun e pushtuar Perëndimor dhe qindra mijëra në Liban e Iran, si dhe duke bllokuar qasjen në vendet e shenjta në Jeruzalem. Lista e mirëdokumentuar e shkeljeve vetëm sa vazhdon të rritet.

Por BE-ja nuk mund t’i injorojë më ato sepse qytetarët evropianë po e refuzojnë gjithnjë e më shumë mosndëshkimin izraelit.

Më shumë se një milion evropianë kanë nënshkruar peticionin e Iniciativës së Qytetarëve Evropianë (ECI) “Drejtësi për Palestinën”, duke bërë thirrje për pezullimin e plotë të Marrëveshjes së Asociimit BE-Izrael, duke e bërë atë ECI-në me rritjen më të shpejtë deri më sot. Kjo kërkesë është mbështetur gjithashtu nga mbi 60 organizata të të drejtave të njeriut dhe humanitare, si dhe nga më shumë se 350 ish-diplomatë.

BE-ja nuk mund të vazhdojë të largohet më tej si nga obligimet e saj ligjore, ashtu edhe nga kërkesat e qarta të njerëzve të saj. Ajo duhet të veprojë me vendosmëri. Në Këshillin e Punëve të Jashtme më 21 prill, disa shtete evropiane do të vendosin përsëri në tryezë pezullimin e Marrëveshjes së Asociimit BE-Izrael. Ky nuk është më një debat teknik. Është një test i vullnetit politik.

Pjesa tjetër e shteteve anëtare të BE-së përballet me një zgjedhje të thjeshtë: të veprojnë ose të mbeten bashkëfajtorë. Çdo gjë tjetër përveç pezullimit është dështim për të zbatuar ligjin e BE-së, tradhti ndaj vlerave të saj të deklaruara dhe shpërfillje e kërkesës publike në rritje në mbarë Evropën për t’i dhënë fund mosndëshkimit izraelit dhe për të sjellë drejtësi për palestinezët.

Pikëpamjet e shprehura në këtë artikull janë të autorit dhe nuk pasqyrojnë domosdoshmërisht qëndrimin editorial të Al Jazeera.