I destinuar të jetë një nga filmat më përçarës të vitit, filmi biografik për Marilyn Monroe “Blonde” më në fund do të dalë në Netflix të mërkurën pas më shumë se një dekade shtyerjesh.

Ndërsa ka shumë lavdërime për performancën kryesore të Ana de Armas, kritikët nuk mund të bien dakord nëse filmi i ri është një turne artistik ose një shtresë tjetër mizore e shfrytëzimit kundër ikonës së shekullit të 20-të.

Për revistën ID, “Blonde” është“krijim filmash instinktiv, i dhimbshëm që përkul hapësirën, kohën dhe çdo mjet kinematografik që disponon në shërbim të arritjes së së vërtetës emocionale”.

Ose shikuesit mund të marrin pozicionin e Richard Brody të New Yorker-it, i cili e quajti filmin “qesharak e vulgar”, duke e parë mundimin e pafund që Monroe përjeton në ekran si “një lloj i veçantë sadizmi regjisorial”.

Nga trauma e një nëne me paqëndrueshmi mendore dhe të dhunshme, përdhunimit të saj nga duart e një shefi studioje, në një skenë me presidentin John F Kennedy, jeta e Monroe përshkruhet si një abuzim dhe ankth i pamëshirshëm.

Dominik kaloi 11 vjet duke u përpjekur për ta bërë filmin dhe e ka vlerësuar lëvizjen #MeToo kundër sulmeve seksuale që më në fund krijoi interes për historinë – megjithëse thuhet se ai luftoi gjatë me Netflix për kohën e filmit dhe rreth skenave grafike.

Armas u tha gazetarëve në Festivalin e Filmit në Venecia, se ajo duhej të shkonte në vende “të pakëndshme, të errëta dhe të pambrojtura” për rolin.

“Ajo ishte gjithçka për të cilën mendoja, gjithçka që ëndërroja, gjithçka për të cilën mund të flisja. Ajo ishte me mua dhe ishte e bukur”, tha ajo.

Ekuipazhi filmoi në vendet reale ku lindi dhe vdiq Monroe.

Është një kthesë për Armas, e cila punoi për muaj me një trajner vokal për të kapërcyer theksin e saj kuban dhe për të gjetur një zë që mund të shprehte karakterin e Monroe si dhe intonacionet e saj unike.

Filmat e Dominikut shpesh kanë rezultuar përçarës.

Shumë e panë filmin e tij të mëparshëm biografik, “Vrasja e Jesse James nga frikacaki Robert Ford” me protagonist Brad Pitt, i cili shërben si producent në “Blonde”, si një kryevepër poetike, por po aq shumë e panë pretencioz dhe e cilësuan se dështoi në arkë.

Megjithatë, Dominik nuk ka gjasa të shqetësohet.

“Blonde” është “një film kërkues”, tha ai për Screen Daily. “Nëse audiencës nuk i pëlqen, ky është problemi i audiencës. Nuk kandidon për poste publike”.

NPR ishte në mesin e disa mediave duke thënë se filmi është “shfrytëzim, jo ndjeshmëri”.

Por Vogue tha se shumë nga tronditjet fillestare mund të zbehen me kalimin e kohës./UBTNews/