Filmi i shumëpritur “The Devil Wears Prada 2” po shoqërohet me një fushatë promocionale të pazakontë, e cila ka ngjallur reagime të përziera dhe shqetësime se vazhdimi mund të ketë humbur thelbin satirik të origjinalit. Nga paraqitjet publike të aktorëve në rolet e tyre deri te përfshirja e figurës reale që frymëzoi personazhin kryesor, promovimi ka krijuar një ndërthurje të fortë mes realitetit dhe fiksionit.
Në qendër të kritikave është ideja se personazhi i shefes së ashpër dhe ikonike mund të jetë “zbutur” në vazhdim. Ndryshe nga filmi i parë, ku ajo paraqitej si një figurë autoritare dhe shpesh toksike, materialet promovuese dhe intervistat sugjerojnë një portret më të butë dhe më të justifikuar. Kjo qasje ka ngritur dyshime nëse filmi i ri do të ruajë të njëjtën forcë kritike ndaj botës së modës dhe marrëdhënieve të pushtetit.
Ndërkohë, përfshirja e industrisë së modës në promovim është shumë më e theksuar se më parë. Në vend të distancimit që karakterizoi filmin e parë, këtë herë markat dhe figurat kryesore të modës po e mbështesin hapur projektin, duke e kthyer atë edhe në një platformë të fuqishme marketingu.
Reagimet në rrjetet sociale kanë qenë të ndara: disa e shohin këtë si një moment kulturor interesant, ndërsa të tjerë e konsiderojnë të tepruar dhe madje të sikletshëm. Në thelb, shqetësimi kryesor mbetet se filmi i ri mund të mbështetet më shumë te nostalgjia dhe spektakli mediatik sesa te thellësia dhe ironia që e bënë origjinalin të paharrueshëm.