UBT ishte nikoqir i punëtorisë ndërkombëtare për zhvillimin e kurrikulës në fushën e sigurisë kibernetike, e cila u mbajt më 27 dhe 28 janar. Kjo punëtori u organizua në kuadër të projektit SHIELD – United for Cyber Safety: Up-Skilling High School Communities for Protecting Students, i mbështetur nga Erasmus+.

Projekti u koordinua nga Ss. Cyril and Methodius University në Shkup, ndërsa partnerë janë University “St. Kliment Ohridski”, në Sofia, UBT, si dhe Ekonomikas un Kultūras Augstskola, në Letoni. Qëllimi kryesor i projektit është fuqizimi i komuniteteve shkollore të arsimit të mesëm përmes zhvillimit të aftësive dhe njohurive në fushën e sigurisë kibernetike, me fokus në mbrojtjen e nxënësve dhe përdorimin e sigurt të teknologjisë.

Në hapjen e punëtorisë mori pjesë edhe Rektori i UBT-së, Prof. Dr. Edmond Hajrizi, i cili theksoi se UBT ka investuar vazhdimisht në zhvillimin e kapaciteteve akademike dhe ka krijuar departamente të veçanta për fushën e sigurisë kibernetike dhe teknologjive të avancuara, duke e konsideruar këtë fushë si jetike për të ardhmen e arsimit dhe shoqërisë digjitale.

Agjenda e punëtorisë përfshiu sesione të dedikuara për analizën e nevojave arsimore, përcaktimin e fushës së trajnimeve në siguri kibernetike, strukturimin e kurrikulës dhe rezultateve të të nxënit, si dhe qasjen gjithëpërfshirëse dhe të aksesueshme në dizajnimin e trajnimeve. Po ashtu, diskutimet u fokusuan edhe në format e ofrimit të trajnimeve, materialet mësimore, mjetet digjitale, si dhe planifikimin e testimit pilot dhe zbatimit të kurrikulës.

Kjo punëtori paraqet një hap të rëndësishëm drejt ndërlidhjes së arsimit profesional me sfidat aktuale të sigurisë digjitale, duke forcuar bashkëpunimin ndërkombëtar dhe rolin e UBT-së si një institucion lider në zhvillimin e programeve inovative dhe të orientuara drejt nevojave reale të shoqërisë.

Viti i parë i Donald Trump në detyrë është karakterizuar nga shkurtime buxhetore, polemika e pak kufizime nga Kongresi. Sondazhet tregojnë se niveli i miratimit për të është afër rekordit më të ulët të të gjitha kohërave.

Sondazhi i fundit i Pew Research, i publikuar të enjten, zbuloi se 37% – pak më shumë se një e treta e amerikanëve – miratojnë performancën e Trump-it. Përditësimi i fundit i Gallup në dhjetor e vendosi atë në 36%, me një vlerësim mosmiratimi prej 59%.

Këto shifra nuk janë të mira për asnjë udhëheqës, në asnjë vend, por Trumpi, veprimet e të cilit gjatë vitit të tij të parë në detyrë, si brenda vendit ashtu edhe ndërkombëtarisht, kanë qenë të diskutueshme, nuk është plotësisht jopopullor.

Ajo që po e ul vlerësimin e tij të miratimit është imazhi i tij midis mbështetësve demokratë, të cilët nuk ka gjasa të kalojnë votën e tyre as për Trumpin as për Partinë Republikane. Trumpi gëzon mbështetje njëshifrore midis votuesve demokratë.

Nga ana tjetër, mbështetja e tij te republikanët mbetet pozitive. Edhe pse ka rënë që nga fillimi i mandatit të tij, më shumë se gjysma duket se ende e mbështesin qasjen e tij, sipas Pew.

Trumpi vazhdon të kryesojë një Amerikë hiperpartizane

Pavarësisht shifrave kombëtare, kontrolli i Trumpit mbi Partinë Republikane mbetet i rëndësishëm, kryesisht si figura emblematike e lëvizjes MAGA, e cila ungjillëzon mantrën e saj të gjatë “Amerika e Para”.

“Ne kemi një president që, historikisht, i mungon mbështetja,”  tha për DW John Mark Hansen, politolog në Universitetin e Çikagos.

“Mbështetja që ai ka duket se është e palëkundur: duket se nuk ka asgjë që ndoshta mund t’i kthejë mbrapsht 80-85% të votuesve republikanë.”

Trumpi ka qenë në gjendje të qeverisë vitin e tij të parë praktikisht pa asnjë opozitë falë kontrollit republikan të Kongresit të SHBA dhe një vendimi të Gjykatës Supreme të vitit 2024 që i jep imunitet të gjerë presidencës. Kjo mund të ndryshojë pas zgjedhjeve të mesit të mandatit të nëntorit, në të cilat të gjitha 435 vendet në Dhomën e Përfaqësuesve dhe një e treta e Senatit janë në garë.

Ndërsa ai ka zbatuar tarifat gjithëpërfshirëse dhe politikat e ashpra të imigracionit që premtoi gjatë fushatës së tij, premtimi i tij për të frenuar inflacionin, për të përmirësuar koston e jetesës dhe për të nxitur ekonominë në përgjithësi mbeten për t’u parë.

“Popullariteti i një presidenti nuk është kurrë më i lartë se në vitin e tij të parë,” i tha DW-së Kathryn Dunn Tenpas, eksperte për presidencën dhe Kongresin në Qendrën Miller në Universitetin e Virxhinias.

“Me kalimin e kohës, popullariteti i një presidenti ka tendencë të bjerë, pjesërisht sepse ai ka bërë premtime ekstravagante që nuk mund t’i përmbushë. Dhe në të njëjtën kohë, në rastin e presidentit Trump, mendoj se ajo që ka ndodhur është se amerikanët janë shumë të shqetësuar për situatën ekonomike dhe gjendjen e portofoleve të tyre,” tha ajo.

Mbështetja nga votuesit e moderuar që nuk identifikohen si republikanë ose demokratë, dhe që ndihmuan në ngritjen e Trump-it në Shtëpinë e Bardhë, ka rënë gjithashtu. Sipas të dhënave të Gallup-it nga dhjetori, vetëm një në katër të pavarur e miratuan performancën e Trump-it.

Trumpi ka qeverisur kryesisht me dekrete ekzekutive, por ai duhet të ruajë kontrollin e Kongresit për të siguruar që tre vitet e tij të fundit në detyrë të shkojnë pa probleme.

Ndërsa çështje të tilla si qasja agresive – tani vdekjeprurëse – ndaj bastisjeve të emigrantëve në zonat urbane mund të zemërojnë votuesit me prirje të majta, Tenpas tha se këto pika tradicionalisht të forta për Trump mund të armiqësojnë amerikanët e qendrës dhe të djathtën e moderuar.

“Sigurisht, shumë demokratë janë veçanërisht të shqetësuar për atë që po ndodh në Minnesota dhe qytete të tjera në të gjithë vendin ku është vendosur ICE,” tha Tenpas. “Përsa u përket të pavarurve dhe ndoshta republikanëve që nuk janë besnikë ndaj Trump-it, mendoj se ata po bëhen gjithnjë e më të pakënaqur me atë që po ndodh.”

Republikanët aktualisht kontrollojnë Dhomën e Përfaqësuesve dhe Senatin, por një referendum për Trumpin do t’i shqetësonte aleatët e tyre në Kongres se një dyzinë garash thelbësore të papërcaktuara midis kandidatëve republikanë dhe demokratë mund të ktheheshin në favor të kundërshtarëve të tij dhe ta bënin të humbiste kontrollin e Dhomës.

Pak gjasa që ndërhyrjet në botën e jashtme të tërheqin vëmendjen e votuesve

Pas një viti në post, Trumpi ka treguar se është ende në gjendje të irritojë homologët e tij ndërkombëtarë dhe ta lërë rendin botëror në një gjendje të pasigurt.

Tarifat e tij kanë tronditur tregtinë globale, shkurtimet e tij në ndihmën e huaj kanë përmbysur dekada të tëra progresi në zhvillimin ndërkombëtar, dhe sulmet e tij ndaj Iranit dhe veprimet e tij kundër ish-presidentit të Venezuelës kanë tensionuar më tej opinionin publik. Veprimet e Trumpit i kanë habitur ata që e shohin atë si figurën emblematike të një Amerike izolacioniste, dhe propozimi i tij për të aneksuar Groenlandën dhe Kanadanë si territor të SHBA-së ka zemëruar aleatët e tij të vendosur.

Imazhet e bastisjeve të ICE-së të kryera nga administrata e tij kanë tërhequr gjithashtu vëmendjen globale. Por vëzhguesit thonë se këto çështje zbehen në krahasim me shqetësimet kryesore të brendshme që ka të ngjarë të zënë vend qendror para zgjedhjeve të mesit të mandatit. Trumpi rrallë është prekur nga perceptimet jopopullore jashtë Shteteve të Bashkuara. Brenda vendit, ai ka qenë më fleksibël, siç dëshmohet nga retorika e tij e fundit në lidhje me “shtensionimin” e bastisjeve të ICE-së.

SHBA: Trump do të “shtensionojë” pas të shtënave vdekjeprurëse në Minneapolis

“Pothuajse gjithmonë, ekonomia është çështja numër një,” tha Todd Belt, politolog në Universitetin George Washington, duke shtuar se ekziston një përjashtim.

“Në masën që politika e jashtme do të ndikojë në zgjedhjet e mesmandatit, fakti që administrata aktuale po përqendrohet në çështje të tjera në vend të çështjeve të brendshme po dëmton imazhin e saj. ”

Tenpas pajtohet, por tha se bastisjet ndaj emigrantëve brenda vendit gjithashtu mund të ndikojnë votuesit: “Mendoj se ngjarje të tilla si ato në Minnesota, Chicago, Los Angeles, dërgimi i trupave, ICE, janë më të paharrueshme në mendjet e votuesve. ”

Ajo që duket e qartë është se, një vit pasi mori detyrën dhe pak më shumë se 10 muaj para zgjedhjeve të mesmandatit, Trump ka kohë të mjaftueshme për të ndryshuar narrativën.

“Zgjedhjet janë ende larg, dhe opinionet e amerikanëve […] rreth politikave janë të përkohshme”, thotë Belt,” tha Belt. “Ajo që është lajm një ditë mund të mos jetë lajm ditën tjetër.”

“Dhe presidenti është një mjeshtër i shpërqendrimit, gjë që funksionon në favor të tij, sepse edhe pse po flasim për imigracionin tani, në tetor mund të flasim për diçka shumë të ndryshme”, shtoi ai.

Matthew Agius/DW

Prokuroria Themelore në Prishtinë ka njoftuar se ka autorizuar Policinë e Kosovës, përkatësisht Drejtorinë për Hetimin e Krimeve Ekonomike dhe Korrupsionit, për grumbullimin e provave lidhur me dyshimet për kryerjen e veprave penale nga Kapitulli XVIII i Kodit Penal të Republikës së Kosovës (KPRK), kundër të drejtave të votimit.

Sipas njoftimit, gjatë procesit të numërimit të votave në komunën e Podujevës dyshohet se janë evidentuar parregullsi, përkatësisht mospërputhje në numrin e votave të kandidatëve për deputetë në Kuvendin e Republikës së Kosovës, pas përfundimit të numërimit.

Prokuroria Themelore në Prishtinë dhe Policia e Kosovës kanë theksuar se mbeten të përkushtuara në luftën kundër kriminalitetit, forcimin e sundimit të ligjit dhe vënien para drejtësisë të të gjithë atyre që bien ndesh me ligjin.

Kujtojmë se hetime deri më tash ka pasur në Prizren, Malishevë dhe në rajonin e Mitrovicës.

/Kosovapress/

Më 2 shkurt 2007 emisari special për statusin e Kosovës, Martti Ahtisaari, dorëzoi propozimin e tij në Prishtinë dhe Beograd.

Kjo ishte edhe nisma e krijimit të shtetit të pavarur të Kosovës. Edhe pse plani u dorëzua, gjatë gjithë kohës mendohej se diplomati finlandez do të propozojë pavarësi të kushtëzuar, por pa e përmendur fjalën pavarësi.

Ky dokument së pari iu dorëzua Beogradit, e pak orë më vonë Ahtisaari mbërriti edhe në Kosovë.

Sipas Ahtisaarit dhe ekipit të tij, synimi i propozimit të gjithanshëm për marrëveshjen mbi statusin e Kosovës ishte të përcaktojë kërkesat e nevojshme për një Kosovë të ardhshme që është e mundshme, e mbështetshme dhe e stabilizuar.

Plani përfshinte masa të hollësishme për të siguruar inkurajimin dhe mbrojtjen e të drejtave të bashkësive dhe anëtarëve të tyre, decentralizimin efektiv të qeverisë dhe ruajtjen e mbrojtjen e trashëgimisë kulturore e fetare.

Për më tepër, marrëveshja përshkruante masa kushtetuese, ekonomike dhe sigurie, të cilat së bashku synonin të kontribuojnë në zhvillimin a një Kosove shumë-etnike, demokratike dhe të lulëzuar.

Një element i rëndësishëm i marrëveshjes ishte mandati që i jepej prezencës ndërkombëtare civile dhe ushtarake në Kosovë për të mbikëqyrur zbatimin e marrëveshjes dhe për të ndihmuar autoritetet kompetente vendore në sigurimin e paqes dhe stabilitetit në Kosovë.

Plani i Ahtisaarit gëzoi asokohe mbështetjen e autoriteteve kosovare, ndërsa u kundërshtua nga Qeveria e Serbisë, e cila e cilësonte propozimin si të dëmshëm për shkak se, siç thuhej, prek sovranitetin e shtetit serb.

Ndonëse fjala “pavarësi” nuk përmendej në draft-dokumentin në fjalë, udhëheqësit kosovarë patën shprehur bindjen se “procesi ndërkombëtar për zgjidhjen e statusit të Kosovës i udhëhequr nga presidenti Ahtisaari do të përfundonte shpejt me pavarësimin e Kosovës”.

Bindja e tyre do të realizohej pjesërisht më se dy javë pas takimit të fundit të nivelit të lartë midis Prishtinës dhe Beogradit. Negociatat e ndërmjetësuara Ahtisaari, të cilat kishin filluar në korrik 2006 në Vjenë, u përmbyllën po në kryeqytetin austriak më 10 mars, me mbledhjen e fundit ndërmjet palëve.

Më 26 mars, Ahtisaari ia dorëzoi sekretarit të përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara raportin final dhe rekomandimin që Kosova të fitojë një pavarësi të mbikëqyrur.

Presidenti Fatmir Sejdiu dhe kryeministri, Agim Çeku, të cilët atëkohë udhëhiqnin Kosovën e patën cilësuar 26 marsin ditë historike për Kosovën.

“Pavarësia e Kosovës, e cila fillimisht pas planit të Ahtisaarit do të ketë mbikëqyrje ndërkombëtare, do të jetë në shërbim të paqes”, pati deklaruar Sejdiu.

Ndërsa, Çeku- kreu i ekzekutivit kosovar atëkohë pat theksuar: “Letra propozon pavarësi për Kosovën të mbikëqyrur në fazën e parë që është në përputhje me vullnetin e popullit të Kosovës”.

Diametralisht të kundërta ishin reagimet e Beogradit zyrtar dhe ato të serbëve lokalë në Kosovë. Refuzimi i tyre për ta pranuar planin Ahtisaari u përkrah nga aleati serb-Rusia.

Pikëpamjet e ndryshme të palëve ndaj planit Ahtisaari çuan në dërgimin e një misioni faktmbledhës të Kombeve të Bashkuara në Kosovë, që kishte për detyrë shqyrtimin e rrethanave për zbatimin e planit Ahtisaari.

Delegacioni nisi vizitën e tij më 27 prill për ta përfunduar me vlerësimet e tij që do t’i paraqiteshin Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara. Ky mekanizëm, pavarësisht insistimit të përkrahësve të planit Ahtisaari, nuk arriti të gjejë konsensus për zgjidhjen e statusit të Kosovës.

Rusia-kundërshtuesi kryesor i planit, përdori më vonë veto ndaj një propozim-rezolute të anëtarëve evropianë të Këshillit, Gjermanisë dhe Shteteve të Bashkuara e cila parashihej të zëvendësonte Rezolutën 1244 të Këshillit të Sigurimit, t’ia hapte rrugën hyrjes në fuqi të planit Ahtisaari dhe përfundimit brenda 120 ditëve të misionit të OKB-së në Kosovë.

Të pasuksesshme rezultuan edhe bisedimet Prishtinë – Beograd, të zhvilluara deri në dhjetor 2007, nën ndërmjetësimin e “treshes” ndërkombëtare, e përbërë nga amerikani Frank Wisner, gjermani, Wolfgang Ischinger dhe rusi Alexander Botsan-Kharcenko.

Më 17 shkurt 2008, Kosova do ta merrte në duart e veta fatin e saj duke e shpallur në koordinim me bashkësinë ndërkombëtare veten shtet i pavarur.

Burimi: Kosovapress