Babai i Kanye West drejton një organizatë bamirësie në Republikën Domenikane, ku ai përballet me rrezikun e përditshëm nga tërmetet deri te krimi i shfrenuar, kshtu ka zbuluar ish-njerka e reperit,transmeton UBT News.
Ray West, 72 vjeç, krijoi fondacionin “The Good Water” në Republikën Domenikane disa vjet më parë për të ndihmuar viktimat e prostitucionit dhe korrupsionit dhe ishte në ishull kur një tërmet masiv goditi Haitin këtë muaj. Vetëm dy ditë më vonë, lagjja e varfër ku ai jeton u përplas nga një stuhi tropikale.
Në një intervistë ekskluzive për DailyMail, Brenda Bentley, e cila filloi të takohej me Ray pas divorcit të tij nga nëna e ndjerë e reperit Kanye, Donda, foli për betejën e Ray West me kancerin, dhe lidhjen e babait dhe djalit.
Ray u diagnostikua me kancer të prostatës në 2018 dhe u kthye në SHBA për trajtim.
“M’u deshën 42 vjet për të kuptuar se babai im ishte shoku im më i mirë” – Kanye West.
Babai, Ray West dhe reperi Kanye West.
Por pasi mundi kancerin, Ray këmbënguli të kthehej në Republikën Domenikane.
Brenda, 66 vjeç, e cila ishte fejuar dy herë me Ray dhe mbetet e afërtë me të, foli për jetën e tij në ishullin e Karaibeve.
“Ata marrin shumë tronditje nga tërmetet atje dhe ai tha se ky [i fundit] e tronditi atë, por që me të vërtetë nuk bëri shumë dëm”, tha ajo, përcjell UBT News.
Ajo shtoi se është e rrezikshme të jetosh atje për shkak të krimit të lartë. “Nuk ka shumë aktivitet policor”, tha ajo.
Pas lindjes së Kanye, Ray u bë një fotoreporter i shquar. Ai ishte i njohur për portretet e poetes dhe aktivistes për të drejtat civile Maya Angelou dhe Presidentit Ronald Reagan. Por ai hoqi dorë nga karriera e tij mediatike për të bërë punë bamirësie.
Ai filloi duke u zhvendosur në një strehë për të pastrehët, “jo sepse ishte i pastrehë”, tha Kanye, por “sepse donte të ndihmonte ish-të varurit nga droga, ai donte të afrohej [me ta] aq shumë”.
Ai krijoi fondacionin e Republikës Dominikane për të ndihmuar viktimat e prostitucionit dhe korrupsionit.
“Ai po e financon punën vetë”, tha Brenda për DailyMail. “Ai shet ujë të pastruar dhe përdor fitimet për të financuar projekte si kujdesi shëndetësor për gratë”.
Brenda u takua për herë të parë me Kanye kur ishte nëntë vjeç.
Ai u rrit nga nëna e tij Donda por e vizitonte Brenda-n në pushimet verore. Ai mbajti lidhje me të pas vdekjes së nënës së tij./UBTNews
“Ajo la një vrimë të madhe në jetën e Kanye. Donda ishte gjithçka e tij”.
Aktorja, shkrimtarja dhe këngëtarja e njohur franceze, Marina Vlady, ka ndërruar jetë në moshën 88-vjeçare, ka bërë të ditur familja e saj.
Familjarët njoftuan se Vlady u nda nga jeta në shtëpinë e saj, e rrethuar nga njerëzit e afërt dhe kafshët e saj.
Marina Vlady ishte një prej figurave të njohura të kinemasë franceze dhe italiane. Ajo e nisi karrierën në moshë shumë të re, me filmin “Avant le déluge” në vitin 1954, ndërsa në moshën 16-vjeçare fitoi çmimin Suzanne Bianchetti si një prej aktoreve më premtuese.
Në vitin 1963, ajo fitoi çmimin për interpretim në Festivalin e Kanës për filmin “Le Lit conjugal”.
Gjatë karrierës së saj, Vlady luajti në më shumë se 80 filma dhe bashkëpunoi me regjisorë të njohur, përfshirë Jean-Luc Godard, Orson Welles, Bertrand Tavernier, Chris Marker dhe Ettore Scola.
Përveç aktrimit, ajo u mor edhe me letërsi dhe muzikë. Vlady botoi rreth 10 libra, ndër ta kujtimet “24 images/secondes”, të publikuara në vitin 2005.
Një pjesë e rëndësishme e jetës së saj ishte edhe lidhja me këngëtarin dhe poetin rus Vladimir Visocki. Ata u martuan në vitin 1969 dhe Vlady jetoi për një periudhë në Moskë. Marrëdhënien e tyre ajo e përshkroi në librin “Vladimir ou le vol arrêté”, botuar në vitin 1987.
Fëmijët e saj e kanë përshkruar jetën e artistes si “të gjatë, të bukur dhe të mbushur plot”./A.K/
Në Emerald Hotel në Prishtinë, sot, më 25 shtator, po mbahet Konferenca Qendrore për Shënimin e Ditës Botërore të Turizmit, ku përfaqësues të institucioneve, sektorit të turizmit, teknologjisë dhe arsimit po diskutojnë për gjendjen aktuale, sfidat dhe perspektivën e zhvillimit të turizmit në Kosovë.
Konferenca, e cila zhvillohet nga ora 09:00 deri në 14:00, ka temën “RE: TOURISM, AI në promovimin e turizmit në Kosovë”, me fokus te zhvillimi i sektorit turistik, promovimi i Kosovës dhe mundësitë që sjell digjitalizimi.
Paneli i parë trajton gjendjen aktuale të turizmit në Kosovë, sfidat dhe perspektivën e zhvillimit të tij, ndërsa paneli i dytë i kushtohet digjitalizimit dhe inteligjencës artificiale si mundësi për transformimin dhe promovimin e sektorit.
Në konferencë marrin pjesë përfaqësues të institucioneve, organizatave të turizmit, sektorit të teknologjisë, arsimit, hotelerisë dhe udhërrëfyes të turizmit.
Konferenca synon të bashkojë aktorë të ndryshëm për të diskutuar mënyrat se si teknologjia dhe inteligjenca artificiale mund të shfrytëzohen për zhvillimin e turizmit dhe promovimin e Kosovës./A.K/
Në fushë ishte një përballje e fortë futbolli ku Kosova doli fituese 1-0, por jashtë saj, atmosfera në Prishtinë u shndërrua në një histori falënderimi dhe respekti që kapërcen sportin.
Media e njohur sportive irlandeze, Balls.ie, i ka kushtuar një artikull të veçantë mikpritjes mbresëlënëse që tifozët e Irlandës morën në Kosovë, duke zbuluar arsyen e fortë pse kosovarët e ruajnë me kaq shumë dashuri emrin e Irlandës.
Gjithçka nis në vitet e vështira të pasluftës. Pas shkatërrimit të viteve 1998–1999, ku mbi 10,800 kosovarë u vranë dhe qindra mijëra u dëbuan nga shtëpitë e tyre, Irlanda u rendit ndër shtetet e para që u doli në ndihmë. Prej vitit 1999 e deri në vitin 2010, mbi 3,000 ushtarë irlandezë shërbyen në kuadër të misionit paqeruajtës në Kosovë, duke ndihmuar në rindërtimin e vendit dhe sigurinë e qytetarëve, thuhet në artikullin e Balls.ie.
Kjo ndihmë nuk është harruar absolutisht.
“Përderisa Irlanda dhe Kosova nuk kishin ndonjë histori të madhe në futboll, shumë njerëz në këtë vend kanë një simpati të jashtëzakonshme për shtetin tonë. Një pjesë e madhe e kësaj daton që nga vitet ’90, kur forcat paqeruajtëse irlandeze luajtën një rol jetik në Kosovë,” shkruan Balls.ie.
Gazeta irlandeze tregon se si tifozët që udhëtuan drejt Prishtinës mbetën të befasuar kur vendasit i ndalonin nëpër rrugë e kafene, jo si kundërshtarë të futbollit, por për t’u shprehur falënderime për kontributin e ushtarëve të tyre dekada më parë.
“Shumë nga tifozët tanë mbetën pa fjalë nga përzemërsia dhe respekti me të cilin u pritën. Kosova tregoi se e kujton me shumë mirënjohje rolin e Irlandës gjatë asaj periudhe të vështirë historike,” përfundon artikulli i Balls.ie.
Kjo ndeshje vërtetoi edhe një herë se për kosovarët, ndihma e dhënë në ditët më të errëta mbetet e gdhendur përgjithmonë në memorie.