Ekipet e shpëtimit po kërkojnë përmes rrënojave në një garë me kohën për të shpëtuar jetë, pasi dy tërmete të fuqishme goditën Venezuelën pranë kryeqytetit, duke vrarë të paktën 235 njerëz dhe duke plagosur të paktën 4,300 të tjerë.

Në Karakas dhe në qytetin bregdetar pranë tij, La Guaira, njerëzit dëgjoheshin duke kërkuar ndihmë nga nën rrënojat e ndërtesave të shembur, siç raporton BBC.

Tërmeti i parë me magnitudë 7.2 u pasua pak sekonda më vonë nga një tjetër edhe më i fuqishëm, me magnitudë 7.5, sipas Shërbimit Gjeologjik të SHBA-së (USGS). Të dy tërmetet ndodhën afër sipërfaqes, gjë që e bëri shkatërrimin edhe më të rëndë.

Frikësohet se numri i të vdekurve është shumë më i lartë, ndërsa të tjerë kanë mbetur të pastrehë ose janë shumë të frikësuar për të qëndruar në ndërtesat e dëmtuara dhe të pasigurta, duke fjetur në rrugë pas katastrofës.

Tërmetet goditën në orën 18:04 sipas kohës lokale (22:04 GMT) të mërkurën – një ditë feste kombëtare në Venezuelë, që do të thotë se më shumë njerëz ndodheshin në shtëpi sesa në një ditë të zakonshme pune.

Të dy tërmetet ishin të cekëta – i pari me qendër 20.3 km nën sipërfaqe dhe i dyti në një thellësi prej 10 km, sipas USGS.

Jorge Rodríguez, presidenti i Asamblesë Kombëtare të Venezuelës, raportoi të enjten se numri i të vdekurve kishte pësuar rritje, pasi Presidentja e përkohshme e vendit, Delcy Rodríguez, shpalli gjendjen e jashtëzakonshme.

Disa vende kanë premtuar ndihmë për përpjekjet e shpëtimit, ku SHBA-ja ka premtuar 150 milionë dollarë ndihmë. Ushtria e SHBA-së po dërgon anije transporti dhe avionë për të mbështetur ekipet e kërkim-shpëtimit dhe “operacionet e ndihmës së shpejtë”, thuhet në një deklaratë.

Jorge Rodríguez tha se 250 ndërtesa janë dëmtuar ose shkatërruar plotësisht, kryesisht në La Guaira, ku BBC verifikoi pamjet e një hoteli 10-katësh të kthyer në gërmadhë. Të enjten, njerëzit po kërkonin të afërmit e tyre atje.

Juan Ortiz tha për BBC se një nga miqtë e tij të ngushtë ishte konfirmuar i vdekur, një tjetër besohej se ndodhej nën rrënoja, dhe rreth 20 persona që ai njihte e që jetonin në zonën bregdetare ishin të zhdukur.

“Jam në shok dhe i konfuzuar, dhe i frustruar që nuk mund të ndihmoj,” tha studenti i mjekësisë në Karakas.

Ndërtesa u shembën gjithashtu edhe në kryeqytet, tha Ministri i Brendshëm, Diosdado Cabello, ndërsa u prekën edhe rajonet Trujillo, Yaracuy, Carabobo, Aragua dhe Miranda.

Kryebashkiaku Gustavo Duque i Chacao-s, pjesë e zonës së madhe metropolitane të Karakasit, tha të enjten jashtë një ndërtese të shkatërruar se 11 persona kishin vdekur atje dhe 23 ishin shpëtuar.

Në një video-përditësim të postuar në rrjetet sociale, ai tha se ekipi po përpiqej të pastronte rrënojat në mënyrë që specialistët të mund të hynin “për të arritur te njerëzit që shpresojmë se janë ende gjallë”. /BBC/ /E.A/

Ministria e Jashtme e Iranit i cilësoi deklaratat e shefit të NATO-s, Mark Rute, që tha se Shtetet e Bashkuara kanë përdorur disa baza ushtarake të aleancës në Evropë në luftën me Iranin si “pranim” të “bashkëfajësisë” në konflikt dhe kërkoi llogaridhënie.

Komentet e sekretarit të Përgjithshëm, Mark Rutte, që ishin në përgjigje ndaj kritikave të presidentit amerikan, Donald Trump, për mungesën e bashkëpunimit të NATO-s në fushatën ushtarake të Uashingtonit ndaj Teheranit, janë “pranim i bashkëfajësisë së organizatës në kryerjen e agresionit ushtarak kundër një shteti të pavarur”, tha ministria iraniane.

Rutte tha se gjatë luftës, që nisi me sulmet e SHBA-së dhe Izraelit ndaj Iranit më 28 shkurt, anëtarët evropianë të NATO-s bashkëpunuan me SHBA-në dhe 4.000 deri në 5.000 fluturime operacionale të ushtrisë amerikane u kryen nga bazat evropiane, përfshirë nga Italia.

Zyrtarët italianë e hodhën poshtë këtë pretendim, duke thënë se e kishin lejuar SHBA-në të përdorë bazat e vendit vetëm për fluturime logjistike dhe mbështetëse, në përputhje me angazhimet dypalëshe me Uashingtonin, dhe se nga territori italian nuk ishte kryer asnjë operacion sulmues.

Disa nga aleatët evropianë të SHBA-së, përfshirë Italinë dhe Spanjën, e kundërshtuan hapur luftën, ndërsa të tjerë, si Britania e Madhe, Gjermania dhe Franca, mbajtën një qëndrim më të kujdesshëm dhe shmangën përfshirjen në konflikt, çështje kjo që e zemëroi shumë presidentin Trump.

Pasi nisi lufta, SHBA-ja dhe Irani arritën një armëpushim të brishtë në prill. Ndërkaq, më herët gjatë këtij muaji palët nënshkruan një memorandum mirëkuptimi – marrëveshja e parë e këtij lloji mes Uashingtonit dhe Teheranit që nga Revolucioni Islamik i vitit 1979.

Memorandumi parasheh një periudhë 60-ditore që palët të arrijnë një marrëveshje të përhershme paqeje. SHBA-ja ka thënë se nuk do të lejojë që Republika Islamike të ketë armë bërthamore. /REL/ /E.A/

Shtëpia e Bardhë ka bërë të ditur përmes një njoftimi se presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, ka vendosur ta zgjasë emergjencën kombëtare në lidhje me Ballkanin Perëndimor të paktën deri më 26 qershor të vitit 2026.

Kjo emergjencë ishte shpallur për herë të parë me urdhër ekzekutiv më 2001, por sipas një njoftimi të Shtëpisë së Bardhë, të publikuar në Regjistrin Federal më 24 qershor, ajo do të zgjatet edhe përtej 26 qershorit të këtij viti shkaku i gjendjes në Ballkanin Perëndimor.

Në njoftimin thuhet se “veprimet e personave që kërcënojnë paqen dhe përpjekjet ndërkombëtare për stabilizim në Ballkanin Perëndimor” dhe gjendja e tanishme në këtë rajon “paraqesin një kërcënim të pazakontë dhe të jashtëzakonshëm për sigurinë kombëtare dhe politikën e jashtme të Shteteve të Bashkuara”.

“Për këtë arsye… emergjenca kombëtare e shpallur me urdhër ekzekutiv lidhur me Ballkanin Perëndimor, duhet të vazhdojë përtej qershorit 2026”, thuhet në njoftim.

Urdhri ekzekutiv për gjendjen në Ballkanin Perëndimor u miratua për herë të parë më 26 qershor 2001, nga ish-presidenti George W. Bush, pas luftërave në këtë rajon.

Më pas, më 2021, SHBA-ja kishte zgjeruar fushëveprimit e kësaj emergjence kombëtare, pasi që u tha se vendet e ish-Jugosllavisë dhe Shqipëria janë përballur, gjatë dy dekadave të fundit, me korrupsion dhe veprime që pengojnë marrëveshjet e arritura pas luftës.

Ky vendim mund të jetë sinjal se Uashingtoni vazhdon ta shohë Ballkanin Perëndimor si shqetësim për sigurinë dhe stabilitetin, posaçërisht në Kosovë dhe Bosnje e Hercegovinë, cilat shihen si vende ende të cenueshme.

Në një raport në maj, Departamenti amerikan i Shtetit (DASH) e paraqiti Ballkanin Perëndimor si rajon me rëndësi të drejtpërdrejtë për sigurinë dhe interesat ekonomike amerikane.

Raporti i DASH-it identifikoi Rusinë dhe Kinën si aktorë keqdashës që synojnë të përfitojnë nga paqëndrueshmëria, korrupsioni dhe dobësitë në qeverisje në rajon, por nënvizon gjithashtu angazhimin e SHBA-së për t’iu kundërvënë ndikimit të tyre.

Gjendja e sigurisë në Kosovë ka qenë e qetë në vitet e fundit, por vendi është përballur me një krizë institucionale duke mbajtur zgjedhjeve të njëpasnjëshme në gati dy vjetët e fundit për shkak të mungesës së konsensuseve politike brenda partive partiake.

Në anën tjetër, NATO-ja njoftoi më 12 qershor se, gjatë vitit të ardhshëm, do ta bëjë një përshtatje graduale të pranisë së saj në Kosovë, duke reflektuar vlerësimin për një situatë të qëndrueshme të sigurisë në vend.

Ndërkohë, Bosnje e Hercegovina është ende në pritje të emërimit të një përfaqësues të ri ndërkombëtar, pasi Christian Schmidt njoftoi dorëheqjen më herët këtë muaj.

Kjo çështja ka shkaktuar përplasje në Bosnje lidhur me zyrën ndërkombëtare që mbikëqyr zbatimin e paqes.

Entiteti i Bosnje e Hercegovinës, Republika Sërpska, miratoi në maj deklaratënpër mbylljen e zyrës së përfaqësuesit të lartë, gjë që u kundërshtua nga partitë politike nga entiteti tjetër, Federata e Bosnje e Hercegovinës, të cilat thanë se ajo duhet të mbetet në Bosnje me kompetenca të plota. /REL//A.K/