Nëse je në fillimet e tua të karrierës, një punë e re, ashtu si çdo ekperiencë tjetër e re është gjithmonë sfiduese në fillimet e saj. Por, sfidat që hasim nuk duhet të na pengojnë në kërkimin e mundësive të reja rreth nesh. Madje, shpesh herë, këto mundësi mund t’i kemi shumë pranë, por ne nuk marrim mundimin as t’i vlerësojmë ato.
Ka disa arsye përse ndodh kjo. Të pasurit e një pune prej një kohe të gjatë nënkupton së pari stabilitet financiar dhe është e vërtetuar shkencërisht që stabiliteti financiar ndikon pozitivsht në shëndetin tonë fizik dhe mendor.
Përveç stabilitetit, janë edhe marrëdhëniet e mira shoqërore që krijohen në mjedisin e punës. Ndjesia se je me njerëz, të cilët i njeh prej kohësh të bën të ndihesh mirë, e në fund të fundit, kush nuk do ta dëshironte diçka të tillë.
Por jo vëtëm kaq. Qëndrimi në një vend pune të jep mundësinë të krijosh eksperiencë, të rritesh në pozicion e kështu të përvetësosh çdo detaj të punës.
Duhet ta përmendim gjithashtu faktin që tregu i punës sot karakterizohet nga një konkurrencë e lartë, pasi ka mjaft të rinj të talentuar, këmbëngulës dhe me dëshirë për të ecur sa më lartë në karrierën e tyre. Për këtë arsye, shumë prej tyre e ndjejnë veten me fat vetëm që kanë arritur të kenë një punë në profesionet përkatëse.
Janë këto arsye, por jo vetëm, që na bëjnë të “ngecim” në një punë e të mos kërkojmë mundësi të reja.
Por le të shohim dhe anën tjetër të medaljes.
Qëndrimi në një punë për një kohë të gjatë bën që në një mënyrë apo një tjetër, të krijojmë zonën tonë të rehatisë. Jemi në një punë ku njohim shumicën e detyrave, njohim të gjithë personat. Me pak fjalë, ndihemi rehat. Por, nëse do të shikonim më larg, do të kuptojmë që kjo punë në fakt është kthyer në diçka monotone. Monotonia është vrasësi kryesor i motivimit dhe produktivitetit.
Të mos ndjerit të motivuar për punën është shenja e parë që ka diçka që nuk shkon, pasi në një punë ku nuk ndihemi të motivuar, nuk mundemi as të japim maksimumin tonë. Në këtë mënyrë edhe produktiviteti do të jetë i ulët.
Monotonia dhe pakënaqësia në punë reflektohen gjithashtu në jetën e përditshme, duke u bërë shkaktarë të palumturisë dhe pasivitetit. Duke bërë të njëjtat gjëra çdo ditë, nuk kërkon më maksimumin nga vetja dhe nga ëndrrat.
Thamë gjithashtu që nëse qëndrojmë në një ambjent pune do të kemi mundësinë të mësojmë shumë aspekte e detyra, jo vetëm të profesionit tonë por edhe të kolegëve. Kjo është mjaft e mirë, por gjithmonë vjen një moment kur nuk kemi më gjëra të reja për të mësuar.
Një punë e re të bën të kalosh limitet, të jesh më aktiv dhe shpesh herë njerëzit të cilët kërkojnë këtë gjë, i bën të ndihen më mirë.
Një person me aspirata për karrierën e tij, është gjithmonë në kërkim për të mësuar gjëra të reja.
Nga ana tjetër dimë që janë dëshirat dhe synimet për t’u përmirësuar, faktorët që na shtyjnë përpara, por në një ambient që nuk na ofron mundësi për të mësuar, synimet tona personale nuk do të mund të përmbushen.
Pavarësisht se është e vështirë të dalësh nga zona e rehatisë, nëse puna juaj aktuale nuk ju ofron zhvillimin që dëshironi dhe prisni nga vetja, atëherë është koha të bëni ndryshime.
Mos humb asnjë minutë më shumë, ka mjaft portale që të ofrojnë informacion për vendet vakante të punës, ku shumë mirë mund të japësh kontributin tënd, të mësosh e të ndihesh i përmbushur!
Opera e Kosovës solli mbrëmjen e së martës premierën e suksesshme të dy kryeveprave të Giacomo Puccinit, “Suor Angelica” dhe “Gianni Schicchi”, duke i dhuruar publikut një mbrëmje artistike të nivelit të lartë.
Nën dirigjimin e maestro Jacopo Sipari di Pescasseroli dhe regjinë e Luca Ramacciottit, produksioni u interpretua nga solistët, Kori dhe Orkestra e Operës së Kosovës, duke u mirëpritur nga një sallë e mbushur dhe u shpërblye me duartrokitje të gjata.
Sipas organizatorëve, kjo premierë dëshmoi zhvillimin e vazhdueshëm të skenës operistike në Kosovë dhe përkushtimin për sjelljen e produksioneve me standarde të larta artistike.
Premiera u cilësua si një tjetër hap i rëndësishëm në pasurimin e jetës kulturore të vendit dhe në promovimin e artit operistik./A.K/
Me rastin e Ditës Ndërkombëtare të Gazetarëve Sportivë, Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave ka hapur një ekspozitë me dokumente origjinale, duke sjellë në vëmendje historinë e gazetarisë sportive shqiptare dhe figurat më të njohura të saj ndër vite.
Ekspozita përfshin materiale arkivore të Arkivit Qendror Shtetëror (AQSH), dokumente origjinale dhe periodikë të viteve ’60–’90, të cilat pasqyrojnë ndeshjet më të rëndësishme të kombëtares shqiptare, si dhe zhvillimet kryesore të kampionateve vendase.
Në aktivitet morën pjesë Drejtori i Përgjithshëm i Arkivave, Auron Rrokaj, gazetari i parë sportiv profesionist në historinë e medias shqiptare, Ahmet Shqarri, si dhe emra të njohur të gazetarisë sportive, ndër ta Moisi Dalipi, Ylli Ago, Dëfrim Methasani, Ervin Baku, Vilma Masha, Glenti Nallbani, Pano Xhixho dhe anëtarja e Komitetit Ekzekutiv të Federatës Shqiptare të Futbollit, Anila Basha.
Drejtori i Arkivave, Auron Rrokaj, vlerësoi kontributin e gazetarëve dhe komentatorëve sportivë në ruajtjen e kujtesës historike kombëtare përmes punës së tyre.
Ndërkaq, Ahmet Shqarri përshëndeti organizimin e ekspozitës, duke theksuar rëndësinë e gazetarisë sportive dhe përkushtimin e gazetarëve ndër breza.
“Ju falënderoj dhe përgëzoj për nismën tuaj, për ekspozitën që nuk e kam parë gjëkundi tjetër. Unë kam punuar mbi 50 vite në gazetarinë sportive dhe ka qenë privilegj. Kam punuar që prej vitit 1969 deri në Kampionatin Botëror të Futbollit në Rusi, duke komentuar një plejadë sportistësh të jashtëzakonshëm”, u shpreh Shqarri.
Mes dokumenteve të ekspozuara ishin korrespondenca mbi organizimin e ndeshjeve mes skuadrave shqiptare dhe italiane në vitin 1940, qarkorja e vitit 1936 për emërimin e korrespondentëve të gazetës “Sporti Shqiptar”, numra të gazetës “Sporti” të ruajtura nga Asdreni, si dhe dokumente të Radiotelevizionit Shqiptar mbi transmetimet ndërkombëtare të ndeshjeve të futbollit./A.K/
Në galerinë e arteve “Art i Ngujuar – Artistët për Artistët” në Prishtinë po qëndron e hapur ekspozita “Makth”, e cila përmes artit figurativ dhe rrëfimeve personale trajton përvojat traumatike të luftës në Kosovë dhe pasojat e saj.
Ekspozita përmbledh 15 punime të realizuara në teknika të ndryshme figurative nga pjesëmarrësit e programit “Ballafaqimi me të kaluarën në Kosovë”, të organizuar nga organizata “Aksioni Kundër Dhunës dhe Ndërtimi i Paqes” (ANP).
Çdo vepër shoqërohet me një rrëfim të shkurtër që shpjegon ngjarjen ose përvojën që ka frymëzuar krijimin artistik. Punimet pasqyrojnë ngjarje traumatike të luftës së viteve 1998–1999, si dhe përjetimet që lidhen me pasojat e saj në vitet pasuese.
Në ceremoninë e hapjes, kuratorja e ekspozitës dhe përfaqësuesja e ANP-së, Emine Ismajli, tha se “Makth” sjell në pah dhimbjen dhe kujtesën e atyre që kanë përjetuar luftën.
Sipas saj, ekspozita përcjell një mesazh të fuqishëm për rëndësinë e dokumentimit të së vërtetës, reflektimit mbi të kaluarën dhe ruajtjes së kujtesës kolektive, duke promovuar një të ardhme të ndërtuar mbi vlerat njerëzore dhe kulturën e paqes.
“Makth” është ekspozita e dhjetë e organizuar nga ANP në kuadër të projektit “Ballafaqimi me të kaluarën në Kosovë”. Punimet janë realizuar nga pjesëmarrës nga komuna të ndryshme të Kosovës, të cilët gjatë viteve 2025 dhe 2026 kanë ndarë përmes artit historitë e tyre personale mbi përjetimet e luftës.
Ekspozita mund të vizitohet në galerinë “Art i Ngujuar – Artistët për Artistët”, në katin e tretë të hotelit “Grand” në Prishtinë, çdo ditë pune nga ora 11:00 deri në 17:00. /A.K/
Një zbulim i rëndësishëm arkeologjik pranë Jerusalemit ka ofruar njohuri të reja mbi jetën e njerëzve që jetuan rreth 3.000 vjet më parë, gjatë periudhës së Tempullit të Parë.
Sipas “The Times”, edhe pse varri i lashtë ishte dëmtuar nga punimet ndërtimore dhe grabitjet, studiuesit arritën të nxirrnin informacione të vlefshme falë analizës së ADN-së së ruajtur në mbetjet njerëzore.
Vendi i varrimit u zbulua pranë Abu Ghosh, afër vendbanimit antik të Kiryat Yearim, ku arkeologët gjetën rreth 150 enë qeramike dhe mbetje skeletore të disa individëve, përfshirë edhe fëmijë.
Sipas ekspertëve, varri ishte përdorur për disa breza gjatë epokës së vonë të hekurit, në kohën e Mbretërisë së Judës.
Ruajtja e ADN-së në rajonin e Levantit është jashtëzakonisht e rrallë për shkak të temperaturave të larta dhe lagështisë, por studiuesit arritën të nxirrnin mostra nga kocka petrose e kafkës, një nga pjesët më rezistente të trupit të njeriut.
Analiza u realizua nga një ekip ndërkombëtar shkencëtarësh, ku bënin pjesë gjenetisti David Reich dhe arkeologu Israel Finkelstein.
ADN-ja u rikuperua pjesërisht nga dy individë, duke zbuluar të dhëna për linjat e tyre amtare dhe atërore, por jo një pamje të plotë të prejardhjes së tyre.
Shkencëtarët theksuan se nuk ka prova të drejtpërdrejta që personat e varrosur ishin izraelitë, pasi në varr nuk u gjetën mbishkrime apo shenja që do të përcaktonin identitetin e tyre etnik. Përfundimet mbështeten kryesisht në stilin e qeramikës, mënyrën e varrimit dhe afërsinë me qendrat e njohura të Mbretërisë së Judës.
Njëri prej individëve mbante kromozomin Y të haplogrupit J2, një linjë gjenetike e përhapur në Azinë Perëndimore dhe rajonin e Kaukazit, ndërsa të dy individët kishin linja të ndryshme mitokondriale, duke treguar prejardhje të ndryshme nga ana e nënës.
Sipas studiuesve, gjetjet nuk japin një përgjigje përfundimtare mbi identitetin etnik të banorëve të asaj kohe, por tregojnë se rajoni ishte një pikë takimi e popullsive të ndryshme./atsh/A.K/