Kulturë

Mënyra se si reagoni ndaj kritikave zbulon personalitetin tuaj

Ka shumë qëndrime të dukshme që mund të zbulojnë modelet e brendshme të veprimit të një personi.

Published

5 years ago

June 8, 2021

Betim Gashi

Mikropresimet e fytyrës mund të thonë shumë për perceptimet e atij momenti të veçantë, një sjellje e thjeshtë mund të nënkuptojë tiparet e personalitetit… por ajo që unë mendoj se mund të tregojë shumë është mënyra në të cilën secili prej nesh reagon ndaj kritikave.

Kritika është manifestimi i të menduarit të një personi që mund të prekë një qëndrim të caktuar, mënyrën e të qenit ose me porosi. Shkurtimisht, nëse merrni një kritikë, ju merrni një vlerësim të veçantë lidhur me perceptimin se atij që po hasni.

Prandaj, një kritikë nuk është gjë tjetër veç sintezës së vlerësimit të një individi dhe nuk pasqyron domosdoshmërisht realitetin ose mënyrën se si i shihni gjërat. Kritika, në psikologji, mund të përshkruhet si “vështrimi i të tjerëve” pra si “pikëpamje ndryshe nga tuajat”, një krahasim i heshtur me tjetrin, ndaj të cilit ju nuk mund t’i shpëtoni, sepse u është imponuar. Mënyra juaj e reagimit ndaj kritikave është instiktive, sidomos kur ky koment bëhet krejt papritur. Fjalët e para që dalin nga goja e atyre që marrin një kritikë mund të jenë veçanërisht indikative.

Përgjigjet instiktive ndaj kritikave mund të zbulojnë tipare të personalitetit dhe rrjedhimisht marrëdhënien që subjekti ka me imazhin e vetvetes dhe supozimet se si funksionojnë marrëdhëniet ndërpersonale.

Përgjigja e manipuluesit

“Kjo nuk është aspak e vërtetë.” “Ajo që thua është gënjeshtër”. “Kjo ndodhi sepse ti më vure në pozitë…”

Natyrisht, nëse kritika është “je e shkurtër”, por në realitet jeni 173 cm i gjatë, themi se përgjigjja është e përshtatshme, e ndjekur ndoshta nga një qeshje për absurditetin e vëzhgimit … por kur kritika përputhet me realitetin, mohimi është diçka thellësisht indikative. Mohimi zbulon se ai person po përpiqet të manipulojë ose shtrembërojë realitetin për të pushtuar tjetrin, për të imponuar ose shmangur përgjegjësi të caktuara.

Përgjigja pasiv-agresivit

“Po, kërkoj falje, por ndodhi që…” – por pastaj ai merr hak

Pasiv-agresiv tenton ta shohë kritikën si një goditje që do të mblidhet me ndjeshmëri, aq shumë sa që nuk ka ndërmend të ndryshojë sjellje.

Përgjigja e gënjeshtarit

“Është faji i Tizios”

Në përgjigje të një kritike, një gënjeshtër mund të kryejë përgjegjësinë e plotë ndaj një personi që nuk është i pranishëm. Personi në fjalë ka probleme të mëdha për të marrë ndonjë përgjegjësi dhe do të bëjë gjithçka për t’i shpëtuar kritikave, por pasojat do jenë aty.

Përgjigja agresive

“Ti je i çmendur.” “Ju thoni kështu sepse nuk kuptoni asgjë.”

Agresiviteti manifestohet më lehtë në pikëpamje të një kritike. Agresivi jeton çdo konfrontim dhe i përgjigjet kritikave me sulme që kanë për qëllim frikësimin e atyre që janë para tij. Në përgjithësi, personi agresiv zgjedh fjalë që mund të dëmtojnë bashkëbiseduesin e tij. Agresivi përgjigjet me qëllimin për të lënduar … ndonjëherë ai e bën atë për të mbrojtur veten, nganjëherë ai e bën këtë sepse nuk mund ta mbajë krahasimin, por rezultati nuk ndryshon.

Përgjigja e kufizuesit

“Pse më urren?” “Ju gjithmonë mendoni se unë jam i mirë për asgjë!”

Ata që kanë tipare kufitare të personalitetit, në vend që të fokusohen në kritikat e momentit, tentojnë të përforcojnë dhe përgjithësojnë kontekstin. Përgjigja kufitare ndaj kritikave është gjithmonë ekstreme. Nëse Carlo dhe Giulia jetojnë së bashku dhe Karlo thotë “kurrë nuk më ndihmon me punët e shtëpisë…”, ndoshta Giulia do të ndihet e papërshtatshme dhe mendon se është më mirë të ndahet; në këtë moment Giulia mund të reagonte me zemërim dhe pastaj të meditonte dhe të propozonte një ndarje.

Përgjigja e ambiciozëve

“Po të më kishit thënë ndryshe, unë mund të të kisha dëgjuar…”

Dikush nuk duhet domosdoshmërisht të jetë narcisist ose manipulues, papjekuri emocionale është një kusht shumë i zakonshëm. Ka nga ata që, për të shmangur pranimin e një gabimi ose për të shmangur një konfrontim të pakëndshëm, mund të apelojnë tek detajet e vogla. Këta njerëz nuk duan të gënjejnë apo të manipulojnë ose të shtrembërojnë realitetin, thjesht duan të shmangin kritikat dhe që ta bëjnë këtë, ata janë të gatshëm të “ngjiten në pasqyra”.

Përgjigja e paranojakëve

“Ti më shikon duke pritur për gabimin më të vogël”. “Ju vetëm dëshironi një mundësi të mirë për të më lënduar.”

Paranoja, në këtë konotacion, shprehet si frika e dëmtimit të të tjerëve. Kjo frikë e pengon subjektin nga pranimi i kritikave për atë që janë, për paranojakët, të gjitha kritikat gjithmonë kanë një qëllim të dyfishtë, janë studiuar… ishin të paramenduara!

Përgjigja e viktimës

“Po të kishe jetuar atë që kam jetuar, edhe ju do të kishit vepruar kështu…”. “Ju nuk mund ta kuptoni ç’është distanca sepse nuk e keni përjetuar…”. “Dita ime ishte shumë e vështirë … çfarë mund të dish”

Ka nga ata që shpesh përdorin një përvojë veçanërisht të vështirë për të justifikuar sjelljen e tyre. Për fat të keq, këto shpesh janë justifikime të dizajnuara për të legjitimuar sjelljen e gabuar ose mosrespektuese të të tjerëve.

Përgjigja e narcisistit

“Ju besoni se unë jam aq … mirë, jeni 10 herë më keq.” “Është e vërtetë, por gjithmonë e bëni këtë …”

Narcisisti nuk mund të marrë asnjë kritikë, ai do të donte të ishte imun ndaj tij. Kur ai merr një kritikë, nëse nuk manipulon me realitetin, ai shfrytëzon një krahasim për të kundërshtuar personin tjetër në mënyrë që të theksojë se kritika nuk është më e mirë se ai, në të vërtetë, kundërshtimi përqendrohet në përgjithësi në faktin se tjetri është edhe më keq.

Përgjigja e dyshuesve

“Ju nuk jeni realist!” “Askush nuk kërkoi mendimin tuaj.”

Siç e thashë më parë, papjekuria emocionale është e përhapur dhe disa përgjigje përbuzëse janë tipike për luftëtarin. Ka nga ata që janë të grindur nga natyra sepse kanë probleme me zemërimin kronik dhe me dëshirë mirëpresin çdo kritikë. Në këtë rast, personi mund të reagojë ndaj kritikave duke u përpjekur të nxisë tjetrin. Në këtë rast, vëmendja ndryshon nga kritikat për t’u grindur dhe kështu personi i kritikuar do të shmangë përballjen me një konfrontim serioz.

Përgjigja e obsesivit

“Çfarë duhet të bëj? Pse po ma thoni tani? Pse askush nuk ma ka thënë më parë këtë? Çfarë mendon për mua? A kam qenë gjithmonë në këtë mënyrë? “

Kritikat, tek ata me një strukturë obsesive, mund të shkaktojnë një stuhi dyshimesh emocionale që kthehen në një stuhi pyetjesh.

Përgjigja e të depresionuarve

“Vetëm më bën të kuptoj se nuk jam i përshtatshëm për jetën”.

Në vend që të merren me problemin / kritikat, ata që vuajnë nga depresioni janë të tronditur nga ajo, duke dalë në përfundimin më të keq të mundshëm të ushqyer nga depresioni.

Përgjigja e sociopatëve

“Për atë që më the se unë do t’ju vrisja!”

Përgjigjet e atyre që mund të pranojnë kritika

“Do të mendoj për këtë …” – përgjigja e kujdesshme.

“Më lejoni të kuptoj …” – përgjigja e të shqetësuarve.

“Faleminderit që më tregove, ndoshta nëse keni këshilla …” – përgjigja e besimit.

I kujdesshmi refuzon të përballet me kritika në këtë moment, sepse ai e di se mund ta kapërcejë, kështu që duhet pak kohë për të menduar: vetëdijesimi është në themel.

I shqetësuari mund të kritikohet me një tension të caktuar, por haptazi fton tjetrin për më shumë qartësi për të arritur një krahasim prej 360 °.

Personi i sigurt pranon kritikën sepse e di se është vetëm një pikëpamje tjetër, ai përpiqet të kuptojë më shumë nga kjo dhe nëse ndihet i gabuar, ai kërkon këshilla për të shmangur gabime të tjera në të ardhmen: rritja dhe vetëvlerësimi janë baza.

Tre llojet e reagimit të fundit janë shumë të përshtatshme, sepse nënkuptojnë aftësinë për t’u ballafaquar me të tjerët, të pranojnë pikëpamje të ndryshme dhe të pabarabarta nga vetja, këto reagime mund të ndikojnë pozitivisht në të gjitha marrëdhëniet dhe të tregojnë një autonomi, ndjeshmëri dhe kapacitet të mirë meditues.

Ju lutem vini re: nëse po mendoni ta shfrytëzoni këtë strategji për të kapur reagimin e një të dashuri, dijeni se për të marrë përgjigje spontane dhe jo të prishura, kritikat duhet të jenë të përshtatshme me momentin. Ju nuk do të duhet të jeni jashtë vendit përndryshe rrezikoni të ndryshoni kohën e reagimit dhe të merrni një përgjigje jo instiktive. Edhe një reagim i marrë me një vonesë prej disa sekondash mund të prishë përgjigjen dhe interpretimin!

Lajmet

Ramë Lahaj nis turneun ndërkombëtar “PASSION & ORIGIN” në Zürich

Published

10 hours ago

October 5, 2026

UBT News

Tenori kosovar me famë ndërkombëtare, Ramë Lahaj, po përgatitet për koncertin që do të hapë turneun e tij ndërkombëtar “PASSION & ORIGIN”, më 10 tetor në Zürich të Zvicrës.

Në skenën e Kongresshaus Zürich, Lahaj do të performojë së bashku me ARMA Ensemble, me një program muzikor që ndërthur repertorin shqiptar me këngë italiane, chanson franceze dhe muzikë nga kinemaja.

Pas koncertit në Zürich, turneu do të vazhdojë në Düsseldorf më 30 tetor, në Vjenë më 8 nëntor dhe në Toronto më 13 dhjetor. Organizatorët kanë bërë të ditur se pritet të shtohen edhe qytete të tjera në kalendarin e turneut.

Biletat për koncertin në Zürich tashmë janë në shitje përmes platformës Ticketmaster.

Përmes këtij turneu, Ramë Lahaj synon të sjellë para publikut ndërkombëtar një program që bashkon traditën muzikore shqiptare me repertorin ndërkombëtar, duke promovuar kulturën dhe identitetin shqiptar në skenat botërore./A.K/

Lajmet

Baleti i Shqipërisë dhe Kosovës bashkohen në një skenë, publiku duartroket për 10 minuta

Published

11 hours ago

October 5, 2026

UBT News

Premiera botërore e veprës “Neighbours / from Motherland”, e cila hapi Festivalin Ndërkombëtar të Vallëzimit në Tiranë, u prit me duartrokitje për 10 minuta nga publiku.

Vepra, e krijuar nga Brigel Gjoka dhe Rauf “Rubberlegz” Yasi, bashkoi për herë të parë në të njëjtën skenë trupat e Baletit të Shqipërisë dhe Baletit të Kosovës.

E shfaqur në Teatrin Kombëtar të Operës dhe Baletit në Tiranë, kjo vepër e baletit bashkëkohor vuri në qendër rrënjët e përbashkëta dhe identitetin, duke sjellë një bashkëpunim artistik mes dy trupave shqiptare.

Salla e teatrit ishte e mbushur me artdashës, të cilët ndoqën hapjen e edicionit të pestë të Festivalit Ndërkombëtar të Vallëzimit në Tiranë (IDFT).

Ministri i Turizmit, Kulturës dhe Sportit në Shqipëri, Blendi Gonxhja, ndau pamje nga performanca dhe bëri të ditur se më 7 tetor shfaqja do të prezantohet edhe në Teatrin Kombëtar të Kosovës në Prishtinë.

Festivali vazhdon me aktivitete të tjera, duke sjellë në Tiranë artistë dhe produksione nga skena ndërkombëtare e vallëzimit bashkëkohor./ATSH/A.K/

Lajmet

Xhevat Qena, aktori që la gjurmë në teatrin dhe filmin shqiptar

Published

11 hours ago

October 5, 2026

UBT News

Më 5 tetor shënohet përvjetori i lindjes së aktorit Xhevat Qena, një prej figurave të njohura të teatrit dhe kinematografisë shqiptare në Kosovë. I lindur në Mitrovicë më 5 tetor 1930, ai ndërtoi një karrierë të gjatë artistike dhe u nda nga jeta më 24 mars 2003 në Prishtinë.

Për më shumë se katër dekada në skenë, Qena interpretoi qindra role në teatër, film dhe produksione televizive. Ai u dallua veçanërisht në komedi, por gjatë karrierës së tij interpretoi me sukses edhe role dramatike.

Ndër rolet e tij më të njohura në teatër ishin Shvejku në shfaqjen “Ushtari i mirë Shvejk”, Vinetu në shfaqjen me të njëjtin emër, si dhe interpretimet në “Përqafimi”, “Duart e ndyra”, “Revizori”, “Gjenerali i ushtrisë së vdekur”, “Oda e errët”, “Mbreti Edip” dhe “Tartufi”.

Në kinematografi dhe televizion, ai u shfaq në produksione të njohura, ndër to “Kapetan Lesi”, “Po e zëm, po e zëm”, “Si të vdiset”, “Gjurmët e bardha”, “Kur pranvera vonohet”, “Proka”, “Autobusi” dhe “Shkolla e fshatit”.

Një pjesë e rëndësishme e jetës së tij artistike lidhet edhe me bashkëshorten, aktoren Leze Qena. Të dy interpretuan së bashku në shumë shfaqje dhe produksione, duke u bërë një prej çifteve më të njohura të skenës shqiptare në Kosovë.

Kolegët e kujtonin Xhevat Qenën si një aktor me imagjinatë, spontanitet dhe mjeshtëri të veçantë në interpretim. Ai dallohej për aftësinë për të krijuar atmosferë në skenë, për të bashkëpunuar me aktorët e tjerë dhe për ta mbajtur publikun të përqendruar gjatë shfaqjes.

Edhe pse komedia ishte një prej fushave ku shkëlqeu, Qena kishte një lidhje të veçantë me dramën. Ndër rolet që i kishin lënë mbresa ishte ai i një avokati në dramën “Oda e errët”.

Për më shumë se 40 vjet në skenë, Xhevat Qena i dha teatrit dhe filmit shqiptar një trashëgimi të rëndësishme artistike. Ai mbetet në kujtesën e publikut për humorin, energjinë dhe mënyrën e natyrshme të interpretimit, ndërsa rolet e tij vazhdojnë të kujtohen edhe sot./A.K/

Kulturë

Ethan Hawke zbulon rolin që i ndryshoi jetën: “Tape më bëri aktor të pjekur”

Published

3 days ago

October 2, 2026

UBTNews

Ylli i Hollywood-it, Ethan Hawke, ka interpretuar gjatë karrierës së tij një sërë personazhesh të paharrueshëm. Megjithatë, kur pyetet për rolin që ka pasur ndikimin më të madh në jetën dhe karrierën e tij, aktori zgjedh një film të papritur: “Tape”, drama e errët dhe klaustrofobike e vitit 2001, e realizuar së bashku me regjisorin Richard Linklater.

Hawke është shfaqur në ekran në role nga më të ndryshmet gjatë një karriere rreth 40-vjeçare. Ai u bë i njohur si nxënësi i turpshëm që gjen zërin e tij te “Dead Poets Society”, ndërsa në “Reality Bites” interpretoi një muzikant cinik, rol që e shndërroi në një prej figurave simbolike të brezit X. Më pas erdhi prifti alkoolik dhe i përfshirë nga dyshimet në “First Reformed”, ndërsa së fundmi ai portretizoi tekstshkruesin e talentuar, por të plagosur, Lorenz Hart në “Blue Moon”, një rol që i siguroi nominimin e tij të parë për Oscar si aktori më i mirë në moshën 54-vjeçare.

Këtë javë, në Mbretërinë e Bashkuar publikohet edhe filmi i tij më i ri, “The Weight”, një dramë aventureske e vendosur gjatë viteve të Depresionit të Madh. Hawke luan Murphy-n, një të dënuar që pranon të kontrabandojë ar përmes zonave të thella të Oregonit në këmbim të lirimit nga një kamp pune.

Por, pavarësisht numrit të madh të roleve të luajtura ndër vite, Hawke thotë se filmi që shënoi kthesën më të rëndësishme në karrierën e tij ishte “Tape”.

“Nëse do të më duhej të zgjidhja një rol që më ndryshoi jetën, do të ishte ‘Tape’”, tha Hawke për BBC-në. “Ishte hyrja ime në aktrimin e pjekur. Isha gati të mbushja 30 vjeç dhe po bëhesha një i rritur.”

“Tape” u realizua në një periudhë kur teknologjia e videos digjitale sapo kishte nisur të përdorej në mënyrë të gjerë. Hawke dhe Linklater ishin të intriguar nga mundësitë që kjo teknologji e re mund t’i sillte kinemasë dhe vendosën të realizonin një film jashtëzakonisht minimalist: gjithçka zhvillohet brenda një dhome hoteli.

“Askush nuk dëshiron vërtet të shohë një film që zhvillohet në një dhomë të vetme. E dinim se duhej të ishim jashtëzakonisht të saktë, të përqendruar dhe qesharakë”, kujton Hawke.

Filmi, i xhiruar në vetëm gjashtë ditë me kamera dore digjitale, zgjat 86 minuta dhe në kast përfshin edhe ish-bashkëshorten e Hawke, Uma Thurman, si dhe Robert Sean Leonard, me të cilin ai kishte luajtur më parë në “Dead Poets Society”.

Në “Tape”, Hawke interpreton Vince, një shpërndarës droge në kohë të pjesshme, i cili regjistron fshehurazi një mik të vjetër, Jon, të luajtur nga Leonard. Jon rrëfen se ka përdhunuar Amy-n, një ish-shoqe klase e cila dikur kishte pasur marrëdhënie me të dy burrat. Kur Amy mbërrin në hotelin ku ndodhen Vince dhe Jon, versionet e tyre për të kaluarën fillojnë të përplasen dhe të zbulojnë gjithnjë e më shumë sekrete.

Mënyra e xhirimit e bën filmin veçanërisht intensiv. Kamera lëviz vazhdimisht nëpër dhomën e vogël, duke krijuar ndjesinë se edhe shikuesi është i mbyllur në të njëjtën hapësirë me personazhet.

“Sollëm një mënyrë krejt tjetër pune, për shkak të mënyrës se si funksiononin këto kamera. Nuk kishte vend për neglizhencë”, shpjegon Hawke. “Askush nuk dëshiron të shohë një film të vendosur në një dhomë të vetme. E dinim se duhej të ishim jashtëzakonisht të saktë, të mprehtë dhe argëtues.”

Fakti që Hawke, Thurman dhe Leonard njiheshin prej kohësh e ndihmoi procesin. “Ne të tre ishim miq dhe kjo bëri që provat të bëheshin shumë shpejt më të thella”, thotë ai.

Një tjetër element interesant ishte lidhja me “Dead Poets Society”. Linklater kishte vënë re se marrëdhënia mes Hawke dhe Leonard sillte një nëntekst të veçantë, pasi të dy kishin luajtur më herët shokë dhome në shkollë. “Tape” zhvillohet dhjetë vjet pasi personazhet e tyre kanë përfunduar shkollën.

Në kohën e publikimit, një kritik shkroi se “Tape” kishte nxjerrë në pah “aktorin e brendshëm” të Hawke. Vetë aktori thotë se përvoja e këtij filmi e përgatiti për një nga rolet më të rëndësishme të karrierës së tij: policin e ri dhe idealist Jake Hoyt në “Training Day”, ku luajti përkrah Denzel Washington.

“E bëra ‘Tape’ menjëherë përpara ‘Training Day’ dhe kujtoj se sa mirënjohës isha që kisha kaluar atë përvojë. Denzel ishte artisti më i jashtëzakonshëm me të cilin kisha punuar ndonjëherë. Imagjinata e tij është jashtëzakonisht e fuqishme dhe karizma e tij të përfshin plotësisht. ‘Training Day’ vuri në provë gjithçka që kisha mësuar”, shprehet Hawke.

Bashkëpunimi mes Hawke dhe Linklater ka vazhduar për rreth 30 vjet dhe përfshin nëntë filma. Ata punuan për herë të parë së bashku në dramën romantike “Before Sunrise” në vitin 1995, e cila më pas u pasua nga “Before Sunset” dhe “Before Midnight”. Të dy vazhduan bashkëpunimin edhe në “Blue Moon”, të publikuar në vitin 2025.

Hawke thotë se Linklater ishte një prej njerëzve që i dha mundësinë të eksperimentonte pa pasur nevojë të fitonte sërish besimin e tij.

“Kur takova Linklaterin, e kuptova se po takoja dikë absolutisht unik. Tani është 66 vjeç dhe vazhdon të jetë po aq lozonjar dhe krijues sa gjithmonë. Nuk mund ta parashikosh kurrë se çfarë do të bëjë më pas”, thotë ai.

Duke reflektuar mbi karrierën e tij, Hawke thotë se e sheh atë si një seri kapitujsh të ndryshëm.

“Kam luajtur që kur isha 14 vjeç. Disa role kanë hapur një pjesë tjetër të vetes sime ose një kapitull tjetër të marrëdhënies sime me aktrimin. Është e qartë se ‘Dead Poets Society’ më dha një karrierë, por ‘Reality Bites’ ndryshoi mënyrën se si dukej ajo karrierë, sepse papritur gjithçka lidhej me ‘Generation X’. Pastaj erdhi ‘Training Day’ dhe hapi diçka tjetër. Por unë kisha fituar shumë vetëbesim nga ‘Tape’ – ai film më kishte bërë një aktor të pjekur.”

Edhe pas gati katër dekadash në skenë dhe ekran, Hawke thotë se ende ka role që nuk i ka provuar. Një prej tyre ishte personazhi Murphy në “The Weight”, një hero tradicional, të cilin aktori thotë se nuk e kishte interpretuar më parë.

“Deri tani nuk më ishte kërkuar të luaja një djalë të mirë të stilit të vjetër si Murphy. Nuk e kuptoj pse. Më dukej se nuk shihja shumë personazhe të tillë në filma. Doja të provoja diçka ndryshe dhe t’i jepja pak shpirt.”

“The Weight”, me regji të Padraic McKinley, vendos Hawke në rolin e Murphy-t, ndërsa Russell Crowe interpreton një gardian të korruptuar të një kampi pune. Ky i fundit i ofron Murphy-t një marrëveshje: të kontrabandojë ar në këmbim të lirisë dhe mundësisë për t’u ribashkuar me vajzën e tij të vogël.

Për Hawke, filmi ishte gjithashtu një mundësi për të realizuar një lloj kinemaje që e kishte ëndërruar që fëmijë.

“Nuk do të bëje një film të tillë nëse nuk do të kërkoje aventurë në natyrë. E xhiruam verën e kaluar në pyllin bavarez. Nuk kishim shumë para, por kishim një mision: të bënim një film aksion të stilit të vjetër, llojin e filmit që ëndërroja të bëja kur isha fëmijë.”

Një çerek shekulli pas publikimit të “Tape”, Hawke tashmë është në një pozicion ku mund të ndihmojë edhe në realizimin e filmave eksperimentalë dhe të guximshëm.

“Duhet të vazhdosh të kërkosh gjëra që mendon se ia vlejnë kohën e dikujt, por edhe gjëra që do të të shtyjnë përpara”, thotë ai.

Megjithatë, aktori pranon se me kalimin e moshës ka kuptuar se sa e madhe është bota dhe sa shumë mbetet ende për të mësuar.

“Një nga gjërat më interesante të plakjes është se të duket sikur një jetë e vetme nuk mjafton. Sa më shumë mëson, aq më shumë kupton se sa shumë gjëra nuk i dije.”

“The Weight” publikohet në kinematë e Mbretërisë së Bashkuar dhe Irlandës më 2 tetor 2026.

BBC