“Shteti i Serbisë vrau fëmijët tanë. Aleksandar Vuqiç po fsheh të vërtetën”: Rrëfimi prekës i nënës së djaloshit që u vra në “Panda”.

“Ne dimë gjithçka, fjalë për fjalë dimë gjithçka, por udhëheqësi hesht. Ai tha tre herë se do të na telefononte dhe nuk e bëri. Thashë që të gjithë duhet të shkojmë në qeveri, se nuk do të na kthejnë… Do të ulemi, do të marrim një batanije dhe kjo është fundi i historisë. Por kjo nuk ndodhi. Dua të them, gjithçka dihet tashmë, por të gjithë heshtin”.

Lubica Trifoviç, nëna e Dragan Trifoviçit, të riut të vrarë në vitin 1998 në kafenenë “Panda” në Pejë, e fillon historinë e saj me këto fjalë për portalin Nova.rs. Lubica thekson se, për hir të shpirtrave të fëmijëve të tyre, është e nevojshme të përcaktohet e vërteta e plotë dhe të hidhet dritë mbi të gjitha rrethanat e krimit.

Familja Trifoviç nuk do të shërohet kurrë nga tragjedia që i tronditi. Në një intervistë me Nova.rs, nëna e pangushëlluar thotë se dëshiron vetëm që më në fund të dihet e gjithë e vërteta për vdekjen e të dashurve të tyre.

“Në fund të fundit, do ta padis shtetin. Do t’i bëj të gjitha këto. Por le ta thonë të vërtetën. E di që është turp për ta ta thonë publikisht. Vuqiç tha se publiku do të neveritet kur të mësojë të vërtetën e vërtetë. Kush i vrau fëmijët? Ne e dinim tashmë këtë në Pejë, prandaj nuk folën për këtë. Nuk ka rëndësi kush e kreu aktin, rëndësi ka kush e urdhëroi”, thotë Lubica.

Ajo deklaron se tani ata janë më të prekur nga fakti që përgjegjësia po zhvendoset nga njëra anë në tjetrën, domethënë, se ka deklarata të caktuara në të cilat përmenden autorë nga Mali i Zi dhe më pas Serbia.

Ai gjithashtu thekson se e di që akuzat që u shfaqën në rrjetet sociale kohët e fundit janë të vërteta.

“Është e gjitha një popull. Aleksandar Vuqiç, si president, meqenëse thotë se di gjithçka, le ta shpallë publikisht para qytetarëve. Është e vështirë të thuhet se ata fëmijë u vranë nga serbët. Pra, kush tjetër? Ne e dimë këtë prej kohësh. Do të doja vetëm të flisja me të”, thotë kjo nënë dhe shton:

“I dhemb që u përpoqën t’ia hiqnin bluzën të birit në Mitrovicë. Le të vijë, si president, në Pejë, le ta vizitojë Metohinë, ku jetonim ne. Le të shkojë në varreza, le të vizitojë varrezat, le të vizitojë Deçanin dhe Gjakovën. A është ajo Kosova juaj? Hajdeni, hajdeni atëherë”?

Ajo beson se udhëheqësit do të largohen nga pushteti më shpejt sesa të publikojnë të vërtetën për atë që ndodhi në “Panda”.

“I kuptoj edhe prindërit e tjerë. Por le ta sqarojmë më në fund këtë. Nëse nuk do të kishte ‘Panda’, nuk do të kishte Reçak. Ne të gjithë e dimë këtë. Për shkak të ‘Panda’-s, u shpall Reçaku, i cili, sipas mendimit tim, nuk ishte ajo që u paraqit. Poshtë kishte kaos. Askush që nuk jetonte atje nuk mund ta kuptojë këtë”, thekson Lubica.

“Pse heshtin?”

Siç thekson ai, ajo ishte një nga të parat që tha se fëmijët e tyre nuk u vranë nga shqiptarët dhe se e vërteta ishte menjëherë e qartë.

“Unë thashë se ata nuk u vranë nga shqiptarët, dhe shumë njerëz më thanë: “Si mund ta thuash këtë si nënë…”. Pas çdo vrasjeje, ku nuk ka prova, ku asgjë nuk është publikuar për një kohë, dhe kalojnë disa vite, dihet se kush qëndron pas saj. E pra, ja ku është Oliver Ivanoviç. Kush e vrau? Kush e vrau? Dihet se kush e vrau, por pse heshtin? Pse heshtin për Banjskën? Nuk mund të thuash: ‘Kosova është e jona’, dhe as patriarkut nuk i lejohet ta bëjë. Dhe pastaj për çfarë duhet të flasim?” thotë nëna e të riut të vrarë.

Ai kujton se ajo i tërhoqi vëmendjen edhe ministres Snezhana Paunoviç që të mbronte këtë histori, sepse është vendase e Pejës, por që as kjo nuk ndodhi.

“Pra, sigurimi shtetëror dhe shteti i Serbisë thjesht i vranë ata fëmijë. Dhe fundi i historisë. Le të më dënojnë, le të më vënë në turrën e druve. Çfarë do të thoshte e vërteta? Dua të them, për prindërit. Ne e dimë. Për ne, nuk do të ishte asgjë e re. Por do të ishte drejtësi për ata fëmijë. Unë besoj se duhet të bëhet për hir të të gjithë prindërve, le të jemi të sinqertë një herë. Nëse jeni president dhe nëse po thoni të vërtetën… Tri herë, kur u pyet: ‘A do t’i pranoni prindërit e fëmijëve të vrarë?’, ai u përgjigj: ‘Po’. Dhe kur? Askush nuk na ftoi. Më telefonuan nga zyra e Aleksandar Vuqiçit vetëm për shkak të votimit. I thashë: ‘Do të votoj për të, por mendova se po telefononit për shkak të “Panda-s”, që Vuçiçi të shpallte se kush i vrau fëmijët. Mendova se për këtë arsye po telefononi. Dhe po telefononi për të votuar? Nuk keni turp'”, thekson Lubica.

Ajo thekson se do të kishte shumë rëndësi për të gjithë prindërit nëse e vërteta do të zbulohej dhe informacioni nuk do të fshihej më prej tyre.

“E di çfarë do të thoshte për vendin e Serbisë. A e dini çfarë do të thotë të shpallësh se kush vrau gjashtë të rinj? Por duhet të qëndrojmë pranë të vërtetës për një herë. Është e ngadaltë, por është e arritshme. Është si uji, uji gjithmonë gjen një rrugë”, thotë bashkëbiseduesja jonë dhe shton:

“Pyetja më e rëndësishme është – kush dha urdhrin? Ky është thelbi. Kush dha urdhrin”.

Sipas saj, fakti që për 40 ditë Policia në Pejë nuk bëri një njoftim për këtë rast tregon gjithashtu se siguria shtetërore qëndron pas gjithçkaje.

“Prindërit thjesht po kërkojnë drejtësi dhe të ndalojnë së heshturi, të zbulojnë pas 28 vitesh. Lazo Obradoviç është i sëmurë me kancer, gruaja e tij vdiq, Stanojeviçi vdiq. A duam t’ua lëmë fëmijëve, që ata të hetojnë dhe që ata ta zbulojnë? Çfarë po prisni? Thashë se do të shkoj vetëm në Beograd dhe do të qëndroj atje para qeverisë, kështu që le të më largojnë. Thjesht, ne qëndrojmë pas sigurimit shtetëror, që shteti i Serbisë të vrasë ata fëmijë”, thotë ajo.

“Unë nuk e transferova djalin tim, ai qëndroi në Pejë”

Ajo thekson se është gati për çdo gjë dhe se nuk ka frikë nga asgjë, por se udhëheqësit duhet të turpërohen për shkak të shpirtrave të të rinjve të plagosur dhe tragjedisë në kafenenë “Panda”.

“Unë nuk e transferova djalin tim, ai qëndroi në Pejë. As të tjerët nuk e bënë. As unë nuk do ta transferoj. Vendi atje, vendi këtu. Ai ishte shtatëmbëdhjetë vjeç e gjysmë kur u vra. Më i vogli ishte 14 vjeç. Vetë Slobodan Millosheviq, kur ishte në Hagë, tha: “Një bombë u hodh, e di”, thekson nëna e të riut të vrarë.

Ajo thekson se vetë nuk e di nëse do të ishte më e lehtë apo më e vështirë për ta të zbulonin të gjithë të vërtetën.

“Ndoshta do të jetë më e lehtë për disa, më e vështirë për disa, por gjëja më e rëndësishme është të dihet e vërteta. Në atë kohë në Pejë kishte një orë policore. Shqiptarëve nuk u lejohej të dilnin. Fëmijët tanë po mblidheshin, dhe ata që i vranë më parë kishin vizituar disa kafene duke kërkuar viktima. Të gjitha ishin bosh, u gjetën vetëm në ‘Panda’. Atë mbrëmje, për herë të parë, kryetari i komunës së Pejës, Mile Ivanoviq, nuk kishte roje sigurie para shtëpisë së tij. Ndoshta ishte rastësi, ndoshta jo, nuk e di”, thotë Ljubica Trifoviç, nëna e Dragan Trifoviç, i cili u vra në masakrën në kafenenë “Panda” në Pejë.

Burimi: Nova.rs