Kulturë

7 gjëra që njerëzit e suksesshëm i thonë vetes çdo ditë

Published

on

Njerëzit e suksesshëm kanë tendencën të kenë dialogje të brendshme shumë pozitive.

Ata e dinë si ta kontrollojnë rritjen e tyre personale. Ata besojnë se mund të bëjnë çdo gjë, të cilën mendja e tyre dëshiron. Por më shumë se gjithçka ata besojnë te vetja e tyre.

Ja cilat janë 7 gjërat që njerëzit e suksesshëm thonë çdo ditë me vete.

1. “Do të gjej një zgjidhje”

Njerëzit që ja arrijnë, nuk kanë kohë për dështime.

Në vend të kësaj, ata përgatiten për pengesat. Ata e dinë se do të ketë sfida. E dinë se duhet t’i gjejnë vetë zgjidhjet. Kështu që në vend që të mendojnë për humbjen, përgatisin aftësitë personale që do t’i ndihmojnë në momentet e vështira.

Ata i thonë vetes çdo herë, “Do të gjej një zgjidhje, pavarësisht gjithçkaje.“

Dhe për këtë ja dalin.

2. “Çdo gjë në botë është ndërtuar nga njerëz jo më të zgjuar se ty”

Kjo thënie e Steve Jobs është bërë një mantra për njerëzit e suksesshëm në të gjithë botën.

Ata që i arrijnë qëllimet e tyre nuk e shohin botën si të ngurtë. E shohin si diçka plastike, në lëvizje të vazhdueshme, gati të tronditet nga ideja e madhe e radhës. Dhe ata e shohin veten si personi ideal për ta bërë këtë ide realitet.

Në momentin që kupton se bota rreth teje është krijuar nga njerëz të tjerë njësoj si ty, njerëz që u zgjuan një mëngjes dhe vendosën të punojnë pa reshtur drejt misionit të tyre, është momenti kur do të marrësh kontrollin mbi jetën tënde.

3. “Kurrë gabime. Vetëm mësime”

Njerëzit, të cilët arrijnë gjëra të mëdha në jetë punojnë nën mendimin se çdo gabim kthehet në mësim.

Të quash diçka “gabim“ është jo produktive.

Në vend të kësaj quaje një mësim.

4. “Puno fort për të mësuar çfarë nuk di”

Ka një keqkuptim për faktin se të gjithë njerëzit e suksesshëm janë egoistë ose e kanë çdo gjë të parashikuar.

E vërteta është se njerëzit e suksesshëm janë krejt e kundërta. Janë shumë të hapur, gati për të mësuar dhe gati për njohuri të reja.

Ka një ndryshim të madh midis atyre që arrijnë një sukses që zgjat pak në kohë dhe atyre që arrijnë ta mbajnë për një kohë të gjatë. Sukesesi ka të bëjë me të qenit i vetëdijshëm mbi dobësitë e tua dhe gjërat që mund të përmirësosh.

Për ta bërë këtë, duhet të mësosh ato çfarë nuk di.

5. “Harroje konkurrencën”

Padyshim që duhet mbajtur gjithnjë një sy nga kundërshtarët, por individët më të suksesshëm janë shumë të fokusuar vetëm në drejtimin e tyre.

Arsyeja është se të qenit i fokusuar te konkurrenca për shumë kohë, mund të të bëjë të humbasësh përqëndrimin dhe të marrësh vendime të gabuara.

Njerëzit e sukesshëm e harrojnë konkurrencën.

6. “Merr kohë për të bërë çdo gjë mirë që në nisje”

Njerëzit e suksesshëm punojnë gjithnjë shumë fort në fillim të çdo projekti, marrëveshje apo pune, për të qenë të sigurt se çdo gjë në vijim do të shkojë mirë. Ata e dinë se nëse i bëjnë gjërat mirë që në fillim, kanë bërë gjysmën e punës.

Gjithçka ka të bëjë me vëmendjen ndaj detajeve.

7. “Mos harro kurrë se ku e ke nisur”

Njerëzit që janë të arritur në jetë, janë gjithnjë shumë të lidhur me fillimet e rrugëtimit të tyre. Ata e kujtojnë gjithnjë se si e kanë filluar gjithçka dhe sesi e kanë fituar atë që kanë.

Për të mbajtur suksesin në kohë të gjatë, kjo është një pjesë thelbësore e procesit. Duhet të kujtosh se si ke filluar dhe të bësh gjithçka për të mos e harruar këtë.

Continue Reading

Lajmet

Përvjetori i lindjes së Ali Podrimjes, një prej zërave më të fuqishëm të poezisë shqiptare

Published

on

Sot shënohet përvjetori i lindjes së poetit të madh shqiptar, Ali Podrimja, një prej figurave më të shquara të letërsisë shqipe bashkëkohore.

Ali Podrimja lindi më 28 gusht 1942 në Gjakovë dhe gjatë karrierës së tij letrare ndërtoi një prej opuseve më të rëndësishme të poezisë shqiptare.

Ndër veprat më të njohura të tij është “Lum Lumi”, një vepër e fuqishme dhe e ndjeshme që është bërë pjesë e rëndësishme e trashëgimisë së letërsisë shqipe.

Poezia e Podrimjes u dallua për gjuhën e veçantë, figuracionin e pasur dhe temat që lidhen me jetën, humbjen, dashurinë, atdheun dhe identitetin.

Ai u nda nga jeta më 21 korrik 2012, por vargjet dhe krijimtaria e tij vazhdojnë të lexohen dhe të vlerësohen nga breza të ndryshëm.

Emri i Ali Podrimjes mbetet i lidhur ngushtë me poezinë moderne shqiptare dhe me një trashëgimi letrare që vazhdon të ketë ndikim edhe sot./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Nisin xhirimet e filmit të shkurtër “Deltar” me regji të Ibër Dearit

Published

on

Kanë nisur xhirimet e filmit me metrazh të shkurtër “Deltar”, me regji të Ibër Dearit, ndërsa producent dhe skenarist është Afrim Muçaj. Filmi është i subvencionuar nga Qendra Kinematografike e Kosovës.

“Deltar” sjell historinë e një djaloshi i cili detyrohet të largohet nga shtëpia së bashku me familjen, ndërsa qeni i tij mbetet pas, i lidhur në zinxhir.

Filmi trajton tema si lufta, braktisja, humbja, ikja dhe ndarja nga gjithçka që një fëmijë njeh dhe do, duke e sjellë luftën dhe pasojat e saj përmes përjetimit të një fëmije.

Në kastin e filmit janë Ledion Mulaki, Afrim Muçaj, Gentrit Shala, Mia Muçaj dhe Valon Nuhiu, së bashku me aktorë të tjerë./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Dua Lipa zbulon librin e saj të zgjedhur për shtatorin: “Martyr!” nga Kaveh Akbar

Published

on

Këngëtarja shqiptare me famë botërore, Dua Lipa, ka zbuluar librin e radhës në rubrikën e saj mujore “Dua’s Monthly Read” për muajin shtator 2026.

Zgjedhja e saj është romani “Martyr!” i shkrimtarit iraniano-amerikan Kaveh Akbar, një vepër që trajton tema si identiteti, humbja, varësia, arti dhe kërkimi i kuptimit të jetës.

Romani ndjek Cyrus Shams, një të ri iraniano-amerikan që përballet me humbjen e nënës së tij dhe me të kaluarën e varësisë. Nëna e tij humbi jetën në vitin 1988, kur avioni Iran Air Flight 655 u rrëzua pasi u godit nga një kryqëzor amerikan mbi Gjirin Persik.

Ndërsa përpiqet të jetojë në abstinencë dhe të gjejë një kuptim për jetën, Cyrus zhvillon një obsesion me konceptin e martirizimit. Për Duan, pikërisht kjo është një nga idetë që e bën romanin kaq të veçantë.

“Martyr! më bëri të mendoj për martirizimin në mënyra që nuk i kisha konsideruar kurrë më parë”, ka shkruar ajo.

Dua ka vlerësuar gjithashtu mënyrën se si romani e trajton këtë temë përtej konceptit tradicional të sakrificës për një kauzë apo vend. Një pikë kyçe e historisë është takimi i Cyrusit me Orkideh, një artiste e sëmurë përfundimisht, e cila po i kalon ditët e fundit të jetës së saj e ekspozuar në Muzeun e Bruklinit.

“Martyr! vlon nga një energji kaotike dhe një etje për jetën që bie ndesh me obsesionin e Cyrusit për vdekjen”, ka shkruar Dua.

Ajo ka veçuar edhe humorin e pazakontë të romanit, mënyrën se si protagonisti përpiqet të luajë rolin e “njeriut të mirë”, ndërsa punon si aktor mjekësor që simulon dhimbjen për para, si dhe një sekuencë ëndrre ku shfaqet edhe Lisa Simpson.

Për Duan, romani bashkon temat e rënda me humorin dhe një energji të veçantë.

“Ky roman është i thellë, i sinqertë, rregullisht komik dhe krejt ndryshe nga çdo gjë që kam lexuar më parë”, është shprehur ajo.

Me “Martyr!”, Dua Lipa vazhdon traditën e rubrikës së saj mujore të leximit, përmes së cilës ndan me ndjekësit libra që i kanë lënë mbresë dhe nxit interesin për letërsinë te një audiencë e gjerë./A.K/

Continue Reading

Lajmet

Sot, në ditën e lindjes së Nënë Terezës, kujtohet rrugëtimi i Gonxhe Bojaxhiut

Published

on

Më 26 gusht 1910, në Shkup, lindi Anjezë Gonxhe Bojaxhiu, gruaja që bota do ta njihte si Nënë Tereza e Kalkutës, një nga figurat më të njohura humanitare të shekullit XX.

E lindur në një familje shqiptare, Gonxhja ishte vajza e Nikollë dhe Drane Bojaxhiut. Babai i saj kishte origjinë nga Prizreni dhe prejardhje familjare nga Fani i Mirditës, ndërsa nëna nga rrethina e Gjakovës.

Në moshën 18-vjeçare, Gonxhja u largua nga Shkupi dhe iu bashkua Motrave të Loretos në Irlandë. Një vit më vonë udhëtoi drejt Indisë, ku do të kalonte pjesën më të madhe të jetës.

Fillimisht punoi si mësuese, por përballja me varfërinë e madhe në Kalkutë e shtyu drejt një misioni të ri. Më 10 shtator 1946, gjatë një udhëtimi me tren, ajo përjetoi atë që e përshkroi si një “thirrje brenda thirrjes”, duke vendosur t’ua kushtonte jetën njerëzve më të varfër.

Në vitin 1948 nisi veprimtarinë e saj në lagjet e varfra të Kalkutës, ndërsa më 7 tetor 1950 mori lejen e Vatikanit për themelimin e Misionarëve të Bamirësisë.

Ajo krijoi qendra për të sëmurët, jetimët, njerëzit pa strehë dhe ata në ditët e fundit të jetës. Veprimtaria e saj më pas u shtri në shumë vende të botës.

Për kontributin humanitar, Nënë Tereza mori çmime të shumta, ndërsa kulmi i vlerësimeve ishte Çmimi Nobel për Paqe në vitin 1979.

Përkatësia e saj shqiptare ishte pjesë e rëndësishme e identitetit. Ajo është cituar të ketë thënë: “Me anë të gjakut, unë jam shqiptare. Nga nënshtetësia, një indiane. Me anë të besimit, unë jam një murgeshë katolike. Sa i përket thirrjes sime, unë i përkas botës.”

Në vitin 1991, Nënë Tereza vizitoi Shqipërinë për herë të parë dhe hapi një shtëpi të Misionarëve të Bamirësisë në Tiranë. Në Prishtinë, emrin e saj e mban Katedralja Katolike Shën Tereza.

Nënë Tereza u nda nga jeta më 5 shtator 1997, në Kalkutë, në moshën 87-vjeçare. Në vitin 2016, Papa Françesku e shpalli Shën Terezë të Kalkutës.

Pavarësisht admirimit global, figura e saj është shoqëruar edhe me debate dhe kritika lidhur me kushtet në disa prej institucioneve të Misionarëve të Bamirësisë, menaxhimin e donacioneve dhe qëndrimet e saj për disa çështje shoqërore.

Megjithatë, ndikimi i saj në humanizëm dhe bamirësi mbetet i madh. Nga Gonxhe Bojaxhiu e lindur në Shkup te Shën Tereza e Kalkutës, rrugëtimi i saj u shndërrua në një prej historive më të njohura të shekullit XX./A.K/

Continue Reading

Të kërkuara