Policia e Kosovës ka iniciuar tri raste të ndara për “Përdorim të armës” dhe “Mbajtje në pronësi të paautorizuar të armëve” gjatë 24 orëve të fundit në rajonin e Prishtinës, Podujevës dhe Drenasit.

Në Drenas, policia ka arrestuar një person pasi i njëjti dyshohet se ka shtënë me armë zjarri nga vetura e tij në lëvizje në orët e para të mëngjesit të së dielës. Në vendin e ngjarjes janë gjetur 8 gëzhoja, ndërsa nga i dyshuari është konfiskuar një revole me gaz dhe 88 fishekë. Me vendim të prokurorit, i arrestuari është dërguar në qendrën e mbajtjes.

Në Podujevë, pas marrjes së informatës për të shtëna me armë zjarri, njësitë policore kanë identifikuar të dyshuarin, nga i cili kanë konfiskuar një pistoletë me gaz dhe 11 fishekë. Pas intervistimit, i dyshuari është liruar në procedurë të rregullt.

Ndërkaq në Prishtinë, gjatë një kontrolli rutinor, njësiti policor ka ndaluar një person i cili ka deklaruar se kishte me vete një armë zjarri. Policia ka konfiskuar pistoletën me 10 fishekë, pasi leja e armës kishte skaduar dhe e njëjta ishte e destinuar vetëm për shenjëtari. Edhe ky rast, me vendim të prokurorit, po vazhdon të trajtohet në procedurë të rregullt. /E.A/

Aktori fitues i “Oscar”-it, Russell Crowe, rikthehet në ekranin e madh me një rol që mund të tërheqë veçanërisht vëmendjen e publikut shqiptar. Ai interpreton Manco Kapak, një emigrant shqiptar që ka ndërtuar jetën në Los Angeles, por që përballet sërish me të kaluarën kriminale.

Në thrillerin “The Get Out”, me regji të Derrick Borte, Crowe portretizon pronarin e një klubi nate në Los Angeles, i cili duket se ka lënë pas jetën kriminale. Megjithatë, e kaluara e tij lidhet me botën e krimit, trafikun e parave dhe kartelet e drogës.

Pas një problemi serioz shëndetësor, Manco vendos të largohet nga kjo jetë dhe të shesë klubin, me synimin për të nisur një kapitull të ri së bashku me partneren e tij, Sunny, të luajtur nga Teresa Palmer.

Por plani i tij prishet kur klubi bëhet objekt i një grabitjeje. Manco përfshihet sërish në një botë nga e cila kishte tentuar të largohej, ndërsa kërcënimet e karteleve, sulmuesit e maskuar dhe një blerës misterioz, Joe Carver, i luajtur nga Luke Evans, e vendosin përballë rreziqeve të reja.

Personazhi i Mancos ndërtohet mbi përplasjen mes së kaluarës dhe dëshirës për një jetë të re. Identiteti i tij shqiptar është pjesë e rëndësishme e historisë, duke sjellë në një produksion të Hollywood-it figurën e një emigranti shqiptar që përpiqet të ndërtojë një identitet të ri në Amerikë.

Në kast janë gjithashtu Aaron Paul dhe Nina Dobrev, ndërsa filmi është përshtatur nga romani “Strip” i Thomas Perry-t, me skenar të Derrick Borte dhe Daniel Forte.

“The Get Out” ndërthur thrillerin kriminal, aksionin dhe humorin e zi. Filmi është shfaqur në kinema gjatë qershorit 2026 dhe zgjat rreth 100 minuta.

Për publikun shqiptar, veçanërisht interesant mbetet fakti se Russell Crowe sjell në ekran një personazh me prejardhje shqiptare, i cili përpiqet të shkëputet nga e kaluara dhe të ndërtojë një të ardhme të re./A.K/

Festivali ndërkombëtar “Dance in August” në Berlin po vazhdon me një program që sjell në skenë koreografi nga kultura dhe vende të ndryshme, duke e trajtuar vallëzimin si një hapësirë ku ndërthuren natyra, kujtesa, frika dhe rezistenca.

Në javën e parë të festivalit, publiku është njohur me vepra nga Portugalia, Greqia, Tajvani dhe Rumania. Pavarësisht dallimeve në stil dhe tematikë, disa prej tyre i bashkon përballja e trupit me një realitet gjithnjë e më të pasigurt.

Një nga produksionet e spikatura është “Sounding Light” nga Cloud Gate Dance Theatre of Taiwan, me koreografi të Cheng Tsung-lung. Vepra, e frymëzuar nga natyra, mitologjia dhe figurat e luftëtarëve, sjell në skenë 12 valltarë që në fillim shfaqen si një formacion i heshtur, duke krijuar imazhe që kujtojnë shkëmbinjtë, ujëvarat dhe peizazhet natyrore.

Përmes tingujve të minimalizuar dhe lëvizjeve që evokojnë valët, erën dhe fluturimin, shfaqja ndërton një lidhje të drejtpërdrejtë mes trupit dhe natyrës.

Natyra është në qendër edhe të “The Choreography of Water” të koreografes rumune Simona Deaconescu, ku uji bëhet pjesë e performancës përmes tubave, enëve dhe balonave prej qelqi.

Ndërkohë, ndër veprat që kanë sjellë më shumë energji në skenë janë “It’s the end of the amusement phase” e koreografes greke Chara Kotsali dhe “F*cking Future” e koreografit portugez Marco da Silva Ferreira.

Në veprën e Kotsalit, vallëzimi lëviz mes utopisë dhe distopisë, ndërsa flamujt, pankartat dhe ndryshimet e kostumeve shoqërojnë një performancë që kalon nga shpresa te zhgënjimi.

Ndërsa në “F*cking Future”, Ferreira krijon një univers futurist ku tetë valltarë lëvizin në formacione të ngjeshura, duke alternuar marshimin, paradën dhe energjinë e një rave. Trupi paraqitet njëkohësisht si i fuqishëm dhe i cenueshëm, i disiplinuar dhe rebel.

Në fund, performanca merr edhe një dimension politik dhe shoqëror, duke trajtuar identitetin, normat dhe nevojën për të mbrojtur kulturën përballë përjashtimit.

“Dance in August” do të vijojë në Berlin deri më 29 gusht, me një program ndërkombëtar që e përdor vallëzimin jo vetëm si spektakël, por edhe si gjuhë për të folur për frikën, shpresën, trupin dhe rezistencën./A.K/

Një grabitje banke në Brooklyn, një pengmarrje që zgjati me orë dhe një fund tragjik u shndërruan disa vite më vonë në materialin e një prej filmave më të njohur të kinemasë amerikane, “Dog Day Afternoon”, me regji të Sidney Lumet dhe Al Pacinon në rolin kryesor.

Ngjarja reale ndodhi më 22 gusht 1972, kur John Wojtowicz dhe Salvatore Naturile hynë në një degë të Chase Manhattan në Brooklyn me synimin për të grabitur bankën. Plani dështoi dhe shtatë punonjës u morën peng, duke nisur një rrethim që tërhoqi vëmendjen e policisë, mediave dhe një turme të madhe njerëzish jashtë bankës.

Ngjarja u kthye shpejt në një spektakël mediatik. Kamerat ndoqën negociatat dhe zhvillimet nga afër, ndërsa pengmarrësit u shndërruan në personazhe të një drame që po zhvillohej pothuajse drejtpërdrejt para publikut.

Rrethimi përfundoi në aeroportin “John F. Kennedy”, ku ndërhyri FBI-ja. Salvatore Naturile u vra, ndërsa Wojtowicz u arrestua.

Tre vjet më vonë, Sidney Lumet e solli historinë në ekran përmes “Dog Day Afternoon”. Filmi nuk u kufizua vetëm në rikrijimin e një ngjarjeje kriminale, por e përdori atë për të portretizuar shoqërinë amerikane të viteve ’70.

Al Pacino luan Sonny Wortzik, personazhin e bazuar në Wojtowicz. Përmes interpretimit të tij, Sonny shfaqet si një figurë kontradiktore, e kapur mes dëshpërimit, frikës, impulsivitetit dhe pamundësisë për të kontrolluar një situatë që i ka dalë nga duart.

Lumet e shndërron bankën në një hapësirë ku përplasen krimi, media dhe kureshtja publike. Përtej pengjeve dhe grabitësve, jashtë ndërtesës rritet turma dhe vëmendja mediatike, duke e bërë gjithnjë e më të paqartë kufirin mes një ngjarjeje kriminale dhe një spektakli publik.

Kjo është edhe një nga arsyet pse “Dog Day Afternoon” konsiderohet më shumë se një film kriminal. Vepra trajton famën e papritur, ndikimin e medias dhe mënyrën se si publiku mund të shndërrojë një personazh të një krimi në figurë publike.

Filmi mori gjashtë nominime për Oscar, përfshirë nominimin për filmin më të mirë dhe për aktorin më të mirë për Al Pacinon, ndërsa fitoi çmimin për skenarin më të mirë origjinal.

Më shumë se pesë dekada pas ngjarjes që e frymëzoi, “Dog Day Afternoon” vazhdon të mbetet një shembull i fuqisë së kinemasë për ta kthyer një histori kriminale në një reflektim mbi shoqërinë, median dhe njerëzit që papritur gjenden në qendër të vëmendjes./A.K/