Lajmet

REL: Viktima e dhunimit në Vukovar “më e besueshme”, sepse nuk kërkoi dëmshpërblim në Serbi

Published

on

Kur Jovan Radan u dënua në mes të qershorit me shtatë vjet burg për përdhunimin e një gruaje në Vukovar, dënimi – vetëm pak më i lartë se minimumi ligjor – nuk ishte e vetmja gjë që ngjalli reagime.

Radan, ish-pjesëtar i Mbrojtjes Territoriale Serbe, e përdhunoi tri herë gruan në shtëpinë ku ajo ishte strehuar përkohësisht në Vukovar.

Por, në arsyetimin e aktgjykimit të Gjykatës së Lartë në Beograd thuhet se një nga rrethanat që vërteton se krimi ka ndodhur në vitin 1991, është fakti se viktima nuk kërkoi dëmshpërblim nga autori i krimit.

“Dëshmia e saj nuk është e njëanshme dhe nuk është e motivuar nga dëshira për hakmarrje ndaj askujt, apo nga ndonjë përfitim material ose i ndonjë natyre tjetër, pasi e dëmtuara deklaroi se nuk kërkon asgjë në aspektin e të drejtave pronësore”, thuhet në aktgjykimin e shkallës së parë të Departamentit për Krime Lufte.

Në procesin gjyqësor, i cili u zhvillua 34 vjet pas krimit, dëshmia e viktimës u vlerësua si e sinqertë, bindëse dhe e mbështetur nga provat, si dhe nga dëshmitë e disa grave të tjera.

Njëra prej tyre është S.M, e cila thotë se e kujton shumë mirë vitin 1991.

“Ky është një dënim shumë i vogël për atë që i është bërë zonjës”, thotë S.M, duke komentuar gjatësinë e dënimit.

Edhe ajo ishte përdhunuar në Vukovar në vitin 1991. Atëherë ishte 22 vjeçe.

“Më kujtohet se erdhën tre burra dhe unë duhej të zgjidhja se cili prej tyre do të më përdhunonte”, kujton S.M.

Mes atyre tre burrave ishte edhe Jovan Radan.

Burri që e përdhunoi, i kishte thënë se Radan po e bënte të njëjtën gjë me një grua tjetër dhe se “nuk je e vetmja që po e përjeton këtë”.

S.M. në Vukovar. Ajo është njëra nga gratë që u përdhunuan në këtë qytet në vitin 1991 dhe që vendosi të flasë publikisht për këtë ngjarje. Rrethimi i Vukovarit zgjati tre muaj, gjatë të cilëve qyteti u bombardua vazhdimisht nga aviacioni, tanket dhe këmbësoria e Ushtrisë Popullore Jugosllave (JNA), si dhe nga njësitë paramilitare vullnetare nga Serbia dhe serbët e Kroacisë.

Qyteti u shkatërrua pothuajse tërësisht.

Sipas të dhënave kroate, gjatë rrethimit u vranë rreth 2.700 mbrojtës dhe civilë, ndërsa Vukovari vazhdon të kërkojë rreth 300 persona të zhdukur.

Vite më vonë, S.M. dëshmoi në favor të gruas që ishte përdhunuar nga Radan.

Ato vazhdojnë të takohen edhe sot në Vukovar.

Pak ditë më parë, viktima i kishte treguar se kishte marrë një njoftim se mund të paraqiste kërkesë për dëmshpërblim.

“Ajo nuk dëshiron të shkojë në Serbi, ndërsa do të duhej të shkonte atje për ta paraqitur kërkesën”, thotë S.M.

Ku drejtohen viktimat për të kërkuar dëmshpërblim?

Praktika e gjykatave në Serbi është që, pas përfundimit të procesit penal, viktimat të udhëzohen të ngrenë padi civile për të kërkuar kompensim.

Sipas Jovana Kollariqit, hulumtuese në Fondin për të Drejtën Humanitare në Serbi, kjo është problematike për disa arsye.

Së pari, viktimat duhet të kalojnë edhe një proces tjetër gjyqësor. Së dyti, me fillimin e procedurës civile, ato humbasin statusin e dëshmitarit të mbrojtur.

“Kjo është një nga arsyet pse, sidomos në rastet e dhunës seksuale, viktimat – të cilat shumë shpesh dëshmojnë nën masa mbrojtëse – hezitojnë të hyjnë në një procedurë të tillë. Ky është një krim që bart një stigmë të jashtëzakonshme”, thotë Kollariq për Radion Evropa e Lirë.

Deri më sot, në Serbi janë ndjekur penalisht vetëm 13 raste që përfshijnë dhunë seksuale gjatë luftës, ndërsa vetëm në pesë prej tyre akuzat kanë qenë ekskluzivisht për dhunë seksuale.

Depot e “Veleprometit” në Vukovar, të ngritura nga Ushtria Popullore Jugosllave. Aty qëndruan më shumë se 10 mijë persona nga shtatori i vitit 1991 deri në prill të vitit 1992.

Kollariq thekson se, deri më tani, në asnjë proces për krime lufte në Serbi nuk është miratuar ndonjë kërkesë për dëmshpërblim brenda procedurës penale.

Në rastin e Jovan Radanit, për herë të parë është krijuar një lidhje e drejtpërdrejtë mes të drejtës së viktimës për të kërkuar dëmshpërblim në procesin penal dhe besueshmërisë së dëshmisë së saj. Edhe pse kërkimi i dëmshpërblimit është një e drejtë e garantuar me ligj, Kollariq shpjegon se gjykatat zakonisht konsiderojnë se shqyrtimi i kësaj kërkese e zgjat procesin penal në mënyrë të panevojshme.

Ajo shton se ka pasur raste kur gjatë gjykimit është thënë se gjykata, “tradicionalisht”, nuk vendos për kërkesat për dëmshpërblim.

“Tani kemi edhe një lloj miratimi nga ana e gjykatës për heqjen dorë nga kjo e drejtë, duke e lidhur besueshmërinë e dëshmisë së viktimës me faktin nëse ajo ka kërkuar apo jo dëmshpërblim”, thotë Kollariq.

Sipas saj, kjo është veçanërisht problematike në rastet e dhunës seksuale, ku viktimat përballen me paragjykime dhe dyshime për besueshmërinë e tyre, si dhe me pyetje të llojit: “Pse heshtën deri tani?”

“I dimë të gjitha paragjykimet dhe stereotipat negativë ndaj këtyre viktimave. Tani, në njëfarë mënyre, gjykata po i fut ato në praktikën gjyqësore, duke thënë se dëshmia juaj është e besueshme vetëm nëse nuk kërkoni dëmshpërblim për atë që keni përjetuar”, thotë Kollariq.

Gjykata e Lartë në Beograd nuk iu përgjigj pyetjeve të Radios Evropa e Lirë për të shpjeguar arsyetimin e saj për lidhjen mes besueshmërisë së dëshmisë dhe moskërkimit të dëmshpërblimit.

E drejta për të kërkuar dëmshpërblim është pjesë e legjislacionit të Serbisë dhe vendeve të tjera të Ballkanit Perëndimor, si dhe përputhet me standardet ndërkombëtare për ndjekjen penale të rasteve të dhunës seksuale.

Në Bosnje dhe Hercegovinë, praktika e dhënies së dëmshpërblimit gjatë procesit penal është zhvilluar dukshëm, shpjegon Ajna Mahmiq, koordinatore ligjore në organizatën TRIAL International BeH.

Pas rreth dhjetë vjetësh zhvillimi të praktikës gjyqësore, rregulli është që viktimat ta realizojnë të drejtën për dëmshpërblim gjatë procesit penal, e jo përmes një padie të veçantë civile.

“Kjo bëhet për t’ua lehtësuar barrën viktimave dhe për t’i kursyer ato nga traumat shtesë që do të sillte një proces i ri civil”, shpjegon Mahmiq.

Çfarë është kërkesa për dëmshpërblim?

Në Kosovë, deri më tani, janë dhënë katër aktgjykime për dhunë seksuale gjatë luftës.

Vetëm njëri prej tyre është i formës së prerë, ndërsa në asnjërin nga proceset penale nuk është vendosur dëmshpërblim për viktimën.

Çfarë është problematike në arsyetimin e gjykatës?

Për shumë të mbijetuar të dhunës seksuale gjatë luftës, drejtësia nënkupton shumë më tepër sesa një aktgjykim dënues.

Këtë e thekson edhe Feride Rushiti, drejtoreshë e Qendrës Kosovare për Rehabilitimin e të Mbijetuarve të Torturës (QKRMT) – organizatë që u ofron viktimave mbështetje ligjore dhe psikologjike gjatë proceseve gjyqësore.

“Drejtësia nënkupton edhe qasje në riintegrim, dëmshpërblim të drejtë, rehabilitim dhe njohjen e dëmit të pësuar”, thotë Rushiti për Radion Evropa e Lirë.

Mbështetja si rehabilitimi, e drejta për dëmshpërblim dhe garancitë se krimi nuk do të përsëritet, duhet të jenë në themel të programeve të riintegrimit për të mbijetuarit e dhunës seksuale.

Megjithatë, të mbijetuarit shpesh kalojnë vite të tëra nëpër gjykata për të siguruar një formë drejtësie dhe mbështetjeje.

Shumë organizata vlerësojnë se është e gabuar që në arsyetimin e aktgjykimit, besueshmëria e viktimës të lidhet me faktin nëse ajo i ka ushtruar apo jo të drejtat që i garanton ligji.

“Nuk u dërgohet një mesazh i mirë dhe i drejtë viktimave”, thuhet në përgjigjen e Qendrës “Rosa” për Radion Evropa e Lirë.

Edhe Fondi për të Drejtën Humanitare thekson se besueshmëria e dëshmisë së një viktime nuk mund të varet nga fakti nëse ajo vendos të kërkojë apo jo dëmshpërblim – një e drejtë që i garantohet me ligj.

Nga Shoqata e Grave Viktima të Luftës në Sarajevë kujtojnë se çdo vendim gjyqësor dhe arsyetimi i tij dërgojnë një mesazh të rëndësishëm për viktimat.

Sipas tyre, kërkesa për dëmshpërblim është një e drejtë ligjore e çdo viktime dhe nuk duhet të përdoret si kriter për të vlerësuar besueshmërinë e dëshmisë.

“Një qasje e tillë mund të krijojë përshtypjen se nga viktimat pritet të heqin dorë nga të drejtat e tyre, në mënyrë që t’u besohet më shumë. Kjo mund t’i dekurajojë edhe më tej personat që mendojnë t’i raportojnë krimet dhe të kërkojnë drejtësi”, thonë nga kjo shoqatë.

Kjo organizatë, prej dekadash, mbledh dëshmi të grave që janë përdhunuar gjatë luftës në Bosnje dhe Hercegovinë.

Sipas vlerësimeve të organizatave ndërkombëtare, gjatë luftës në këtë vend, nga viti 1992 deri në vitin 1995, janë përdhunuar mes 20.000 dhe 50.000 gra.

Mes tyre janë edhe anëtaret e kësaj shoqate.

Rasti i zonjës A

Shoqata e Grave Viktima të Luftës bashkëpunon çdo ditë me institucionet e drejtësisë në Bosnje dhe Hercegovinë.

Në një intervistë të mëhershme për Radion Evropa e Lirë, kryetarja e saj, Bakira Haseçiq, ka shpjeguar se organizata ka bashkëpunuar me Tribunalin e Hagës që nga dita e parë.

“Ishim krahu i tyre i djathtë. Nëse u duhej një deklaratë apo një dëshmitar, si organizatë joqeveritare ua siguronim ne. Më pas, ata vazhdonin procedurat sipas ligjit”, ka treguar Haseçiq.

Bakira Haseçiq, kryetare e Shoqatës së Grave Viktima të Luftës gjatë protestës pas vendimit të Tribunalit të Hagës, në tetor të vitit 2005. Gjyqi vendosi të mos e ndiqte penalisht Millan Lukiqin për përdhunim.

Gjykata Penale Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë (ICTY) ishte gjykata e parë ndërkombëtare që shpalli vendime fajësie për përdhunimin si formë torture dhe për skllavërinë seksuale si krim kundër njerëzimit.

Para kësaj gjykate, më pak se 40 persona janë dënuar për dhunë seksuale gjatë luftës, ndërsa pas mbylljes së Tribunalit të Hagës, gjykatat vendore në rajon kanë dhënë rreth 96 aktgjykime për raste të tilla.

Në Kosovë janë nën hetime rreth njëqind raste të krimeve të dhunës seksuale gjatë luftës, por deri më tani janë dhënë vetëm katër aktgjykime.

Vetëm njëri prej tyre është i formës së prerë, ndërsa të dënuarit janë dënuar me gjithsej 72 vjet burg, sipas të dhënave të QKRMT-së.

Rushiti thotë se në secilin rast të dhunës seksuale gjatë luftës që ka përfunduar në gjykatë, viktimat kanë marrë njëkohësisht mbështetje psikologjike dhe juridike.

“Shumë shpesh, rruga drejt drejtësisë është po aq sfiduese sa edhe vetë krimi. Pa mbështetje, stigma dhe pasojat e vazhdueshme të traumës i pengojnë shumë të mbijetuar të kërkojnë drejtësi ose ta përballojnë procesin gjyqësor”, thotë ajo.

Nga Shoqata e Grave Viktima të Luftës në Sarajevë thonë se të flasësh për dhunën e përjetuar seksuale, është jashtëzakonisht e vështirë.

Shumë gra heshtin për vite, madje edhe për dekada, për shkak të traumës, frikës, stigmës dhe mungesës së besimit tek institucionet.

“Kur vendosin të dëshmojnë, ato e bëjnë këtë – para së gjithash – që të vërtetohet e vërteta për krimet që kanë përjetuar dhe që autorët të dalin para drejtësisë”, thuhet në reagimin e Shoqatës.

“Pikërisht për këtë është thelbësore që sistemi i drejtësisë, përmes vendimeve dhe arsyetimeve të tij, të ndërtojë besim dhe të tregojë qartë se respekton të drejtat e viktimave, përfshirë edhe të drejtën e tyre për dëmshpërblim”, sipas Shoqatës.

Në arsyetimin e aktgjykimit tashmë të formës së prerë ndaj Jovan Radanit, Departamenti për Krime Lufte i Gjykatës së Lartë në Beograd thekson se vendimi mbështetet kryesisht në dëshminë e viktimës, e cila është vlerësuar si prova më e rëndësishme në këtë rast.

Gjykata shton se dënimi është caktuar në përputhje me praktikën gjyqësore.

Për Veselinka Kastratoviqin, hulumtuese në organizatën Documenta – Qendra për Ballafaqimin me të Kaluarën në Kroaci, pikërisht dënimet e ulëta janë një nga arsyet pse viktimat nuk ndiejnë se është vënë drejtësi dhe pse shumë prej tyre heqin dorë nga raportimi i krimeve.

“Viktimat, thjesht, nuk kanë më forcë të kalojnë sërish nëpër një përvojë kaq të rëndë traumatike. Çdo marrje në pyetje i kthen ato në kohën dhe vendin ku është kryer krimi. Të flasësh përsëri për një përvojë që ta ka ndryshuar jetën përgjithmonë, është jashtëzakonisht e vështirë dhe stresuese”, thotë ajo.

Nga pesë rastet e gjykuara në Beograd për dhunë seksuale gjatë luftës, të gjitha kanë përfunduar me vendime fajësie.

Megjithatë, siç thekson Kollariq, dënimet e shqiptuara kanë qenë gjithmonë shumë pranë minimumit ligjor prej pesë vjetësh burg.

Sa dëmshpërblim marrin viktimat?

Dhjetë vjet pasi u përdhunua në Vukovar, S.M. denoncoi autorët e krimit.

Megjithatë, ata nuk u përballën kurrë me drejtësinë.

“Ata u dënuan me gjashtë vjet burg me aktgjykim të formës së prerë, por, përveç paraburgimit gjatë hetimeve, nuk e vuajtën kurrë dënimin, sepse u lanë të mbroheshin në liri dhe ndërkohë vdiqën”, thotë ajo.

Pavarësisht gjithçkaje, S.M. u bën thirrje grave të mos kenë frikë të flasin për atë që kanë përjetuar.

“Duhet ta nxjerrin nga vetja. Përndryshe, ajo na gërryen nga brenda, sjell sëmundje dhe shkatërron familjet”, thotë S.M.

Vlerësohet se për çdo rast të përdhunimit që raportohet, ekzistojnë 10 deri në 20 raste të tjera që nuk denoncohen.

Frika, stigma shoqërore dhe mungesa e besimit tek institucionet bëjnë që shumica e viktimave të dhunës seksuale të mos e raportojnë krimin.

Edhe disa dekada pas luftërave në rajon, shumë prej tyre vazhdojnë të presin drejtësi, ndërsa autorët e krimeve mbeten ende të lirë.

Shënim: Identiteti i gruas që ngriti padi kundër Jovan Radanit është i njohur për redaksinë.

Burimi: Radio “Evropa e Lirë”

Continue Reading

Vendi

Asambleja e Përgjithshme e EOQ-së mbahet në UBT, në fokus Kongresi i 67-të në Kosovë

Published

on

By

Asambleja e Përgjithshme e Organizatës Evropiane për Cilësi (EOQ) është mbajtur në UBT, në kuadër të përgatitjeve për Kongresin e 67-të të kësaj organizate, i cili mbahet në Kosovë më 21–23 tetor 2026. Ky organizim merr rëndësi të veçantë pasi përkon me 70-vjetorin e themelimit të EOQ-së dhe 20-vjetorin e organizatës “Quality Kosova”, duke e vendosur Kosovën në qendër të një ngjarjeje me rëndësi ndërkombëtare në fushën e cilësisë.

Gjatë Asamblesë, përfaqësuesit e organizatave kombëtare anëtare diskutuan për përgatitjet dhe koordinimin e kongresit, i cili do të mbledhë ekspertë, akademikë, profesionistë dhe përfaqësues institucionalë nga vende të ndryshme të botës. Takimi shërbeu gjithashtu për të avancuar bashkëpunimin ndërkombëtar dhe shkëmbimin e përvojave në fushën e cilësisë.

Kongresi i 67-të i EOQ-së do të mbahet në Parkun Shkencor, Inovativ dhe Teknologjik të UBT-së, nën temën “Shaping Quality for a Smart, Sustainable and Resilient Future – Quality, Growth, Human Values and Trust in the Age of AI”. Diskutimet do të përqendrohen në rolin e cilësisë në zhvillimin e qëndrueshëm, inovacionin dhe transformimin digjital, me theks të veçantë në ndikimin e inteligjencës artificiale dhe rëndësinë e besimit e të vlerave njerëzore.

Për EOQ-në, ky vit shënon 70 vjet nga themelimi i saj në vitin 1956. Gjatë këtyre dekadave, organizata ka kontribuar në avancimin e standardeve, zhvillimin e kulturës së cilësisë dhe ndërtimin e një rrjeti ndërkombëtar të ekspertëve dhe organizatave profesionale.

Në të njëjtën kohë, 20-vjetori i “Quality Kosova” shënon dy dekada angazhim në promovimin e cilësisë në Kosovë dhe në forcimin e lidhjeve me komunitetin evropian të kësaj fushe. Organizimi i kongresit në vend përbën një mundësi për të rritur dukshmërinë ndërkombëtare të Kosovës dhe për të prezantuar kapacitetet e saj në cilësi, inovacion dhe zhvillim institucional.

Continue Reading

Aktualitet

REL: “Askush nuk guxon të thotë jo”: Votuesit nga Kosova flasin për presionet para zgjedhjeve në Serbi

Published

on

By

Shkurtimisht

  • Në prag të zgjedhjeve në Serbi, punonjësve të institucioneve që funksionojnë nën autoritetin e Beogradit në Kosovë u bëhet presion të votojnë për Partinë Përparimtare Serbe (SNS), sipas dëshmive të katër burimeve të Radios Evropa e Lirë.
  • Ata flasin në kushte anonimiteti, duke thënë se druhen se do ta humbasin vendin e punës nëse nuk votojnë për SNS-në.
  • Sipas tyre, në presionet ndaj votuesve përfshihen edhe zyrtarë të Listës Serbe, partisë që qeveris në të dhjetë komunat e banuara me shumicë serbe në Kosovë dhe gëzon mbështetjen e pushtetit në Beograd.
  • As Lista Serbe, as Partia Përparimtare Serbe nuk iu përgjigjën këtyre akuzave deri në publikimin e këtij artikulli.

“Votoj në zgjedhjet në Serbi nën presion [për Partinë Përparimtare Serbe], jo me vullnetin tim të lirë”.

Kështu e nis rrëfimin e saj një qytetare nga Kosova, e punësuar në një institucion arsimor në një zonë të banuar me serbë.

Identiteti i saj, si dhe vendi ku jeton dhe punon, janë të njohur për redaksinë e Radios Evropa e Lirë (REL).

Ajo pranoi të flasë për presionet ndaj votuesve nga Kosova në prag të zgjedhjeve parlamentare në Serbi, të cilat do të mbahen më 25 tetor, me kusht që të mbetet anonime, pasi druhet se mund ta humbasë vendin e punës.

Rrëfimin e saj e konfirmojnë, në mënyrë të pavarur, edhe tri burime të tjera me të cilat bisedoi REL-i.

Në mesin e 6.45 milionë qytetarëve të regjistruar në listën e votuesve të Serbisë, më shumë se 115 mijë kanë adresa në Kosovë.

Ata do të mund të votojnë në 60 vendvotime në katër komuna pranë kufirit me Kosovën: Vranjë, Rashkë, Tutin dhe Kurshumli.

Në këto zgjedhje marrin pjesë kryesisht pjesëtarët e komunitetit serb, i cili mbështetet te Qeveria në Beograd.

Në zonat e banuara me serbë në Kosovë vazhdojnë të funksionojnë institucione arsimore dhe shëndetësore nën sistemin e Serbisë, ndërsa institucionet e tjera të këtij sistemi janë zhvendosur në qytete pranë kufirit, në territorin e Serbisë.

Ato financohen nga buxheti shtetëror i Serbisë.

Kështu, shteti serb mbetet punëdhënësi më i madh në zonat e banuara me serbë në Kosovë, me më shumë se 30 mijë të punësuar.

E pyetur se çfarë rrezikon nëse nuk u bindet kërkesave, bashkëbiseduesja e REL-it thotë se vendi i punës dhe jetesa e saj do të viheshin në rrezik nëse nuk voton për Partinë Përparimtare Serbe (SNS), përkatësisht për listën e saj “Serbia e Bashkuar”.

Deri në publikimin e këtij artikulli, SNS-ja nuk iu përgjigj pyetjeve lidhur me pretendimet se u bën presion qytetarëve për të votuar për të. Në të kaluarën, ajo i ka hedhur poshtë akuza të ngjashme.

Presionet ndaj votuesve janë të dënueshme me ligj.

Kodi Penal i Serbisë parashikon dënim nga tre muaj deri në tre vjet burgim për ata që ndikojnë në votim përmes “forcës ose kërcënimit”.

Për ata që ofrojnë “shpërblim, dhuratë ose çfarëdo përfitimi tjetër” në këmbim të votës, parashikohet gjobë ose dënim deri në tre vjet burgim.

Zgjedhjet në Serbi mbahen në një atmosferë tensionesh të larta dhe polarizimi të thellë shoqëror. SNS-ja, e udhëhequr nga presidenti i deridjeshëm i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, synon ta ruajë pushtetin pas protestave masive antiqeveritare.

Rivalja e saj kryesore është Lista Studentore, e lindur nga vala e protestave kundër korrupsionit.

“Urdhër nga drejtori”

Sipas vlerësimeve të organizatave joqeveritare ndërkombëtare, sundimi 14-vjeçar i partisë së Vuçiqit është karakterizuar nga kontrolli i fortë mbi aparatin shtetëror dhe dobësimi i demokracisë.

Ndërkohë që Vuçiqi refuzonte ta njihte pavarësinë e Kosovës dhe negocionte me Prishtinën zyrtare për normalizimin e marrëdhënieve, me mbështetjen e SNS-së në Kosovë u formua Lista Serbe. Kjo parti, e cila konsiderohet satelit i SNS-së, është në pushtet në të dhjetë komunat me shumicë serbe në Kosovë.

Shumë zyrtarë të Listës Serbe drejtojnë edhe institucione të financuara nga Serbia.

“Të punësuarit marrin ‘urdhër’ nga drejtorët e tyre [se për kë duhet të votojnë] dhe askush nuk guxon të thotë jo, sepse dihet se çfarë pason në të kundërtën”, thotë bashkëbiseduesja e REL-it.

Sipas saj, e njëjta gjë ka ndodhur edhe në zgjedhjet e mëparshme: në zgjedhjet në Kosovë votojnë për Listën Serbe, ndërsa në ato në Serbi për SNS-në.

As Lista Serbe nuk iu përgjigj këtyre pretendimeve deri në publikimin e artikullit.

Bashkëbiseduesja e REL-it thotë se nuk ka marrë para për të votuar dhe as nuk i janë ofruar. Ajo thekson se nuk është anëtare as e Listës Serbe, as e SNS-së. Megjithatë, udhëzimet për votimin e 25 tetorit, sipas saj, tashmë kanë nisur të mbërrijnë. Në vendvotime do të shkojë në mënyrë të organizuar, së bashku me kolegët dhe banorë të tjerë të komunës ku jeton në Kosovë. Transportin drejt vendvotimeve në Serbi, thotë ajo, e organizon Lista Serbe.

Udhëtimi i organizuar për të votuar ka qenë praktikë edhe në zgjedhjet e mëparshme.

Kjo praktikë nisi më 2022, pasi autoritetet në Kosovë refuzuan të lejonin hapjen e vendvotimeve në zonat e banuara me shumicë serbe për zgjedhjet e organizuara nga Beogradi. Që atëherë, në ditët e zgjedhjeve, autobusët nga Kosova niseshin drejt vendvotimeve në Serbi që në orët e hershme të paradites, çdo një orë. Kolonave të autobusëve dhe veturave u prinin përfaqësues të Listës Serbe. Mes udhëtarëve ishin edhe qindra të punësuar në institucionet që funksionojnë sipas sistemit të Serbisë.

Institucionet e tjera, si organet komunale dhe degët e postës, u mbyllën nga Qeveria e Kosovës, në kuadër të hapave për shtrirjen e autoritetit të saj në këto zona.

Prishtina zyrtare i cilësoi këto institucione të paligjshme, ndërsa komuniteti serb i përshkruan mbylljet si formë represioni.

Pas mbylljes në Kosovë, këto institucione vazhdojnë të funksionojnë në qytete pranë kufirit, në Serbi. Atje shkojnë edhe punonjësit e tyre për t’i marrë pagat.

“Vota të sigurta për SNS-në”

Një tjetër bashkëbiseduese e REL-it thotë se, gjatë shtatorit, në selinë e një institucioni pranë një vendkalimi kufitar mes Kosovës dhe Serbisë, mori një formular të SNS-së për mbledhjen e “votave të sigurta” në zgjedhjet e ardhshme.

Sipas saj, aktivistët e kësaj partie i kërkuan të siguronte emrat, adresat dhe numrat e telefonit të 30 qytetarëve, për të cilët do të garantonte se do ta votonin listën e Vuçiqit më 25 tetor.

Edhe kjo bashkëbiseduese punon në një institucion të financuar nga Beogradi, me kontratë me afat të caktuar.

Ajo flet në kushte anonimiteti nga frika se mund ta humbë vendin e punës. Është e bindur se kontrata nuk do t’i vazhdohej nëse do t’i publikohej identiteti.

Për përvoja të ngjashme flasin edhe dy bashkëbisedues të tjerë që folën në kushte anonimiteti, të cilët i thanë REL-it se janë regjistruar në listën e “votave të sigurta” të SNS-së.

“I dhashë të dhënat e mia për këtë qëllim [për ‘votat e sigurta’], sepse personin që m’i kërkoi e kam të afërt dhe kjo e ndihmon ta mbajë vendin e punës”, thotë njëri prej tyre.

Sipas raporteve të vëzhguesve vendorë të zgjedhjeve, kjo praktikë është e përhapur gjerësisht në prag të votimit të 25 tetorit.

Organizata joqeveritare CRTA thotë se ka regjistruar pretendime për presione të drejtpërdrejta politike në vendin e punës në të paktën 16 qytete dhe komuna të Serbisë.

“Presionet përfshinin kërkesa për nënshkrime në mbështetje, mbledhje të ‘votave të sigurta’ dhe pjesëmarrje në fushatë, si dhe kërcënime me pasoja në punësim për shkak të bindjeve politike ose refuzimit të detyrave partiake”, thuhet në raportin për fushatën gjatë shtatorit.

Sipas CRTA-s, të gjitha rastet lidhen me SNS-në dhe listën “Serbia e Bashkuar”.

Për presionet ndaj votuesve paralajmëron vazhdimisht edhe Zyra për Institucione Demokratike dhe të Drejtat e Njeriut (ODIHR) e Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë (OSBE), e cila vëzhgon zgjedhjet.

Në raportin paraprak për zgjedhjet e 25 tetorit, ODIHR-i thekson se nuk janë zbatuar rekomandimet e tij nga zgjedhjet e mëparshme për parandalimin e frikësimit dhe presioneve ndaj votuesve.

Zoran Saviq, nga organizata joqeveritare Aktiv, i përshkruan presionet ndaj votuesve nga Kosova për të mbështetur pushtetin në Serbi si “model të rrënjosur”.

“Pothuajse në çdo cikël zgjedhor shohim të njëjtën pamje: organizimin e punonjësve të institucioneve publike, shkuarjen në grup për të votuar, transportin e organizuar dhe drejtorët që luajnë rol shumë aktiv në mobilizimin e punonjësve”, thotë Saviq.

Në zgjedhjet e fundit në Serbi, pjesëmarrja e votuesve nga Kosova nuk kaloi 25 për qind. Megjithatë, shumica dërrmuese e atyre që votuan mbështetën koalicionin qeverisës.

Nga 23.878 votues që morën pjesë, më shumë se 19 mijë, apo rreth 80 për qind, votuan për të.

Edhe për këto zgjedhje parlamentare, Lista Serbe u ka bërë thirrje publike votuesve nga Kosova që ta mbështesin SNS-në.

Në anën tjetër, rivalen kryesore të SNS-së, Listën Studentore, e kanë mbështetur disa organizata joqeveritare, lëvizje dhe parti opozitare të komunitetit serb në Kosovë.

Mes kandidatëve të Listës Studentore janë edhe katër profesorë të Universitetit të Prishtinës, i cili funksionon sipas sistemit të Serbisë.

Transport të organizuar drejt vendvotimeve në Serbi u ka ofruar mbështetësve të tij edhe ministri në Qeverinë e Albin Kurtit, Nenad Rashiq, i cili ka mbështetur lëvizjen studentore.

Si është votuar deri më tani?

Zgjedhjet e fundit parlamentare që Serbia organizoi në zonat e banuara me serbë në Kosovë u mbajtën më 21 qershor 2020.

Ato u zhvilluan sipas praktikës së mëparshme, me misionin e OSBE-së në Kosovë që mblidhte votat.

Fletëvotimet më pas numëroheshin në Serbi, në Rashkë dhe Vranjë.

Qeveria e kryeministrit Albin Kurti i dha fund praktikës së hapjes së vendvotimeve në këto zona më 2022. Atëherë, Kuvendi i Kosovës miratoi edhe një rezolutë kundër mbajtjes në Kosovë të votimeve të organizuara nga Serbia.

Bashkësia ndërkombëtare i ka bërë thirrje disa herë Qeverisë së Kosovës që të gjejë mënyra për t’u mundësuar qytetarëve të votojnë në zgjedhjet e Serbisë.

Megjithatë, për mbajtjen e tyre në territorin e Kosovës, Prishtina kërkon një kërkesë të drejtpërdrejtë nga Beogradi zyrtar, pa ndërmjetësimin e OSBE-së.

Serbia e ka refuzuar këtë, duke pretenduar se një hap i tillë do të nënkuptonte njohjen e pavarësisë së Kosovës.

Continue Reading

Botë

REL: Bashkëpunimi Serbi-Iran në fushën e IA-së mund të nxisë reagimin e SHBA-së

Published

on

By

Teksa në Senatin amerikan diskutohet një nismë për vendosjen e sanksioneve ndaj zyrtarëve serbë për shkak të bashkëpunimit me Rusinë, Kinën dhe Iranin, Beogradi zyrtar po thellon lidhjet me Teheranin në fushën e inteligjencës artificiale (IA) dhe të teknologjive të informacionit dhe komunikimit.

Në shkurt të vitit 2025, Serbia dhe Irani nënshkruan një memorandum bashkëpunimi në këtë fushë. Që atëherë, dy vendet janë pajtuar për krijimin e një komiteti të përbashkët për zbatimin e tij, ndërsa dy ministra të Qeverisë së Serbisë janë takuar me homologët iranianë për të diskutuar zgjerimin e bashkëpunimit.

Shtetet e Bashkuara janë në luftë me Iranin që nga 28 shkurti, teksa Teherani zyrtar është gjithashtu nën sanksionet e Bashkimit Evropian (BE), anëtarësimin në të cilin e synon Serbia.

Një nismë dypartiake për miratimin e një ligji për Serbinë është paraqitur së fundi në Senatin amerikan. Nisma propozon edhe vendosjen e sanksioneve për vizat dhe atyre financiare ndaj zyrtarëve serbë.

“Serbia dhe Irani kanë thelluar lidhjet teknologjike dhe politike, pavarësisht sanksioneve të gjera që SHBA-ja dhe bashkësia ndërkombëtare i kanë vendosur Iranit”, thuhet, ndër të tjera, në tekstin e paraqitur nga senatori republikan Chuck Grassley dhe kolegu i tij demokrat, Richard Blumenthal.

Megjithatë, në Serbi operojnë kompani të mëdha amerikane në fushën e zhvillimit të inteligjencës artificiale. Në fillim të tetorit, Beogradi zyrtar nënshkroi në Kombet e Bashkuara Deklaratën e Përbashkët për Partneritetin për Mundësitë në Fushën e Inteligjencës Artificiale, duke iu bashkuar partneritetit të udhëhequr nga SHBA-ja.

“Nuk e di se çfarë mund t’i ofrojë Irani Serbisë në aspektin teknologjik përmes këtij bashkëpunimi”, thotë për Radion Evropa e Lirë (REL) eksperti i inteligjencës artificiale, Aleksandar Linc Gjorgjeviq.

Për çfarë bisedoi ministri serb në Teheran?

Në fund të shkurtit të vitit 2025, Serbinë e vizitoi ministri iranian i Telekomunikacionit, Seyed Sattar Hashemi.

Gjatë kësaj vizite, ai nënshkroi me ministrin e atëhershëm të Informacionit dhe Telekomunikacionit të Serbisë, Dejan Ristiq, Memorandumin e Mirëkuptimit dhe Bashkëpunimit në fushën e teknologjive të informacionit dhe komunikimit (TIK).

Sipas njoftimit të Qeverisë së Serbisë, dokumenti përfshin teknologjitë e informacionit dhe komunikimit, sigurinë e informacionit, tregtinë elektronike, qeverisjen elektronike dhe zhvillimin e inteligjencës artificiale. Ristiq theksoi veçanërisht rëndësinë e veprimit të përbashkët të kompanive të të dyja vendeve në tregjet e treta.

Pala iraniane e paraqiti bashkëpunimin me synime edhe më ambicioze: përmendi teknologjinë 5G, infrastrukturën digjitale, sigurinë kibernetike, qeverisjen elektronike, transferimin e të dhënave, ndërmarrjet e reja teknologjike, laboratorët e përbashkët kërkimorë dhe shkëmbimin e ekspertëve.

Pak më shumë se një vit më vonë, ministri aktual i Informacionit dhe Telekomunikacionit i Serbisë, Boris Bratina, u takua me homologun e tij iranian, Hashemi, në Teheran. Ata ranë dakord për formimin e një komiteti të përbashkët për zbatimin e Memorandumit të Mirëkuptimit ndërmjet dy ministrive.

Takimi u mbajt në fillim të korrikut, gjatë vizitës së ministrit serb në Teheran, që nxiti polemika në Perëndim. Atje, ai përfaqësoi qeverinë e vendit të tij në funeralin e udhëheqësit suprem të Iranit, ajatollah Ali Khamenei, i vrarë në sulmet me raketa amerikane.

Sipas njoftimit zyrtar të ministrisë iraniane, Hashemi propozoi shkëmbimin e përvojave në fusha të ndryshme, përfshirë qendrat e të dhënave dhe inteligjencën artificiale.

“Irani është i gatshëm të ndajë me Serbinë përvojën e tij në prodhimin e pajisjeve të veta harduerike, zhvillimin e qendrave të të dhënave dhe të infrastrukturës në ‘cloud’, si dhe në realizimin e projekteve të përbashkëta në fushën e inteligjencës artificiale”, tha Hashemi.

Si një nga detyrat më të rëndësishme, ministri iranian përmendi “krijimin e një korridori për transmetimin e të dhënave ndërmjet Iranit dhe rajonit të Ballkanit”.

Deklarata të ngjashme dha edhe homologu i tij serb, Boris Bratina. Ai theksoi se “realizimi i projekteve që lidhen me rrjetet optike, inteligjencën artificiale, mësimin elektronik dhe industrinë e video-lojërave bën pjesë në fushat më të rëndësishme të bashkëpunimit ndërmjet dy vendeve”.

Ministria e Informacionit dhe Telekomunikacionit nuk iu përgjigj pyetjeve të Radios Evropa e Lirë (REL) nëse është shënuar ndonjë përparim i mëtejshëm në bashkëpunimin me Iranin dhe çfarë do të përfshinte konkretisht ky bashkëpunim.

“Akrobaci diplomatike”

Aleksandar Linc Gjorgjeviq, ekspert i teknologjisë dhe drejtor i konferencës “Data Science Conference”, nuk pret hapa konkretë në bashkëpunimin serbo-iranian.

“Ne kemi një konflikt të hapur ndërmjet Iranit dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Në të njëjtën kohë, shumica e kompanive që zhvillojnë inteligjencën artificiale në Serbi janë amerikane ose punojnë për tregun amerikan. Pyetja është se si mund të bashkëpunoni në një kontekst të tillë me një vend që është nën sanksione ndërkombëtare”, thotë Linc Gjorgjeviq.

Sipas të dhënave të Dhomës Amerikane të Tregtisë, në fushën e inteligjencës artificiale në Serbi operojnë gjigantët amerikanë të teknologjisë IBM, Microsoft dhe Oracle.

Në mars të vitit 2026, Zyra për Teknologjinë e Informacionit dhe Qeverisjen Elektronike pranë Qeverisë së Serbisë nënshkroi një Memorandum Mirëkuptimi për bashkëpunimin në fushën e teknologjisë së informacionit dhe inteligjencës artificiale me përfaqësues të kompanisë IBM.

Sipas Aleksandar Linc Gjorgjeviqit, përfshirja e Iranit në sistemin e informacionit dhe komunikimit të Serbisë mund të shihet si rrezik për kompanitë amerikane.

“Ato, me të drejtë të plotë, mund ta shohin një hap të tillë si sinjal negativ. Nëse bashkëpunimi me Iranin fillon të zbatohet në praktikë, jam i sigurt se administrata amerikane do të reagojë me pasoja të caktuara, duke pasur parasysh se Uashingtoni e ka ngritur çështjen e inteligjencës artificiale në nivelin më të lartë të mundshëm”, vlerëson Linc Gjorgjeviq.

Bashkëpunimin e Serbisë me Iranin në këtë fushë, bashkëbiseduesi i REL-it e sheh si një “akrobaci diplomatike” të Beogradit zyrtar, në përpjekje për të ruajtur marrëdhënie të mira në disa fronte njëkohësisht.

“Më duket se në Serbi askush nuk merret me çështjet në nivel strategjik, por gjërat bëhen në mënyrë ad hoc”, shton ai.

Çfarë kapacitetesh kanë Serbia dhe Irani në fushën e inteligjencës artificiale?

Për shkak të izolimit ndërkombëtar dhe qasjes së kufizuar në teknologjinë perëndimore, Irani prej vitesh është i detyruar të zhvillojë kapacitetet e veta vendore.

Një analizë e kompanisë amerikane “Recorded Future”, e cila merret me sigurinë kibernetike, thotë se Teherani po përpiqet të ndërtojë një ekosistem vendor të inteligjencës artificiale dhe kapacitete kërkimore, por pikërisht izolimi ekonomik ia kufizon qasjen në teknologji dhe kapital njerëzor.

Në nëntor të vitit 2021, udhëheqësi i atëhershëm suprem i Iranit, Ali Khamenei, e quajti inteligjencën artificiale “një çështje të rëndësishme që lidhet me të ardhmen”, e cila do të “luajë rol në qeverisjen e ardhshme të botës”. Ai i bëri thirrje Iranit që të bëhej një nga dhjetë vendet kryesore në fushën e inteligjencës artificiale.

Pas kësaj, Irani nisi hartimin e një udhërrëfyesi kombëtar për inteligjencën artificiale, në kuadër të të cilit u analizuan “dokumentet strategjike” të 23 vendeve në këtë fushë. U hartua gjithashtu një plan për realizimin e synimit të Khameneit deri në vitin 2032.

Objektivat e përcaktuara në këtë dokument parashikonin që “80 për qind e kërkimeve të orientoheshin drejt përmbushjes së nevojave të vendit, inteligjenca artificiale të zbatohej në 45 për qind të sektorëve industrialë, në këtë fushë të investoheshin tetë miliardë dollarë dhe pjesa e inteligjencës artificiale në Prodhimin e Brendshëm Bruto të arrinte në 12 për qind”, thuhet në raportin e kompanisë “Recorded Future”.

Serbia aktualisht nuk ka një ligj që rregullon fushën e inteligjencës artificiale. Në fuqi është Strategjia për Zhvillimin e Inteligjencës Artificiale për periudhën 2025-2030, si dhe Udhëzimet Etike për Zhvillimin dhe Përdorimin e IA-së, të cilat nuk janë ligjërisht të detyrueshme.

Aleksandar Linc Gjorgjeviq thotë se Serbia ka kapacitete të mira teknologjike në fushën e inteligjencës artificiale.

“Serbia renditet veçanërisht mirë sa i përket kompetencave të inxhinierëve”, thotë ai.

Në fund të vitit 2021, në Qendrën Shtetërore të të Dhënave në Kragujevc, në Serbinë qendrore, nisi punën Platforma Kombëtare për Inteligjencën Artificiale.

Sipas burimeve zyrtare, kjo platformë është një superkompjuter i gjeneratës së fundit, me performancë të lartë, i aftë të përpunojë sasi të mëdha të dhënash brenda një kohe të shkurtër.

Me kë bashkëpunojnë Serbia dhe Irani në fushën e TIK-ut?

Përveç Iranit, Beogradi zyrtar ka nënshkruar gjatë periudhës së fundit marrëveshje dypalëshe në fushën e teknologjive të informacionit dhe komunikimit, telekomunikacionit, sigurisë së informacionit ose inteligjencës artificiale me rreth dhjetë vende të tjera.

Mes tyre janë Kina, Katari, Emiratet e Bashkuara Arabe, Izraeli, Egjipti, Turqia, Mbretëria e Bashkuar, Burundi dhe Angola.

Që nga viti 2019, Serbia e ka intensifikuar bashkëpunimin me Kinën në fushën e inteligjencës artificiale. Në vitin 2026, përfaqësuesit e dy vendeve nënshkruan një memorandum bashkëpunimi në këtë fushë, si dhe një marrëveshje për themelimin e Organizatës Botërore për Bashkëpunim në Fushën e Inteligjencës Artificiale.

Për këtë arsye, Beogradi zyrtar është vënë në shënjestër të kritikave nga Shtetet e Bashkuara, por edhe nga Komisioni Evropian, i cili në një përgjigje të mëhershme për REL-in rikujtoi se Serbia është zotuar të harmonizohet me rregulloret e Brukselit, përfshirë kuadrin evropian për rregullimin e inteligjencës artificiale dhe Aktin e miratuar të BE-së për inteligjencën artificiale.

Nga ana tjetër, sipas dokumenteve që janë të qasshme publikisht, Ministria iraniane e Komunikimit dhe Teknologjisë së Informacionit ka marrëveshje bashkëpunimi që përfshijnë shprehimisht inteligjencën artificiale me Serbinë, Irakun dhe Rusinë.

Përveç kësaj, Irani ka edhe marrëveshje bashkëpunimi teknologjik me Kinën, ndërsa burimet zyrtare iraniane e përmendin inteligjencën artificiale si një nga fushat kryesore të bashkëpunimit dypalësh.

Continue Reading

Lajmet

UBT organizon Konferencën Ndërkombëtare të Stomatologjisë dhe Teknikës Dentare

Published

on

By

UBT do të organizojë Konferencën e 15-të Ndërkombëtare të Shkencave Stomatologjike, e cila do të mbledhë studiues, stomatologë, teknikë dentarë dhe profesionistë vendorë e ndërkombëtarë për të diskutuar zhvillimet më të fundit shkencore, inovacionet teknologjike dhe sfidat bashkëkohore në fushën e shëndetit oral.

Nën temën “Artificial Intelligence and Digital Dentistry: Smart Solutions for Better Clinical Outcomes – Redefining Diagnosis, Treatment Planning, and Clinical Excellence”, konferenca do të fokusohet në rolin e inteligjencës artificiale dhe teknologjive digjitale në diagnostikim, planifikimin e trajtimeve dhe avancimin e praktikës klinike.

Programi përfshin fusha të ndryshme të stomatologjisë, si ortodoncia, implantologjia, protetika, endodoncia, stomatologjia pediatrike dhe shëndeti publik oral. Koordinatorja e Konferencës së Stomatologjisë dhe Teknikës Dentare në UBT, Prof. Asst. Dr. Miranda Sejdiu Abazi, theksoi rëndësinë e kësaj ngjarjeje në avancimin e njohurive shkencore dhe forcimin e bashkëpunimit ndërmjet profesionistëve të fushës.

“Përmes konferencës shkencore për stomatologji dhe teknikë dentare, synojmë të krijojmë një platformë të përbashkët për shkëmbimin e njohurive dhe përvojave klinike, duke lidhur zhvillimet më të reja teknologjike me sfidat konkrete të praktikës ditore. Pjesëmarrja e studiuesve dhe profesionistëve vendorë e ndërkombëtarë krijon mundësi të reja për bashkëpunim akademik, zhvillim profesional dhe promovim të trajtimeve të sigurta, të individualizuara dhe të bazuara në evidencë shkencore”, u shpreh ajo

Një element i rëndësishëm i këtij edicioni është akreditimi i konferencës nga Oda e Stomatologëve të Kosovës dhe Oda e Infermierëve të Kosovës.

Pjesëmarrësit do të kenë mundësi të përfitojnë 15 pikë kredituese për pjesëmarrje pasive dhe 20 pikë për pjesëmarrje aktive, duke mbështetur zhvillimin e vazhdueshëm profesional dhe avancimin e kompetencave në fushën e shëndetësisë. Konferenca do të përfshijë gjithashtu prezantime të hulumtimeve nga Kosova dhe vende të tjera, ndërsa ligjëruese kryesore do të jetë dekania e Fakultetit të Stomatologjisë në Tiranë, Prof. Dr. Edit Xhajanka.

Pjesëmarrja e ekspertëve ndërkombëtarë nga vende si Rumania, Gjermania dhe Austria do të mundësojë shkëmbimin e përvojave dhe njohjen me qasjet bashkëkohore në stomatologji. Përmes organizimit të Konferencës Ndërkombëtare të Stomatologjisë dhe Teknikës Dentare, UBT vazhdon të promovojë kërkimin shkencor, inovacionin dhe bashkëpunimin ndërkombëtar, duke kontribuar në avancimin e praktikave profesionale dhe në përmirësimin e cilësisë së kujdesit për shëndetin oral.

Continue Reading

Të kërkuara