Lajmet

Pasojat për vëllezërit Kariq nga sanksionet kundër Lukashenkas

Published

5 years ago

June 2, 2021

Betim Gashi

Një kompleks banimi dhe i zyrave komerciale po ndërtohet në vendin ku më parë ka qenë një aeroport në Minsk të Bjellorusisë. Projekti në vlerë 3.5 miliardë dollarë vlerësohet se do të ndryshojë pamjen e kryeqytetit bjellorus. Dhjetëra ndërtesa shumëkatëshe, apartamente dhe vila me 30.000 njësi banimi janë pjesë e projektit që njihet si Minsk World.

Projekti 'Minsk World' i kompanisë Dana Holdings në Minsk. — Projekti ‘Minsk World’ i kompanisë Dana Holdings në Minsk.

Kompania Dana Holding, e cila merret me zbatimin e këtij projekti, e përshkruan atë si një “qytet brenda një qyteti”. Kompania e vlerëson si një nga projektet më të mëdha të pasurive të patundshme në Evropë. Ky është vetëm një nga projektet që Bjellorusia ia ka dhënë kompanisë Dana Honlding.

Qendra e kompanisë është në Qipro dhe ajo është themeluar nga familja Kariq, një familje që ishte njëra nga më të pasurat dhe më me ndikim në vitet 1990 në Serbi, kur ky vend udhëhiqej nga Sllobodan Millosheviq.

Fuqia e kësaj familjeje, pas rënies së Millosheviqit, është zbehur.

Gjatë dekadës së fundit biznesmenët Kariq janë ngritur në maje të industrisë bjelloruse të pronave, duke siguruar përfitime të mëdha. Por, kritikët thonë se këtë e kanë arritur falë lidhjeve të afërta me Alyaksandr Lukashenkan, i cili që 27 vjet e qeverisë Bjellorusinë me grusht të hekurt.

Lukashenka po i shtyp me forcë protestat kundër tij që nga mbajtja e zgjedhjeve presidenciale në gusht të vitit 2020, për të cilat opozita e akuzon për mashtrime.

Familja Kariq mohon lidhjet me Lukashenkan.

Viktar Lukashenka është djali i madh i Alyaksandr Lukashenkas. Gruaja e tij, Liliya Lukashenka, renditen në mesin e 13 zëvëndësdrejtorëve të kompanisë Dana Astra, dega kryesore në Bjellorusi e kompanisë Dana Holding. Megjithatë, ajo nuk punon më në këtë kompani. Ajo aktualisht drejton një galeri arti në një qendër tregtare, që është në pronësi të Dana Holdings.

Dragomir Kariq, njëri nga anëtarët e familjes, është përzgjedhur nga Lukashenka që të jetë konsull nderi i Bjellorusisë në Beograd.

Këto lidhje tani po kërcënojnë të dëmtojnë perandorinë e pasurive të patundshme të familjes Kariq, e cila në fillim të vitit 2020 kishte më shumë se 7 milionë metra katrorë të projekteve në zhvillim në Bjellorusi dhe Kazakistan, duke përfshirë edhe projektin Minsk World.

Llogaritet se vlera në treg e këtyre projekteve mund të arrijë në 13 miliardë dollarë, sipas faqes së internetit së Dana Holdings.

Situata e fundit në Bjellorusi ka bërë që pasuritë e familjes Kariq të vihen në rrezik. Lukashenka po godet protestuesit paqësorë, të cilët kundërshtojnë rezultatin e zgjedhjeve, në të cilat ai pretendon se ka fituar një mandat të gjashtë për të udhëhequr me vendin. Kundërshtarët e tij dhe vendet perëndimore thonë se zgjedhjet ishin të manipuluara.

Në dhjetor të vitit 2020, Bashkimi Evropian vendosi sanksione ndaj kompanisë Dana Holdings dhe një prej degëve të saj në Bjellorusi.

BE-ja e ndërlidhi këtë kompani me përfitime dhe mbështetje të regjimit të Lukashenkas.

“Të ndjesh pasojat e sanksioneve”

Edhe Shtetet e Bashkuara mund të vendosin sanksione ndaj familjes Kariq, duke e bërë të pamundur që ata t’i shmangen kufizimeve, duke regjistruar kompani të reja.

Më 24 mars në një seancë dëgjimore, kongresisti amerikan, Chris Smith, i bëri thirrje Departamentit të Thesarit dhe Departamentit të Shtetit të marrin në konsideratë vendosjen e sanksioneve ndaj disa biznesmenëve, përfshirë Dragomir Kariq, 71 vjeç dhe vëllanë e tij më të ri, Bogoljub Kariq, 67 vjeç.

Smith sërish bëri thirrje për sanksione amerikane ndaj përkrahësve të Lukashenkas pasi autoritetet bjelloruse devijuan një avion pasagjerësh të një fluturimi Athinë-Vilnius dhe e detyruan atë të ulet në aeroportin e Minskut vetëm për të arrestuar një gazetar dhe aktivist të opozitës dhe të dashurën e tij.

“Pas këtij incidenti të shëmtuar, ne duhet të rrisim qartë numrin e njerëzve në atë listë (të sanksioneve)”, tha në një intervistë për Radion Evropa e Lirë, ligjvënësi Smith.

“Shumë njerëz duhet të ndiejnë pasojat e sanksioneve ekonomike”, tha ai.

Më 24 maj, presidenti i SHBA-së, Joe Biden tha se i kërkoi administratës së tij që në bashkëpunim me BE-në dhe organizatat tjera, të përgatisnin masat e duhura për ata që janë përgjegjës për incidentin.

Para se të ndodhte incidenti me aeroplanin, Shtetet e Bashkuara kishin filluar me sanksione ndaj Lukashenkas dhe mbështetësve të tij për shkak të shtypjes së protestuesve dhe opozitës. Dhuna ka rezultuar me burgosjen e më shumë se 400 personave dhe shkelje tjera të të drejtave të njeriut.

Shtetet e Bashkuara shpallën dy raunde sanksionesh në fund të vitit 2020 kundër gati 50 zyrtarëve dhe disa entiteteve qeveritare.

Në muajin prill, Departamenti i Thesarit vendosi përsëri sanksione ndaj nëntë kompanive shtetërore bjelloruse, për të cilat tha se “financojnë dhe mbështesin” qeverinë e Lukashenkas.

Dragomir Kariq, në një deklaratë për Radion Evropa e Lirë, më 7 maj, mohoi që biznesi i tij familjar gëzon ndonjë trajtim të veçantë në Bjellorusi.

Sipas tij, ky vend ka një ekonomi të tregut dhe një konkurrencë në industrinë e ndërtimit, pavarësisht një bindjeje të gjerë se Bjellorusia ruan elementet e një ekonomie të kontrolluar të stilit sovjetik.

Lidhur me akuzat për lidhjet e tij me Lukashenkan, ai tha se ato mbase vijnë nga konkurrentët e biznesit, me qëllimin që të dëmtojnë biznesin e tij.

Ai thekson përvojën e gjatë të familjes në biznes dhe mohon se ka fituar kontrata të reja në Bjellorusi.

Dragomir dhe Bogoljub Kariq janë takuar me Lukashenkan. Ai i ka quajtur projektet e tyre “vepra të mrekullueshme”.

Vendosja e sanksioneve të SHBA-së kundër vëllezërve Kariq mund t’iu ngjallë atyre kujtime nga e kaluara.

“Kuleta” të Millosheviqit

Në vitet 1990 dhe në fillim të viteve 2000, Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Evropian kishin vendosur sanksione ndaj Kariqëve për shkak të supozimeve për lidhjet e tyre me Millosheviqin. Ish-presidenti jugosllav ishte gjykuar nën akuzat për krime të luftës në Gjykatën e Hagës, por vdiq në qelinë e tij më 2006.

Pas rënies së komunizmit, familja Kariq doli në pah si një nga familjet më të pasura në Serbi.

Kjo familje kishte në pronësi kompani nga industri të ndryshme, përfshirë banka, kompani të sigurimeve, pastaj në sektorët e prodhimtarisë, telekomunikacionit, media dhe pasuri të paluajtshme. Pasuria e kësaj familjeje vlerësohej në miliarda dollarë.

Megjithatë, pasuria e tyre u reduktua si pasojë e sanksioneve perëndimore dhe përmbysjes së Millosheviqit në vitin 2000.

Në vitin 2006, Bogoljub Kariq përfundimisht u arratis në Rusi për t’iu ikur akuzave të korrupsionit, për të cilat ai thoshte se janë të motivuara politikisht.

Me vite të tëra, vëllezërit Kariq janë munduar që të “pastrojnë” emrat e tyre në Perëndim dhe të marrin viza apo pasaporta.

Ata kanë paguar avokatë, kompani dhe individë me qindra mijëra dollarë për të realizuar kërkesat e tyre në Uashington dhe Otava, kryeqytetin e Kanadasë.

Një nga përpjekjet e fundit të familjes Kariq për të rregulluar imazhin e tyre në Uashington, ishte në vitet 2009-2010 kur lobistët e paguar i paraqisnin ata në Uashington si persona “pro-perëndimor” që mbështesin kapitalizmin dhe zhvillimin ekonomik dhe që ishin kundër të asaj që ata e quanin “shkelje kundër demkracisë në Beograd”.

Derisa lobistët e tyre po shkonin vërdallë Uashingtonit, vëllezërit Kariq po afroheshin me Lukashenkan, një udhëheqës autoritar për të cilin, disa zyrtarë perëndimorë thonë se është “diktatori i fundit në Evropë”.

Pasuritë bjelloruse

Për shkak se biznesi i tyre ishte vënë nën trysni në vitet 2000, vëllerëzit Kariq filluan angazhimin për zgjerimin e biznesit të tyre në vendet e ish-Bashkimit Sovjetik.

Në fakt ata ishin aktivë në këtë rajon që nga vitet 1980.

Dragomir Kariq, i cili drejtoi bizneset e familjes në Rusi, thuhet se ftoi Lukashenkan që të marrë pjesë në një forum ekonomik në Serbi në mars të vitit 2009 dhe e shoqëroi liderin bjellorus përgjatë dy mbrëmjeve.

Që nga ajo kohë, biznesi i pasurive të patundshme të vëllezërve Kariq në Bjellorusi ka shënuar rritje të madhe, duke u bërë qendra kryesore e perandorisë së tyre të biznesit.

Lukashenka i ka shitur armë Millosheviqit pavarësisht një emborgoje të Kombeve të Bashkuara. Ai ishte i vetmi lider i huaj që vizitoi Beogradin gjatë fushatës 78-ditore të bombardimeve të NATO-s më 1999.

Përmes një dekreti presidencial, ai u ka dhënë vëllezërve Kariq të drejtat e projekteve kryesore të pasurive të patundshme.

Valer Tsapkal është biznesmen bjellorus dhe politikan i opozitës, por që tani jeton në mërgim. Ai më parë ka shërbyer si ambasador në Shtetet e Bashkuara.

Sipas tij, vëllerëzit Kariq, kanë trajtim të veçantë përmes dhënies së të drejtave të projekteve. Dy degët e kompanisë Dana Holdings – Dana Astra dhe Emirates Blue Sky – fituan të paktën 175 milionë dollarë për një periudhë katërvjeçare nga 2017 dhe 2020, sipas deklaratave të tyre financiare bjelloruse.

Presidenti i kompanisë Dana Holding, Vibor Muliq, i tha Radios Evropa e Lirë përmes një deklarate se kompania po kundërshton sanksionet dhe se ka ngritur një ankesë në Këshillin Evropian të Drejtësisë.

“Nuk ka ndodhur asnjëherë në historinë e sanksioneve që një kompani të përfshihej në listë vetëm në bazë të disa artikujve plotësisht të parëndësishëm të mediave të caktuara të opozitës”, tha ai.

Sipas tij, kompania Dana Holdings do të vazhdojë punën e saj në projektin Minsk World dhe pret që ta përfundojë atë deri në vitin 2024. Megjithatë, disa projekte në BE janë vënë në pritje derisa të ketë një vendim për ankesën e kompanisë. Ndërkohë, të paktën sipas dokumenteve, Kariqët kanë dalë nga Bjellorusia.

Pak para se të shpalleshin sanksionet evropiane, pronësia e kompanisë Dana Holdings, u transferua nga Kariqët te një shtetas i Qipros, Marinos Stylianides. Kështu bëhet e ditur nga ana e Projektit për Raportimin e Krimit të Organizuar dhe Korrupsionit me bazë në Bosnjë (OCCRP) dhe Belsat, nje medium me bazë në Poloni, por që përqendrohet ne raportime për Bjellorusinë.

Degët e kompanisë Dana Holdings në Bjellorusi gjithashtu kanë ndryshuar pronësinë, raportuan OCCRP dhe Belsat. Por, Tsapkala nuk mendon se vëllezërit Kariq do të ndalojnë veprimtarinë në Bjellorusi për shkak të sanksioneve evropiane.

“Është shumë e lehtë të largohesh nga Dana Holding dhe të themelosh një kompani të re, veçanërisht nëse Lukashenka e di se kush qëndron pas saj”, tha opozitari bjellorus, duke shtuar se në këtë rast është e rëndësishme që sanksionet të vendosen ndaj vetë familjes Kariq.

Ngritja përrallore nga hiri komunist?

Kariqët janë një shembull pothuajse përrallor për pasurimin e madh në fund të shekullit të 20-të. Bogoljub dhe Dragomir Kariq, së bashku me vëllezërit e tyre të tjerë Zoran dhe Sretan dhe motrën Olivera, u rritën në Kosovë, një nga rajonet më të varfra të Jugosllavisë komuniste.

Që të gjithë ishin pjesë e një ansambli të muzikës popullore, që performonin në dasma dhe organizime tjera para se të themelonin një kompani private në fund të viteve 1970, që aktivitetin e saj e zhvillonte në prodhimin e pajisjeve për ferma.

Më 1988, Bogoljub Kariq i tha gazetës New York Times se ka qenë vetë diktatori jugosllav, Josef Broz Tito, që ndërhyri politikisht për të ndihmuar nismën e tyre. Një dekadë më vonë, ai tha se ata kishin 20 milionë dollarë të ardhura vjetore, për atë kohë, një shumë e jashtëzakonshme për një kompani private në Evropën Lindore.

Gjatë katër dekadave të ardhshme, rritja e biznesit të tyre do të shkonte krahas lidhjeve të tyre politike.

“Nuk ka asnjë mëdyshje se shkathtësia e Kariqëve përbën një nga elementët kryesorë të suksesit në biznes”, tha për Radion Evropa e Lirë, Biljana Joviq, një analiste për Ballkanin, me bazë në Uashington.

“Që nga fillimi, baza kryesore e këtij suksesi ka qenë ofrimi i favoreve për politikanë, administratorët lokalë dhe aparatçikët në Kosovë, ku filloi biznesi i tyre, përmes Sllobodan Millosheviqit dhe, më e rëndësishmja, gruas së tij. Pastaj deri te Partia Përparimtare Serbe (kreu i së cilës është Aleksandar Vuçiq) dhe udhëheqësit politikë të vendeve të-ish Bashkimit Sovjetik, ku ata zgjeruan veprimtarinë e tyre të biznesit”, tha Joviq.

“Kjo mënyrë e funksionimit ka dhënë fryte për katër dekada dhe nuk ka gjasa që ajo të braktiset”, tha ajo.

Më i riu nga vëllerëzit, Bogoljub Kariq, drejtoi biznesin – i njohur si Vëllezërit Kariq – dhe pasi zhvilloi kontakte me zyrtarë qeveritarë, shumë shpejt e zgjeroi veprimtarinë në Bashkimin Sovjetik para shembjes së tij më 1991. Ardhja në pushtet e Millosheviqit dhë rënia e komunizmit në fund të viteve 1980 si dhe shembja e ardhshme e komunizmit, hapën mundësinë që kjo familje të rrisë pasurinë e saj.

Sllavoljub Gjukiq më 2001 kishte bërë një biografi për çiftin Millosheviq-Markoviq, ku thuhej se Bogoljub Kariq, në fillim kishte fituar besimin e Mira Markoviqit, gruas së Sllobodan Millosheviqit, e cila konsiderohet se kishte shumë ndikim.

Sipas Gjukiq, të dy i lidhte pjesërisht respekti që kishin për Titon.

Ndër të parët që siguruan lejen për hapjen e një banke private në Jugosllavi më 1994, ishin vëllezërit Kariq.

Gjukiq shkroi se Kariqët nuk e kishin asnjë problem për të siguruar vet kontrata të vogla biznesi në Serbi, por kontratat kryesore ata i përfituan përmes ndërhyrjes së qeverisë dhe Millosheviqit.

Shtëpi afër Kongresit

Vëllezërit Kariq, nga pasuria e tyre krijuan Fondacionin Kariq, përmes së cilit themeluan një universitet privat në Beograd dhe një ceremoni çmimesh vjetore.

Kritikët thonë se vëllezërit Kariq e kanë përdorur bamirësinë për t’u afruar me zyrtarët dhe për të bërë favore.

Ndarja e shpërblimeve nga ata, sipas Joviq, ishte pjesë e një agjende më të gjerë të biznesit.

Sikurse shumë familje tjera të Evropës Lindore që krijuan pasuri pas rënies së komunizmit, edhe Kariqët bën përpjekje për të qëndruar dhe krijuar legjitimitet në vendet perëndimore përmes blerjes së shtëpive të shtrenjta në Mbretërinë e Bashkuar dhe Kanada. Pastaj, me kërkesa për shtetësi, si dhe duke u shoqëruar më shtresa të larta dhe duke regjistruar kompani, përfshirë një në Florida të SHBA-së.

Në fillim të viteve 1990 ndaj Kariqëve u vendosën për herë të parë sanksione për shkak të lidhjeve të tyre me Millosheviqin. Pasuritë e tyre në Perëndim u ngrin dhe në atë kohë Shtetet e Bashkuara përmes këtyre sanksioneve, u munduan të bënin presion mbi qeverinë jugosllave që t’i jepte fund luftës në Bosnjë dhe Hercegovinë.

Më 1995 dhe 1996, Kariqët paguan lobistë në Uashington për të organizuar takime me zyrtarë nga administrata e ish- presidentit amerikan, Bill Clinton dhe në Kongres për të diskutuar paqen, heqjen e sanksioneve, zhbllokimin e fondeve të tyre dhe promovimin e demokracisë.

Bogoljub Kariq madje kishte dalur me idenë që të vizitojë Shtetet e Bashkuara së bashku me Mira Markoviqin.

Pasi përfundoi lufta në Bosnje më 1995, sanksionet u shfuqizuan, por ndaj Bogoljub Kariq u vendosën sërish sanksione ekonomike dhe ndalesa për hyrje nga ana e Bashkimit Evropian dhe Shteteve të Bashkuara për shkak të lidhjeve të tij me Millosheviqin gjatë dhe pas luftës në Kosovë më 1998-99.

Bogoljub Kariq ka shërbyer si ministër pa portofol në qeverinë e Millosheviqit më 1998-99, por ai pretendon se dha dorëheqje pasi Millosheviqi kishte dështuar në realizimin e premtimeve për reforma.

Sipas Sllavoljub Gjukiq raportet e Bogoljub Kariqit me Millosheviqin ishin të ” ndërlikuara”, dhe se ky biznesmen kishte filluar me financimin e partive tjera, si një mundësi për të fituar siguri në rast se udhëheqësi jugosllav do të humbte pushtetin.

Në Përëndim ekzistojnë vlerësime se Kariq e ka ndihmuar Millosheviqin të shmangë sanksionet dhe është përpjekur të pastrojë para përmes Qipros. Ai e ka mohuar këtë akuzë.

Në vitin 2003, Uashingtoni hoqi sanksionet ekonomike kundër Kariqëve. Por, amerikanët kanë refuzuar që t’iu lëshojnë viza për në Shtetet e Bashkuara Kanadaja ka refuzuar kërkesën e tyre për shtetësi.

Në këtë situatë ata sërish përdorën metodën e angazhimit të kompanive lobuese në Uashington. Më 2003, fondacioni i tyre bleu një shtëpi për 885.000 dollarë afër Kongresit, të cilën ata e quajtën Shtëpia Serbe.

Çmimi i paqes për Putinin

Ndërkohë, për lidhjet e tyre me Millosheviqin, Kariqët po përballeshin me pasoja në Serbi. Ata u detyruan të paguanin një tarifë prej 30 milionë dollarësh për shkak të “fitimit të tepërt” nga favoret që i siguruan përmes Millosheviqit. Bogoljub Kariq më 2004 formoi partinë Forca e Serbisë dhe garoi për president, por shumë ekspertë thanë se kjo ishte bërë me qëllimin që të mbrojë pasurinë e familjes së tij.

Në zgjedhje, ai fitoi 18 për qind të votave dhe në raundin e dytë fitoi Boris Tadiq nga Partia Demokratike.

Megjithatë, Qeveria e re serbe nuk u ndal dhe filloi hetime për mashtrim ndaj Kariqëve. Bogoljub Kariq humbi stacionin televiziv, shiti aksionet në fushën e telekomunikacionit- mbase në vlerë qindra miliona dollarë – dhe u arratis në Rusi.

Në vitet 2009-2010 sërish kemi një përpjekje për lobim në SHBA, përmes së cilit ai u mundua të bindë Shtetet e Bashkuara që të shfuqizonin vendimin për t’ia ndaluar hyrjen dhe të bënin presion në Qeverinë serbe që të heqin akuzat për mashtrim kundër tij, duke thënë se është i pafajshëm.

Kur kjo përpjekje i dështoi, duket se ai u orientua nga fuqizimi i lidhjeve me udhëheqësit autoritarë në ish-Bashkimin Sovjetik.

Fondacioni Kariq i ndau një çmim paqeje presidentit rus, Vladimir Putin më 2014, në kohën kur Kremlini aneksoi Krimenë dhe mbështeti separatistët në Ukrainën lindore, duke shkaktuar një luftë që ka lënë të vrarë më shumë se 13.000 njerëz.

Një vit më vonë, fondacioni shpërbleu udhëheqësin autoritar të Kazakistanit, Nursultan Nazarbaev, i cili drejtoi vendin për më shumë se një çerek shekulli dhe ende ka pushtet, pavarësisht largimit nga detyra më 2019.

Fondacioni Kariq kohët e fundit ka botuar libra për Putinin, Nazarbayevin dhe presidentin kinez, Xi Jinping.

Kariqët kanë pasur projekte të mëdha në Rusi dhe aktualisht e kanë një në Kazakistan.

Më 2016 kur përfunduan të gjitha rastet e akuzave për mashtrim kundër tij, Bogoljub Kariq, u kthye në Beograd dhe lavdëroi presidentin serb, Aleksandar Vuçiq.

“Serbia ka Putinin e saj dhe ai është Aleksandar Vuçiq”, tha ai në një tubim gjatë fushatës së suksesshme të Vuçiqit për zgjedhjet e 2017-ës.

Bogoljub Kariç në selinë zgjedhore të Partisë Përparimtare Serbe duke festuar fitoren e Aleksandar Vuçiqit në zgjedhjet presidenciale në Serbi më 2017.

Vuçiq është akuzuar nga kritikët për shtypje të mediave dhe kthim prapa të demokracisë.

Partia Forca e Serbisë e Kariqit është në koalicion me Partinë Përparimtare të Serbisë të presidentit Vuçiq. Aktualisht Forca e Serbisë ka katër deputetë në parlament, përfshirë njërën ulëse që e mban Dragomir Kariq.

Dragomir Kariq dhe Vuçiqi kanë shërbyer në të njëjtën kohë në qeverinë e Millosheviqit dhe janë takuar disa herë në vitet e fundit. Takimi më i rëndësishëm është në ceremonitë e prezantimit të projekteve të patundshmërisë në Serbi dhe Kazakistan.

Megjithatë, nuk ka ndonjë sinjal se biznesi i familjes Kariq po shënon rritje në Serbi gjatë udhëheqjes së Aleksandar Vuçiqit.

RFE

Kujtesë

Ditari: Lajmet kryesore që shënuan datën 6 shtator 1993-1998

Published

5 hours ago

September 6, 2026

UBTNews

Në rubrikën Ditari, kemi përzgjedhur disa nga lajmet më të rëndësishme të kësaj dite, në periudhën 1993-1998.

6 shtator 1993

Në Gjilan nga të shtënat e revoles u vra Misrete Vranovci

Komisioni për Informim i LDK-së së Gjilanit njofton se dje në orën 14.30, derisa ishte duke qëndruar në teracën e banesës së saj, nga personi tash për tash i paidentifikuar, u godit nga të shtënat e revoles, Misrete Vranovci, nënë e pesë fëmijëve me vendbanim në rrugën “Bojana” nr. II/4 në Gjilan.

Burimet e informimit të LDK-së njoftojnë se e plumbi nga revolja erdhi nga dasmorët e Bllazha Stojanoviqit.

Misrete Vranovci, nga plagët e marra vdiq rrugës, derisa dërgohej në spitalin e qytetit në Gjilan.

Nga sulmet e një personi të panjohur vdiq Ismet S. Bytyçi

Pardje në Prizren, rreth orës 18, nga plagët që mori nga një person, tash për tash i panjohur, vdiq Ismet S. Bytyçi.

Komisioni për Informim i Degës së LDK-së në Prizren, njofton se shkaqet e këtij rasti nuk dihen, por supozohet se një person i panjohur me një femër doli nga vetura e tipit “Lada” dhe filloi ta rrahë një fëmijë 7-vjeçar, me pretekst se ky e paska penguar këtë çift. Ismet S. Bytyçi ndërhyn për ta shpëtuar fëmijën, kurse personi, tash për tash i paidentifikuar, nisi të qërojë hesapet fizikisht edhe me Ismetin dhe me atë rast e godet me gurë në kokë dhe i shkakton lëndime vdekjepruese.

Nga lëndimet që i mori në këtë rast, Ismet S. Bytyçi vdiq në spitalin e Shkupit.

6 shtator 1994

Represioni në Kosovë

Podujevë: – Dje me pretekst të kërkimit të armës në orën tetë të mëngjesit u morën në stacionin e policisë vëllezërit Sabit, Imer dhe Musa Vllahiu nga fshati Tërnavë e Podujevës. Ata u torturuan deri në orën 16:00. Nga rrahja po shërohen Imeri dhe Musa, ndërsa Sabiti që po dëgjonte torturimin e vëllezërve të tij, u arratis.

Prej vëllezërve Vllahiu kërkohej të tregonin edhe se kush ka armë në fshatin Tërnavë.

Siç dihet para disa kohësh policia serbe e ka vrarë vëllaun e tyre Ejupin.

Më 3 shtator, policia bastisi shtëpinë e Muharrem Hoxhës në Podujevë, i cili dorëzoi një revole.

Po këtë ditë, policia nën pretekst të kërkimit të armëve bastisi shtëpinë e Rrustem Shalës. Pas bastisjes, policia ia la thirrjen Rrustem Shalës që të paraqitet në stacionin e policisë në Podujevë.

Të njëjtën ditë, policia bastisi edhe shtëpinë e Skënder Poterës në Podujevë. Policia pas bastisjes ia konfiskoi pasaportën, si dhe e urdhëroi Skënder Poterën që të paraqitet në stacionin e policisë në Podujevë.

Po këtë ditë, policia keqtrajtoi fizikisht Halil Hoxhën nga fshati Obrançë nën pretekst të dorëzimit të një automatiku.

Istog: – Më 3 shtator, policia e postkomandës së Banjës së Pejës, bastisi shtëpinë e Milaim Hakajt, kryetar i Aktivit të LDK-së në Orrobërdë të Vogël të Istogut. Njoftohet se policia në shtëpinë e Milaim Hakajt gjeti një revole, si dhe konfiskoi një makinë shkrimi. Ndaj Milaim Hakajt është përdorur edhe dhuna fizike.

Më 3 shtator, një patrullë e policisë serbe, nën pretekst të dorëzimit të një revoleje keqtrajtoi fizikisht Adem Zekajn (62) nga Mojstiri i Istogut.

Dje, në fshatin Mojstir, policia, bastisi shtëpinë e Tafil Beqirajt, aktivist i SHH “Nënë Tereza” dhe anëtar i Kryesisë së Nëndegës së LDK-së në Dubravë të Istogut.

Bëhet nme dije se policia pasi plaçkiti mallin e mori me vete Tafil Beqirajn, i cili u keqtrajtua rëndë deri në alivanosje në pyll afër fshatit të lartëshënuar.

Njoftohet se Tafil Beqiraj mori plagë të rëndë trupore.

Pejë: – Më 2 shtator, derisa po kthehej me traktor, policia serbe pa kurrfarë shkaku keqtrajtoi fizikisht Ali Tafën ish-punëtor i sigurimit nga Sferka e Pejës.

pas keqtrajtimit fizikik, policia iu kërcënua Ali Tafës se do t’ia djegin shtëpinë.

Dje, policia për herë të dytë mori në pyetje Ahmet B.Haxhiajn, kryetar i Aktivit të LDK-së nga Raushiqi i Pejës. Inspektorët serbë nga Ahmet B.Haxhiaj u interesuan të dinë rreth aktivitetit të LDK-së në fshat.

Ferizaj: – Dje rreth orës 5:00 të mëngjesit, policia serbe rrethoi dhe bastisi shtëpinë e Muhabi Ademit në fshatin Bit i Ulët në Ferizaj. Gjatë bastisjes, policia kërkoi vëllain i Muhabitit, Veli Ademin, për ta dërguar me dhunë në ushtrinë serbe.

Prishtinë: – Dje policia serbe mori sërish Rexhep Kastratin dhe Esat Hoxhën në Matiçan të Prishtinës. Policia nën pretekst të dorëzimit të armëve ishte edhe në shtëpinë e Osman Hazirit, për të dorëzuar armën e vëllait, i cili kohë më parë e ka dorëzuar atë, me ç’rast edhe ua ofroi dëshminë. Pas verifikimit nga ana e policisë se është dorëzuar arma, policët iu kërcënuan se do ta izolojnë atë dhe familjen e tij.

Personat e lartëshënuar policia i urdhëroi që të paraqiten edhe sot në stacionin e policisë. Në mesin e të thirrurve është edhe Islam Hajdini, kryetar i Nëndegës së LDK-së në Matiçan.

6 shtator 1995

Kryetari Rugova priti udhëheqjen e Seminarit Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare

Kryetari i Republikës së Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova, priti sot në Prishtinë udhëheqjen e Seminarit Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare, përbërë nga Prof.Dr. Zejnullah Rrahmani, dekan i Fakultetit Filologjik (FF) të Prishtinës, drejtor i Seminarit, Prof.Dr. Hamdi Daci e Prof. Dr. Fadil Raka, prodekanë të FF-së, Prof.Dr. Enver Mehmeti, shef i katedrës së Letërsisë Shqipe në FF, dhe Mr. Muhamet Hamiti, sekretar profesional i Seminarit.

Përgjegjësit e Fakultetit Filologjik të Prishtinës, që bashkë me Institutin e Gjuhësisë dhe të Letërsisë të Tiranës, është bashkorganizator i Seminarit XVII Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare, i cili sivjet u mbajt në Tiranë prej 16-31 gusht, njoftuan kryetarin e Republikës për punën e sesionit të sivjemë të Seminarit.

Ata theksuan se gjatë dy javëve u mbajtën rreth njëqind kumtesa e referime të albanologëve vendës e të huaj për probleme të gjuhës, letërsisë, historisë, arkeologjisë e fushave të tjera të studimeve albanistike. Për pjesëmarrësit nga bota, rreth 30 albanologë, u organizuan edhe veprimtari të tjera njohëse për gjuhën dhe kulturën shqiptare.

Për shkak të rrethanave të krijuara nga okupimi serb i Kosovës, Seminari Ndërkombëtar për Gjuhën Kulturën dhe Letërsinë Shqiptare, i cili nga viti 1974 deri më 1990 mbahej në Prishtinë, nuk mundi të mbahej në Kosovë në këto vitet e fundit.

Tashti si institucion mbarëkombëtar, me seli në Prishtinë e në Tiranë, u tha me këtë rast, Seminari u përtëri me përkrahjen e të dy republikave, të Kosovës e të Shqipërisë.

Përgjegjësit e Fakultetit falënderuan institucionet e Shqipërisë e të Kosovës, presidentët Berisha dhe Rugova, për përkrahjen që i dhanë përtëritjes së Seminarit të Prishtinës, trajtimit që iu bë albanologëve nga bota dhe viset shqiptare, dhe angazhimeve të tyre që Seminari, si institucion i rëndësishëm i qarkullimit të vlerave shqiptare dhe i valorizimit të tyre në shkallë botërore, do të ketë trajtim të dorës së parë kulturore në programet e qeverive.

Kryetari Rugova çmoi lart punën që kanë bërë të dy institucionet bashkëorganizatore të Seminarit, Fakulteti Filologjik dhe Instituti i Gjuhësisë dhe i Letërsisë, të cilët ringjallën frymën e Seminarit të Prishtinës, duke ruajtur përgjithësisht traditën e tij, po edhe duke ia pasuruar profilin me qasje të reja, dhe e vlerësoi të nevojshme që përgatitjet për Seminarin e XVIII, të të fillojnë sa më parë.

6 shtator 1997

Vdiq Nënë Tereze

Bëmirsja Nëna Tereze vdiq dje në orën 21:30 prej sulmit në zemër në selinë e rendit të saj fetar në Indinë Lindore.

Bamirësja legjendare shqiptare, Nëna Tereze vdiq në Kalkutë të Indisë në moshën 87-vjeçare nga infarkti në zemër. Misionarja shqiptare, fituese e Çmimit Nobel në vitin 1979, u bëri ballë, disa sulmeve në zemër gjatë viteve të shkuara, por gjithnjë mblodhi forcë të vazhdonte misionin e saj të shenjtë në vende të ndryshme të botës.

Nëna Tereze kaloi jetën e saj duke u përkujdesur për, siç thoshte ajo, “më të varfërit e të varfërve” në mbarë botën.

Nëna Tereze (Agnese Gonxhe Bojaxhiu) lindi në Shkup më 27 gusht 1910, në një familje tregtarësh të mesëm. Prindërit e saj, Nikolla dhe Drane Bojaxhiu, u vendosën në Shkup në filim të këtij shekulli të ardhur nga Prizreni. Babai ishte nga Prizreni, kurse nëna nga fshati Novosellë i Gjakovës. Në Shkup, ajo kreu shkolën fillore dhe, meqë që në fëmijëri ishte besimtare, në moshën 18-vjeçare u paraqit vullnetare për një mision bamirës në Bengal. Një kohë kaloi në Irlandë e pastaj shkoi në Kalkutë të Indisë. Në vitin 1920 ishte mësuese e gjeografisë në shkollën “Shën Mëria” në Kalkutë. Më vonë u emërua edhe drejtoreshë e saj.

Më 1931 ajo mori emrin Tereze në nderim të Shën Terezës së Avilës, një shenjtëreshë spanjolle e shekullit të 16-të. Më 1946 ajo vendosi t’ju përkushtohet të braktisurve dhe të sëmurëve në rrugët e Kalkutës, duke themeluar Misionin e Bamirësisë.

Nëna Tereze, ndonëse veproi në tërë botën dhe u mor me misionin e saj të shenjtë, kurrë nuk harroi popullin e saj. Pikërisht ishte ndër vendet e para që ajo vizitoi pas nderimit që iu bë me Çmimin Nobel më 1979. Atëbotë ajo vizitoi Binçën, Prishtinën, Pejën dhe Ferizajin.

Disa herë vizitoi Shqipërinë pas demokratizimit të saj e ku i ka edhe varret e nënës dhe motrës së saj. Sipas disa informatave të mëparshme, Nëna Tereze me gjasë ka shprehur dëshirën e saj të fundit që edhe atë ta varrosin në Shqipëri.

Familja Bojaxhiu është e shpërndarë në shumë vende të botës. Është e sigurtë se rrjedh nga Prizreni. Një pjesë e familjes jeton ende aty, një pjesë tjetër në Shkodër, pastaj edhe në Shkup e në Egjipt.

Njëri nga studiuesit e jetës dhe të veprës së Nënë Terezes, Dom Lush Gjegji, duke iu referuar rrëfimit të vëllait të Gonxhes, Lazrit, thotë se “shtëpia e Kolë Bojaxhiut në Shkup ishte gjithmonë krahapur për miqtë e të varfërit. . . Ajo ishte një çerdhe politike, kulturore, ndërtimtare. . . ”

Lorenc Antoni, një kompozitor i njohur nga Prizreni, bashkëkohanik dhe farefis me Nënë Terezën, thoshte se më 20 gusht 1928, duke u kthyer nga Kisha Katolike Shqiptare e Letnicës së Vitisë së Kosovës, Gonxhja, i kishte thënë në besim: “Kam vendsour para Zojës së Letnicës të shkoj në misione dhe t’i kushtohem tërësisht Zotit për shëlbimin e shpirtërave”.

Nënë Tereza kishte nënën, vëllain Lazrin, dhe një motër në Shqipëri. Regjimi komunist i Tiranës nuk e lejoi të vizitonte as varrin e së ëmës, as varrin e së motrës, deri në gusht të vitit 1988. Ndërsa eshtrat e babait të saj gjenden në Shkup. Babain e Gonxhe Bojaxhiut, Kolën, e kishin helmuar në Beograd në vjeshtë të vitit 1918 pas një mbledhjeje të rëndësishme ku flitej për çështjen shqiptare. Ai ishte inkuadruar në politikë për interesa kombëtare, si deputet për Shkupin. Vdekja e tij i shkaktoi pikëllim të thellë gjithë familjes, por edhe varfnjakëve të shumë në Shkup, për të cilët kujdesej ai. Kola u varros në varrezat katolike në Shkup me nderime të mëdha. Eshtrat e tij u zhvarrosën në periferi të qytetit në vitin 1963, pas termetit katastrofik që goditi qytetin, bashkë me të gjitha varret e tjera.

Viteve të fundit Nënë Tereza ka qenë shumë herë në Shqipëri. Herën e fundit, më 25 prill 1993 mori pjesë bashkë me Papa Gjon Palin në ceremoninë impozante të inaugurimit të Katedrës së Madhe në Shkodër.

Me 557 shtëpitë e saj në 126 vende të botës, Misionet e saj ndihmojnë qindra mijëra fëmijë e pleq të vuajtur e të uritur, njerëz të sëmurë, të hendikepuar e të pastrehë. Nënë Tereza ka në Shqipëri tetë Shtëpi Bamirësie. Në Kosovë ka dy Shtëpi të tilla.

Ndërsa shoqata më e njohur humanitare shqiptare përgjithësish mban emrin e saj. Shoqata Humanitare Bëmirëse “Nëna Tereze” u themelua në Kosovë më 1990 dhe prej atëherë ajo e ka shtrirë aktivitetin e saj në shumë fusha të ndihmës për të varfërit.

6 shtator 1998 (Ora 14:30)

Në Dejnë e Polluzhë të Rahovecit forcat serbe vranë 11 shqiptarë

Nënkëshilli i KMDLNj-së në Prizren bëri sot të ditur emrat e 11 të vrarëve më 4 gusht në fshatrat Dejnë dhe Polluzhë të Rahovecit.

Sipas këtij burimi, janë vrarë Arben Sadri Bytyçi (20), Leonora (Sadri) Bytyçi (17), Shpresa Ramadan Bytyçi (30), Bahrie Gazmend Bytyçi (10), Nenkadize Fahredin Bytyçi (20), Sevdije Smajl Hoti (30), së bashku me djalin e saj 3 vjeç, Elmaze Muharrem Bytyçi (7), të gjithë nga fshati Dejnë, ku edhe u varrosën dje dhe pardje.

Janë vrarë edhe Shani Muharrem Hoti (45), bashkëshortja e Hamëz Bajraktarit (65) dhe Ahmet Ali Kabashi (2), të tre nga Polluzha.

Gjatë sulmit të forcave serbe në fshatin Dejnë dhe në fshatrat tjera të komunës së Rahovecit janë plagosur edhe Destan Fahredin Bytyçi (33), Hadi Fahredin Bytyçi (27), Ruzhdi Fahredin Bytyçi (25), Sulltane Brahim Bytyçi (47), Valbonë Destan Bytyçi (9), Naim Rasim Bytyçi (16), Luan Latif Bytyçi (24) dhe Fatmir Latif Bytyçi (17), të cilët momentalisht janë të strehuar në fshatin Dushanovë të Prizrenit.

Ndërkohë, bëhet me dije se shumë të plagosur kanë mbetur pa kurrfarë ndihme mjekësore. Deri tash dihen emrat e këtyre banorëve të plagosur: Igballe Latif Bytyçi (19), Latif Latif Bytyçi (6), Jeton Sadri Bytyçi (15), Mirjeta Bedrush Bytyçi (2), Arben Rexhep Krasniqi (20), Nexhmedin Murat Bytyçi (60) dhe Mersi Misin bytyçi, me të birin 5 vjeç.

NMDLNj në Prizren bën me dije edhe emrat e shumë banorëve të kësaj ane, të plagosur gjatë ofensivës së fundit të forcave serbe, të cilët ndodhen të shtrirë në spitalin e Prizrenit dhe të Prishtinës.

Në spitalin e Prirenit janë të shtrirë për mjekim këta të plagosur: Adbullah (Isuf) Morina (37) nga Vranjaka, Adebin Qerim Morina nga Senoci, Rexhep Muharrem Krasniqi (44) nga Kramoviku, Manush Halit Bytyçi (34) nga Dejna, Bedrush Halit Bytyçi (28) nga Dejna, Bekim Rexhep Krasniqi (23) nga Kramoviku, Ekrem Halim Bytyçi (13) nga Dejna dhe Albert Halit Bytyçi (6) nga Dejna.

Në spitalin e Prishtinës janë të shtrirë për mjekim Vesel Selim Morina (45) nga Senoci dhe Astrit Sadri Bytyçi (13) nga Dejna.

Në spitalin e Prizrenit janë të shtrirë për mjekim edhe shumë veta, që kanë pësuar lëndime trupore nga keqtrajtimi fizik: Leonora Gani Krasniqi (18) nga Dejna, Shyqri Sali Morina (39) nga Vranjaka, Adem Ukë Morina (19) nga Senoci, Eshref Ukë Morina (27) nga Senoci, Agim Sahit Morina (17) nga Ratkoci dhe Kadri Jemin Mustafa (36) nga Guri i Kuq.

Vendi

Në një ceremoni madhështore, UBT gradon gjeneratën e 23-të

Published

22 hours ago

September 5, 2026

UBTNews

UBT ka organizuar ceremoninë solemne të gradimit për gjeneratën e 23-të të studentëve, duke shënuar një nga momentet më të rëndësishme të vitit akademik. Në ceremoni morën pjesë mbi një mijë absolventë, familjarë, profesorë dhe drejtues institucionesh.

Ceremonia u hap me intonimin e himnit kombëtar, himnit shtetëror dhe himnit të studentit.

Kjo ceremoni ka një rëndësi të veçantë, pasi përkon me 25-vjetorin e themelimit të UBT-së, duke shënuar një çerek shekulli të përkushtimit ndaj edukimit, shkencës, inovacionit dhe zhvillimit në Kosovë.

Gjatë fjalës së tij, rektori i UBT-së, Prof. Dr. Edmond Hajrizi, u ndal te rrugëtimi i studentëve, përkushtimi dhe sakrificat e tyre për të arritur deri te kjo ditë.

“Pas secilës diplomë ka një histori — netë të tëra studimi, provime, sfida e sakrifica. Mirëpo, ekziston diçka sot që është vetëm e juaja dhe që askush nuk mund t’ju marrë: kjo është dija. Diplomimi nuk është fundi, por një kalim nga kërkimi i përgjigjeve te përgjegjësia për të krijuar vlerë për shoqërinë”, tha Hajrizi.

Rektori i UBT-së vlerësoi edhe rolin e familjeve në rrugëtimin arsimor të studentëve, duke theksuar se mbështetja e tyre ka qenë thelbësore për arritjen e kësaj dite.

“Sot është një ditë e veçantë edhe për ju, të dashur prindër. Kur një familje ia beson universitetit edukimin e fëmijës së saj, nuk na beson vetëm disa vite studimi — na beson një pjesë të së ardhmes së tij. Kjo është një përgjegjësi që ne e marrim shumë seriozisht”, u shpreh ai.

Në ceremoninë e gradimit, Hajrizi foli edhe për historikun e UBT-së dhe zhvillimin e tij gjatë 25 viteve. Ai kujtoi se universiteti nisi me vetëm 26 studentë, ndërsa sot diplomon mijëra të rinj.

“Kur filluam para 25 vitesh, kishim vetëm një ide dhe një bindje të fortë se Kosova meriton arsim cilësor e bashkëkohor. Në ceremoninë tonë të parë kishim vetëm 26 studentë, ndërsa sot diplomojmë me mijëra. Mirëpo universiteti nuk matet vetëm me numra apo ndërtesa, por me dijen që krijon dhe ndryshimin që sjell në shoqëri”, tha rektori Hajrizi.

Sot, alumni të UBT-së përfaqësojnë institucionin si profesionistë, sipërmarrës, inxhinierë, mjekë, arkitektë dhe udhëheqës në Kosovë dhe në vende të ndryshme të botës, duke dëshmuar kontributin e tyre në zhvillimin e shoqërisë dhe përmbushjen e misionit të universitetit në formimin e gjeneratave të ardhshme.

Në përfundim të ceremonisë, të diplomuarit ndanë emocionet e kësaj dite të veçantë me familjarët, profesorët dhe stafin e UBT-së. Për ta, kjo ditë shënoi përmbylljen e një kapitulli të rëndësishëm studimi dhe fillimin e një rrugëtimi të ri profesional. Me diploma në duar, ata shprehën mirënjohjen për mbështetjen e familjeve dhe përkushtimin e stafit akademik, ndërsa emocionet, përqafimet dhe urimet shoqëruan momentet e festës.

Lajmet

Ditari: Lajmet kryesore që shënuan datën 5 shtator 1993-1998

Published

1 day ago

September 5, 2026

UBTNews

Në rubrikën Ditari, kemi përzgjedhur disa nga lajmet më të rëndësishme të kësaj dite, në periudhën 1993-1998.

5 shtator 1994

Shqiptarët në Zvicër dhe Gjermani përkrahin aksionin për shkollën shqipe në Kosovë

Pardje në Cyrih, në lokalet e klubit shqiptar “Përparimi”, si rrallë ose asnjë herë më parë, ishin tubuar bashkërisht pothuaj të gjithë përfaqësuesit e subjekteve politike dhe jopolitike shqiptare nga Kosova dhe nga viset tjera etnike shqiptare nga ish-Jugosllavia anëtarë dhe simpatizantë të cilët jetojnë e veprojnë në Zvicër. Shkak i këtij tubimi, që kaloi në një atmosferë të përzemërt dhe pune, ishte aksioni i Qeverisë së Republikës së Kosovës dhe i Këshillit për Financim për ta ndihmuar shkollën dhe arsimin shqip në Republikën e Kosovës.

Në tubim merrnin pjesë përfaqësues të subjekteve politike (LDK, PPD, PSHDK, LPK, PVD, PDP etj) dhe jopolitike si LASH-i, KPSH si dhe përfaqësues të shumë klubeve e të asociacioneve të tjera shqiptare që veprojnë në Zvicër. Në tubim merrte pjesë edhe ministri i Informatave i Republikës së Kosovës, Xhafer Shatri, ndërsa atë e përfshëndeti ish-deputetja e Parlamentit të Kosovës, Silvie Gjinaj, shkruan “Bujku” i sotëm.

Ndërsa bashkëpunëtori ynë në Bon Islam Spahiu njofton se në një mbledhje të mbajtur në Frankfurt, ku merrnin pjesë edhe ministri i Arsimit, dr.Muhamet Bicaj, dhe ministri për Ekonomi dhe Financa mr.Isa Mustafa, u bisedua me përfaqësuesit e LDK-së dhe të partive dhe asociacioneve të tjera shqiptare lidhur me aksionin për shkollën shqipe në Kosovë.

5 shtator 1997

Doli nga shtypi Harta e Kosovës

Në botim të Qendrës për Informim të Kosovës (QIK) këto ditë doli nga shtypi Harta e Kosovës, në format A3 (420 X300 mm). Harta përbëhet prej dy pjesësh, hartës fizike dhe administrative. Kjo hartë është në shkallë 1:600 000. Për dallim nga hartat e mëparshme, në këtë hartë figurojnë vendbanime dhe shënime të reja që pasqyrojnë realitetin e ri në Kosovë. Shumë shënime për vendbanime janë vjelë nga terreni. Janë shtuar edhe hijëzimet e punuara me kompjuter. Ndërsa ngjyrat janë më të lehta për shikim. Legjendat në hartë janë në gjuhën shqipe dhe angleze.

Autor i hartës është Mendim Rugova.

Përpos në opinionin e gjerë, harta do të përdoret edhe për shkollat fillore e të mesme. Për një hartë të tillë ka pasur nevojë të madhe, pasi, siç dihet, harta e fundit është botuar më 1984 nga Enti i Teksteve dhe i Mjeteve Mësimore të Kosovës, në punim të një institucioni të Beogradit. Harta e tashme e Kosovës është në tërësi e punuar në Kosovë. Në të janë eliminuar shumë të meta e pasaktësi nga hartat e mëparshme.

Këtë botim shumë të rëndësishëm e ndihmuan 30 ndërmarrje dhe qytetarë nga Kosova.

Harta mund të gjendet në librari, në punktet e shpëndarjes së librit shkollor dhe te botuesi.

5 shtator 1998

Në Panorc të Malishevës 15 mijë refugjatë po mbahen të rrethuar nga forcat serbe

Drama e refugjatëve shqiptarë të strehuar në malet e Panorcit të Malishevës vazhdon edhe më tej.

Një banor i këtij fshati, që kishte arritur të largohej, ndërsa familja i kishte mbetur në rrethim të forcave serbe, tha se mbi 15.000 banorë po mbahen të rrethuar dhe nuk dihet ç’mund të ndodhë me ta.

Ata të gjithë janë në një fushë dhe policia po i ndan, veç meshkujt e veç femrat.

Fshati Panorc, ku ishin të strehuar një numër i madh i banorëve të fshatrave të tjera të sulmuara të komunës së Malishevës dhe të Rahovecit e Klinës, u sulmua dhe u dogj dje nga forcat serbe, sikur edhe fshati fqi, Rud, e disa fshatra të komunës së Klinës.

Vazhdon shkatërrimi e djegia e shtëpive në fshatrat e Dushkajës

Forcat e ushtrisë e policisë serbe vazhduan edhe mbrëmë granatimin e fshatrave të anës së Dushkajës së Gjakovës dhe disa fshatrave të komunës së Rahovecit. Ndërsa sot forcat serbe po djegin më bënzinë shtëpitë që janë dëmtuar më pak gjatë ofensivës së trei ditëve të fundit, njofton Komisioni për Informim i Degës së LDK-së në Gjakovë.

Njoftimet nga fshatrat: Cërmjan, Kralan, Gërgoc e Kodrali të Dushkajës bëjnë të diturs e mbi 90 për qind të shtëpive të këtyre fshatrave janë rrafshuar me tokë. Në Kralan janë shkatërruar 42 shtëpi, ndërsa fshati Kodrali më 13 shtëpi është rrafshuar dhe më nuk ekziston. Banorët e këtyre fshatrave kanë ikur në male. Shumica prej tyre gjenden në Shushicë.

Gjatë ofensivës serbe të tri ditëve të kaluara pati edhe të vrarë e të plagosur, por edhe shumë të arrestuar e të keqtrajtuar në mënyrë barbare. Njoftohet se të enjten në Cërmjan është vrarë Benita (Gashi) Ismaili (22) nga Cërmjani, ndërsa është plagosur rëndë bashkëshorti i saj, Haki Ismaili (24). Po ashtu, njoftohet se mbrëmë në Kodrali vdiq nga pasojat e torturave të rënda fizike Haxhi Alia (67), ndërsa në gjendje kritike janë edhe disa banorë të tjera të këtyre fshatrave, të cilët kanë mbetur në malet e kësaj ane, pa kurrfarë ndihme mjekësore.

Aktualitet

UBT organizon Ceremoninë e Gradimit të studentëve të gjeneratës së 23-të

Published

2 days ago

September 4, 2026

UBTNews

UBT do të organizojë nesër, më 5 shtator, Ceremoninë e Gradimit, një ngjarje solemne që shënon përmbylljen e një kapitulli të rëndësishëm akademik për studentët dhe fillimin e një etape të re drejt së ardhmes së tyre profesionale.

Ceremonia do të mbledhë të diplomuarit, familjarët e tyre, profesorët, stafin akademik dhe drejtuesit e institucionit, për të festuar së bashku rezultatet e një rrugëtimi të karakterizuar nga përkushtimi, puna dhe sfidat e tejkaluara ndër vite.

Ceremonia do të zhvillohet në dy termine, në orën 10:00 dhe 15:00, duke krijuar një moment të veçantë për secilin të diplomuar që kurorëzon rrugëtimin e tij akademik në UBT.