Lajmet

Lufta në Ukrainë, Peleshi: Ku janë vendosur trupat shqiptare

Peleshi: Kemi 20 trupa në Letoni. Jemi duke shtuar prezencën në KFOR dhe në lindje.

Published

4 years ago

on

Shqipëria ka dërguar mjete ushtarake në Ukrainë, si edhe ka pozicionuar trupat e saj në Letoni.

Gjithashtu po shtohet vazhdimisht prezenca në KFOR dhe në lindje. Ka një angazhim për të çuar një togë shtesë.

Kështu u shpreh ministri i Mbrojtjes Niko Peleshi në një intervistë për emisionin Sot në Euronews Albania, ku dha detaje mbi angazhimin e Shqipërisë në luftën në Ukrainë, si edhe mbi diskutimet në takimin e ministrave të Mbrojtjes të shteteve që janë në NATO, që u zhvillua në Bruksel të mërkurën.

Cila është ndihma që mund t’i japë sot ushtria shqiptare ushtrisë dhe popullit ukrainas që po lufton kundër okupatorit rus? Çfarë ndihme konkrete mund t’i japim ne sot Ukrainës?

Së pari më lejoni të ndaj me ju tematikën apo fokusin e samitit të sotëm, që është si e thatë ju ishte një samit i jashtëzakonshëm i ministrave të Mbrojtës së NATO-s. Vendet anëtarë të NATO-s aleatët kanë ndarë me njëri-tjetrin kontributet që janë dhënë dhe lëvruar për Ukrainën si dhe gatishmërinë për të shtuar dhe për të përforcuar mbështetjen, qoftë me mjete ushtarake, qoftë me mbështetje humanitare për Ukrainën.

Shqipëria pa dyshim  që nuk është prapa vendeve të tjera, ne kemi tashmë dërguar ndihmën e parë të rëndësishme, të qenësishme ne mjete ushtarake në Ukrainë dhe jemi angazhuar edhe sot e në vijim për të shtuar kontributet me gjithë mundësitë tona, qoftë me municione dhe me mjete ushtarake, por pa dyshim edhe me pajisje humanitare qoftë nga ushtria shqiptare, por edhe nga shoqëria civile.

Të mbetemi pak më konkretisht tek ndihma ushtarake që Shqipëria i ka dhënë Ukrainës, flasim për mjete ushtarake brenda kapaciteteve dhe mundësive që ka Shqipëria, për çfarë bëhet fjalë, çfarë kemi çuar ne sot në Ukrainë?

Unë ju kërkoj ndjesë që nuk mund të ndaj në detaje sasitë dhe llojin e municioneve dhe pajisjeve ushtarake që ne i kemi lëvruar Ukrainës. Na kanë ndihmuar dhe mbështetur me logjistikë vende anëtare të NATO-s, të cilat gjithashtu preferoj t’i mbajmë diskrete për arsye të kuptueshme, por dëshiroj të them që kjo ndihmë ka qenë e qenësishme, qoftë në vlerë, qoftë në sasi. Po ashtu e përshëndetur dhe e falënderuar edhe nga vetë presidenti Zelensky, para një jave, ku pati dhe një telefonatë me kryeministrin Rama për ta falënderuar dhe për të diskutuar se ç’mund të bëjmë ne më tepër për Ukrainën. Natyrisht ashtu si kryeministri edhe unë në të gjitha takimet dhe samitet, të cilat do të jenë si e thatë ju të herëpashershme, të shpeshta dhe të jashtëzakonshme në këto kohë, në ndjekje të situatës të mbajmë shënim dhe të angazhohemi, për gjithçka mundemi në ndihmë të Ukrainës.

Në qoftë se sot ne po konfirmojmë këtë ndihmë për Ukrainën, çfarë do të ndodhë në Samitin e jashtëzakonshëm të NATO-s që pritet të mbahet në Bruksel në datën 24 Mars? A do të përshkallëzohet ndihma? Ky Ministerial sot i paraprin Samitit të jashtëzakonshëm, ku do të jetë ndryshimi midis vendimmarrjes që ka pasur sot Ministeriali dhe Samitit të jashtëzakonshëm të NATO-s që mbahet më 24 Mars?

Ministeriali i sotëm nuk ka marrë ndonjë vendim mbi ndonjë dokument të caktuar, Ministeriali i sotëm ka pasur për synim të konfirmoj kontributet dhe vullnetin për të shtuar kontributet, së dyti për të forcuar unitetin i cili  si po vlerësohet nga të gjithë ministrat tani që flasim në Samit është përparësi më i rëndësishëm dhe lë të themi pozitivja e gjithë ngjarjes negative, agresionit të tmerrshëm që po ndodh nga Rusia në Ukrainë.

Nuk ka qenë kur më parë Aleanca e NATO më e bashkuar se sot. Sot nuk ka më dallime brenda aleatëve janë të gjithë të njëzëshëm. Janë të gjithë të gatshëm dhe të bindur se ne duhet të forcojmë mbrojtjen, duke mbështetur Ukrainën. Është e rëndësishme që lufta në Ukrainë të fitohet nga Ukraina, Putin të dështojë dhe të dekurajohet për të mos vazhduar agresionin e tij në vende të cilat janë të rrezikuara me shumë të drejtë. Dua të kujtojë këtu që Ballkani Perëndimor nuk është shumë larg në reze nga kjo vatër.

Është real rreziku dhe nëse flasim për rrezik për rajonin e Ballkanit, cilat vende keni parasysh dhe nga mund të vij ky rrezik, nga mund të vijë ky agresion?

Një nga rezultat e Samitit të sotëm sidomos në pjesën e dytë të tij, është forcimi dhe vullneti i të gjithë aleatëve për të forcuar krahun lindor të Aleancës, që do të thotë vendet që janë në kufi dhe pranë Rusisë. Në nuk jemi, Ballkani Perëndimor nuk është drejtpërdrejt në frontin e parë të lindjes, por ne jemi le të themi në frontin e dytë. Ajo çka e bënë të brishtë Ballkanin tonë është fakti se jo të gjitha shtetet e Ballkanit Perëndimor janë të vendosur në orientimin perëndimor, kemi shtete si Serbia për shembull, apo Bosnja që janë të lëkundura në qëndrimin e tyre. Kjo e bën situatën politikë në Ballkan të jetë e ndikueshme nga agresioni rus. Pikërisht fuqizim që po vendoset sot dhe po merret vullneti i të gjithë anëtarëve, fuqizimi i prezencës me njësi të shtuara ushtarake në lindje, dekurajon Rusinë për të pretenduar ta shtrijë destabilitetin edhe në Ballkanin tonë Perëndimor.

Jemi fatlum qe jemi vend anëtarë në NATO si e kemi thënë edhe më parë, por vetëm tre nga gjashtë vendet e Ballkanit Perëndimor janë në NATO. Sot është momenti të rikujtojmë se edhe procesi ynë integrues në BE si një nga dy strukturat kryesore euro-atlantike duhet të marrë një shpejtësi të re qoftë për Shqipërinë, qoftë për vende të tjera të Ballkanit perëndimor në mënyrë që ne të ndjehemi më të sigurt dhe në mënyrë që vendet e Ballkanit Perëndimor ta shohin prosperitetin e tyre shoqëror dhe ekonomik nga perëndimi.

Ka një garanci të shprehur, qoftë në takimin në Ministerialin e sotëm, apo të gjitha takimet diplomatike që janë mbajtur në nivel të lartë të BE për të përshpejtuar rrugën  e Shqipërisë në BE dhe ndoshta anëtarësimin në NATO të Kosovës, në këto kushte të tensionit politik dhe ushtarak që është krijuar në Europë?                           

Takimi i ministrave të brendshëm të NATO-a nuk është forumi dhe platforma ku mund të merren angazhime të tilla, por gjithsesi mund të ndaj me ju faktin që jo vetëm Shqipëria, Jo vetëm Maqedonia e Veriut dhe Mali i Zi, pra vendet anëtare në NATO të Ballkanit perëndimor, por edhe vende të tjera si Italia, Bullgaria dhe vende të tjera shumë të ndjeshme për zhvillimet në Ballkanin perëndimor kanë rikujtuar edhe njëherë se Ballkani Perëndimor duhet të marrë një vëmendje të shtuar, qoftë duke përshpejtuar proceset integruese në BE dhe NATO, qoftë edhe duke forcuar prezencën ushtarake në to. Kjo që po ndodh, Shqipëria është pjesë e shtimit të njësive ushtarake qoftë në Ballkanin Perëndimor, në Kosovë dhe në Bosnje, qoftë edhe në Lindje si po e thosha  edhe pak më lart. Por ndërkohë ju keni ndjekur Borrel, i cili e ka thënë se BE ka një vullnet dhe duhet të përshpejtojë proceset integruese të Shqipërisë dhe Ballkanit Perëndimor në të.

Unë dua t’ju bëj disa pyetje të tjera për të cilat ka shumë kuriozitet.

A është gati Shqipëria nëse do të nevojitet gjithmonë që të aktivizojë forcat rezerviste dhe sa është numri i forcave rezerviste që ne kemi sot në dispozicion?

Ashtu si e thashë ne jemi pjesë e NATO dhe i marrim detyrat, angazhimet dhe direktivat në raport me komandanatin suprem të NATO-s. Deri tani na është kërkuar që të shtojmë disa njësi ushtarake në rajonin e Ballkanit dhe në lindje dhe ne jemi angazhuar dhe tani kemi edhe vendimet e Këshillit të Ministrave të miratuara në fuqi dhe jemi në gatishmëri sapo të marrim komandën, sinjalin për ti alokuar këto trupa, këto njësi shtesë. Pra nuk jemi në skenarin e aktivizimit e mobilizimit edhe përtej Forcave tona të Armatosura, në forcat rezerviste e më tej, nuk jemi në skenar gatishmërie. Kjo në kuptimin që nuk e kemi ngritur nivelin tonë të gatishmërisë as ne, as vende të tjera në Ballkanin Perëndimor sepse nuk kalkulojmë por një rrezik me potencial të lartë për të ndodhur në Ballkanin Perëndimor, nuk jemi të shqetësuar për agresione të mundshme ushtarake tek ne. Ashtu si e thashë ne jemi aleat të NATO dhe artikulli 5 mbron çdo centimetër katror të hapësirë së NATO. Pra nuk është çështje te një agresion potencial ndaj Shqipërisë, për këtë do të duhet të jemi të gjithë të qetë.

Ne jemi të mbrojtur ashtu si është i mbrojtur çdo vend anëtar i NATO-s. Ajo që ne na shqetëson është destabiliteti dhe eskalimi politik që mund të ndodh në vendet e Ballkanit perëndimor, kryesisht tek ato vende që janë të pavendosura si duhet në orientimin e tij perëndimor, por që kanë influenca nga vlerat tona rivale siç është Rusia, por edhe Kina.

Nëse do të mbërrijmë tek ai skenar, a do të aktivizoheshin forcat tona rezerviste dhe a kemi ne një numër të konsiderueshëm forcash rezerviste?

Unë besoj që jemi shumë larg një skenari të tillë dhe mirë është që të mos bëjmë hipoteza sepse në opinionin publik pastaj do të shkaktonte një lloj frike dhe meraku të panevojshëm dhe të pajustifikuar për momentin.

Disa helikopterë që ne i kemi pjesë të FA që janë helikopterët Cougar, ndodhen për një servis në Poloni, si është historia e tyre kemi shumë vite që nuk dëgjojmë për këto helikopterë që i blemë dikur në kohën e një qeverie tjetër. A janë ata në gjendje funksionale dhe ky servis që po i bëhet për ti vënë në dispozicion nëse do të jetë nevoja?

Jo nuk ka lidhje, ato janë servise periodike që i bëhen mjeteve tona ajrorë, pra nuk ka lidhje fare me situatën apo me nevojën për rritjen e gatishmërisë.

Nuk jemi në skenarin e rritjes së gatishmërisë sonë, por serviset ndodhin në mënyrë periodike. Ne kemi filluar një bashkëpunim shumë të suksesshëm deri tani, me agjencinë e prokurimit të NATO, e cila prokuron për llogarinë tonë këto lloj shërbimesh periodike duke na ndihmuar dhe duke na bërë që disa dështime të së kaluarës, s’ka ndonjë sekret duhet ta themi, në mirëmbajtjen e helikopterëve, pra vonesat, në kryerjen të shërbimeve, tani i shmangim sepse fuqia kontaktuale e kësaj agjencie të specializuar të NATO është shumë më e madhe se e jona. Kontrata që ju sapo përmendët është një kontratë e vjetër që nuk është kryer nga agjencia e NATO-s, por ka qenë lidhur më parë nga Ministria e Mbrojtjes dhe tani është duke u lëvruar, por nuk ka lidhje me situatën.

Ajo që mund të jetë me interes është fakti që ne presim së shpejti të marrim dy helikopterë blackhok nga SHBA, të kontraktuar, të paguar presim tani lëvrimin madje nuk besoj se nxitohem nëse them që kalkulojmë edhe mundësitë për të rritur flotën e blachok madje për ta rritur edhe me mjete të tjera ajrore që lidhen edhe me situatën edhe në kuptimin që në këtë situatë kur themelet e arkitekturës në rajon dhe sigurisë evropiane po tronditen në tërësi janë lëkundur. Çdo vend duhet të rikalkulojë kapacitet e veta. Natyrisht ne kemi objektiv kapacitet e NATO për të përmbushur, por duhet të zhvillojmë dhe kapacitet tona kombëtarë.

Një nga pikat për të cilat po diskutohet në Samit është edhe riangazhimi për të respektuar detyrimit për të rritur buxhetin 2% të GDP-së deri në vitin 2024. Ne si Shqipëri jemi angazhuar jemi duke respektuar këtë grafik, por sot jemi të angazhuar të ripërsëritet ky angazhim.

Për flotën detare, për anijet Iliria edhe ato kanë pasur probleme me mirëmbajtjen, si është gjendja sot e flotës detare shqiptare, a është më problem mirëmbajtja e tyre? A do të investojmë në flotën detarë si po investojmë në flotën ajrore?

Po duhet thënë se disa nga objektivat e kapaciteteve lidhen edhe me modernizmin dhe shtimin e flotës detare. Problemet e mirëmbajtjes janë probleme në çdo fushë në çdo sektor mirëmbajtja është gjithmonë një dhembje koke do të thosha. Po ne sot që flasim kryejmë mirëmbajtjen e mjeteve tona detare  nga një shoqëri aksionere që është në pronësi të Ministrisë së Mbrojtjes. Ndërkohë kemi bërë një kontratë të vogël modeste, por shumë të rëndësishme me një kompani holandeze, e cila la bërë vlerësimin e nevojave të mirëmbajtjes. Shumë cilësore si produkt ka përfunduar tani që po flasim dhe mbi atë gjetje, pra mbi bazën e atij studimi ne do të kontraktojmë tani një mirëmbajtje më profesionale të mjeteve tona detare. I kemi në gjendje funksionale, por kane nevojë për mirëmbajtje për të qenë brenda standardit. Ka në manual të shërbimeve periodik edhe normalisht edhe defekte dhe nevoja për shërbime aktuale.

Cili është angazhimi tjetër i juaji në këtë Ministerial si ministër i Mbrojtjes së Shqipërisë?

Ky Ministerial është i ndarë në dy sesione tani do të vijojë pjesa e dytë. Unë kam përsëri një fjalë për këtë sesion, ky sesion është kryesisht për angazhimin tonë për buxhetin e mbrojtjes të të gjitha vendeve anëtare, por edhe për gatishmërinë tonë për t’i dhënë mbështetje planeve të komandantit suprem të NATO-s dhe sekretarit të përgjithshëm për ta për ta përforcuar prezencën tonë në lindje. Me sa duket ajo prezence nuk do të jetë për një kohë të shkurtër aty, sepse po thosha që agresioni rus i pajustifikuar dhe barbar ka lëkundur gjithë peizazhin e sigurisë europiane, çka do të thotë se edhe NATO dhe vendet anëtare të saj do të rishohin strategjitë e tyre të sigurisë së mbrojtjes por padyshim por edhe prezencën në kufijtë me Rusinë.

Dhe një pyetje të fundit, kemi në sot forca në Poloni?

Jo ne nuk kemi forca në Poloni, ne kemi forca ne Letoni.

Kemi 20 trupa në Letoni. Jemi duke shtuar prezencën në KFOR dhe në lindje si e thashë jemi angazhuar që do të çojmë një togë shtesë.

Related Topics:
Continue Reading

Vendi

Rezalla kujton 98 viktimat: 27 vjet nga një prej krimeve më të rënda të luftës në Kosovë

Published

19 hours ago

on

April 5, 2026

By

Janë bërë 27 vjet nga masakra e Rezallës në Skenderaj, ku më 5 prill 1999 forcat ushtarake dhe policore serbe vranë 98 civilë shqiptarë, banorë të këtij fshati dhe zonave përreth. Nga viktimat, 44 prej tyre u zhdukën me forcë, ndërsa më vonë një pjesë e trupave u gjetën në varreza masive në Rudnicë të Rashkës dhe iu kthyen familjarëve.

Sipas dëshmive, në ditën e masakrës, burrat dhe djemtë – nga mosha 13 deri në 90 vjeç – u nxorën dhunshëm nga shtëpitë e tyre, u ndanë nga familjet dhe më pas u ekzekutuan. Nga kjo ngjarje tragjike, vetëm tre persona arritën të mbijetojnë. Masakra e Rezallës konsiderohet ndër më të rëndat gjatë luftës në Kosovë.

Në përvjetorin e kësaj ngjarjeje, homazhe në Rezallë kanë bërë ushtruesja e detyrës së Presidentes dhe kryetarja e Kuvendit, Albulena Haxhiu, së bashku me ministrin Andin Hoti. Haxhiu deklaroi se në këtë zonë ishte zbatuar një plan i organizuar shfarosjeje nga regjimi serb, duke theksuar se pas vrasjeve, trupat e viktimave u zhvendosën në varre masive në Serbi për të fshehur gjurmët e krimit.

Ajo shtoi se, pavarësisht përpjekjeve për fshehje, krimet nuk do të harrohen kurrë dhe do të mbeten pjesë e kujtesës kolektive. Haxhiu gjithashtu theksoi se institucionet e Kosovës do të vazhdojnë angazhimin për të siguruar drejtësi për viktimat e kësaj dhe masakrave të tjera të kryera gjatë luftës.

Continue Reading

Kujtesë

DITARI: Çfarë lajmesh kemi lexuar në çdo 5 prill, në vitet nëntëdhjetë

Published

20 hours ago

on

April 5, 2026

By

5 prill 1993

Lajmet kryesore:

Manifestim i madh proteste i shqiptarëve në Frankfurt

Pas rrahjes nga policia dje vdiq Ali Zeqa

U arrestuan Mehmet Hajrizi dhe disa veprimtarë të LDK-së

Pas manifestimit kulturor – në polici

Me sukses po vazhdon aksioni “Ta ruajmë ambientin”

Në Vushtrri policia serbe plaçkiti disa qytetarë shqiptarë

Në vendkalimin kufitar në Han të Elezit u plaçkit dr.Feti Mehdiu

Policia serbe në Prishtinë brutalisht rrahu nxënësin e shkollës fillore

Ftesë për paraqitje në policinë e Deçanit

Në Klinë lëvizje të mëdha policore

 

 

5 prill 1994

Lajm i plotë: Represioni në Kosovë

Ferizaj: – Më 1 prill, policia serbe në Ferizaj, me pretekst të kërkimit të armëve, Ramiz Jahiri u rrah brutalisht në stacionin e policisë në Ferizaj.

Në stacionin e policisë në Ferizaj, për shkak se i ishte lënë thirrja, u paraqit edhe Ramadan Bajraliu.

Me pretekst të kërkimit të armëve, policia serbe bastisi familjen e Mehmet Thaçit në Ferizaj, i cili u muar në stacionin e policisë. Policia e akuzonte se gjoja vëllau i tij, Halimi, ia ka dhënë Mehmetit tri revole. Ky u lirua të nesërmen pasdite rreth orës 14, me kusht që të lajmërohet sërish në stacionin e policisë.

Obiliq: – Dje, në shtëpinë tij u arrestua Remzi Haziri, kryetar i Aktivit të LDK-së në fshatin Raskovë të Obiliqit. Ai po mbahet ende në arrest.

Prishtinë: – Mbrëmë rreth orës 17, në rrugën Shkup – Prishtinë, në afërsi të Ferizajt, derisa po kthehej në shtëpi me veturën e tij, policia serbe rrahu brutalisht pa kurrfarë preteksti Malë Fazliun nga Hajvalia e Prishtinës.

Suharekë: – Sot, rreth orës 10, policia serbe ndali në rrugë, Danush Gashin kryetar i Degës së LASH-it në Suharekë.

Njoftohet se Danush Gashi ende po mbahet në stacionin e policisë në Suharekë.

 

Lajm të tjera:

Kongresisti amerikan Engël kërkon mbrojtje për Kosovën

Në Malishevë gjatë marsit u bastisën 50 familje shqiptare

Serbët uzurpuan banesën e dr. Bardhyl Çaushit

Forca ushtarake u vendosën në afërsi të Molliqit

Paralajmërohet botimi i përditshëm i gazetës “Flaka”

Në Istog për refugjatët serbë ndërtohen 220 shtëpi

Në Gjilan disa vetë në burg për kontrabandë me armë

Përparim Makolli – fitues i turneut të shahut “Kosova ’94”

 

 

5 prill 1995

 Lajm i plotë: Fillon gjykimi kundër ish-policëve

Sot, në orën dhjetë në Gjykatën serbe të Qarkut në Pejë, filloi procesi i montuar politik kundër ish-policëve të Kosovës, përkatësisht aktivistëve të BSPK-së.

Në procesin e montuar në Pejë do të nxirren: Vëllaznim Shehu (1953), Gani Hajdaraj (1955), Sherif Shala (1946), Shaban Shala (1961), Sefer Hasanaj (1942), Xhevat Ibraj (1961), Idriz Elezaj (1945), Skënder Krasniqi (1955) dhe Dërgut Bibaj (1941), i deklaroi “Bujkut” mbrojtësi Adem Bajri.

Aktakuza numër 128/94 datë 16 shkurt, 1995, përmban dhjetë faqe tekst. Këta shqiptarë akuzohen për veprime përgatitore të “cënimit të integritetit territorial të RFJ-së”.

Në aktakuzë thuhet se të pandehurit kanë vepruar sipas instruksioneve të Qeverisë së Republikës së Kosovës dhe Ministrisë së Punëve të Brendshme të Republikës së Kosovës, me qëllim të “shkëputjes së territorit të Kosovës dhe të bashkimit të me një shtet tjetër”.

Ata, po ashtu, akuzohen se paskan formuar “organet paralele të policisë, “qendrat e sigurimit”, se kinse kanë emëruar udhëheqësit e “policisë shqiptare”, komandantët e kryeshefat etj.etj.

Këta ish-policë e aktivistë të BSPK-së u burgosën që nga gjysma e dytë e nëntorit të vitit të kaluar.

Ata janë torturuar nga hetuesit serbë.

Organizata të shumta ndërkombëtare kanë dënuar dhe kanë protestuar kundër burgosjes e torturimit ndaj ish-policëve të Kosovës.

Miret vesh se avokatët e ish-policëve të Kosovës iu kanë drejtuar me një shkresë edhe Gjyqit për krimet kundër njerëzimit në Hagë.

Procesi në Pejë është i pari në një seri procesesh që pritet të organizohen kundër ish-policëve të Kosovës në Pejë, Prizren, Gjilan dhe në Prishtinë.

Prej gjysmës së dytë të nëntorit e deri tash janë arrestuar dhe torturuar qindra ish-policë të Kosovës.

Ndaj mbi 170 prej tyre janë ngritur aktpadi penale.

Mediumet dhe zyrtarët serbë kanë e kanë cilësuar arrestimin e ish-policëve si një sukses të madh në përpjekjet e tyre për asgjësimin e pushtetit paralel shqiptar, siç e cilësojnë ata pushtetin legal e legjitim të Kosovës.

Një eufori e tillë triumfi ishte shfaqur edhe gjatë arrestimeve të qindra shqiptarëve në vitin 1993, nën akuzë se gjoja kishin formuar Ministrinë e Mbrojtjes së Republikës së Kosovës.

Mirëpo edhe proceset e montuara politike serbe kundër tyre e dëshmuan të kundërtën. Në procese u dëshmua se të arrestuarit ishin torturuar në mënyrë sistematike dhe se ishin shtrënguar me dhunë të nënshkruanin deklarata të pavërteta.

Pritet që edhe proceset e montuara kundër ish-policëve të Kosovës të përfundojnë njësoj.

Gazeta “Bujku” duke njoftuar për procesin që fillon sot, shkruan duke u mbështetur në deklratat e mbrojtësve se prokurori, në aktakuzën e vet nuk ka kurrfarë prove, përpos disa materialeve të Sindikatës së Pavarur të SPB të Kosovës, ndonjë procesverbal i mbledhjes, libra të ndryshme dhe gjëra të tjera që u morën gjatë bastisjeve të shtëpive të të pandehurve.

 

Lajme të tjera:

Kryetari Rugova u takua me parlamentarët britanikë

Përfaqësuesit e katër ambasadave biseduan me përfaqësuesit e partive politike të Kosovës

Në Parlamentin Evropian u propozua një rezolutë për Kroacinë, Bosnjën dhe Kosovën

Dr.Fehmi Agani: E ashtuquajtura “lëvizje e rezistencës serbe” don të realizojë të parealizueshmen

Njoftim për ditën e dytë të “Javës së kulturës shqiptare” në Geteborg

U mbajt seanca e parë kundër vrasësit të fëmijës

Jetish Jashari u mbajt tri orë në vendkalimin kufitar në Preshevë

Dënime të rënda për pronarët e ndërmarrjeve private në Podujevë

Policia ndërhyri sërish në lokalet e SHF “Migjeni” në Mitrovicë

Gjatë muajit mars në Malishevë e Mitrovicë u keqtrajtuan dhjetëra familje shqiptare

Sot policia serbe arrestoi Ajshe Gërvallën

Policia ushtarake ndërhyri në shtëpinë e një ish-dezertori shqiptar në Mitrovicë

Dhuna e përditshme në Kosovë

Një anëtar i Kryesisë së Degës së LDK-së në Malishevë po mbahet në arrest

Në Gjakovë u suluman dy inkasantë të Këshillit për vetëfinancim

Flota detare e NATO-s në Atlantik nën komandën portugeze

Akademiku serb Macura angazhohet për kolonizimin e Kosovës

Kërcënimet e Igiqit para gazetarëve suedezë

Njoftime serbe për arrestimin e një personi nga Tetova me 6 kilogramë drogë

 

5 prill 1997

Lajmet kryesore:

Apel i KMDLNJ-së drejtuar organizatave ndërkombëtare për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut

Grupet e armatosura pengojnë qeverisjen legjitime në Shqipëri

Socialistët serbë nuk shkuan Nju-Jork për shkak të takimit të liderëve të koalicionit me M. Olbrajt

Maqedonia me kute të ndryshme vlerëson punën e misioneve të huaja

Në Pejë inspektorët serbë morën në pyetje disa aktivistë shqiptarë

Një inspektor serb ndërhyri në lokalet e SHF “Migjeni” në Stanofc

Katër familje të bllokuara nga bora në Sharr

 

5 prill 1998

Lajm i plotë:

Shkodër: U gjetën të vrarë dy policë

Dy policë të drejtorisë së policisë së Shkodrës janë gjetur të vrarë në një lokal në qendër të qytetit në mëngjesin e së shtunës, njofton ATSH.

Sipas burimeve të kësaj drejtorie të shtunën ne mëngjes janë gjetur të vrarë në një lokal në afërsi të ish-drejtorisë së policisë së rrethit, policët Hasan Zagani dhe Gëzim Griani.

Të dy policët kanë qenë roje në godinën e ish komisariatit të policisë, në qendër të qytetit, që u dogj dhe u shkatërrua më 22 shkurt të këtij viti.

 

Lajme të tjera:

Sot përsëriten zgjedhjet në Fushë Kosovë dhe në Dragash

Në Deçan edhe më tutje gjendja e rëndë

SHBA: Thirrja për referendum – një tjetër taktikë diversante e Millosheviqit

Maroviq: Milosheviqit i ka dalë dorësh Kosova

Parlamenti i Shqipërisë diskuton projektligjin për policinë kufitare

“New York Times” për situatën në kufirin Shqipëri-Kosovë

Rrustem e Xhavit Hasani, që humbën jetën në Indiana të SHBA-ve, varrosen nesër në Livadicë të Podujevës

Foto: Ballina e gazetës “New York Times”

 

Continue Reading

Vendi

Përfundon mandati i Osmanit, Haxhiu merr përkohësisht presidencën

Published

2 days ago

on

April 4, 2026

By

Presidentja Vjosa Osmani ka përfunduar të shtunën mandatin e saj, duke ia dorëzuar zyrtarisht detyrën kryeparlamentares Albulena Haxhiu, e cila nga tani ushtron funksionin e ushtrueses së detyrës së presidentes.

Në ceremoninë e dorëzimit, Osmani theksoi se po e mbyll mandatin me rezultate të rëndësishme, ndërsa Haxhiu u zotua se gjatë ushtrimit të këtij funksioni do të respektojë plotësisht Kushtetutën e Kosovës. Në përmbyllje të ceremonisë, Osmani i dorëzoi simbolikisht Kushtetutën pasueses së saj të përkohshme.

Haxhiu merr këtë rol pasi Kuvendi i Kosovës nuk arriti të zgjedhë presidentin e ri brenda afatit të paraparë. Sipas vendimit të Gjykata Kushtetuese e Kosovës, Kuvendi ka kohë deri më 28 prill për të zgjedhur kreun e ri të shtetit.

Ky afat u përcaktua pasi Kushtetuesja e shpalli të pavlefshëm dekretin e Osmanit për shpërndarjen e Kuvendit.
Gjykata vlerësoi se procedura 60-ditëshe për zgjedhjen e presidentit ka nisur më 5 mars, kur Kuvendi nuk arriti të votojë kandidaturat e Glauk Konjufca dhe Fatmire Mulhaxha për shkak të mungesës së kuorumit.

Ndërkohë, kryeministri Albin Kurti ka bërë të ditur se është në komunikim me liderët e partive më të mëdha opozitare për të arritur një marrëveshje për zgjedhjen e presidentit. Ai ka paralajmëruar edhe takime gjatë javës së ardhshme, pasi më herët kishte zhvilluar bisedime të ndara me Bedri Hamza dhe Lumir Abdixhiku.

Zgjedhja e presidentit mbetet një nga çështjet kryesore politike në vend në javët në vijim.

Continue Reading

Lajmet

Përdorimi i minave tokësore në luftë: Rasti i Kosovës dhe vazhdimësia e rrezikut

Published

2 days ago

on

April 4, 2026

By

Shkruan: Dr. Arian Kadriu

Minat kanë qenë prej kohësh një instrument lufte i diskutueshëm për shkak të natyrës së tyre të pakontrollueshme dhe efekteve të qëndrueshme pas konfliktit.

Lufta e Kosovës (1998-1999) paraqet një studim rasti bindës si të dobisë taktike ashtu edhe të pasojave humanitare afatgjata të këtyre armëve. Instrumenti kryesor ligjor është Traktati i Otavës (zyrtarisht Konventa për Ndalimin e Minave, 1997). 1. Ndalon minat tokësore kundër personelit (APL); 2. Ndalon përdorimin, prodhimin, grumbullimin dhe transferimin e tyre; 3. Kërkon shkatërrimin e rezervave ekzistuese; 4. Detyron pastrimin e zonave të minuara dhe ndihmën për viktimat. Deri sot, mbi 160 vende janë palë në traktat.

Megjithatë, traktati NUK ndalon minat kundër automjeteve (anti-tank), megjithëse përdorimi i tyre rregullohet sipas kornizave të tjera si: “Konventa për Disa Armët Konvencionale (veçanërisht Protokolli II i Ndryshuar)”. Pra, ligjërisht minat kundër personelit janë të ndaluara për vendet që kanë nënshkruar traktatin, por jo të gjitha vendet e kanë nënshkruar atë, dhe disa ende i mbajnë dhe i përdorin ato ligjërisht. Gjetjet sugjerojnë se, ndërsa është bërë përparim i konsiderueshëm në çminim, rreziqet e mbetura mbeten veçanërisht nga municionet e pashpërthyera (UXO) dhe municionet thërrmuese – duke mbështetur kështu një shqetësim të fshehtë për sigurinë.

Minat janë simbol i luftës asimetrike dhe mbrojtëse. Kostoja e tyre e ulët, lehtësia e vendosjes dhe efekti psikologjik pengues i bëjnë ato tërheqëse si për aktorët shtetërorë ashtu edhe për ata joshtetërorë. Megjithatë, pamundësia e tyre për të bërë dallimin midis luftëtarëve dhe civilëve i bën ato një kërcënim të vazhdueshëm edhe shumë kohë pas ndërprerjes së armiqësive.

Logjika strategjike e përdorimit të minave në luftë prej një perspektivë ushtarake shpreh se minat funksionojnë si shumëzues force. Ato përdoren për të: Mohuar aksesin në territor, kanalizuar lëvizjen e armikut, mbrojnë pozicionet mbrojtëse, ju imponojnë kosto psikologjike armiqve apo kundërshtarëve. Efektiviteti i tyre i kostos është i dukshëm: kostot e prodhimit mund të jenë aq të ulëta sa disa dollarë për njësi, ndërsa kostot e heqjes mund të kalojnë qindra dollarë për minë. Megjithatë, kjo asimetri midis vendosjes dhe pastrimit nënvizon një paradoks më të gjerë strategjik: minat tokësore shpesh i mbijetojnë konflikteve për të cilat janë projektuar të shërbejnë, duke u transformuar nga asete taktike në detyrime afatgjata.

 

Minat gjatë luftës në Kosovë (1998-1999)

Në zonat e qeta të kodrave dhe fushave të Kosovës, nën barin që lëkundet sikur të mos ketë asgjë poshtë, mbetet një trashëgimi e heshtur lufte – një trashëgimi që nuk ndryshket aq shpejt sa venitet kujtesa. Minat tokësore dhe municionet e pashpërthyera nuk janë relike të së kaluarës; ato janë kërcënime aktive të ngulitura në të tashmen, duke pritur jo me qëllim, por me indiferencë. Nga një perspektivë e sigurisë kombëtare, këto rreziqe të fshehura përfaqësojnë më shumë sesa rreziqe të izoluara – ato janë një faktor i vazhdueshëm destabilizues. Ato kufizojnë përdorimin e tokës, pengojnë zhvillimin e infrastrukturës dhe, ndoshta më kritikisht, gërryejnë ndjenjën e sigurisë së popullsisë në mjedisin e tyre. Siguria nuk përcaktohet vetëm nga kufijtë dhe forcat e armatosura, por nga besimi i qytetarëve për të ecur lirshëm nëpër tokën e tyre pa frikë nga ajo që fshihet nën këmbët e tyre.

“Çdo fushë e papastruar është një pikëpyetje në arkitekturën e paqes”, vëren një vlerësim i sigurisë. “Dhe paqja nuk mund të zërë rrënjë plotësisht aty ku vetë toka mbetet e pasigurt”.

Pavarësisht përpjekjeve të gjera për çminim që nga fundi i vitit 1999, rreziku nuk është eliminuar plotësisht. Zonat rurale, ish-vijat e frontit dhe terrenet më pak të arritshme ende paraqesin rreziqe, veçanërisht për ata, jetesa e të cilëve varet nga toka – fermerët, barinjtë dhe fëmijët që enden vetëm një hap shumë larg shtigjeve të njohura. Ky kërcënim ka edhe një dimension brezash. Për ata që e kujtojnë konfliktin, kujdesi mund të vijë instiktivisht. Por brezat e rinj, të distancuar nga emergjenca e luftës, mund të mos kenë të njëjtën vetëdije. Kjo krijon një boshllëk delikat, por të rrezikshëm – një boshllëk ku kurioziteti mund të mbizotërojë kujdesin.

“Edukimi për rrezikun nuk është një fushatë e njëhershme”, mund të argumentoj si ekspert i sigurisë kombëtare. “Ai duhet të evoluojë ndërsa kujtesa zbehet. Ndërgjegjësimi duhet të rinovohet, të rimësohet dhe të riimagjinohet për çdo brez”.

E megjithatë, ka diçka pothuajse poetike – megjithëse të zymtë – në mënyrën se si këto rreziqe vazhdojnë. Toka kujton atë që njerëzit përpiqen të harrojnë. Një livadh mund të lulëzojë përsëri, lulet e egra shtrihen drejt diellit, por poshtë tyre, historia qëndron në gjumë, metalike dhe e pafalshme. Pra, ndërgjegjësimi bëhet një formë vigjilence, pothuajse një ritual i qetë respekti. Shenja të vendosura përgjatë shtigjeve, mësime të dhëna në klasa, histori të ndara brenda familjeve – këto janë gardhet e padukshme që mbrojnë aty ku pastrimi fizik nuk ka arritur ende.

Gjatë luftës së fundit në Kosovë, minat tokësore dhe mbetjet e tjera shpërthyese të luftës (ERË) u vendosën gjerësisht. Ndikimi i menjëhershëm i tyre ndaj njerëzve ishte i rëndë. Në javët pas përfundimit të luftës, në qershor 1999, afërsisht 150 individë u vranë ose u plagosën nga minat dhe municionet e pashpërthyera.

Disa karakteristika që përcaktuan peizazhin e kontaminimit të Kosovës ishin përdorimi i gjerë i minave anti-personel nga aktorë të shumtë të lidhur me një burim – forcat paramilitare serbe. Gjithashtu ndikuan edhe mungesa e hartëzimit të saktë të fushave të minuara dhe kthimi i shpejtë i popullatave të zhvendosura në zona të pasigurta. Kombinim që prodhoi një nga nivelet më të larta të lëndimeve pas konfliktit në nivel global në atë kohë.

Intervenimi ndërkombëtar për çminim pas luftës

Pas luftës, Kosova u bë një vend i rëndësishëm i operacioneve ndërkombëtare humanitare të çminimit. Organizata të tilla si Forca e Kosovës (KFOR), Halo Trust dhe Ndihma Popullore Norvegjeze luajtën role qendrore. Përpjekjet e hershme (1999-2001) u përqendruan në pastrimin emergjent të infrastrukturës kritike, identifikimin e zonave të rrezikshme dhe fushatat e ndërgjegjësimit publik ku gjithashtu përfshiheshin ligjërata tematike nga ekspertët në shkollat fillore dhe të mesme të Kosovës. Këto iniciativa arritën sukses të matshëm. Mijëra pajisje shpërthyese u hoqën dhe sipërfaqe të mëdha toke u bënë të sigurta për përdorim civil. Megjithatë, optimizmi fillestar – siç ishin pretendimet në fillim të viteve 2000 – se problemi ishte “eliminuar praktikisht” – rezultoi i parakohshëm. Sondazhet pasuese zbuluan zona të minuara me perimetër më të gjerë sesa u vlerësua fillimisht.

 

A janë minat në Kosove akoma rrezik?

Pavarësisht progresit të konsiderueshëm, minat tokësore dhe municionet e pashpërthyera vazhdojnë të përbëjnë një kërcënim të mbetur në Kosovë. Të dhënat e fundit tregojnë se përafërsisht 10 kilometra katrorë tokë mbetet e kontaminuar me mbetje të municioneve thërrmuese. Rreziqet shpërthyese vazhdojnë në shumë komuna (të paktën 17). Dhjetëra mijëra pajisje shpërthyese janë hequr, megjithatë zbulimet e reja vazhdojnë dhe, për më tepër, mbi 500 viktima janë regjistruar që nga lufta nga shpërthimi i minave.

Rreziku sot është cilësisht i ndryshëm nga periudha menjëherë pas luftës, ku pasqyrohet frekuencë më e ulët, paparashikueshmëri më e lartë, përqendrim në zonat rurale, pyjore dhe më parë të kontestuara. Gjithashtu, ka rritje për aktivitete specifike (p.sh., bujqësi, ndërtim, ecje në natyrë) në zona ku mund të jenë akoma të minuara. Minat e pashpërthyera janë veçanërisht problematike për shkak të shpërndarjes së tyre të gjerë dhe paqëndrueshmërisë. Ka implikime socioekonomike dhe të sigurisë ku “ndotja” e mbetur vazhdon të kufizojë përdorimin e tokës dhe produktivitetin bujqësor, vonojë zhvillimin e infrastrukturës dhe të imponojë pasiguri psikologjike mbi popullatat lokale. Nga një perspektivë e sigurisë kombëtare, këta faktorë kontribuojnë në atë që mund të quhet “brishtësi pas konfliktit”, ku trashëgimitë e pazgjidhura të kohës së luftës dëmtojnë stabilitetin afatgjatë.

 

Kendveshtrimi Strategjik

Strategjia e Veprimit ndaj Minave e Kosovës (2025–2030) synon të eliminojë ndotjen e mbetur brenda dekadës. Arritja e këtij objektivi do të varet nga financimi dhe mbështetja teknike e qëndrueshme ndërkombëtare,Teknologjitë e përmirësuara të studimit dhe zbulimit dhe koordinimi institucional midis aktorëve vendas dhe ndërkombëtarë. Megjithatë, zhdukja e plotë është në thelb e vështirë. Siç sugjerojnë provat nga Kosova dhe rajonet e tjera pas konfliktit, mbetjet shpërthyese mund të mbeten të fshehura për dekada, duke u rishfaqur periodikisht.

Rasti i Kosovës nënvizon një mësim qendror në luftën moderne: dobia e minave është e kufizuar në kohë, por pasojat e tyre janë të qëndrueshme. Ndërsa ato mund të ofrojnë avantazhe taktike afatshkurtra, kostot e tyre afatgjata humanitare, ekonomike dhe të sigurisë janë të konsiderueshme. Edhe pse Kosova nuk është me ndër territoret më të kontaminuara në nivel global, ajo ende nuk mund të konsiderohet plotësisht e lirë nga rreziku. Minat dhe municionet e pashpërthyera vazhdojnë të përbëjnë një kërcënim me probabilitet të ulët, por të vazhdueshëm, veçanërisht në zonat rurale dhe ato të kontestuara më parë. Për politikëbërësit dhe strategët ushtarakë njësoj, përvoja e Kosovës përforcon nevojën për të rivlerësuar rolin e minave tokësore në luftën bashkëkohore – jo vetëm në aspektin e efektivitetit të fushëbetejës, por edhe në lidhje me trashëgiminë e tyre të qëndrueshme.

Rruga e Kosovës përpara nuk përcaktohet vetëm duke hequr këto mbetje, por duke transformuar marrëdhënien e saj me to: nga frika në njohuri, nga rreziku në rrezikun e menaxhuar dhe në fund të fundit, në zhdukjen e plotë.

(Autori është profesor në UBT. Ky tekst i kushtohet Ditës Ndërkombëtare për Ndërgjegjësimin e Minave dhe Ndihmën në Veprimin ndaj Minave, që shënohet çdo 4 prill, me vendimin e datës 8 dhjetor 2005 nga Asambleja e Përgjithshme e OKB-së)

Continue Reading

Të kërkuara