Në thellësitë e shpellës Skarişoara, një nga shpellat më të mëdha të akullit në Rumani, e ruajtur nën një shtresë akulli 5,000-vjeçare, shkencëtarët zbuluan një lloj të bakterit Psychrobacter SC65A.3, rezistent ndaj antibiotikëve modernë.
Bakteret mund të mbijetojnë për mijëra vjet në kushte ekstreme: nën shtresa të lashta akulli, nën det ose në liqene akullnajore.
Hulumtuesit rumunë kanë zbuluar tani se llojet SC65A.3 të bakterit Psychrobacter janë përshtatur në kushtet e ftohta dhe rezistente ndaj 10 antibiotikëve modernë nga tetë klasa të ndryshme.
“Lloji bakterial Psychrobacter SC65A.3, i izoluar nga Shpella e Akullit Skarişoara, pavarësisht origjinës së tij të lashtë, tregon rezistencë ndaj disa antibiotikëve modernë dhe mbart mbi 100 gjene të lidhura me rezistencën”, tha Kristina Purcarea, autore e studimit dhe shkencëtare në Institutin e Biologjisë të Akademisë Rumune të Bukureshtit.
Blloku i akullit në shpellë është 100,000 metra kub dhe është rreth 13,000 vjeç, duke e bërë atë bllokun më të madh dhe më të vjetër nëntokësor të akullit.
Ekipi i kërkimit shpoi një bërthamë akulli 25 metra të gjatë nga një pjesë e shpellës e njohur si Salla e Madhe. Duke analizuar fragmente akulli nga ajo pjesë, ata izoluan lloje të ndryshme bakteriale dhe renditën gjenomet e tyre për të përcaktuar se cilat gjene u mundësojnë llojeve të mbijetojnë në temperatura të ulëta dhe cilat japin rezistencë antimikrobike, raporton Euronews.
Purkarea shtoi se antibiotikët ndaj të cilëve ata gjetën rezistencë përdoren gjerësisht në terapitë orale dhe të injektueshme për të trajtuar infeksione më serioze bakteriale në praktikën klinike, të tilla si tuberkulozi, koliti dhe infeksionet e traktit urinar.
Studimet e mëparshme kanë analizuar lloje të tjera të baktereve Psychrobacter, kryesisht për potencialin e tyre bioteknologjik, por profilet e rezistencës ndaj antibiotikëve të këtyre baktereve janë kryesisht të panjohura, tha studimi.
“Studimi i mikrobeve si Psychrobacter SC65A.3, i marrë nga depozitat e akullit mijëvjeçarë në shpella, zbulon se si rezistenca ndaj antibiotikëve zhvillohej natyrshëm në mjedis shumë kohë përpara se të përdoreshin antibiotikët modernë”, tha Purkarea.
Edhe pse rezistenca antimikrobike është një fenomen natyror, ajo përshpejtohet nga përdorimi kronik i antibiotikëve, i cili inkurajon diversifikimin dhe përhapjen e gjeneve të rezistencës ndaj antibiotikëve, vunë në dukje studiuesit.
“Nëse shkrirja e akullit i çliron këto mikrobe, këto gjene mund të përhapen në bakteret moderne, duke e përkeqësuar më tej sfidën globale të rezistencës ndaj antibiotikëve. Nga ana tjetër, ato prodhojnë enzima unike dhe komponime antimikrobike që mund të frymëzojnë antibiotikë të rinj, enzima industriale dhe inovacione të tjera bioteknologjike”, tha Purkarea.
Rezultatet, të botuara në revistën Frontiers in Microbiology, zbuluan se, duke pasur parasysh se 20 për qind e sipërfaqes së Tokës përbëhet nga habitate të ngrira dhe se temperaturat e ulëta karakterizojnë pjesën më të madhe të biosferës, të kuptuarit e mikrobeve të adaptuara ndaj të ftohtit po bëhet gjithnjë e më e rëndësishme për shkak të ndryshimit të shpejtë të klimës.
Një shqetësim në rritje
Rezistenca antimikrobike (AMR) shkakton miliona vdekje në mbarë botën çdo vit. Në Evropë, vlerësohet se është shkaku i më shumë se 35,000 vdekjeve në vit, dhe ky numër pritet të rritet në vitet e ardhshme.
Disa faktorë kanë krijuar “mjedisin e përsosur” për rezistencën antimikrobike në të gjithë rajonin, tha Qendra Evropiane për Parandalimin dhe Kontrollin e Sëmundjeve (ECDC) vitin e kaluar.
Popullsia në plakje e Evropës i bën njerëzit më të ndjeshëm ndaj infeksioneve, patogjenët rezistentë ndaj ilaçeve po përhapen, mjekët dhe pacientët po përdorin shumë antibiotikë, dhe ka boshllëqe serioze në përpjekjet për parandalimin dhe kontrollin e infeksioneve.
Sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH), një në gjashtë infeksione bakteriale në botë sot është rezistente ndaj trajtimeve standarde.
/Forbes/