Rreth 30 vjet më parë, Geena Davis dhe Susan Sarandon u ngjitën në lartësi të reja të yjeve, për rolet e tyre kryesore në filmin dramatik, “Thelma & Louise”.
Në filmin e vitit 1991, aktorët amerikanë luajtën dy gra udhëtimi i të cilave sfidoi nocionet tradicionale të feminitetit.
Filmi e ndryshoi jetën e Davisit, tash 65 vjeçe, dhe Sarandonit, tash 74 vjeçe. Me regji nga Ridley Scott, filmi pati sukses kritik dhe komercial, me gjashtë nominime për Oscar e duke fituar atë për Skenarin më të Mirë Origjinal.
Parë si një film feminist nga shumë njerëz, “Thelma & Louise” i theu tabutë. Për ata që nuk e kanë parë, filmi e shfaq Davisin në rolin e Thelmas si një amvise zemërbutë, shoqja e së cilës Louise – e cila interpretohet nga Sarandon – e bind atë të arratisen në një udhëtim impulsiv. Por, gjatë rrugës, një sërë rrethanash fatkeqe shpejt i çojnë në telashe me ligjin. Kur Louise qëllon fatalisht një burrë që përpiqet të përdhunojë Thelman, çifti vendos të ikën për në Meksikë, duke lënë prapa jetën e vjetër.
Paralajmërim për shikuesit: filmi arrin kulmin në një ndjekje policie që shfaq sheh protagonistet duke u puthur përpara se të ngasin makinën drejt humnerës.
Këto dy karaktere u vlerësuan si hap përpara në fuqizimin e grave në Hollivud. Megjithatë, disa meshkuj e kundërshtuan paraqitjen e dhunën ndaj burrave.
Dyshja tash ka marrë pjesë në një shfaqje të veçantë, për të shënuar 30 vjetorin e filmit. /Shqip
BFI dhe Galeria Kombëtare e Portreteve do të shënojnë 100-vjetorin e lindjes së yllit të filmit me “the summer of Marilyn”, shkruan The Guardian.
Për të shënuar 100-vjetorin e lindjes së saj, Monroe po festohet nga institucionet kryesore kulturore britanike si një interpretuese me inteligjencë të mprehtë komike, një arkitekte e zgjuar e imazhit të saj dhe një grua që riformësoi mundësitë për famën femërore në ekran.
Një sezon gjithëpërfshirës dy-mujor në Institutin Britanik të Filmit (BFI) do të rishikojë filmografinë e saj, ndërsa një ekspozitë historike në Galerinë Kombëtare të Portreteve harton ndërtimin e imazhit të saj.
“Marilyn Monroe ishte me shumë mundësi ylli më i madh që kinemaja pa dhe do të shohë ndonjëherë”, tha Kimberley Sheehan, programuesja kryesore e BFI-së, e cila kuroi sezonin. “Ajo ishte kërcënimi i trefishtë origjinal dhe meriton shumë merita për krijimin e imazhit dhe famës së saj.”
Organizatorët e Eurovision 2026 kanë publikuar renditjen zyrtare të paraqitjes për dy gjysmëfinalet që do të zhvillohen në Vjenë, Austri.
Sipas njoftimit, gjysmëfinalja e parë do të mbahet më 12 maj, gjysmëfinalja e dytë më 14 maj, ndërsa finalja e madhe është planifikuar më 16 maj 2026.
Shqipëria do të performojë në Gjysmëfinalen e dytë, në pozicionin e 13-të, e përfaqësuar nga këngëtarja Alis me këngën “Nân”.
Një nga risitë e këtij edicioni është rikthimi i jurive profesionale edhe në gjysmëfinale, krahas votimit të publikut, një praktikë që nuk aplikohej në këtë fazë që nga viti 2022. Në dy netët gjysmëfinale do të performojnë edhe vendet e mëdha të njohura si pesëshja e madhe – Franca, Gjermania, Italia dhe Mbretëria e Bashkuar – si dhe Austria si vend pritës.
Këto shtete kualifikohen automatikisht në finale, por do të ngjiten në skenë edhe gjatë gjysmëfinaleve. Publikimi i renditjes së performancave pritet të ndikojë në dinamikën e garës dhe interesimin e publikut, ndërsa Eurovisioni po afrohet drejt një tjetër edicioni të shumëpritur në skenën evropiane të muzikës.
Galeria e Arteve e Prishtinës ka njoftuar hapjen e ekspozitës kolektive “Gjurmët e Grafikës -Imprints of Graphics”, e kuruar nga Genc Rezniqi, e cila do të hapet më 8 prill.
Kjo ekspozitë prezanton një përzgjedhje të veprave grafike nga artistë të ndryshëm, duke sjellë qasje dhe shprehje të larmishme të artit grafik bashkëkohor.
Shfaqja “Unë jam vetë grua” është ngjitur në skenën e Teatrit Kombëtar të Kosovës mbrëmë, ndërsa do të vazhdojë të luhet edhe sot dhe nesër, duke filluar nga ora 20:00
Vepra sjell në skenë jetën e jashtëzakonshme të Charlotte von Mahlsdorf, një grua transgjinore gjermane që arriti të mbijetojë në dy prej sistemeve më shtypëse të shekullit të kaluar: nazizmin dhe regjimin e Stasit. Përmes një rrëfimi të fuqishëm dhe emocional, publiku përballet me sfidat, zgjedhjet morale dhe qëndrueshmërinë e individit përballë historisë.
E bazuar në intervistat e autorit Doug Wright dhe në autobiografinë e Charlotte-s, kjo shfaqje është vlerësuar ndërkombëtarisht, duke fituar çmimet prestigjioze Pulitzer dhe Tony.
Një element i veçantë i kësaj shfaqjeje është interpretimi i aktorit Adrian Morina, i cili sjell në skenë rreth 30 role të ndryshme, duke dëshmuar një transformim të jashtëzakonshëm artistik.
Shfaqja është shkruar nga Doug Wright dhe është vënë në skenë nën regjinë e Kushtrim Koliqit.